Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық джаз барабаншысы Уильям Харрис Стюарт (18 қазан 1966 жылы Айова штатының Де-Мойн қаласында туған) – американдық джаз барабаншысы.
American jazz drummer
William Harris Stewart (born October 18, 1966, in Des Moines, Iowa) is an American jazz drummer.
Өмірбаян
Билл Стюарттың әкесі тромбоншы болған, ал оның бірінші және орта аты джаз тромбонисі Билл Харриске құрмет көрсету үшін қойылған. Стюарт Айова штатының Де-Мойн қаласында өсті, ата-анасының джаз және ритм-энд-блюз пластинкаларын тыңдады, бірақ сол кездегі Айова штатының салыстырмалы түрде оқшауланған болғандықтан, тікелей джазбен көп таныспады. Көбінесе өзімен-өзі үйренген барабаншы жеті жасында ойнай бастады. Орта мектепте ол Топ-40 кавер-топтарында және мектеп оркестрінде ойнады, сондай-ақ Стэнфорд джаз шеберханасындағы жазғы музыкалық лагерьге барды, онда ол Диззи Гиллеспимен танысты. Мектепті бітіргеннен кейін Стюарт Айова штатының Седар-Фолс қаласындағы Солтүстік Айова университетінде джаз және марш-бэндтерде, сондай-ақ оркестрде ойнады. Кейін Уильям Патерсон университетіне (бұрын Уильям Патерсон колледжі) ауысты, онда Руфус Рид басқарған ансамбльдерде ойнады, Элиот Зигмунд пен Хораси Арнольдтан барабан сабақтарын алды және Дейв Сэмюэлстен композиция сабақтарын алды. Стюарт әлі колледж оқып жүргенде болашақ жұмыс берушісі Джо Лованомен танысты (Зигмунд жоқ болғанда, барабан сабағының орнына екеуі дуэт орындады). Стюарт мектепте оқып жүргенде саксофоншы Скотт Крейцермен және пианист Армен Донелианмен алғашқы жазбаларын жасады, ал 1990 жылы пианист Франк Амсалеммен (және бас гитарада Гэри Пикокпен) жаздырды. Колледжді бітіргеннен кейін Стюарт Нью-Йоркке көшті, Джон Скофилдтің квартетінде пианист Майкл Экрот және бассист Бен Стритпен, сондай-ақ Ларри Голдингс пен Питер Бернштейннен құралған триода кеңінен танылды. Бұл Стюарттың ең ұзақ ойнаған тобына айналды, ол 1989 жылы құрылған және осы күнге дейін сирек ойнап келеді. Стюарттың музыкалық көкжиегі кеңейді, фанк-саксофонист Масео Паркер оны Ларри Голдингспен бірге Манхэттендегі клубтағы тұрақты концертте көргеннен кейін байқады. Стюарт 1990-1991 жылдары Паркермен бірге жұмыс істеді, үш альбомына тур жасады және жазды. Бұл байланыс Стюартты Джеймс Браунмен бірге ойнауға алып келді, ол барабаншының шығу тегін білгеннен кейін Стюартқа «Айовада фанк жоқ!» деді. Тағы бір жақын әріптесі – пианист Кевин Хейс, ол WPC түлегі, бассист Даг Вайспен бірге өнер көрсетеді. Кевин Хейс триосы бес CD жазды және халықаралық турнелер жасады. Ли Кониц, Майкл Брекер, Пат Метинимен музыкалық байланыстар.
