Көк желі: Американдық радио желісінің тарихы (1927-1945)

Кіріспе

American radio network (1927–1945)

Көк желі (бұрын NBC Blue Network деп аталатын) – 1927 жылдан 1945 жылға дейін хабар таратып, қазір құрылмай кеткен американдық радио желісінің эфирдегі атауы. Ұлттық хабар тарату компаниясының (NBC) екі радио желісінің бірі ретінде құрылған тәуелсіз Көк желі, 1942 жылы монополияға қарсы сот процесінің нәтижесінде бөлініп шықты. 1945 жылы Көк желі ресми түрде American Broadcasting Company (ABC) компаниясына айналды.

Ерте тарих

Көк желі 1923 жылы Америка радио корпорациясы Westinghouse компаниясынан, 1921 жылы станцияны құрған WJZ станциясын Нью-Джерси штатының Ньюарк қаласынан сатып алғанда пайда болды. Сол жылдың мамыр айында WJZ Нью-Йорк қаласына көшірілді. 1923 жылдың 1 тамызында RCA Вашингтонда WRC станциясының жұмысын бастағанда, желінің бастауы пайда болды, бірақ ол кейін танымал болатын атымен жұмыс істемеді. Радио тарихшысы Элизабет МакЛеодтың айтуынша, "Радио тобы" 1924 жылы ғана желілік операцияларды ресми түрде бастады. "Радио тобының" негізгі станциялары RCA-ның WJZ және WRC станциялары, сондай-ақ Westinghouse-тің WBZ станциясы (кейін Массачусетс штатының Спрингфилд қаласында) және General Electric-тің Нью-Йорк штатының Шенеқтади қаласындағы WGY станциясы болды. Дегенмен, WJZ желісі басқа Нью-Йорк станциясы WEAF-қа негізделген AT&T желісімен теңдей бәсекелесуге тырысты. Мысалы, екі станция да 1924 жылы Нью-Йорктегі Мэдисон Сквер Гарденде өткен Демократиялық партияның ұлттық конвентін жариялады. 1943 жылы жарияланған жарнамалық материалдар WJZ-дің хабар таратудағы бірнеше "алғашқы" жетістіктерін көрсетті, мысалы, 1922 жылдың сәуіріндегі алғашқы білім беру музыкалық бағдарламасы, 1922 жылғы алғашқы Әлем сериясы хабарлары және Манхэттен опера театрынан берілген алғашқы толық опера – «Қаңғыбас голландиялық».

Көк желі 1930 жылдардың ортасында жұмыс істеді

Иронияға орай, Blue Network көбінесе танымал бағдарламаларға ие болмаса да, 1930 жылдардың басында Amos 'n Andy бағдарламасының ең жоғары танымалдыққа ие болған кезінде, осы желі арқылы хабарланды. Осы кезде елдегі радио тыңдаушылардың жартысынан астамы осы бағдарламаны тыңдайтын. 1932–1933 жылғы маусымда Standard Oil of New Jersey (Esso) компаниясы «Бес жұлдызды театр» деп аталатын ерекше бағдарламаны демеушілік етті. Бұл бағдарлама әр кеште әртүрлі форматта көрсетілетін. Аталған циклдың ең танымал бағдарламасы – Граучо Маркс пен Чико Маркс қатысқан «Flywheel, Shyster және Flywheel» болды. Бағдарлама эфирге салыстырмалы түрде ерте (кешкі 7:30, ET) уақытта берілгеніне қарамастан, рейтингтерде жақсы көрсеткіштерді көрсетті. Алайда, ол Esso компаниясының басты бәсекелесі Texaco компаниясының NBC Red арнасында Ed Wynn бағдарламасын демеушілік ету арқасында қол жеткізген күшті рейтингтермен бәсекелесе алмады. Нәтижесінде, аталған бағдарлама бір жылдан кейін тоқтатылды. Көбінесе Blue Network ойын-сауық бағдарламалары бойынша Red Network үшін «ферма командасы» рөлінде жұмыс істеді. Мысалы, Боб Хоуп (1935 және 1937 жылдары), Джек Бенни (1932 жылы), Fibber McGee және Molly (1935 жылы) және «Ақпарат, сұраймын!» (1938 жылы) бағдарламалары алдымен Blue Network-те дебют жасап, кейіннен Red Network-те үлкен аудиторияға жетті. Кейде бағдарламалар басқа арналарға көшуден бұрын қысқа мерзімге NBC Blue арнасында тоқтаған. Мәселен, Lux Radio Theatre (1934–35) және Уилл Роджерс бағдарламасы (1933) екеуі де CBS арнасына көшті. Сонымен қатар, 1920 жылдардың соңы мен 1930 жылдардың басында Blue Network балалар бағдарламаларымен де танымал болды. Ақрон қаласындағы баспадан кем дегенде екі томдық әңгімелер жинағы сақталған, олар Blue Network бағдарламаларының бір бөлігі болған деп есептеледі. Э. О. Костеллоның коллекциясындағы бір данасының мұқабасында 1920 жылдардың соңындағы радио тыңдап отырған екі бала бейнеленген, одан ертегі кейіпкерлерінің жарқын суреттері шығып тұр. Атауынан (және мұқабадағы радиодан) басқа, Blue Network-ке байланысты нақты мәліметтер белгісіз. Кітапта Ұлттық радио хабар тарату компаниясына тікелей сілтеме жоқ. Бұл 1929 жылға қарай Blue Network өзінің жеке брендін қалыптастырғанын көрсетеді.

Ironically, even though the Blue Network generally was not given the more popular programs, it was the network that broadcast Amos 'n Andy at the height of its popularity in the early 1930s, when on average over half of the nation's radio audience would tune in to the show. During the 1932–1933 season, Standard Oil of New Jersey (Esso) sponsored an unusual program, the Five Star Theater, which each weeknight presented a show in a different format. The marquee show in this cycle was Flywheel, Shyster, and Flywheel, which starred Groucho Marx and Chico Marx. Considering the show's relatively early (7:30 p. m. ET) time slot, it did rather well in the ratings, but it could not compete with the much stronger ratings produced by Esso's arch rival Texaco, which sponsored Ed Wynn on NBC Red, and the show ended after one year. More commonly, the Blue Network would operate as a quasi "farm team" for the Red Network, in terms of entertainment programs. Bob Hope (in 1935 and again in 1937), Jack Benny (in 1932), Fibber McGee and Molly (in 1935), and Information, Please! (in 1938) are all examples of shows that debuted on the Blue Network before eventually transitioning over to larger audiences on the Red Network. On occasion, shows would make brief stops at NBC Blue before moving elsewhere, such as the Lux Radio Theatre (1934–35) and Will Rogers' program (1933), both of which would move to CBS. At some level, the Blue Network was known in the late 1920s and early 1930s for its children's programming. There are at least two volumes extant, from an Akron based publishing house, which are collections of stories which purport to have been part of Blue Network programs. A copy of one, in the collection of E. O. Costello, shows a cover with two children listening to a late 1920s style radio, from which shimmering images of fairy tale characters are emerging. Other than the title (and the radio on the cover), the precise nature of the ties to the Blue Network is not known; the book does not even make direct reference to the National Broadcasting Company. It can also be said that this is an indication that the Blue Network had a well established identity of its own by 1929.

