Эрнест Ганн: Авиатор, жазушы және теңізші өмірі

Кіріспе

Американдық жазушы (1910–1991)

Эрнест Келлог Ганн (13 қазан 1910 – 19 желтоқсан 1991) – американдық ұшқыш, жазушы, теңізші және табиғатты қорғаушы. Ол ертедегі авиация және теңіз саяхаттары туралы романдары мен естеліктерімен әйгілі. Оның ең танымал авиациялық романдары – «Жоғары және құдіретті» және «Аспандағы арал», екеуі де Джон Уэйн қатысқан Голливуд фильмдеріне түсірілген. Ганнның коммерциялық авиацияның алғашқы жылдары туралы классикалық мемуары «Fate Is the Hunter» бүгінге дейін басылып келеді және көптеген адамдар оны жазылған ең ұлы авиациялық кітаптардың бірі деп санайды. Ганнның теңіз тақырыбындағы романдарының ішінде «Фидлер Грин» және «Солдат Фортуны» бар, олар да кең экранды фильмдерге айналдырылды.

Ерте өмір

Ганн 1910 жылғы 13 қазанда Небраска штатының Линкольн қаласында Джордж пен Каролина Ганн отбасында дүниеге келді. Джордж Линкольн, Небраска, Сент-Пол, Миннесота және Чикаго, Иллинойс штаттарында телефон компаниясының бас директоры болды. Әкесінің телефон бизнесімен айналысуын қатты қалағанына наразы болған Эрнест өскен сайын басқа да қызығушылықтарға бой берді. Ол фотосурет, кино түсіру және авиация тақырыптарына қызығушылық танытты. Жастығында мектепке қызығушылық танытпады және үлгерімі нашар болды. Әке-шешесі оған тәртіп қажет деп шешіп, әскери мектепке жіберді. Ол Culver әскери академиясында оқыды. 1936 жылы Гитлер әскерлері Рейнландқа басып кірген кезде, Ганн "Нацистік Германияның ішінде" деректі фильмін түсіріп жүргенде Америкаға қайтып келді. Бұл оның авиацияға деген қызығушылығын қайта оятып, жаңаруына себеп болды. Ол Air Transport Command үшін Дуглас DC-3, Дуглас C-47, Дуглас C-54 және Consolidated C-87 Liberator Express ұшақтарында ұшты. Ганн Ньюфаундлендтегі Гандерде, Лабрадордағы Гуз-Бейде және Мэн штатындағы Преск-Айлде орналасқан. Солтүстік Атлантика арқылы Еуропаға, Гренландиядағы Нарсарсуақ әуе базасы мен Исландиядағы Рейкьявик қалаларында тоқтаулармен ұшты. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Air Transport Command азаматтық ұшқыштар мен ұшақтарды әуе компанияларына қайтарды. American Airlines әуекомпаниясына соғысқа дейінгі маршруттары берілді, олар тек ішкі рейстер болды. American Airlines компаниясының бас ұшқышы Э. Л. "Слонни" Слонигер American Airlines компаниясынан кетіп, Matson Steamship Line компаниясының жаңа жобасы – Matson Airlines компаниясының бас ұшқышы болды. Бұл компания Тынық мұхитында кестеден тыс чартерлік рейстерді орындады. Transocean Окленд әуежайындағы Matson қолданған ангарларды пайдаланды, бірақ Matson Airlines сияқты, қызметін тоқтатты және Ганн жұмыссыз қалды. Ганн Самоада уақыт өткізіп, DC-3 ұшақтарын ұшыруды ұшқыштарға үйретті. Бірақ тропиктің ыстығы мен үй сағынышына жеңіліп, ол авиакомпаниядағы соңғы жұмысын аяқтады. Ұлына көмектесу үшін және немерелерін жақын ұстау үшін ол Ганнға Пэббл-Бичтен бір шақырым жерде шағын үй сатып алды. Осы үй Ганнның жазу өнерінің гүлденуіне орын берді, ол "Жоғары және құдіретті", "Фидлер Грин", "Солдат Фортуны" шығармаларын аяқтады және оларға байланысты фильмдермен жұмыс істеді. Ганнның табысы арта түскенде, Элеонораның денсаулығы нашарлай бастады. Олардың некесі қиындыққа тап болды және Элеонора Ганннан ажырасуға шешім қабылдады. Ол ауыр ревматоидты артрит және басқа да көптеген денсаулық проблемаларымен ауырады, бірнеше жыл бойы денсаулығы нашарлағаннан кейін 1966 жылғы 23 желтоқсанда Пэббл-Бичте қайтыс болды. Ганн жеке өмірінде тағы да көп қайғылы оқиғаларға тап болды, соның ішінде 1973 жылы Аляска шығанағында мұнай танкерінде жұмыс істеген кезде дауылда суға батып кеткен үлкен ұлы Джорджтың қазасы оны терең қайғыға батырды. Альбатрос Солтүстік теңізде ұшқыштарды тасымалдау кемесі, Екінші дүниежүзілік соғыста немістердің радиостанциясы кемесі және соңында голланд кадеттерін оқыту кемесі ретінде пайдаланылған. Отбасылық өмірінің нашарлауына байланысты Ганн Доди Пост есімді досымен көп уақыт өткізе бастады, кейіннен оларға үйленді. Олар үйленгенге дейін де, кейін де, оқиғаларға, саяхаттарға және кейіннен қоршаған ортаны қорғауға бірлесіп аттанды. 1966 жылы олар Вашингтон штатындағы Сан-Хуан аралында орналасқан Ред-Милл ранчосын сатып алды. Бұл оның қоршаған ортаны қорғаудағы келесі үлкен құмарлығының бастамасы болды. Осы мақсатта, Пост қайтыс болғаннан кейін олар бүкіл ранчоларын Сан-Хуанды сақтау қорына сыйға тартты.