Bill Stewart's father was a trombonist, and his first and middle names are a tribute to jazz trombonist Bill Harris. Stewart grew up in Des Moines, Iowa, listening to his parents' jazz and rhythm and blues records without much exposure to live jazz in the then relatively isolated state of Iowa. The largely self taught drummer began playing at the age of seven. While in high school, he played in a Top 40 cover band and the school orchestra, and went to a summer music camp at Stanford Jazz Workshop, where he met Dizzy Gillespie. After high school graduation, Stewart attended the University of Northern Iowa in Cedar Falls, Iowa, playing in the jazz and marching bands as well as the orchestra. He then transferred to William Paterson University (then William Paterson College), where he played in ensembles directed by Rufus Reid, studied drums with Eliot Zigmund and Horacee Arnold and took composition lessons from Dave Samuels. Stewart met future employer Joe Lovano while still in college (the two played duets in lieu of a drum lesson when Zigmund was away). Stewart also made his first recordings, with saxophonist Scott Kreitzer, and pianist Armen Donelian, while still in school, and with pianist Franck Amsallem (and Gary Peacock on bass) shortly thereafter, in 1990. After college, Stewart moved to New York, gaining wider recognition in John Scofield's quartet with pianist Michael Eckroth and bassist Ben Street and in a trio with Larry Goldings and Peter Bernstein, which has become the longest running group Stewart has played with, having begun in 1989 and continuing to this day, performing infrequently. Stewart's musical horizons expanded when funk saxophonist Maceo Parker noticed Stewart upon seeing him with Larry Goldings at a regular gig at a club in Manhattan. Stewart worked with Parker from 1990 to 1991, touring and recording on three of Parker's albums. The association led to Stewart's gig with James Brown, who told Stewart that there "Ain't no funk in Iowa!" upon learning the drummer's roots. Another close associate is pianist Kevin Hays, with whom he performs, along with fellow WPC graduate, bassist Doug Weiss. The Kevin Hays trio has recorded five CDs and toured internationally. Musical associations with Lee Konitz, Michael Brecker, Pat Metheny
Техника
Стюарт көбінесе таяқтарын бірдей ұстап ойнайды.
Stewart, for the most part, plays holding his sticks in a matched grip.
Жабдықтар
Стюарт түрлі Зилдиан К цимбалдарында ойнайды және оны Avedis Zildjian компаниясы қолдайды. Zildjian компаниясының Пол Фрэнсиспен бірлесіп жасаған 22" K Custom Special Dry Complex Rides (Жұқа және Орташа жұқа салмақта) цимбалдары, Стюарттың көптен бері сақтап келе жатқан ескі K Zildjian цимбалының дыбысын қайталау мақсатында жасалды. Олар 2004 жылы таныстырылды. Стюарттың айтуынша, "K Custom Special Dry Complex Ride кейбір "қоқыс" сипатқа ие, бірақ сонымен бірге анық дыбыс бере алады. Жақсы "крэш" дыбысы тез жоғалып кетеді, ал цимбалмен ойнағанда таза таяқ дыбысы немесе шерту анық естіледі. Бұл цимбалдар өте әдемі, бірақ қатал дыбыс шығаруға да қабілетті." Цимбалдар қайта жасалып, 2008 жылдан бастап 20, 22 және 24 дюймдік K Custom Dry Complex II Rides ретінде сатыла бастады. Бұл арнайы цимбалдар кең қоңырауға және төмен профильге ие, ол дыбысты жақсы бақылауға мүмкіндік береді, сонымен қатар бай және әртүрлі дыбыстарды ұсынады. Салмағы алғашқы буын Complex Rides цимбалдарына қарағанда сәл ауыр (орташа жұқа), бұл цимбалдарды әмбебап ету үшін, кең дыбыс спектрінде анық естілетін ритмдік үлгілерді қамтамасыз етеді. Зилджиан сонымен қатар Билл Стюарт Артист сериясының барабан таяқтарын да жасады.
Stewart plays various Zildjian K cymbals and is endorsed by the Avedis Zildjian Company. A collaboration with Paul Francis from Zildjian yielded the 22" K Custom Special Dry Complex Rides (in Thin and Medium Thin weights), which are meant to replicate the sound of an old K Zildjian cymbal Stewart has had for a long time. They were introduced in 2004. According to Stewart, "The K Custom Special Dry Complex Ride has some trashy quality, but can also be articulate. The nice crash sound gets out of the way quickly while a clean stick sound or click is evident when riding. These cymbals are very pretty, yet can be very nasty." The cymbals were redesigned and sold as the K Custom Dry Complex II Rides since 2008 in sizes of 20, 22 and 24 inch. These custom ride cymbals feature a wider bell with a much lower profile to promote more control while offering a smooth array of rich overtones. Weight specifications are slightly heavier (medium thin) than the first generation of Complex Rides, to make the cymbals more versatile, providing ride patterns that can be heard clearly from within an airy wash of overtones. Zildjian has also designed the Bill Stewart Artist Series Drumsticks.