Қиындықтар

Конгресс кітапханасындағы NBC тарихының файлдарындағы материалдардың сипаттамалары, NBC-нің Қызыл желіге қатысты Көк желіні басқару тәсіліне қанағаттанбаушылық болғанын белгілі бір деңгейде көрсетеді. Мысалы, NBC тарихының файлдарындағы бір папкада 1934 жылғы 28 маусымда Нью-Йорк штатының Сиракуза қаласындағы WSYR стансасынан келген үш беттік хат бар, онда Қызыл желіге қарағанда Көк желіне көңіл бөлмегеніне шағымданады. Бұл тұжырымды, біріншіден, 1935 жылғы 18 қыркүйектегі меморандум нығайтады, онда Көк желі Әлем сериясының хабарларын таратуға қол жеткізе алмағанына шағымданады, екіншіден, 1935 жылғы 5 қазандағы Hearst Radio хаты растайды, онда Amos 'n Andy және Al Pearce бағдарламалары Көк желіден Қызыл желіге көшірілгеніне және Көк желінің бағдарламалық әлсіздігіне шағымданады. Шындығында, NBC тарихының файлдарында 1937 жылғы ақпан айындағы ішкі меморандум бар, ол Көк желінің жұмысын соншалықты сынға алады, автордың аты құжаттан жойылған. NBC Көк желісінің маңызды мәселесі оның мөлшері болуы мүмкін. Ол 1927 жылдың қаңтарында 7 стансамен басталды, 1929 жылдың соңына қарай 17 стансаға дейін өсті, бірақ 1937 жылға қарай бар болғаны 33 стансасы болды. Бұл оны бәсекелестерінен айтарлықтай кішірек етті. 1938 жылы Mutual 107 филиалға, ал CBS 114 филиалға ие болды; ал NBC Қызыл желісі эфир уақытын сатқан кезде Көк желі АҚШ-ты толық қамтуға мүмкіндік бермеді, нәтижесінде 1937–1938 жылдары Көк желінің кірісі көбінесе төмендеді, ал NBC Қызыл желісінің кірісі өсті. МакЛеод 1938 жылы NBC-де негізгі "Қызыл" тобында 23 станса, ал "Көк" тобында 24 станса болғанын атап өтті, ал 107 станса демеушінің қажеттіліктеріне байланысты Қызыл немесе Көк желісіне қосылуы мүмкін; NBC Қызыл желісі бағдарламаларының NBC Көк желісі бағдарламаларымен салыстырылған рейтингтері (және осыған байланысты кірістері) демеушілер Көк желісіне қарағанда Қызыл желісін жиірек таңдағанын көрсетеді.

Сурет

Кейде, Blue Network кішкентай, бірақ жоғары мәдениетті және қоғамдық істерге бағытталған желі ретіндегі жалпы қабылдаумен сәйкес, ол Маэстро Артуро Тосканини басқарған NBC Симфониялық оркестрінің хабарларын таратудың алғашқы үйі болды. Осыған ұқсас, Blue Network-тің ең ұзақ уақыт бойы жұмыс істеген бағдарламаларының бірі – Американың Town Meeting of the Air, қазіргі істерді талқылау бағдарламасы еді. Лоуэлл Томас пен Уолтер Винчеллдің жаңалықтар бағдарламалары да Blue Network арқылы көрсетілді. Бұл екі шоу да 1930 жылдардың соңы мен 1940 жылдардың басында Blue Network-тің ең жоғары бағаланған бағдарламалары болды. Майор Боуз ұйымдастырған таланттар шоуының қызықты вариациясы ретінде, Шервин Уильямс бояу компаниясы 1930 және 1940 жылдары жексенбі күндері кешкі уақытта бірнеше жыл бойы Метрополитен Операсының іріктеу сынақтарын демеушілік етті, онда әншілер атақты опера труппасымен келісімшарт алу мүмкіндігі үшін бәсекелесті. Ұлттық ферма және үй сағаты, көптеген жылдар бойы АҚШ Ауыл шаруашылығы министрлігі қолдаған бағдарлама, Blue Network-тің күндізгі бағдарламаларының бірі болды және ол 1929 жылдан бастап 1945 жылдың наурызына дейін, бағдарлама NBC-ге ауысқанға дейін оның құрамында болды. NBC Симфониялық оркестрінің хабарларын таратумен қатар, Метрополитен Операсының радио хабарларын тарату NBC Blue-ның "бағалы қазыналарының" бірі болды. 1937 жылы желі шығарған салмақты, қадірлі буклетте хабарландырулар RCA демеушілігімен жүргізілгені және "Ұлттық NBC желісі арқылы Grand Opera бүкіл елге жеткізілді. Енді ол тек ерекше құқыққа ие адамдарға ғана арналмайды – қазір тіпті АҚШ-тың ең шалқары аймақтарындағы тыңдаушылар да әлемдегі ең жақсы музыканы өз отбасының отырында тыңдай алады. Ұлттық радиокомпаниясы () американдық радио тыңдаушыларына Метрополитен операсын жеткізуге мүмкіндік бергенімен мақтанады" делінген. Бұл буклетте 1937 жылы 78 станция опера қойылымдарын таратқаны және бағдарламаның қабылдануы "ұлттық деңгейде" болғаны, NBC Blue хабарлары үшін едәуір ерекше жағдай екендігі айтылған. Радио тарихшысы Элизабет МакЛеод 1920 жылдардың соңы мен 1930 жылдардың басында NBC Red және NBC Blue-ның әртүрлі қоңырау тізбегі болған қысқа мерзімнен басқа, екі желі көптеген жылдар бойы *айырмашылығы болмады* деп ұсынды, бұл жоғарыда сипатталған бағдарламалар тізімімен сәйкес келеді. Ол NBC Red телеарнасының "Файрстоун дауысы", "Атвотер Кент сағаты" және "Қалалар қызметі концерттері" сияқты көптеген жоғары мәдениетті бағдарламаларды таратқанын атап өтті. Сонымен қатар, ол 1936-1937 жылдарға дейін желілерге "арқалық кеңсе" қолдауы бірдей болғанын және жиі станциялар демеушілердің қажеттілігіне байланысты бір желіден екінші желіге ауысатынын атап өтті. Тек Федералды байланыс комиссиясы желілік тәжірибені тергеуді бастаған кезде ғана, МакЛеодтың пікірінше, RCA екі желіні ажырату үшін және NBC Blue-ды жоғары мәдениетті/қоғамдық істер желісі ретінде толыққанды орналастыру үшін күш салды. (Осыған ұқсас, Конгресс қысымы NBC Симфониялық оркестрінің құрылуының нақты себебі болды деп айтылды.) Конгресс кітапханасындағы NBC тарихының файлдары NBC-нің Қызыл желісін Көк желісінен ажыратудың жолын іздеп жүргендігі туралы пікірді қолдайды. Мысалы, олар 1936 жылдың 13 мамырында жазылған құпия меморандумды қамтиды, онда Қызыл және Көк желі станцияларын араластыруға қарсы желі саясаты баяндалады. (Жоғарыда келтірілген 1929 жылғы Гарри Лаудер хабарландыруын қалай қолданғандығымен салыстырыңыз.) Сондай-ақ, 1938 жылдың қазан айындағы сату күшінің меморандумы бар, онда Көк желісін Қызыл желіден және CBS-тен қалай ажырату туралы сөйлесу нүктелері бар. 1932 жылдың желтоқсанында NBC тек CBS-ге ғана емес, тіпті Red Network-ке де нақты сілтемелерді тыйым салатын саясатты белгіледі. NBC желісін кеңейту үшін күш-жігерін арттыра бастады; 1937 жылы оның 33 станциясы болса, бұл 1941 жылдың қаңтарына дейін, желі жағалаудан жағалауға дейін 92 станцияға ие болғанда, үш есеге жуық өсті. Жоғарыда келтірілген және ұсынылған жақсартулар арасында WJZ және KDKA хабар тарату қуатын әрқайсысы 50 000 ватқа дейін арттыру, WEAN, WICC және WEBR сияқты топқа жаңа станциялар қосу, Тынық мұхит жағалау желісін қосу (KGO, KECA, KFSD, KEX, KJR және KGA) және KOIL, KWK және KSO сияқты стансалардың күндізгі қуатын кеңейту болды. Бұл жарнамалық науқан кітапқа кіретін кітапшада, сонымен қатар Blue Network уақытын сатып алған демеушілердің ұзақ тізімі көрсетілген. Кітапта былай делінген: "Бұл қосымшалар мен жақсартулар NBC Blue Network тиімділігін күн сайын арттырады. Олардың барлығы тыңдаушының көңілінен шығып, жарнама берушілердің сату нәтижелеріне едәуір ықпал етеді". 1942 жылдың қаңтарында Blue Network-тің бөлінуіне дейінгі айларда NBC Red және Blue желілері үшін бөлек брендтік имидждерді жасау үшін қарқынды қадамдар жасады. Бір жақтыдан, бұл кем дегенде 1939 жылдың жазынан бері жүріп келе жатқан, Time журналы NBC Blue-ның кеңейтілуін күшейтіп жатқанын көрсетті. 1937 жылдың күзінде де, 1941 жылдың күзінде де NBC бағдарламаны "Ұлттық радиокомпанияның Қызыл желісінде" таратылып жатқаны ретінде нақты анықтады, және кем дегенде 1941 жылдың күзінде Blue Network үшін де ұқсас таглайн болды. Бұл құрылымның мысалы – 1941 жылдың ортасында RCA шығарған "Alice in Sponsor Land" басылымы, ол желінің бағдарламаларын сатуға арналған. Бұл кітап толығымен Red Network-ке бағытталған, оның ойын-сауық бағдарламаларын сипаттайды, Blue Network туралы ешқандай сілтеме жоқ. Көлемінің арт жағындағы станциялар тізімінің үстінде мына таглайн тұр: "Бұл Ұлттық радиокомпанияның Қызыл желісі". Сонымен қатар, кітаптың ішінде "NBC Red-те кез келген уақыт жақсы уақыт!" сияқты слогандар бар. Бұл кітап, ішінара, 1941 жылдың күзінде NBC Blue Network әлі NBC-нің бөлігі болған кезде Red Network-ті Blue Network-тен қалай ажыратты, соны көрсетеді.

