Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық әскер офицері және Оңтүстік Австралияның губернаторы, подполковник сэр Генри Лайонел Галвей (25 қыркүйек 1859 – 17 маусым 1949) – британдық әскер офицері және 18 сәуір 1914 жылдан 30 сәуір 1920 жылға дейін Оңтүстік Австралияның губернаторы болған. 1911 жылға дейін оның аты Генри Лайонел Галлви есімді.
British Army officer and Governor of South Australia
Lieutenant Colonel Sir Henry Lionel Galway, (25 September 1859 – 17 June 1949) was a British Army officer and the Governor of South Australia from 18 April 1914 until 30 April 1920. His name was Henry Lionel Gallwey until 1911.
Ерте өмір
Генри Лайонел Галлуи 1859 жылдың 25 қыркүйегінде Англияның Гэмпшир графтығындағы Альверстоук ауылында генерал-лейтенант сэр Томас Лайонел Галлуи және оның екінші әйелі Алисия Доринда Лефану (туған Макдугалл) отбасында дүниеге келді. Ол Челтенхам колледжінде оқыды.
Henry Lionel Gallwey was born on 25 September 1859 at Alverstoke, Hampshire, England, to Lieutenant General Sir Thomas Lionel Gallwey and his second wife, Alicia Dorinda Lefanu, née MacDougall. He was educated at Cheltenham College.
Әскери мансап
Сандхерсттегі Корольдік әскери колледжіне оқуға түсіп, 1878 жылы Галлви әскери қызметке кірісті. Ол Бермуд губернаторларының көмекшісі болып қызмет етті және 1887 жылы капитандыққа көтерілді. Галлвей 1891 жылы жаңадан құрылған Мұнай өзендері протекторатында (кейін Нигер жағалауы протектораты) комиссардың орынбасары және вице-консул болып тағайындалды. 1892 жылдың наурыз айында ол Бенин корольдігін британдық колонияға айналдыратын «достық шартына» қол қоюға Бениннің Обасы Овонрамвенді көндіре алмады. Оның орнына, Оба британдық шенеуніктер мен саудагерлердің Бенин аумағына кіруіне тыйым салатын жарлық шығарды. «Галлвей шарты», ешқашан қол қойылмаса да, 1897 жылғы Бенин экспедициясының заңдық негізіне айналды, ол Бенин Корольдігін құлатты. Капитан Галлвей экспедицияның үш колоннасының біріне басшылық етті. Галлвей осы кезеңде жиі хабарламаларда есімдері тіркелді және 1896 жылы «Еңбегі үшін орденмен» (DSO) марапатталды, 1899 жылы «Михаил және Георгий орденінің серігі» (CMG) атағы берілді және 1897 жылы майор дәрежесіне көтерілді. Галлвей 1901 жылдың қарашасынан 1902 жылдың наурызына дейін Аро-Англо соғысы кезінде британдық әскери күштері штабында саяси офицер ретінде қызмет етті және Оңтүстік Нигерияның жоғары комиссарының хабарламаларында аталды. 1901 жылы жартылай жалақыға жіберілген кезде подполковник шеніне ие болған Галлвей 1902 жылдың желтоқсан айында армиядан зейнеткерлікке шықты.
After attending the Royal Military College, Sandhurst, Gallwey was commissioned in 1878. He served as an aide de camp to the governors of Bermuda, being promoted to captain in 1887. Gallwey was appointed deputy commissioner and vice consul in the newly established Oil Rivers Protectorate (later the Niger Coast Protectorate) in 1891. In March 1892, he failed to convince the Oba of Benin, Ovonramwen, into signing a 'treaty of friendship' that would make the Kingdom of Benin a British colony. Instead, the oba issued an edict barring all British officials and traders from entering Benin territories. The 'Gallwey Treaty', although it was never signed, became the legal basis for the Benin Expedition of 1897, which overthrew the Kingdom of Benin. Captain Gallwey commanded one of the three columns of the expedition. Gallwey was often mentioned in despatches during this time, and was rewarded with the Distinguished Service Order (DSO; 1896), appointment as Companion of the Order of St Michael and St George (CMG; 1899) and promotion to major (1897). Gallwey was attached as a political officer to the staff of the British Field Force during the Aro Anglo war from November 1901 until March 1902 and was mentioned in despatches by the High Commissioner to Southern Nigeria. Given the rank of lieutenant colonel when he was placed on half pay in 1901, Gallwey retired from the army in December 1902.
