Балтимор Ориолдарының тарихы: Бейсбол командалары мен жетістіктері
Baltimore Orioles (minor league)
Балтимор "Orioles" бейсбол командаларының тарихы: 1882 жылдан бері қаланың командалары, Американ Лигасы, Минор Лигасы, "Нью-Йорк Янкиз" тамыры. Бейсбол тарихы!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мэриленд штатының Балтимор қаласында «Балтимор Ориолс» деп аталатын екі кіші лигалық бейсбол командасы болған, сондай-ақ бұл атауды қолданған үш үлкен лигалық бейсбол командасы болды (олардың біріншісі 1882 жылдан 1891 жылға дейін Америка Ассоциациясында ойнады, кейін 1892 жылдан 1899 жылға дейін Ұлттық лигаға қосылды, екіншісі 1901 және 1902 жылдары екі маусым ойнаған Америка Лигасының алғашқы командасы, ал 1954 жылдың сәуірінен бері қазіргі AL командасы).
The city of Baltimore, Maryland, has been home to two Minor League Baseball teams called the Baltimore Orioles, in addition to the three Major League Baseball teams that have used the name (the first of which played in the American Association in 1882 to 1891, then joined the National League from 1892 to 1899, the second being the American League charter franchise which played for two seasons in 1901 and 1902, and the modern AL team since April 1954.)
Атау тарихы
"Ориольс" – Балтимор қаласындағы бейсбол клубтарының дәстүрлі атауы, Мэриленд штатының мемлекеттік құсының құрметіне берілген, қара және қызғылт сары/алтын/сары түстерінде. Бұл атау 1882 жылдан 1899 жылға дейін Ескі Америка Ассоциациясы мен 1876 жылы құрылғаннан кейін екі онжылдықтан соңғы алғашқы Ұлттық Лигада, сондай-ақ 1901 жылдан 1902 жылға дейін Жаңа Америка Лигасының негізін қалаушы командасы болған жоғары лига командалары тарапынан қолданылды. Бастапқы Америка Лигасының франшизасы 1903 жылы Нью-Йорк қаласындағы командамен ауыстырылды және кейіннен «Нью-Йорк Янкиз» деп аталды.
"Orioles" is a traditional name for baseball clubs in Baltimore, after the state bird of Maryland, with the colors of black and orange/gold/yellow. It was used by major league teams representing the city from 1882 through 1899 in the old American Association and the original National League two decades after its founding in 1876, and by a charter team franchise member of the new American League from 1901 through 1902. The original American League franchise was replaced by a team in New York City in 1903 and eventually became known as the New York Yankees.
Бірінші кіші лига командасы, 19031914
1903 жылы «Ориол» кіші лига командасы Шығыс лигасына қосылды (бұл лига 1911 жылы Халықаралық лига деп аталды, қазіргі «Қос А» деңгейімен шатастырмау керек, кіші лига Шығыс лигасы). Бұл «Ориолс» командасы алғашқы бірнеше жылында жақсы нәтижелер көрсетпеді, бірақ Джек Даннның (1872–1928) менеджер болып келуінен кейін 1908 жылы Шығыс лигасының чемпионы атанды. Бұл E. L./I. L. «Ориолс» командасы Балтимордің солтүстік-шығысындағы Уэверли ауданындағы Гринмаунт даңғылы мен 29-шы көшенің оңтүстік-батыс бұрышында орналасқан ескі Америка лигасы стадионында (сондай-ақ «Ориол Паркі» деп аталды) ойнады. 1914 жылғы маусымда жергілікті Джордж Герман «Бейб» Руттың кәсіби дебюті өтті, бірақ жаңа Федералды лиганың «Балтимор Террапинс» командасының үлкен лига мәртебесі үшін күресі, олардың көшеден берідегі заманауи болаттан жасалған стадионы Даннға Рутты (Бостон «Ред Сокс» клубына) 1914 жылғы маусымда және көптеген ойыншыларын сатуға мәжбүр етті, содан кейін команданы 1915 және 1916 жылдарға Ричмондқа, Вирджиния штатына, «Ричмонд Климаберс» деген атпен уақытша көшірді.
