Кіріспе
Гүлді өсімдіктер туысы Brachychiton (kurrajong, bottletree) – Австралияда (30 түрі бар, түрлердің ең көп кездесетін орталығы) және Жаңа Гвинеяда (бір түр) өсетін 31 түрден тұратын ағаштар мен ірі бұталар туысы. Жаңа Оңтүстік Уэльс және Жаңа Зеландиядағы қазбалар палеогенге сәйкес келіп, шамамен 50 миллион жылға дейін сонады. Олардың биіктігі 4–30 метрге жетеді, ал кейбір түрлері құрғақ маусымда жапырақтарын түсіреді. Көптеген түрлері (бірақ барлығы емес) құрғақшылық кезінде суды сақтауға арналған, жалпы мөлшеріне қарағанда өте жуан сабағы бар пачикаульді өсімдіктер болып табылады. Жапырақтары түр ішінде әртүрлі болады және көбінесе толық немесе терең пальпа тәрізді бөлінген, ұзын, жіңішке жапырақшаларға ұқсас бөліктері тек тамырында ғана біріккен. Олардың мөлшері 4–20 см ұзындық және енділікте өзгереді. Барлық түрлері моноэцийлі, яғни бір өсімдікте жеке аталық және аналық гүлдері болады. Гүлдері қоңырау пішіндес, бір қатар біріккен жапырақшалардан тұратын гүл қабығынан құралған, көптеген түрлерде жарқын түсті болғанымен, тостағанша ретінде қарастырылады. Аналық гүлдерде бес жеке карпель болады, олардың әрқайсысы бірнеше тұқымдары бар ағаш тәрізді жеміс түзе алады. Гүлдің түсі түрлер арасында көбінесе өзгеріп отырады. Шығыс ормандық түрлері гүлдену алдында жапырақтарын түсіреді, ал құрғақ аймақтарда гүлдер жапырақтарымен бірге болады. Dharuk тілінде «құражон» деп аталатын ағаштың бірнеше түрі кең таралған бағбандық ағаштар болып табылады және Жерорта теңізі, Оңтүстік Африка және АҚШ-тың батысы сияқты ыстық, құрғақ аймақтарға енгізілген. Бұл түрлер бағбандық мақсаттар үшін де будандастырылады, мысалы, B. populneo acerifolius. Құражондар өсіру кезінде тұрақсыз гүлдеуімен белгілі.
Brachychiton (kurrajong, bottletree) is a genus of 31 species of trees and large shrubs, native to Australia (the centre of diversity, with 30 species) and New Guinea (one species). Fossils from New South Wales and New Zealand are estimated to be 50 million years old, corresponding to the Paleogene. They grow to 4 – 30m tall, and some are dry season deciduous. Several species (though not all) are pachycaul plants with a very stout stem for their overall size, used to store water during periods of drought. The leaves show intraspecific variation and generally range from entire to deeply palmately lobed with long slender leaflet like lobes joined only right at the base. Their sizes range from 4 – 20 cm long and wide. All species are monoecious with separate male and female flowers on the same plant. The flowers have a bell shaped perianth consisting of a single series of fused lobes which is regarded as a calyx despite being brightly coloured in most species. The female flowers have five separate carpels that can each form a woody fruit containing several seeds. The flower colour is often variable within species. Eastern forest species drop their foliage before flowering but those of the drier regions carry the flowers while in leaf. A few species of Kurrajong, as the tree is known in the Dharuk language, are popular garden trees and have been introduced to hot dry regions including the Mediterranean, South Africa and the western United States. These species are also hybridised for horticultural purposes, B. populneo acerifolius being one example. Kurrajongs are known to bloom erratically in cultivation.
Атауы
Бракхихитон атауы грек тіліндегі "брахис" – қысқа, "хитон" – көйлек деген сөздерден шыққан, себебі оның тұқым қабықтары бос келеді. Әдетте, оның жалпы атауы бейтарап туыс деп қате түсіндіріледі, содан кейін түрлік атаулары дұрыс түзелмейді. Сондықтан B. rupestre және B. populneum кейде бағбандарға арналған кітаптар мен журналдарда кездеседі. "Құражон" атауы Дхарук тіліндегі "гарражунг" – "балық аулау жібі" деген сөзден келген, себебі құражон қабығынан балық аулауға арналған жіптер жасалған.