Gann was born October 13, 1910, in Lincoln, Nebraska, to George and Caroline Gann. George was a telephone company executive in Lincoln, Nebraska; St. Paul, Minnesota; and Chicago, Illinois. Rebelling against his father's strong desire that he seek a career with the telephone business, Ernest pursued several other interests as he matured. He was fascinated by topics including photography, movie making, and aviation. As a young man, he showed little interest in school and performed poorly. His parents decided that he needed discipline and that he should attend a military school. He was sent to the Culver Military Academy for his high school years. While working on the documentary Inside Nazi Germany in 1936, Gann fled back to America as Hitler's troops marched into the Rhineland. rekindled his interest in aviation. He flew Douglas DC 3s, Douglas C 47s, Douglas C 54s and Consolidated C 87 Liberator Express transports for the Air Transport Command. Gann was based at Gander, Newfoundland; Goose Bay, Labrador; and Presque Isle, Maine, flying the North Atlantic to Europe with stops at Narsarsuaq Air Base in Greenland and Reykjavík, Iceland. At the end of World War II, the Air Transport Command released the civilian pilots and aircraft to their airlines. American Airlines was assigned its pre war routes, which were domestic routes only. The number one senior pilot at American Airlines, E. L. "Slonnie" Sloniger, quit American Airlines and became the Chief Pilot at Matson Airlines, a new venture of the Matson Steamship Line. which flew unscheduled charter flights throughout the Pacific. Transocean used the same hangars at the Oakland airport that Matson used, and like Matson Airlines, soon ceased operations and left Gann unemployed. Gann spent time in Samoa flying the line and teaching the pilots to fly the DC 3. However, the heat of the tropics and homesickness got to him, and his last airline experience came to an end. In a bid to help his son and keep the grandkids nearby, he bought Gann a cottage a mile down the road in Pebble Beach. This cottage is where Gann's writing really took off, finishing the High and the Mighty, Fiddler's Green, Soldier of Fortune and working the associated movie deals. As Gann's fortunes grew, Eleanor's health began to fade. His marriage began to suffer and Eleanor eventually decided to divorce Gann. She was afflicted with numerous health problems, including severe rheumatoid arthritis, and following several years of declining health, she died on December 23, 1966, at Pebble Beach. Gann would endure several more tragedies in his personal life, including the death of his eldest son, George, who was swept overboard in a storm while working on an oil tanker in the Gulf of Alaska in 1973. Albatros had been a pilot boat in the North Sea, a radio station ship for the Germans in World War II, and finally as a Dutch cadet training vessel. As his family life deteriorated, Gann began spending time with a friend, Dodie Post, whom he later married. Both before and after they were married they were partners in adventure, travel, and later, environmental causes. In 1966 they purchased Red Mill Farm, an ranch on San Juan Island in the state of Washington. This was the beginning of his next great passion, environmental conservation. For that purpose, they later donated the entirety of their ranch to the San Juan Preservation Trust after Post's death.