Perhaps more in line with the common perception of the Blue Network as a smaller, but more high brow and public affairs centered network was the fact that it was the original home of the NBC Symphony Orchestra broadcasts, led by Maestro Arturo Toscanini. In a similar vein, one of the Blue Network's longest running programs was America's Town Meeting of the Air, a current affairs discussion program. Both Lowell Thomas and Walter Winchell's news programs were also broadcast over the Blue Network. Both of these shows were the Blue's highest rated programs in the late 1930s and early 1940s. In an interesting variation on the talent shows hosted by Major Bowes, the Sherwin Williams paint company sponsored the Metropolitan Opera Auditions of the Air for a number of years on Sunday afternoons in the 1930s and 1940s, in which singers competed for a chance to win contracts with the famed opera troupe. The National Farm and Home Hour, a show backed for many years by the U. S. Department of Agriculture, was one of the Blue Network's standout daytime programs, and would be a part of its lineup from 1929 until March 1945, when the program shifted to NBC. Along with the NBC Symphony Orchestra broadcasts, the Metropolitan Opera radio broadcasts were part of the "crown jewels" of NBC Blue. A sober, dignified pamphlet issued by the network in 1937 stated that the broadcasts were under RCA sponsorship, and "[t]hrough the medium of nationwide NBC Network broadcasting, Grand Opera has been given to the entire nation. No longer is it reserved for the privileged few – now even the most isolated listeners throughout the United States are able to enjoy the world's finest music at their own firesides. The National Broadcasting Company ( ) is proud to be the means of bringing the Metropolitan Opera to American radio listeners." The pamphlet notes that 78 stations broadcast these opera performances in 1937, and that reception for the program was "nationwide", something moderately unusual for an NBC Blue broadcast. Radio historian Elizabeth McLeod has suggested, aside from a brief period where NBC Red and NBC Blue had different chime sequences in the late 1920s and early 1930s, the two networks were *not* differentiated for many years, which would certainly be consistent with the roster of shows described above. She points out, with some justice, that NBC Red also broadcast a number of high brow programs such as The Voice of Firestone, The Atwater Kent Hour, and the Cities Service Concerts. Furthermore, she points out that until the 1936–1937 period, the "back office" support for the networks was the same, and often stations would shift from one network to another, depending on sponsor needs. It was only when the Federal Communications Commission began investigating network practices, McLeod believes, that efforts were made by RCA to differentiate the two networks, and to fully position NBC Blue as a high brow/public affairs network. (In the same light, it has been suggested that the congressional pressure was the real reason the NBC Symphony Orchestra was created.) The NBC History Files at the Library of Congress lend support to the notion that NBC was gradually groping for a way to differentiate the Red Network from the Blue Network. For example, they contain a confidential memorandum, dated May 13, 1936, which sets forth a network policy against mixing the Red and Blue network stations. (Compare and contrast this with the way the Harry Lauder broadcast of 1929 was handled, above.) There also exists an October 1938 sales force memorandum, which contains talking points on how to differentiate the Blue Network from the Red Network and CBS. Even as far back as December 1932, NBC had set forth a policy banning specific references not only to CBS, but even to the Red Network. Of note is the fact that NBC began to step up efforts to expand the network; while it had 33 stations in 1937, this total had nearly tripled by January 1941, when the network had 92 stations coast to coast. Among the improvements cited and proposed were increasing the broadcast power of WJZ and KDKA to 50,000 watts each, adding new stations to the group such as WEAN, WICC and WEBR, adding a Pacific Coast network (with KGO, KECA, KFSD, KEX, KJR and KGA) and expanding the daytime power of such stations as KOIL, KWK and KSO. This ad campaign, in a booklet tipped into the book, also showed a lengthy list of sponsors that had purchased Blue Network time. As the book states: "All of these additions and improvements are daily increasing the effectiveness of the NBC Blue Network. All contribute considerably to the listener's pleasure and to the advertiser's sales results." In the months leading up to the January 1942 spinoff of the Blue Network, NBC undertook vigorous steps to create separate brand images for the Red and Blue Networks. To a certain extent, this had been going on since at least the summer of 1939, when Time magazine indicated that NBC was undertaking an extensive build up of NBC Blue. In both the fall of 1937, and the fall of 1941, NBC would specifically identify a program as being broadcast on the "Red Network of the National Broadcasting Company", and at least in the fall of 1941, would have a similar tag for the Blue Network. An example of this buildup comes in "Alice in Sponsor Land", a publication put out by RCA some time in mid 1941 to market that network's shows. This book focuses squarely on the Red Network, describing its entertainment programming, without any reference to the Blue Network. Above the lineup of stations in the back of the volume is the tag line: "This is the Red Network of the National Broadcasting Company." In addition, throughout the book are slogans such as "Any time is Good Time on NBC Red!" This book, in part, demonstrates exactly how NBC differentiated the Red Network from the Blue Network in the fall of 1941, when, as noted, the Blue Network was still a part of NBC.

Бағдарламалау, 1935-1941 жылдар

NBC Blue телеарнасының бағдарламаларындағы тонның біртекті түрленуінің мысалдары төменде келтірілген. Хелен Хейздің ресми сайтында осы кезеңде NBC Blue үшін жасаған бірнеше бағдарламалар көрсетілген, соның ішінде 1937 жылдың тамызындағы Юджин О’Ниллдің пьесалар циклі, 1935–1936 жылдары оның өзінің екі драмалық сериясы (біреуін General Foods демеушілік еткен), сондай-ақ 1940 жылы Blue арнасындағы бір бағдарламаға қатысуы, онда белгілі адамдар өзінің сүйікті кітабының неліктен ерекше екенін түсіндірген. "Time" журналының 1938 жылғы 28 қарашадағы "preview" бөлімі Blue Network арнасының қандай бағдарламаларды көрсеткені туралы ақпарат береді. 25 қарашада сағат 16:00-де сол кездегі Мемлекеттік хатшы Корделл Халлдың сөйлеуі эфирге шықты. Кешкісін Мэдисон Сквер Гардендегі жеңіл салмақтағы чемпиондық жекпе-жек көрсетілді, одан кейін Чикагоның Lyric Opera театрынан Вагнер операсы ойнатылды. 26 қарашадағы сенбі күні Blue арнасы Армия-Теңіз күштерінің арасындағы футбол матчы мен NBC симфониялық оркестрінің өнерін көрсетті. "Ауадағы қалалық жиналыс" бағдарламасында бейсенбі күні экономистер әлемдік бейбітшілікке қол жеткізуге арналған экономикалық жоспардың мүмкіндігін талқылады. 1940-жылдардың басында Blue арнасындағы танымал демеушілік бағдарламалардың бірі – DuPont компаниясының демеушілігімен тарихи оқиғаларды көркемдеп бейнелейтін "Америка кавалькадасы" болды. 1935 жылы CBS арнасында дебют жасап, 1940 жылдың қаңтарында Blue арнасына көшкен бұл бағдарлама компанияға "өлім саудагері" деген айып тағылған кезде жасалды. Американдық тарихи тұлғаларға арналған бұл бағдарлама DuPont компаниясының беделін жақсартуға бағытталған әрекет болды. Бағдарламаның жоғары сапалы өндірісі айқын болды, мысалы, 1940 жылдың ақпанындағы Авраам Линкольн туралы бағдарламада Реймонд Массидің қатысуы осыны көрсетеді, бұл туралы "Time" журналының 1940 жылғы 26 ақпандағы санында жазылған. Сондай-ақ бағдарламаның тарихи деректердің дұрыстығын тексеру үшін университет профессорларын, ал сценарийлерді болашақ Пулитцер сыйлығының иегері Артур Миллер жазғанымен де танымал болды. (Бұл бағдарлама 1941 жылдан бастап NBC Red және NBC арналарында көрсетіле берді, ал арналар бағдарламаны теледидар дәуірінде де көрсетуді жалғастырды).

What follows are some examples of the programming on NBC Blue that illustrate a gradual shift in tone. The official website for Helen Hayes shows a number of programs that she did for NBC Blue during this time, including a Eugene O'Neill play cycle in August 1937, two different dramatic series of her own in 1935–1936 (one sponsored by General Foods), and an appearance on a Blue series in 1940, one which brought famous people who would explain why a particular book has been their favorite. The "preview" section of the November 28, 1938, edition of Time gives some idea of the kind of programming that the Blue Network carried. On Friday, November 25 at 4 p. m., it carried a speech by then Secretary of State Cordell Hull. Later that night, it carried the welterweight championship fight from Madison Square Garden, followed by Wagnerian opera from Chicago's Lyric Opera. Saturday, November 26 shows that the Blue carried both the Army–Navy football game and the NBC Symphony Orchestra. The Town Meeting of the Air on Thursday night carried a debate among economists as to whether an economic plan for world peace was possible. For one season in the early 1940s, a high profile sponsored program on the Blue was The Cavalcade of America, a show dramatizing historical events which was sponsored by DuPont. The show, which debuted in 1935 on CBS and moved to the Blue in January 1940, was created at a time when the firm was under attack for being, in effect, a "merchant of death", and this show, which focused on American historical figures, was one way DuPont tried to burnish its image. Certainly, the show had high production values, as can be witnessed by its use of Raymond Massey for a show in February 1940 on Abraham Lincoln, as described in the February 26, 1940, issue of Time. It was also known for the use of university professors to vet the historical accuracy of the stories, as well as scripts by future Pulitzer Prize winner Arthur Miller. (This show would eventually stay with NBC Red and NBC, starting in 1941, and the network would continue to broadcast the show even into the age of television).

Ұсынылған сату

1930 жылдардың соңында NBC өздігінен Blue Network-ті таратуды қарастырды. Конгресс кітапханасындағы NBC тарихының мұрағаттарында осыны көрсететін мол материал бар. Бұл талқылауға RCA басшысы Дэвид Сарноффтың қатысқандығы осы ұсыныстың қаншалықты жоғары деңгейде қарастырылғанын көрсетеді. Конгресс кітапханасындағы NBC тарихының мұрағаттарына қатысты анықтамалық нұсқаулықты қарапайым оқу осы талқылаулардың нақты мәнін ашпаса да, олардың болғаны фактісі ресми түрде тіркелген. 1943 жылы, Blue Network бөлініп шыққаннан кейін (бірақ оны сату алдында), жарнамалық басылымда былай делінген: "Кеңесшілер тобы 1932 жылы Ұлттық хабар тарату компаниясының басшылары The Blue Network өз станцияларына, жарнама берушілеріне және тыңдаушыларға NBC құрамында болудың орнына тәуелсіз желі ретінде көбірек және жылдамдатылған қызмет көрсетуі мүмкін деген ойға келген".

FCC-нің алғашқы әрекеттері

1930 жылдары NBC және CBS телеарналарына, олардың бәсекелесі Mutual арнасының да ықпалымен, екі ірі желілік жүйе таланттарды өздерінің ішкі агенттіктер арқылы бағынып, серіктес станциялардың жүйесін қиын шарттармен байланыстырып, бәсекеге қарсы бірқатар әрекеттер жасады деген айыптар тағылды. 1940 жылдың мамырында үш жылдық тергеуден кейін Федералдық коммуникация комиссиясы (1934 жылдан бері радио хабарларын бақылап отыр) NBC және CBS телеарналарының серіктестік саясатын, сондай-ақ таланттарды іздеу агенттігінің тәжірибесін сынаған қатал есеп ("Тізбектік хабар тарату туралы есеп") жариялады. Есепте әрбір желіге бір қалада тек бір серіктес станциямен шектелу ұсынылды, бұл NBC-нің екі желіге иелігіне тікелей әсер етер еді. 1941 жылдың мамырында FCC одан да бір қадам басып, радиодағы монополия деп саналған құрылымды бұзу үшін ресми ережелер шығарды. Осы ережелердің бірі желіге бірнеше хабар тарату арнасын иеленуге тыйым салды, бұл NBC-нің екі желісіне тікелей бағытталған, тіпті 1940 жылдың маусым айындағы есептен де нақтырақ шара болды.