In 1903, an Oriole minor league team joined the Eastern League (renamed the International League in 1911, and not to be confused with the present day 'Double AA' level, minor league Eastern League). This Orioles team stayed mediocre for the first few years of its existence, but after the arrival of Jack Dunn (1872–1928), as manager, it won the Eastern League pennant in 1908. This E. L./I. L. Orioles team played at the old American League Park (a. k. a. Oriole Park) at the southwest corner of Greenmount Avenue and 29th Street in the Waverly neighborhood of northeast Baltimore. The 1914 season featured the professional debut of local son, George Herman "Babe" Ruth, but competition from the Baltimore Terrapins of the new Federal League challenge for major league status, with their more modern steel beamed ballpark across the street, forced Dunn to sell Ruth (to the Boston Red Sox) later in the 1914 season and many of his other players, and eventually temporarily relocate the team to Richmond, Virginia, as the Richmond Climbers, for the 1915 and 1916 seasons.
Екінші кіші лига командасы, 1916-1953
Федералдық лига тарағаннан кейін, Данн 1916 жылы «Ориолс» командасымен қайта келді. Бұл команда 1919 жылғы Халықаралық лига маусымында 100 жеңіспен Халықаралық лиганың туын жеңіп алды, көптеген ойындарда жеңіске жеткен және чемпиондыққа ие болған алғашқы команда болды, содан бері үлкен немесе кіші лига бейсболында мұндай көрсеткіш сирек кездеседі. Лефти Гроув сияқты болашақ Даңқ залының тағы бір ойыншысы бар «Ориолс» 1920 жылы 110 ойын жеңіп, маусымның соңғы 25 ойынын жеңіп, көрсеткіштерін жақсартты. 1921 жылы «Ориолс» қатарынан 27 ойын жеңді (кіші лига командасының қатарынан жеңіс рекордтары, 1987 жылы Солтүстік Лейк-Сити «Трэпперс» 29 жеңіске жеткенге дейін сақталды). «Ориолс» екінші орындағы командадан 20 ойынмен озып, өз алаңында 70 жеңіс және 18 жеңіліс көрсетті. Алайда, тамаша көрсеткіштеріне қарамастан, олар «Кіші әлем сериясында» Америка қауымдастығының чемпионы «Луисвилл Колонелс» командасына 4:1 есебімен жеңіліп қалды. «Ориолс» төртінші ойында 12:4 есебімен көшбасшы болды, бірақ 9-шы иннингтің басында «Луисвиллдің» үй стадионындағы көрермендер арасында тәртіпсіздіктер болды, нәтижесінде ойын Балтимордың пайдасына 9:0 есебімен шешілді. «I. L. Orioles» 1925 жылғы бейсбол маусымына дейін бірнеше маусым бойы Халықаралық лигадағы қарсыластарын жеңіп отырды. Команда 1936, 1937 және 1940 жылдары Халықаралық лигада Губернаторлар кубогы үшін плей-оффқа қатысты, бірақ 1944 жылғы «соғыс жылына» дейін тағы бір ту жеңіп алмады. Команда сол жылдың 4 шілдесінде лигада көшбасшы болды, сол кезде олардың үй стадионы, ағаш және болаттан жасалған «Ориол паркі» (бұрынғы 1914 жылғы «Террапин паркі») өртенді. Тіпті солтүстік-батысқа бірнеше блокқа көшіп, 33-ші көшедегі Муниципалдық стадионның 1922 жылғы футбол аренасына (сонымен қатар «Балтимор стадионы» деп те аталады) орналасқаннан кейін, команда осы шығыннан қалпына келуде қиындыққа тап болды, маусымның қалған бөлігінде жақсы ойнамай, соңғы ойында жеңіліске ұшырады, бірақ екінші орындағы «Ньюарк Беарс» командасы да соңғы ойындарында жеңіліске ұшырағандықтан, ерекше жағдайда «чемпиондыққа ілесіп келді». «Ориолс» командасы, менеджер Альфонс «Томми» Томас басшылығымен, сол жылы «Жастар әлем сериясында» «Луисвиллге» қарсы 4:2 есебімен жеңіске жетті. Алты жылдан кейін, соғыс кезеңіндегі бейсболдың шектеулері алынғаннан кейін, 1950 жылы менеджер Ник Каллоп басшылығымен Балтимор лига чемпионы атағын тағы да жеңіп алды, бірақ «Жастар әлем сериясында» Огайо штатының «Колумбус Ред Бердс» командасына 4:1 есебімен жеңіліп қалды. 2001 жылы 1919, 1920, 1921, 1922, 1923 және 1924 жылдардағы «Ориолс» командалары барлық уақыттағы ең үздік 100 кіші лига командасының қатарына енді.
