Жәми Мюр: «Қызыл Король» тобының бұрынғы перкуссияшысы және суретшісі

Кіріспе

Шотланд суретшісі және бұрынғы музыкант, шотланд перкуссионисі Джейми Мьюр (Jamie Muir) (30 қараша 1942 жылы Эдинбургте туған) – шотланд суретшісі және бұрынғы музыкант, King Crimson тобында 1972–1973 жылдары перкуссионист ретіндегі жұмысымен ең жақсы танымал, олардың бесінші альбомы «Larks' Tongues In Aspic» альбомында ерекше көзге түскен.

Өмірбаян

Мьюр 1960-шы жылдары Эдинбург өнер колледжінде оқыды және джазды тромбонда ойнай бастады. Бірақ көп ұзамай ол қызығушылығын жоғалтып, перкуссияға ауысты, себебі "қауіпсіздіктің жапайы әлемінде" болуді артық қалайтынын айтты. Сол кезде ол Тони Уильямс, Кенни Кларк және Милфорд Грейвс сияқты американдық джаз шеберлерінің, сондай-ақ Фарао Сандерс, Альберт Айлер және Нью-Йорк Арт Квартеті сияқты музыканттардың музыкасын тыңдады. The Music Improvisation Company тобы тарағаннан кейін Мьюр Дон Веллер және Джимми Рошпен (екісі де кейіннен джаз-рок тобы Major Surgery құрамында болды) бірге "Boris" тобында ойнады, ал кейін "Assagai" афро-рок тобында ойнады, онда ол Кентербери сахнасының клавишшісі Алан Гоуэнмен танысты. Мьюр мен Гоуэн кейіннен гитарист Аллан Холдсворт пен бас-гитарист Лори Бейкермен бірге эксперименталды джаз-рок тобы Sunship құрды. Дегенмен Мьюр, олар "музыка ойнауға қарағанда көбірек күлгенін" мойындады және топтың концерт бермегенін, тек репетициялармен шектелгенін айтады. Мьюрдің сөзіне қарағанда, топтың мақсаты "топтың әлеуетін ашу және музыкада құдіретті күш құру" болды. "), онда ол "перкуссия және түрлі аспаптар" деп тізілген. Кейін DGM Records Мьюрдің бірнеше тікелей жазбаларын шығарды. 2012 жылы альбомның 40 жылдығына арналған 15 дискілік жинақта Мьюрдің барлық жазбалары, тікелей эфирде немесе студияда жасалғандары, оның барлық үлесін қамтиды. Джон Келманның айтуынша, Мьюр "топқа визуалды 'X-факторды' ғана емес, музыкалық жаңалықты да әкелді, оның Crimson тобымен қысқа ғана уақыт ішіндегі үлесі оның кеткенінен кейін де сезілді, соққышы (барабаншы Билл) Брюфордқа елеулі әсер етті". Брюфорд Мьюрді "өзінің ең үлкен ықпалы" деп атады және "ол менің ойымды түгелдей өзгертіп, көздерімді ашты. Джейми тек шеберлікпен ғана емес, музыканың түсімен, дыбысымен және оның интуитивті жағымен айналысты". Брюфорд сондай-ақ Мьюрдің өмірді "цимбалдың арғы жағынан қарауға үйреткенін" жазды: "барабаншылар көбінесе тар көзқарасқа ие болады. Ол сондай-ақ, менің бірінші және ең жақсы барабан сабағым деп санаймын, музыкаға қызмет ету үшін өмір сүремін, музыка маған қызмет ету үшін емес" деді. Роберт Фриппен қарым-қатынасы туралы Мьюр былай деп жазды: "Фрип ашық болды және әртүрлі музыкалық элементтерді біріктіруге сенді. Ол маған өте жақсы топ жетекшісі болып көрінді. Менің ойымша, мен оған тым көп болдым, себебі мен импровизацияға бейім болдым. Ол логика мен функцияға қатты мән берді, әрқашан сололарын ойнаудан бұрын жаттап алды. Ондай адам үшін мен сияқты біреумен жұмыс істеу шығармашылықтың керемет шешімі болды". "Larks' Tongues" альбомы жарық көргеннен бір аптадан кейін Мьюр күрт King Crimson тобын тастап, Шотландияның оңтүстігіндегі Эскаделюир маңындағы Самье Линг монастырына Буддизмнің қатаң қағидаларын ұстану үшін монастырлық өмір салтын бастау үшін көшіп кетті. Мьюр 1990 жылдардың басында музыкалық мансабынан бас тартып, бар күшін сурет салуға арнағанын хабарлады.

Muir attended the Edinburgh College of Art during the 1960s, and began playing jazz on trombone. He soon lost interest and switched to percussion, stating that he preferred to be "in the wilds of uncertainty." At that time, he listened to American jazz drummers such as Tony Williams, Kenny Clarke, and Milford Graves, and other musicians such as Pharoah Sanders, Albert Ayler, and the New York Art Quartet. After The Music Improvisation Company disbanded, Muir played in the band Boris with Don Weller and Jimmy Roche (both later of jazz rock band Major Surgery) and put in a stint with Afro rock band Assagai in which he met Canterbury scene keyboard player Alan Gowen. Muir and Gowen subsequently formed the experimental jazz rock band Sunship with guitarist Allan Holdsworth and bass player Laurie Baker, although Muir has admitted that they "spent more time laughing than playing music" and suggests that the band played no gigs and got no further than rehearsals. with a lineup that came to be, according to Muir, focused on "group potential and creating monstrous power in music. "), on which he is listed as playing "Percussion and Allsorts." Several live recordings featuring Muir were released later by DGM records; the 15 disc box set released in 2012 for the 40th anniversary of the album includes every recording from that line up, both live or studio, documenting everything Muir has ever contributed. According to John Kelman, Muir "brought not just a visual 'X factor' to the group but a musical one as well, his not to be understated contributions during his brief tenure with Crimson still felt well after his departure, with the percussionist exerting a lasting influence on (drummer Bill) Bruford". Bruford called Muir "my biggest influence and the guy who turned my head totally around God, did he open my eyes. Jamie saw above and beyond chops. He was into the color of the music, the tone, and being intuitive about it." Bruford also wrote that Muir taught him to "try to see life from the far side of the cymbals: drummers can be very myopic. He also pointed out – and I consider this my first and best drum lesson – that I exist to serve the music, the music does not exist to serve me." Regarding his relationship with Robert Fripp, Muir wrote "Fripp was open and believed very much in getting disparate musical elements together he seemed to me to be a very good band leader. I think I was a wee bit too much for him, simply because I was so involved in improvisation. He was very much concerned with logic and function, he always worked his solos out before playing them For a person like him it was a very admirable creative decision to actually work with somebody like me." A little over a week after the release of Larks' Tongues, Muir abruptly left King Crimson and moved to Samye Ling Monastery near Eskdalemuir in southern Scotland in order to pursue a monastic lifestyle in accordance with the strict principles of Buddhism. Muir reported that he withdrew from the music business around 1990, to devote his energies to painting.