NBC-ге қарсы сот ісі

1941 жылдың күзінде өткен Конгресс тыңдаулары нәтижесінде FCC ережелерді жұмсартты, бірақ бұл кешігу ұзаққа соқпады, себебі Әділет министрлігінің монополияға қарсы бөлімі 1941 жылдың 31 желтоқсанында NBC және CBS компанияларына қарсы монополияға қарсы іс қозғады, мақсаты – желілердің жұмыс істеу тәсілдерін тарату болды. Сол уақытта Mutual компаниясы да өзінің монополияға қарсы сотын ашты, оның сомасы 10,275 миллион долларға бағаланды, деп хабарлады Time журналы 1942 жылдың 12 қаңтарында. Time журналының мәліметінше, шоу 77 станциядан тұратын желіде көрсетілуге тиіс болған, бірақ осы станциялардың 14-і NBC компаниясымен келісімшартта болды, бұл оларға бәсекелестіктің шектеулі болған қалалардағы ең қолайлы уақытқа опция алу құқығын берді. NBC ақырында осы станциялардың алтауына опция алды, нәтижесінде Three Ring Time бір уақытта NBC Blue және Mutual арналарында көрсетілді. Монополияға қарсы сот процестері кезінде NBC және CBS радиожелілердің қызметін реттеуге FCC-нің құқығы туралы сотқа шағымданды. Бұл шағымдар қарастырылып жатқанда, NBC Қызыл желі мен Көк желінің қызметін ресми түрде бөлу процесін бастады, бұл процесс 1939 жылы Көк желі үшін жеке сату бөлімін құрумен басталды және 1940 және 1941 жылдары Көк желі үшін басқа бөлімдер құрумен жалғасты. Осы күннен бастап NBC әлі де Көк желіге ие болса да, ол көп жағдайда толығымен бөлек желі болып табылды. NBC Red енді жай ғана NBC деп аталды. 1942 жылдың маусым айында АҚШ Жоғарғы Соты FCC-нің тізбекті хабар таратуға қатысты ережелерді қабылдау құқығын растады. Осы шешімнен кейін FCC-дегі сот процесі жалғасқанмен, мемлекеттік және жеке монополияға қарсы сот процесі тоқтатылды. 1943 жылдың 10 мамырында Жоғарғы Сот (National Broadcasting Co. v. United States, 319 U. S. 190) FCC-нің негізгі желілердің еншілес станцияларымен шарттық қатынастарын реттеу құқығын растап, радионың барлық аспектілерін реттеу құқығын қолдады. 1943 жылдың соңында Сенаттың Штаттар аралық сауда комитеті алдында шешімді кері қайтаруға бағытталған заң қабылдау әрекеттері нәтижесіз аяқталды.

Subsequent congressional hearings in the fall of 1941 resulted in the FCC watering down the rules, but the reprieve was short lived, as the antitrust division of the Department of Justice, on December 31, 1941, filed an antitrust action against NBC and CBS, seeking to break up the networks' methods of operation. Mutual, at the same time, filed an antitrust suit of its own, in the amount of $10.275 million, according to the January 12, 1942, edition of Time. This account by Time The show was set to debut on a 77 station network, but 14 of these stations were under contract to NBC, which had the power to exercise options on the most desirable time, in cities where there was limited competition. NBC eventually exercised options for six of these stations, with the result that Three Ring Time was being carried simultaneously on NBC Blue and Mutual. While the antitrust suits were pending, NBC and CBS had appealed to the courts regarding the ability of the FCC to regulate the operations of radio networks. While these appeals were in progress, NBC started the process of formally separating the operations of the Red Network and the Blue Network, a process which had begun in 1939 with the formation of a separate sales department for the Blue Network and which continued into 1940 and 1941 with the formation of other departments for the Blue Network. From this date on, while NBC still maintained ownership of the Blue Network, it was for most purposes an entirely separate network. NBC Red at this point became known as simply NBC. In June 1942, The United States Supreme Court upheld the jurisdiction of the FCC over the issuance of rules relating to chain broadcasting. While the FCC litigation continued in the wake of this ruling, the public and private antitrust litigation was held in abeyance. On May 10, 1943, the Supreme Court (National Broadcasting Co. v. United States, 319 U. S. 190) upheld the right of the FCC to regulate practically everything that was radio, by sustaining the jurisdiction of the FCC to regulate the contractual relations of the major networks with affiliated stations. Efforts in late 1943 before the Senate Interstate Commerce Committee to obtain legislation to, in effect, reverse the decision went nowhere.

Сату

1943 жылдың 11 қаңтарындағы "Time" журналында жеті инвестициялық үй, үш сақтандыру компаниясы, екі өндіруші, күнделікті газет және бір өнеркәсіпші осы желіні сатып алу мүмкіндігін мұқият қарастырғаны айтылады. Бірақ Жоғарғы соттың шешімінен кейін NBC "Көк желіні" сату үшін белсенді әрекеттер жасауға түрткі алды. Бәсекеге үш топ қатысты, бастапқы ұсыныс 6 миллион доллар болды, ал бәсекелестер оны кезекпен 6,5 және содан кейін 7 миллион долларға дейін көтерді. 1943 жылдың шілдесінің соңында Dillon, Read & Co. инвестициялық банкі 7,8 миллион долларлық ұсыныс жасады. 1943 жылдың 30 шілдесінде, сот шешімінен екі айдан астам уақыт өткен соң RCA желіні Эдвард Дж. Нобл басқаратын American Broadcasting System, Inc. компаниясына сатқанын жариялады. Нобл бұрынғы коммерция министрінің орынбасары және Life Savers Corp. төрағасы ретінде жақсы танымал болған. Сату құны 8 миллион доллар деп хабарланды. 13 тамызда FCC-ге сатуды мақұлдау туралы өтініш жіберілді.

FCC тыңдаулары

Көк желінің сатылымына байланысты маңызды мәселелердің бірі – желідегі «даулы» тақырыптар мен оларды қолдайтындарға қатысты практикасы болды. Желі Ұлттық телерадио хабар таратушылар қауымдастығы кодексіне сілтеме жасап, «дау тудыратын тақырыптарды» жақтаған еңбек ұйымдарына, кооперативтерге және басқа да ұйымдарға эфир уақытын сатудан бас тартты, бірақ екінші тараптың дауысын естірту мүмкіндігі болған жағдайда оларға тегін эфир уақыты берді. 1943 жылдың 27 тамызында Өнеркәсіптік ұйымдар конгресі желінің сатылымы жөніндегі FCC ісіне араласу туралы өтінішхат берді. CIO, NAB кодексінің «даулы» хабарларға қатысты ережесі эфир уақытын сатып алу мүмкіндігін шектегеніне шағымданып, мәлімдеме жасады. FCC CIO-ның араласу туралы өтінішін қабылдамады, бірақ оны тыңдау кезінде куәлік беруге шақырды. 1943 жылдың 10 қыркүйегінде өткен тыңдауларда FCC төрағасы Джеймс Л. Флай, Көк желінің даулы хабарларды жақтаушыларға тегін эфир уақыты беріп, эфир уақытын сатудан бас тарту саясатын сынады. Ол бұл саясатты «дүкеннің алдынан сатып алушыларды қуу, ал оларды артқы есіктен қайырымдылық алуға бағыттау» деп әжуалы түрде сипаттады. Көк желінің басшысы Марк Вудс бұл саясаттың NAB кодексіне сәйкес келетінін айтып қорғады. 1943 жылдың 20 қыркүйегінде өткен тыңдауларда куәлік берген Эдвард Ноблге төраға Флай еңбек ұйымдарына, кооперативтерге және басқа да мүдделі топтарға эфир уақытын сатудан бас тарту саясаты туралы сұрақтар қойды. Осы тыңдау кезінде Флай төрағасы Ноблге «сөз бостандығының механизмдерін кеңейту» тұрғысынан Көк желінің болашақ саясатын баяндауды тапсырды. Ноблдің жазбаша жауабы жеткілікті деп танылды. FCC 1943 жылдың 12 қазанында сатуды мақұлдады. Нобль 1940 жылдан бері иеленген Нью-Йорк станциясы WMCA-дан бас тартуға мәжбүр болды, бірақ оның құрылған American Broadcasting System, Inc. компаниясы, Көк желінің бас компаниясы ретінде WJZ, Чикаго мен Сан-Францискодағы қосымша станциялар, сондай-ақ жер желісін жалға алу құқығы, студиялық жабдықтар мен жалға алынған студиялар, және аффилиация жүйесіне ие болды.