Басқарушылықтар
1902 жылы қарашада Галлвей Сент-Хелена аралының губернаторы және бас қолбасшысы болып тағайындалды, онда ол өлім жазасын қайта енгізді. 1910 жылы Киелі Михаил және Киелі Георгий орденінің кавалер-командоры (KCMG) болып тағайындалды, 1911 жылы Гамбияның губернаторы болды. 1914 жылы Галвей Оңтүстік Австралияның губернаторы болып тағайындалды. Ол конституциялық губернаторға қойылған шектеулерге наразылық білдірді, және оның губернаторлығы дау-дамайға толы болды. Ол халықтың кең спектрін ашуға ұқтырды. Көпшілік оның міндетті әскери оқытуды қолдауын ұнатпады; пуритандар оның құмар ойындарды қолдауы мен тыйым салуға қарсылығына ашуланды; прогрессивтер әйелдердің сайлау құқығына қарсылығынан ашуланды; ал саяси элита оның Ақ Австралия саясатына қарсылығына (Северная территорияға азиялық жұмысшылар қажет деген негізде) қорқыныш білдірді. Осы соңғы пікірі үшін ол толыққанды бас тартып, кешірім сұрауға мәжбүр болды. 1915 жылы Галвейдің кәсіподақ мүшелерін әскерге шақырып, майданға жіберу керек деген ұсынысы кеңінен сынға ұшырады және жергілікті карикатуристерге кең мүмкіндік берді. Нәтижесінде, Галвейдің әскери міндеттілікті қолдауы оның губернаторлық лауазымын сақтап қалды; заң шығарушы орган оның Бірінші дүниежүзілік соғысқа ерікті жауынгерлерді тарту жөніндегі күш-жігері, сондай-ақ әскери міндеттілік туралы референдумдарды қолдауы оны осы лауазымда қалдыруға лайық деп шешті. 1917 жылы заң шығарушы органдағы Еңбек оппозициясының оның лауазымын жою туралы ұсынысы қабылданбады. 1913 жылғы 26 тамызда Лондонда ол баронша Мари Карола Франсиска Розелин д'Эрлангерге үйленді. 1949 жылғы 17 маусымда 89 жасында қайтыс болды.
Gallwey was in November 1902 appointed as governor and commander in chief of the island of Saint Helena, where he revived capital punishment. Appointed Knight Commander of the Order of St Michael and St George (KCMG) in 1910, he was transferred to be governor of the Gambia in 1911. Galway was appointed Governor of South Australia in 1914. He resented the limitations placed upon a constitutional governor, and his governorship was defined by controversy. He managed to anger a wide spectrum of the population. The general public disliked his support of compulsory military training; puritans were angered by his support for gambling and his opposition to prohibition; progressives were infuriated by his opposition to women's enfranchisement; and the political establishment were aghast at his opposition to the White Australia Policy (on the grounds that the Northern Territory needed Asian workers). For this last opinion, he was forced to issue a full retraction and apology. A speech in 1915 in which Galway suggested that trade unionists should be conscripted and sent to the front was widely criticised and gave local cartoonists a field day. It was eventually Galway's support for conscription that saved his governorship; the legislature decided that his efforts to increase voluntary recruitment for the First World War, as well as his support for conscription referendums, warranted keeping him in the role. A motion in the legislature by the Labor opposition in 1917 calling for the abolition of his office failed. On 26 August 1913 in London he married Baroness Marie Carola Franciska Roselyne d'Erlanger. He died on 17 June 1949, at the age of 89.