After the Federal League's demise, Dunn returned with an Orioles team in 1916. This team, later in the 1919 I. L. Baseball Season won the International League pennant with 100 victories, the first team to win that many games and went on a championship spree, seldom seen in major or minor league baseball ever since. Featuring another future Hall of Fame pitcher in Lefty Grove, the Orioles improved on that in 1920 by winning 110 games, including the last 25 of the season. In 1921, the Orioles won 27 straight games (a record for consecutive victories by a minor league team that would stand until the Salt Lake City Trappers won 29 in 1987). The Orioles won the League by 20 games over the second place team, and had a home record of 70 wins and 18 losses. Despite their impressive record, however, they lost the "Little World Series" to the American Association's champion Louisville Colonels, 4 games to 1. The Orioles actually led the fourth game, 12–4, but a riot broke out among the Louisville home crowd in the top of the 9th inning, and the game was forfeited to Baltimore, 9–0. The I. L. Orioles continued to roll over International League opposition for several more seasons straight through to the 1925 Baseball Season. The team entered the Governors' Cup playoffs in the International circuit in 1936, 1937, and 1940, but did not win another pennant until the "war year" of 1944. The team was leading the League on July 4 of that year, when their home wooden and steel beamed stadium, Oriole Park (formerly Terrapin Park of 1914), burned down. Even after relocating several blocks northwest to the old 1922 football bowl of Municipal Stadium on 33rd Street Boulevard (also known as "Baltimore Stadium"), the team seemed to have a hard time recovering from that loss, playing lackluster ball through the rest of the season and losing their last game, only to strangely "back into the championship" when the second place team, the Newark Bears, also lost their recent games. The Orioles, under manager Alphonse "Tommy" Thomas, went on to win the "Junior World Series" that year, four games to two, against Louisville. Six years later, with the shackles of war time baseball cast off, in 1950, under manager Nick Cullop, Baltimore won the league championship again, only to lose the "Junior World Series" to the Columbus Red Birds of Ohio, four games to one. In 2001, the Orioles teams of 1919, 1920, 1921, 1922, 1923, and 1924 were recognized as being among the 100 greatest minor league teams of all time.
Үлкен лигаға қайта оралу
1953 жылғы маусымнан кейін Сент-Луис Браунс Балтимор қаласына көшіп, «Балтимор Ориольс» деген атау алды. 1916–1953 жылдардағы соңғы екінші лига/Халықаралық лига «Ориольс» командасы Ричмондқа көшірілді (аймаққа байланысты, 1914 жылы бұрынғы «Ориольс» командасы да осылай көшкен), ол 1954 жылдан 1964 жылға дейін «Ричмонд Виргиниянс» болып, кейіннен 1965 жылдан бастап Солтүстік-Батыс Огайодағы қазіргі «Толедо Мад Хенс» франшизасы ретінде таралды.
After the 1953 season, the St. Louis Browns moved to Baltimore and took the name of the Baltimore Orioles. The last minor league/International League Orioles team (of 1916–1953) re located to Richmond (coincidentally just as had the earlier Orioles team in 1914), this time as the Richmond Virginians from 1954 to 1964, later relocating as today's Toledo Mud Hens franchise in northwest Ohio since 1965.