One of the significant issues surrounding the sale of the Blue Network involved the network's practices regarding "controversial" topics and proponents. The network, citing the code of the National Association of Broadcasters, declined to sell time to labor organizations, cooperatives, and other organizations advocating "controversial topics", but did give them free air time, provided there was an opportunity for the other side to be heard. On August 27, 1943, the Congress of Industrial Organizations filed a brief in a petition to intervene in the FCC proceedings on the network sale. The CIO complained that the NAB code regarding "controversial" broadcasts inhibited its ability to buy airtime. While the FCC denied the CIO's petition to intervene, it did invite the CIO to give testimony in the hearings. At the hearings held on September 10, 1943, FCC Chairman James L. Fly roundly denounced the policy of the Blue Network in refusing to sell airtime, but granting air time for free, to proponents of controversial broadcasts. He colorfully described the policy as chasing would be purchasers from the front of the shop, but "directing them to the back door for a handout." Mark Woods, the head of the Blue Network, defended the policy, stating that it was in compliance with the NAB code. When Edward J. Noble testified at the hearings held on September 20, 1943, he was questioned closely by Chairman Fly as to the policies regarding the refusal to sell air time to labor organizations, cooperatives and other special interest groups. Noble was directed by Chairman Fly at this hearing to submit a statement as to what the policy would be of the Blue Network in terms of "the expansion of the mechanisms of free speech." Noble's written response seems to have been sufficient. The sale was approved by the FCC on October 12, 1943. Noble was forced to divest himself of New York station WMCA, which he had owned since 1940, but his American Broadcasting System, Inc., the entity formed to be the parent of the Blue Network, acquired WJZ, additional stations in Chicago and San Francisco, as well as land line leases, certain studio facilities and leased studio facilities, and the affiliation system.

Антимонополиялық қорытынды

Сатудан кейін Әділет министрлігі 1943 жылғы 17 қазанда NBC-ге қарсы антимонополиялық істі тоқтатты, ал бұрын 11 қазанда CBS-ге қарсы істі тоқтатқан болатын. Сондай-ақ, федералдық соттар оның өтініші бойынша Mutual компаниясының CBS және NBC-ге қарсы антимонополиялық талаптарын қарастырудан бас тартты.

Өзгерістер: 1943-1945

1947 жылғы 21 сәуірде жарық көрген "Time" журналында Марк Вудс 1942 жылғы "Көк желіні" (яғни сатылуға дейін) "жарамсыз орын" деп атады. Мақалада сол кездегі 116 станциядан тұратын желі, тек 14 миллион долларлық кіріс әкелген, пайдасыз сөздер мен классикалық музыка ортасы ретінде сипатталған. Бәлкім, Вудс сол кездегі "Көк желінің" жағдайын артық мойынсоқтады, кейін 1940 жылдары желінің жақсы нәтижелерімен салыстыру үшін; мұндай мүмкіндік бар, себебі 1942 жылы "Көк желі" пайда тапқан. Вудс және басқа басқарушылар Noble-ге сатылғаннан кейін "Көк желіні" NBC және CBS-пен бәсекелесуге лайықты ету үшін шаралар қолдана бастады.

Қаржы және меншік

Алғашқы қадамдардың бірі – қаржылық мүмкіндігі зор демеуші табу болды. Нобл 1943 жылғы 28 желтоқсанда Time Inc. компаниясына 12,5% үлесін, ал жарнама шебері Честер Дж. ЛаРошқа да осыған ұқсас үлесін, әрқайсысын 500 000 долларға сатты. Blue Network басшылары Марк Вудс (президент) және Эдгар Кобак (атқарушы вице-президент, ол келесі жылы Blue компаниясынан Mutual компаниясына өтетін болды) кішірек үлестерге ие болды.

Бағдарламалау

1943-1945 жылдар аралығында Blue Network NBC телеарнасының көптеген мүмкіндіктерін, соның ішінде Нью-Йорктегі Radio City кешенін (жоғарыда KATE жарнамасын қараңыз), сондай-ақ Лос-Анджелестегі студиялық кеңістікті пайдаланды. 1944 жылы жексенбі күндері кешке эфирге шыққан, доктор Пеппердің демеушілігімен шыққан және тәжірибелі комедия актері Ал Пирс басты рөлде сомдаған "Fun Valley" шоуының билетінің артында Blue Network Company, Inc. және National Broadcasting Company, Inc. есімдері, көрермендер сақтауға тиіс ережелер мен талаптар тұрғысынан айтылған. Желідегі ең жақсы бағдарламаны сақтап, оны жақсартуға бағытталған шаралар маңызды болды, бұл желі сатылатынға дейін және одан кейін жүзеге асты. Blue Network NBC-ге бірнеше бағдарламаны жоғалтты, мысалы, "Quiz Kids" және "Duffy's Tavern" (Blue желісінде дебют жасаған немесе бұрын көрсетілген тағы бірнеше шоу; Lackmann, op. cit.) және NBC симфониялық оркестрі (Lackmann, op. cit.), бірақ Уолтер Винчеллмен бірге "Jergens Journal" сияқты жоғары бағаланған бір бағдарламаны сақтап қалды, ол NBC-нің күшті жексенбі кешкі бағдарламаларымен сәтті бәсекелесе алды (1943-1944 жылдардың барлық бағдарламалары арасында 11-орынды иеленді және Blue желісінің ең үздік 20-дағы жалғыз бағдарламасы болды). Blue Network Метрополитен Операсының радио хабарларын тарату құқығын да сақтап қалды; Милтон Крос 1931 жылдан 1975 жылға дейін NBC, Blue, ABC, CBS және операның өзінің хабарларын жүргізіп келді. Бұл NBC-нің "Town Meeting of the Air" немесе Метрополитен Операсының хабарларын Blue Network-ке беруге ниеттенбегеніне қарамастан болды. 1943 жылғы 11 қаңтардағы Time журналында жарияланған сұхбатында Вудс Blue Network-тің NBC және CBS-тен өзін ажыратуға тырысып жатқанын, олардың кең таралған тәжірибесіне қарамастан, транскрипцияларды белсенді пайдалану арқылы ерекшеленуге ұмтылғанын атап өтті. 1943 жылы танымал оркестр жетекшісі Пол Роджерстің Музыка директоры ретінде тағайындалуы желінің өзінің сөздерімен айтқанда, барлық музыкалық кестесін күшейту және көрнекті тұлғаны тарту мақсатында жасалған әрекет болды. Жоғарыда талқыланған "Ауадағы Метрополитендік тыңдаулар" 1943 жылы Метрополитен Операсының және Бостон симфониялық оркестрінің хабарларымен бірге Blue Network-ке көшіп келді. Жаңалықтар желі үшін маңызды басымдық болып қала берді; шындығында, Раймонд Свинг 1944 жылы желі үшін жасаған жаңалықтарға қатысты түсіндірмелері үшін Пибоди сыйлығын жеңіп алды. 1943 жылғы жарнамалық буклетте Свинг, Уолтер Винчелл, Мартин Агронски, Дрю Пирсон, Лоуэлл Томас және Дороти Томпсон сияқтылар "бүгінгі күні эфирдегі ең әсерлі жаңалықтарды талдаушылар мен комментаторлар тізіміне" енгендер ретінде тізілген. Журналист Джордж Хикс Нормандияға шабуыл күні жау ұшақтарынан атқыланған десант кемесінде болды, соғыс дауысы эфирге таратылды. Дегенмен, соғыс кезінде желінің жаңалықтарды түсіндіретін тілшілерімен кейбір қиындықтар туды. 1943 жылғы 22 ақпандағы Time журналында Вудстың Уолтер Винчелл мен Дрю Пирсонды эфирдегі шамадан тыс агрессивті сөздері үшін қатаң жазалауға мәжбүр болғаны айтылған, бұл олардың наразылығын тудырды.

During the 1943–1945 period, the Blue Network used many of the NBC broadcasting facilities, including the Radio City facilities in New York (see the KATE ad, above), as well as studio space in Los Angeles. The back of the ticket for "Fun Valley", a show starring veteran comedian Al Pearce, sponsored by Dr. Pepper and broadcast on Sunday afternoons in 1944, makes reference to both Blue Network Company, Inc. and the National Broadcasting Company, Inc. in terms of the rules and regulations audience members had to obey. Of obvious import were steps taken to preserve the best programming the network had, and make improvements; these were happening in the period immediately prior to, and following, the sale of the network. While the Blue Network did lose a few programs to NBC, such as Quiz Kids and Duffy's Tavern (more shows that debuted or had a previous run on the Blue; see Lackmann, op. cit.) and the NBC Symphony Orchestra (Lackmann, op. cit. ), it did retain one highly rated show, the Jergens Journal with Walter Winchell, which managed to compete successfully with NBC's powerhouse Sunday night lineup (it was the 11th ranked program for all of 1943–1944, and Blue's only program in the top 20). The Blue Network also retained the rights to broadcast the Metropolitan Opera radio broadcasts; Milton Cross was the host for NBC, Blue, ABC, CBS, and the opera's own broadcasts from 1931 through 1975. This was in spite of the fact that NBC did not want to assign the rights to either the Town Meeting of the Air or the Metropolitan Opera broadcasts to the Blue Network. In an interview with Time published on January 11, 1943, Woods noted that the Blue Network was seeking to differentiate itself from NBC and CBS by the aggressive use of transcriptions, contrary to the practice of the larger networks. The hiring, in 1943, of noted bandleader Paul Rodgers as Director of Music was an attempt by the network, in its own words, to strengthen the entire musical schedule, as well as obtain a prominent figure. The "Metropolitan Auditions of the Air", discussed above, had moved to the Blue Network by 1943 as well, joining the Metropolitan Opera broadcasts and the Boston Symphony Orchestra. News continued to be a priority for the network; indeed, Raymond Swing would win a Peabody Award for the network in 1944 for his news commentary. A 1943 promotional pamphlet listed Swing, Walter Winchell, Martin Agronsky, Drew Pearson, Lowell Thomas and Dorothy Thompson, among others, as part of "the most impressive roster of news analysts and commentators on the air today." Newsman George Hicks was on a landing craft heading to the Normandy invasion beaches on D Day when it was strafed by enemy planes, the sound of the combat being broadcast. The network did have some difficulty with its news commentators during the war, however. The February 22, 1943, edition of Time notes that Woods had to clamp down on both Walter Winchell and Drew Pearson for over aggressive name calling in their broadcasts, much to their dismay.

Көк желі бағдарламалары

Бірнеше бағдарламаны мысалға келтіруге болады, олар Көк желінің бұрынғы беделінен асып түсуге және жеке желі ретінде CBS және NBC-мен тікелей бәсекелесуге тырысқанын көрсетіп тұр. Ескі радио хабарларын жинаушылар үшін көбінесе қолжетімді болатын бір маңызды бағдарлама – 1944 жылғы Рождество күні екі сағаттық арнайы хабарлама болды. "Көк Рождествосы" деп аталған шоуды Грейси Филдс жүргізді, ал оның ішінде Джо Э. Браун, Эндрюс сестері, Эд Уинн, Пол Уайтмен және тағы басқалар болды. Шоуда сонымен қатар шетелдегі әскерилердің үйлеріндегі жақындарына жолдаған сәлемдемелері мен тілектері де орын алды, бұл сол дәуір үшін ерекше жағдай еді. Бұл арнайы бағдарламадағы жұптардың бірі – Уэнделл Найлс, ол Боб Хоуптың бағдарламаларының ішінде көптеген радиошоуларда ұзақ жылдар бойы хабарлаушы болып жұмыс істеген. Көк желі оған және оның әріптесі Дон Приндлге "Найлс және Приндл" комедиялық сериясын сыйлады, ол келесі айда дебют жасайтыны туралы арнайы бағдарламада айтылды. Бұл екі дос туралы, "барлық нәрсеге талас-тартыс қылатын" екі дос туралы әңгіме болды және 1945 жылы қысқа ғана уақыт көрсетілді. Көк желінің ұзақ жылдар бойы хабарлаушыны танымал комедиялық жұлдызға айналдыруға тырысуы, әрине, ерекше жағдай еді. Осы тұрғыдан алғанда, "Найлс және Приндл" бірегей болмаса да (Грэм МакНами Эд Уинннің "керемет серігі" болғанын ескерсек), кем дегенде өте ерекше деп айтуға болады. Анимация жанкүйерлерін қызықтырған "Nitwit Court" атты шоу болды, ол Джон Дж. Энтонидің "The Goodwill Hour" бағдарламасына "Білімсіз болудің пайдасы" бағдарламасының "Information, Please!" бағдарламасына жасаған әсеріндей әсер етуге тырысты. Шоу жүргізушісі Рэнсом Шерман қазылар алқасына – Артур К. Брайанды "Уиллоу" рөлінде, тілі шекесінен шықпайтын адам, Мел Бланкты "Хорнблауэр" рөлінде, шалақ моторлық қайық иесі, және Сара Бернерді "Бабблз Лоубридж" рөлінде, аса зиялы емес әйел (олардың үшеуі де Warner Bros. Looney Tunes және Merrie Melodies мультфильмдерімен ең көп байланысты) шақырды.

Тіркелген компаниялардың өсуі

Қатысушы станциялар тізімін күшейту желі үшін маңызды мәселе болды. 1942 жылдың қаңтарында желіде 116 станция болса, 1943 жылдың маусым айына 155 станцияға жетті, бірақ бұл жарнама берушілерге АҚШ-тағы радио тыңдаушылардың шамамен 76% -ын ғана қамту мүмкіндігін берді. Осыған байланысты, FCC-нің қатысушы станцияларды желілерге байланыстыратын шарттардың талаптарын жеңілдетуге жасаған қадамдары Blue Network-ке көмектесті. Бұл оған 1944 жылы бірнеше қосымша станцияны, тіпті (танымды түрде) Mutual Broadcasting System-нен де бірнешеуін қосып алуға мүмкіндік берді. Blue Network NBC және CBS-ке қарағанда кішкентай және нашар қуатты станцияларды алғандықтан, мұның бәрі оның басымдықтарының бірі болды.

Брендті өзгерту

Ақырында, Көк желісінің басты басымдығы – жаңа имидж құру болды, ол бұрынғыдан толық ажыратылған жаңа бетке бұруды білдірді. 1944 жылдың желтоқсанында FCC, The Blue Network, Inc. компаниясының эфир лицензияларын American Broadcasting Company компаниясына беруге келісім берді. 1945 жылдың 22 қаңтарынан бастап, желінің ашылу және жабылу хабарламалары «Америкалық радиокомпанияның Көк желісі» деп өзгертілді. 18 ақпаннан бастап, станциялар арасындағы үзілістерде де осы сөздер қолданыла бастады. 1945 жылдың 15 маусымында Көк желісі ресми түрде атын «American Broadcasting Company» деп өзгертті. Олар ғана осы тартымды аббревиатураны қалаған жоқ. Екі бұрынғы талапкер 1945 жылдың маусымына дейін сатып алынды, ал Associated Broadcasting Corp. компаниясымен келіссөздер жүргізілді. 1945 жылдың желтоқсанында үшінші тараптан «ABC» атауын алу құқығына ие болды. 1945 жылдың маусымынан бастап, бұл ұйым жалпыға белгілі Америка радио хабар тарату компаниясы болып танылды, ал оның кейінгі тарихы туралы мәліметтер осы жазбада келтірілген. 1945 жылдың 30 қыркүйегінде өткен Морис Б. Сакстың әуесқойлар сағатының сувенирлік бағдарламасында хабарлама «Көк желісінің A студиясынан» деп көрсетілген. Тіпті 1947 жылға дейін ABC кейбір нарықтарда өзінің бағдарламаларын «Бұл – Көк желісінің бағдарламасы!» деген слоганмен жарнамалады.

Теледидар

1945 жылдың маусым айына қарай АҚШ-та коммерциялық теледидар тоқтатылды, себебі соғыс жұмысына қарағанда оған берілген басымдық төмен еді. Сонымен қатар, ABC теледидар хабарларын таратуға көшуде баяулық танытты. Ол бес телеарна салуға рұқсат алды; алғашқысы, Нью-Йорктегі WJZ TV 1948 жылдың жазында аяқталды. WJZ TV (оның шақыру белгісі кейіннен Балтимордағы жаңа ABC филиалына – қазіргі CBS меншігіндегі және басқарылатын станцияға – ауыстырылды) 1948 жылы Чикаго мен Детройттегі станциялармен, ал 1949 жылы Сан-Франциско мен Лос-Анджелестегі станциялармен толықты; барлық бес станцияға 7-арнада хабар тарату жүктелді. (Бұл бес станцияның төртеуі әлі күнге дейін ABC-ге тиесілі және басқарылады, ал WXYZ TV қазір E. W. Scripps компаниясына тиесілі.) Бұл станциялар салынғанға дейін ABC басқа станциялардан, соның ішінде DuMont желісінің Нью-Йорк флагманы WABD, сондай-ақ Филадельфия мен Вашингтондағы басқа станциялардан уақыт пен студиялық жабдықты жалға алуға мәжбүр болды, бұл ақырында ABC телеарнасының ядросын құруға көмектесті. Көк желі теледидарда мүлдем болған емес деп есептеуге болады, бірақ жоғарыда айтылғандай, Көк желі 1945 жылдың маусым айында атауын өзгертуден бұрын теледидарға кем дегенде бірнеше рет қадам басқан. Мысалы, Көк желі жоғары VHF диапазонында телеарна салуға рұқсат сұрады, бірақ барлық өтініштер соғыс жылдарында тоқтатылды. Сонымен қатар, 1948 жылы ABC болып, ABC атауымен ресми түрде желі ашылғанға дейін Көк желі телебағдарламаларды өндіруде тәжірибе жүргізді. 1945 жылдың 25 ақпанындағы "Ladies Be Seated" бағдарламасының сценарийі, ол Көк желі радиосындағы көрермендердің қатысуымен өтетін ойын-шоу болды, әлі де сақталып қалған және Ritchie еңбегінде толыққанды қайта басылған. Бұл – алғашқы хабардың сценарийі. Оны Джонни Олсон жүргізді, ол кейін CBS-тің Гудсон Тодман өндірген ойын-шоуларының көпшілігінде ұзақ жылдар бойы диктор болып жұмыс істеді, әсіресе "Match Game" және "The Price Is Right" шоуларында. Техникалық тұрғыдан алғанда, бұл желілік хабар тарату емес еді, өйткені ол жергілікті түрде Нью-Йорктің Шенеқтади қаласындағы General Electric телеарнасы WRGB арқылы көрсетілді. Дегенмен, сценарийдегі ашылу тітул картасы "Америкалық радиокомпанияның Көк желісі" деп көрсетілген. Бұл хабардың бейне көшірмесі қазірге дейін табылған жоқ.

By June 1945, commercial television in the United States had been frozen, owing to the lower level of priorities given to it as compared to war work. Furthermore, ABC was generally slow to move into television broadcasting. It did win approval to build five television stations; the first, WJZ TV in New York was completed in the summer of 1948. WJZ TV (whose callsign would later be transferred to a new ABC affiliate — and current CBS owned and operated station — in Baltimore) was followed by stations in Chicago and Detroit later in 1948; and San Francisco and Los Angeles during 1949–all five stations were assigned to broadcast on channel 7. (Four of these five stations are still owned and operated by ABC, with WXYZ TV now owned by the E. W. Scripps Company.) Until those stations were built, ABC had to lease time and studio facilities from other stations including DuMont network New York flagship WABD, as well as other stations in Philadelphia and Washington which eventually helped form the core of the ABC television network. It might be supposed that the Blue Network never existed in television, but as noted above, the Blue Network did make at least a few known forays into television prior to the June 1945 name change. For example, the Blue Network applied for a construction permit for a TV station in the upper VHF band, but all such applications were shelved during the war years. Experiments were also conducted by the Blue Network in television program production before it permanently became ABC and formally opened a network under the ABC name in 1948. The script for a February 25, 1945, broadcast of Ladies Be Seated, which was a relatively popular audience participation/stunt game show on Blue Network radio, still exists, and is reprinted in full in Ritchie. It is, in fact, the script for the first broadcast. It was hosted by Johnny Olson, who would later become the long running announcer on most of CBS's Goodson Todman produced game shows, most notably Match Game and The Price Is Right. Technically, this was not a network broadcast, as it was broadcast locally on WRGB, the General Electric television station in Schenectady, New York. However, the opening title card, according to the script, was for "The Blue Network of the American Broadcasting Company." No video copy of this broadcast is known to exist.

Әр түрлі

WFCI, WJW және WISH радиостанцияларының спичка қораптарының қаптамалары, Э.О. Костеллоның жинағы
"Q көшесіндегі үй" спектакліне арналған жарнамалық фотосурет, Blue Network, 1944, Э.О. Костеллоның жинағы
Дороти Томпсонның жарнамалық фотосуреті, 1939 жылғы 6 қыркүйекте түсірілген, NBC Blue, Э.О. Костеллоның жинағы
NBC жарнамалық фотосуреті No. 15538 (Сметана фотосы)
Морис Б. Сакс әуесқойлар сағатының естелік бағдарламасы, 1945 жылғы 30 қыркүйек, Э.О. Костеллоның жинағы
"Fun Valley" бағдарламасының 1944 жылғы 19 наурыздағы эфиріне билет, Э.О. Костеллоның жинағы
Э.О. Костеллоның жинағы
Э.О. Костеллоның жинағы