Әдеби мансап

Ганн өзінің жазу әдістерін қиындыққа толы деп сипаттады; ол кейде белгілі бір көлемде мәтін аяқтағанша өзін үстеліне тікелей шынжырлап қоятын. Ол ұзақ уақыттар бойы жазушылық дағдарысқа тап болды және идеялары таусылып қалуы мүмкін деп жиі уайымдады. Сәтті мансабына қарамастан, ол өзіне сенімсіздік сезімін күшті сезінді және оған айтылған сынға жиі таңғалып отырды. Ганнның маңызды туындыларына "Жоғары және құдіретті" романы және оның авиациялық естеліктері "Тағдыр – аңшы" (көптеген адамдар бұл кітапты авиация туралы жазылған ең жақсы кітаптардың бірі деп санайды) кіреді. (Кейін ол бұл шешімінен кейін фильмді телеарналар бірнеше жыл бойы қайта-қайта көрсеткендіктен, роялтиден "көп ақша" шығынға ұшырағанын айтты.) Ол "Антагонисттер" романы негізінде "Масада" телесериалының және 1980 жылғы Уолт Диснейдің "Нұхтың соңғы сапары" фильмінің сценарийін жазды.

Сурет

Ганнның Red Mill фермасындағы тауық қорасы суретші студиясы мен жазу кеңсесіне айналдырылды. Ол теңіз көріністері мен авиацияға қатысты суреттер салды. Оның романдарының кейбіреуінің мұқабаларында оның түпнұсқа суреттері қолданылған. Ганн сурет салуды өзінің "екінші мамандығы" деп есептеді және басқа да егде жастағы азаматтарды өздеріне қызық нәрселермен айналысуға шақыруды үміттенеді. Эксперименталды Ұшақтар Қауымдастығы (EAA) Ганннің толық тауық қорасы студиясын, тіпті оның үстелінде отырғанда қолданған шаштараз креслосын да, Висконсин штатының Ошкош қаласындағы EAA Ұшқыштар Мұражайына көшірді, онда ол қазірге дейін көпшілік назарына ұсынылуда. Ганн Ұшқыш-сынаушылар инженерлерінің қоғамының, Даедалиялар орденінің, "Қара құстардың", OX 5 Ұшқыштар тобының, "Тыныш құстар" құпия орденінің, Колгейт президенттік клубының, Вашингтон спорт клубының, Grey Eagles клубының, 9-шы стратегиялық барлау қанатының, зейнеткер ұшқыштар қауымдастығының және американдық ұшқыштар қауымдастығының мүшесі немесе құрметті мүшесі болды. Вашингтон штатының губернаторы Гэри Локк 2003 жылдың 9 шілдесінде Ганнға өмірінен өткен соң "Еңбегі үшін медальмен" (штаттың ең жоғары наградасы) марапаттады. Оның құрметіне Фрайдэй Харбор әуежайындағы кафе "Эрни кафесі" деп аталды. Flying журналы 2013 жылы жасаған 51 авиация қаһарманы тізімінде Ганнны 34-орынға қойды.