Кіріспе

Говард Грин Дафф (24 қараша 1913 – 8 шілде 1990) – американдық актер.

Ерте өмір

Дафф 1913 жылы Вашингтон штатының Чарльстон қаласында (қазіргі Бремертонның бір бөлігі) дүниеге келді. Ол 1932 жылы Сиэтлдегі Рузвельт орта мектебін бітірді, онда мектеп баскетбол командасынан алынып тасталғаннан кейін мектептегі қойылымдарда ойнай бастады. Дафф Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әуе күштеріне қабылдануға дейін Сиэтл аймағындағы театрларда жергілікті деңгейде жұмыс істеді. Кейін ол радио қызметіне бекітіліп, Қарулы Күштер Радио Қызметі (AFRS) үшін дайындалған хабарларды оқыды. Осы қызметінде ол 1943 жылдың 16 наурызында жарық көрген "Саспенс" драмасының хабаршысы болды.

Сэм Спейд

Даффтың ең есте қаларлық радио рөлі – Дашиэлл Хамметтің жеке тергеушісі Сэм Спейдтің «Сэм Спейдтің оқиғалары» (1946–1950) радио бағдарламасындағы рөлі болды. Даффты коммунист деп айыптағандықтан және оның теледидар мен кинодағы мансабы дамып келе жатқандықтан, ол 1950 жылы соңғы маусым басталғанда бағдарламаны тастап кетті; Стивен Данн Спейдтің дауыстық рөлін өз мойнына алды.

Universal компаниясымен жасалған келісімшарт

Дафф Universal компаниясымен ұзақ мерзімді келісімшартқа қол қойды және 1947 жылы түсірілген "Брут Форс" фильмінде Бёрт Ланкастермен бірге тұтқын рөлінде кинода дебют жасады. Фильмді Марк Хелингер продюсерлік етті, ал режиссер Жюль Дассен Даффқа келесі фильмі "Жылаңаш қала" (1948) фильмінде үлкен рөл берді. Одан кейін ол Артур Миллердің осы аттас пьесасы негізінде түсірілген "All My Sons" (1948) отбасылық драмасында Ланкастермен қайта жұмыс істеді. Ұзақ өтпей, Дафф көптеген вестерн фильмдері мен нуар фильмдерінде маңызды рөлдерге ие болды, олардың ішінде "Заңсыз кіру", "Қызыл каньон", "Джонни Стол Пиджон", "Calamity Jane және Сэм Басс" (барлығы 1949); "Шпиондық аңшылық", "Shakedown" және "Жасырын әйел" (барлығы 1950) фильмдері бар. Соңғы фильмде Дафф болашақ әйелі Ида Лупиномен бірге түсті; бұл жұбайлық 1950-ші жылдарда тағы төрт фильмде бірге ойнады. 1951 жылы Дафф жаңа радиосериал "МакКой" үшін пилоттық эпизод жасады. 1951 жылдың қазан айында Лупиноға үйленгеннен кейін Дафф Universal компаниясымен жасасқан келісімшартынан босатылды.

Еркін жұмыс істейтін актер

Дафф 1952 жылы "That Kind of Girl" (aka Models Inc) фильмінде түсті, сондай-ақ "Spaceways" және "Roar of the Crowd" (екеуі де 1953) фильмдерінде де ойнады, соңғысы "Monogram Pictures" компаниясы үшін түсірілді. Олар кейін "Дженнифер" (1953) фильмін жасады, ол оның әйелімен бірге ойнаған екінші фильм болды. Оның әйелімен бірге түскен басқа фильмдері: Дон Сигельдің "Жеке тозақ 36" (1954); Льюис Сайлердің "Әйелдер түрмесі" (1955) және Фриц Лангтың "Қала ұйықтағанда" (1956) фильмдері 1950 жылдары Даффтың сәтті фильмдерін жалғастырды.

Кейінгі мансап

Дафф 1970-ші жылдары телесериалдарда эпизодтық рөлдерде пайда болуын жалғастырды, оның ішінде «Сан-Франциско көшелері», «Полиция тарихы», «Рокфорд істері» және «$weepstake$» сияқты туындылар, сондай-ақ «Кішкентай ойын» (1971) және «Ұсталған» (1973) телефильмдерінде де ойнады. 1971 жылы Дафф «Шилодан келген ерлер» (ТВ-да «Вирджиниялық» батыс сериалының соңғы маусымы) сериалының «Қала қаскөрі» атты эпизодында Стюарт Мастерс рөлінде ойнады. Дафф 1978 жылы түсірілген «Той» комедиялық фильміндегі актерлік құрамның бір бөлігі болды және «Крамерге қарсы Крамер» (1979) кинофильмінде Дастин Хоффманның кейіпкерінің адвокаты рөлінде маңызды рөл атқарды. 1980 жылы ол «Арман саудагерлері» мини-сериалында (1980) Чарльз Слэйд рөлін ойнады. Дафф 1981 жылы «Эдемнің шығысы» мини-сериалының 1-бөлігінде жауласы Жюльс Эдвардс рөлін сомдады және «Фламинго жолы» (1980–82) телесериалының негізгі актерлік құрамына кірді, шоудың барлық 38 эпизодында пайда болды. 1980-ші жылдары телесериалдарда эпизодтық рөлдерде пайда болуын жалғастырды, оның ішінде «Чарлидің періштелері» (1980) («Харриганның періштесі» эпизодындағы шатақ детектив Харриган рөлінде); «Murder, She Wrote» (1984); «Magnum, P. I.» (1988) (басты кейіпкер Томас Магнумның (Том Селлек ойнаған) әкесі, капитан Томас Магнум II рөлінде); және «Даллас» (1988). Дафф сонымен қатар «Кнотс Лэндинг» сериалының алтыншы маусымында (1984–85) Пол Галвестон рөлінде қайта-қайта пайда болды, ол 10 эпизодта ойнады. 1990 жылы ол тағы бір эпизодқа оралды. 1980-ші жылдары Дафф фильмдерде сирек көрінгенімен, ол 1987 жылы Кевин Костнер мен Джин Хакманмен бірге түскен «Қашу жоқ» триллерінде маңызды рөл атқарды. 1990 жылы, қайтыс болғанға дейін, Дафф «Түндегі қоңырау шалушы», «Алтын қыздар» телесериалдарында және «Көп күн» фильмінде соңғы актерлік жұмыстарын орындады.

Жеке өмір

1940-жылдардың аяғында Дафф актриса Ава Гарднермен құйынды қарым-қатынаста болды. 1951 жылдың қазан айында Ида Лупиноға үйленді. 1950 жылы "Қызыл арналар" басылымында коммунистік дінқұмар ретінде тізілгеннен кейін, ол радиодағы жұмысынан айырылып, мансабының барлығынан бас тартып алған болар еді, егер оның үйленуі болмағанда. Дафф пен Лупиноның Бриджит Дафф (23 сәуірде туған, 1952) атты қызы болды. Жұбайлар 1966 жылы ажырасып, 1984 жылға дейін ажырасу рәсімін аяқтамады. Кейін ол Джуди Дженкинсонға үйленді. Бұрынғы әйелі Лупино сияқты, Дафф та беделді демократ болды.

Өлім

1990 жылы 8 шілдеде Санта-Барбарада (Калифорния штаты), 76 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды.