Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлы түтінді таулардың ішіндегі аңғар
Valley within the Great Smoky Mountains
Кейдс-Коув – Теннесси штатындағы Ұлы түтінді таулар ұлттық паркінің бөлігінде орналасқан оқшауланған аңғар. Ұлттық парк құрылмас бұрын, бұл аңғарда көптеген қоныс аударушылар тұрған. Жақсы сақталған шаруашылық үйлері, көркем тау көріністері және көптеген жануарлардың болуына байланысты Кейдс-Коув паркті келетін ең көп танымал орын болып табылады және жыл сайын екі миллионнан астам келушіні тартады. Кейдс-Коув тарихи ауданы Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген.
Cades Cove is an isolated valley located in the Tennessee section of the Great Smoky Mountains National Park. The valley was home to numerous settlers before the formation of the national park. Cades Cove, the single most popular destination for visitors to the park, attracts more than two million visitors annually because of its well preserved homesteads, scenic mountain views, and abundant display of wildlife. The Cades Cove Historic District is listed on the National Register of Historic Places.
Геология
Геологиялық тұрғыдан алғанда, Кадес-Коув – "әктас терезесі" деп аталатын аңғар түрі, ол эрозия нәтижесінде пайда болған. Эрозия ескі кембрийге дейінгі құмтасты алып тастап, оның астындағы жас палеозойлық әктасты ашып көрсеткен. Кадес құмтасы сияқты ауа райына төзімді формациялар, солтүстіктегі Рич-Маунтиннің астында орналасқан, ал оңтүстіктегі Ұлы Смоки тауларының қырларын құрайтын Элкмонт және Түндерхед құмтастары, аңғарды қоршап, оны Смоки тауларының ішінде салыстырмалы түрде оқшаулап қалдырады. Солтүстікке қарайғы Тукаличи және шығысқа қарайғы Уэр Коу сияқты көршілес әктас терезелеріндегідей, әктастың ыдырауы терең, құнарлы топыраққа әкелді, бұл Кадес-Коувты ертедегі фермерлерге тартымды етті. Кадес-Коувты құрайтын тау жыныстарының көп бөлігі 340 миллионнан 570 миллион жыл бұрын ордовик кезеңінде пайда болған, өзгермеген шөгінді тау жыныстары. Аңғарды қоршап тұрған биік жоталарды құрайтын кембрийге дейінгі тастар – шамамен бір миллиард жыл бұрын пайда болған Окои супертобының құмтастары. Таулардың өзі 200-400 миллион жыл бұрын Аппалачи тау жасалу кезінде, Солтүстік Америка және Африка плиталарының соқтығысуынан пайда болды, нәтижесінде ескі тау жыныстары жас тау жыныстарының үстіне шықты.
Geologically, Cades Cove is a type of valley known as a "limestone window", created by erosion that removed the older Precambrian sandstone, exposing the younger Paleozoic limestone beneath. More weathering resistant formations, such as the Cades sandstone which underlies Rich Mountain to the north and the Elkmont and Thunderhead sandstones which form the Great Smoky Mountains crest to the south surround the cove, leaving it relatively isolated within the Smokies. As with neighboring limestone windows such as Tuckaleechee to the north and Wear Cove to the east, the weathering of the limestone produced deep, fertile soil, making Cades Cove attractive to early farmers. The majority of the rocks that make up Cades Cove are unaltered sedimentary rock formed between 340 million and 570 million years ago during the Ordovician period. The Precambrian rocks that comprise the high ridges surrounding the cove are Ocoee Supergroup sandstones, formed approximately one billion years ago. The mountains themselves were formed between 200 million and 400 million years ago during the Appalachian orogeny, when the North American and African plates collided, thrusting the older rock formations over the younger formations.
Грегори үңгірі
Кейдс-Ковтағы әктас пен құмтастың жарылуы және ауа райының әсерінен айналада бірнеше үңгірлер пайда болды, олардың ең ірілері Грегори үңгірі мен Буль үңгірі. Грегори үңгірінен трилобиттер мен брахиоподтардың қазбалары табылды. Грегори үңгірінің кіреберісі шамамен 3 метр енімен және 1 метр биіктігімен ерекшеленеді. Үңгірдің негізгі бөлігі – ені 5 метрге дейін жететін үлкен дәліз. Бұл дәліздің ұзындығы 133 метр, ал кіреберістен оңтүстікке қарай шамамен 91 метрде қосымша дәліз ашылады. Бұл қосымша дәліз шамамен 30 метрден кейін аяқталады. Осы қосымша дәліздің жанында қабырғада "есептік белгілер" қалдырылған, оларды әдетте тұздық өндірушілер қалдырған. Үңгірдің осы бөлігіндегі топырақ қазылып алынған, ал топырақта әлі де пике белгілері көрініп тұр. Тұздық өндіру 18-шы ғасырдың соңынан бастап Азамат соғысына дейін Смоки тауларында жүргізілген, сондықтан бұл кен өндіру қызметі 1818 жылы, Кейдс-Ковқа қоныс аударушылар келгеннен бастап 1865 жылғы Азамат соғысының аяқталуына дейін болған болуы керек. Бұл салыстырмалы түрде кішкентай үңгір болғандықтан және ішінде көп топырақ болмағандықтан, бұл шағын кен өндіру операциясы болғанға ұқсайды. Грегори үңгірі – ұлттық саябақта коммерциялық үңгір ретінде дамыған жалғыз үңгір. Үңгір 1925 жылдың шілдесінде жұртшылыққа ашылды. 1935 жылы Грегори жері ұлттық саябаққа сатып алынғаннан кейін Грегори отбасына "өмір бойына берілетін мүлік" берілді, ал иесі Дж. Дж. Грегоридің әйелі Эльвираға 1943 жылдың 26 наурызында қайтыс болғанға дейін онда тұруға рұқсат етілді. Оның ұлдарының бірі 1943 жылдың күзінде егінін жинағанға дейін мүлікте қалуға рұқсат алды, содан кейін мүлік толығымен Ұлттық саябақ қызметіне тиесілі болды. Ұлттық саябақ қызметінің геологы Дональд К. Маккей 1935 жылға дейін Грегори отбасы үңгірді коммерциялық мақсатта көрсетіп келгенін хабарлады. Грегори үңгірінің коммерциялық пайдалану кезеңінде кейбір жерлерінде ағаштан жасалған жолдар мен электр шамдары болған. Дж. Дж. Грегоридің ұлы Уэсли Герман Грегори жарықтандыру жүйесі "Delco System" болғанын айтты. Бұл үңгір ішіндегі шамдарға электр қуатын өндіретін генератор болғанға ұқсайды. Ұлы Отан соғысы кезінде Грегори үңгірі 1000 адамға арналған бомбалаудан қорғаушы бекет ретінде тағайындалды. Үңгірде азық-түлік, су және басқа да төтенше жағдайларға қажетті заттар сақталған. Грегори үңгірі қазір қауіпсіз есікпен жабылып, Ұлттық саябақ қызметінің рұқсатымен ғана кіруге болады. Кіру әдетте ғылыми зерттеушілерге ғана рұқсат етіледі.
The fracturing and weathering of the limestone and sandstone in Cades Cove has led to the formation of several caves in the vicinity, the two largest of which are Gregory's Cave and Bull Cave. Trilobite and brachiopod fossils have been found in Gregory's Cave. The entrance to Gregory's Cave is approximately 10 feet (3 m) wide and 4 feet (1 m) high. The cave consists primarily of one large passage that averages wide and 15 feet (5 m) high. This passage is 435 feet (133 m) long, and a side passage to the right (south) is developed about 300 feet (91 m) from the entrance. This side passage ends after about 100 feet (30 m). In the vicinity of this side passage are "tally marks" on the wall, which were typically left by saltpeter miners. The dirt on this side of the cave has been excavated and removed, and pickax marks are still visible in the dirt. Saltpeter mining occurred in the Smokies from the late 18th century through the Civil War, so this mining activity must have occurred sometime between 1818, when settlers arrived in Cades Cove and 1865, the end of the Civil War. Since this is a relatively small cave and the amount of dirt in the cave was not extensive, this would have been a small mining operation. Gregory's Cave is the only cave in the national park that was developed as a commercial cave. The cave was opened to the public in July 1925. After the Gregory property was bought for the national park in 1935, the Gregory family was given a "lifetime dowry," and the owner, J. J. Gregory's wife, Elvira, was allowed to live there until her death on March 26, 1943. One of her sons was allowed to remain on the property until he harvested his crop in the fall of 1943, after which the property was completely owned by the National Park Service. Donald K. MacKay, a geologist with the National Park Service, reported that the Gregory family was still showing the cave commercially as late as 1935. During its history as a commercial cave, Gregory's Cave had walkways, which were made of wood in some places, and electric lights. Wesley Herman Gregory, son of J. J. Gregory, reported that the lighting system was a "Delco System" This may have been a generator producing electricity for the lights inside the cave. During the Cold War, Gregory's Cave was designated as a fallout shelter, with an assigned capacity of 1,000 people. The cave was stocked with food, water, and other emergency supplies. Gregory's Cave is now securely gated, and entrance is by permit only from the National Park Service. Entrance is generally restricted to scientific researchers.
Ерте тарих
18-ғасыр бойы чероки тайпасы Түнгі Каролинадан Теннессиге, Оверхилл елді мекендеріне қарай Смоки тауларын кесіп өту үшін екі негізгі жол қолданды. Бірі – Индиялық Gap жолы, ол Балсам тауларындағы Рутерфордтың үнділік іздерін қазіргі Севьер округіндегі Ұлы үнділік соғыс жолымен жалғастырды. Екіншісі – Грегори Болдтың шығысындағы Эканетли Гепінде аяқталатын төменгі жол. Бұл жол Кейдс-Коув және Тукаличи-Коув арқылы өтіп, содан кейін Ұлы Телликоға және Кіші Теннесси өзені бойындағы басқа да елді мекендерге жеткізді. Еуропалық саудагерлер бұл жолдарды 1740 жылдан бері пайдаланып келген. 1797 жылы (немесе одан да ертерек) чероки тайпасы Кейдс-Коувта "Цияхи", яки "Сусар орыны" деп аталатын елді мекен құрды. Бұл ауыл, мүмкін, тек маусымдық аң ауру лагері болған, ол Коув-Крик өзенінің жағалауында орналасқан. Теннессидің шығысындағы алғашқы саяхатшы Генри Тимберлейк осы аймақтағы өзендер сусарларға толы болғанын, бірақ еуропалықтар келген кезде сусарлар бұл жерде жойылып кеткенін хабарлады. Кейдс-Коув – Цияхи тайпасының басшысы, басшы Кэйдтің құрметіне аталған. 1819 жылы Калхун шарты чероки тайпасының Смоки тауларына деген барлық құқықтарын жойды, ал Цияхи одан кейін көп ұзамай тасталып кетті. Дегенмен, чероки тайпасы айналасындағы орманды жерлерде қалды, 1838 жылға дейін отарлаушыларға шабуыл жасады, содан кейін олар Алыс жолмен Оклахома жеріне көшірілді.
Throughout the 18th century, the Cherokee used two main trails to cross the Smokies from North Carolina to Tennessee en route to the Overhill settlements. One was the Indian Gap Trail, which connected the Rutherford Indian Trace in the Balsam Mountains to the Great Indian Warpath in modern day Sevier County. The other was a lower trail that crested at Ekaneetlee Gap, a col just east of Gregory Bald. This trail traversed Cades Cove and Tuckaleechee Cove before proceeding along to Great Tellico and other Overhill towns along the Little Tennessee River. European traders were using these trails as early as 1740. By 1797 (and probably much earlier), the Cherokee had established a settlement in Cades Cove known as "Tsiya'hi," or "Otter Place." This village, which may have been little more than a seasonal hunting camp, was located somewhere along the flats of Cove Creek. Henry Timberlake, an early explorer in East Tennessee, reported that streams in this area were stocked with otter, although the otter was extinct in the cove by the time the first European settlers arrived. Cades Cove was named after a Tsiya'hi leader known as Chief Kade. In 1819, The Treaty of Calhoun ended all Cherokee claims to the Smokies, and Tsiya'hi was abandoned shortly thereafter. The Cherokee would linger in the surrounding forests, however, occasionally attacking settlers until 1838 when they were removed to the Oklahoma Territory during the Trail of Tears.
Еуропалық қоныстану
Джон Оливер (1793–1863), 1812 жылғы соғыстың қатысушысы, және оның әйелі Лурена Фрейзер (1795–1888) – Кейдс-Ковта алғашқы тұрақты еуропалық қоныс салушылар болды. Оливерлер, бастапқыда Теннесси штатының Картер округінен келген, 1818 жылы Джошуа Жобпен бірге келді, ол оларды осы шығанақта қоныс салуға көндірген болатын. Жоб Картер округіне қайтқанда, Оливерлер қыс бойы күресіп, достық қарым-қатынастағы чероки тайпасының берген құрғақ қабақтарымен күш алды. 1819 жылдың көктемінде Жоб мал бағып оралып, Оливерлерге екі сүт сиырын сыйлады. 1821 жылы Уильям "Жанжақты Билли" Типтон (1761–1849), Америка төңкерісінің қатысушысы және Франклин штатының қарсыласы Джон Типтонның ұлы, Кейдс-Ковтың үлкен жер участаларын сатып алып, оларды өз ұлдары мен туыстарына сатты, соның нәтижесінде қоныс салу қарқынды дами бастады. 1820 жылдары неміс тегінен шыққан фермер Питер Кейбл шығанаққа келіп, батыс жағындағы батпақты жерлерді кептіруге көмектесетін, қақпақтар мен шлюздерден тұратын күрделі жүйені жобалады. 1827 жылы Дэниел Фут металл құралдарын жасау үшін Кейдс-Ков Блумери Форджын ашты. Роберт Шилдс 1835 жылы шығанаққа келіп, Фордж-Крикке ванналы диірмен орнатты. Оның ұлы Фредерик шығанақтағы алғашқы ұн диірменін салды. Басқа ерте қоныс салушылар айналасындағы тауларда үйлер салды, олардың ішінде Грегори Балдымен аталған Расселл Грегори (1795–1864) және Спенс Филдімен аталған Джеймс Спенс болды. 1820 мен 1850 жылдар аралығында Кейдс-Ковтың халқы 671 адамға жетті, ал шығанақтағы фермалардың көлемі орташа есеппен 18-ден 18 акрға дейін болды. Алғашқы шығанақ тұрғындары өзін-өзі қамтамасыз ете білгенімен, құрғақ тауарлар мен басқа да қажеттіліктер үшін жақын орналасқан Таккаличи шығанағына тәуелді болды. Кейдс-Ковқа тән оқшаулану жиі асыра сілтенген. 1833 жылы шығанақта пошта бөлімі ашылды, ал Севьервиль пошта бастығы Филип Ситон 1839 жылы шығанаққа апталық почта маршрутын ұйымдастырды. Кейдс-Ков 1890 жылдары телефон байланысына ие болды, осы кезде Дэн Лоусон және бірнеше көршілері Мэривиллге телефон желісін тартышты. 1850 жылдары әртүрлі жолдар Кейдс-Ковты Таккаличи және Монтвейл-Спрингспен байланыстырды, олардың кейбіреулері бүгінгі күнге дейін маусымдық жолдар немесе жаяу серуендеу жолдары ретінде сақталған.
John Oliver (1793–1863), a veteran of the War of 1812, and his wife Lurena Frazier (1795–1888) were the first permanent European settlers in Cades Cove. The Olivers, originally from Carter County, Tennessee, arrived in 1818, accompanied by Joshua Jobe, who had initially persuaded them to settle in the cove. While Jobe returned to Carter County, the Olivers stayed, struggling through the winter and subsisting on dried pumpkin given to them by friendly Cherokees. Jobe returned in the spring of 1819 with a herd of cattle in tow and gave the Olivers two milk cows. In 1821, William "Fighting Billy" Tipton (1761–1849), a veteran of the American Revolution and son of State of Franklin opponent John Tipton, bought up large tracts of Cades Cove which he in turn sold to his sons and relatives, and settlement began to boom. In the 1820s, Peter Cable, a farmer of German descent, arrived in the cove and designed an elaborate system of dykes and sluices that helped drain the swampy lands in the western part of the cove. In 1827, Daniel Foute opened the Cades Cove Bloomery Forge to fashion metal tools. Robert Shields arrived in the cove in 1835 and erected a tub mill on Forge Creek. His son, Frederick, built the cove's first gristmill. Other early settlers built houses on the surrounding mountains, among them Russell Gregory (1795–1864), for whom Gregory Bald is named, and James Spence, for whom Spence Field is named. Between 1820 and 1850, the population of Cades Cove grew to 671, with the size of cove farms averaging between The early cove residents, although relatively self sufficient, were dependent upon nearby Tuckaleechee Cove for dry goods and other necessities. The isolation often attributed to Cades Cove is probably exaggerated. A post office was established in the cove in 1833, and Sevierville post master Philip Seaton set up a weekly mail route to the cove in 1839. Cades Cove had telephone service as early as the 1890s, when Dan Lawson and several neighbors built a phone line to Maryville. By the 1850s, various roads connected Cades Cove with Tuckaleechee and Montvale Springs, some of which are still maintained as seasonal passes or hiking trails.
Дін
Дін Кэдис-Коув өмірінің басынан-ақ маңызды бөлігі болды, бұл Джон мен Лукреция Оливерлердің еңбегінің нәтижесі. Оливерлер 1825 жылы Кэдис-Коув үшін Миллер Коув баптистік шіркеуінің бөлімшесін құрды. Уэрс Коув баптистік шіркеуімен қысқа ғана қайтадан келісімге келгеннен кейін, 1829 жылы Кэдис-Коув баптистік шіркеуі тәуелсіз деп жарияланды. 1830 жылдары Шығыс Теннессиде баптистік шіркеулерде «Миссионерлік қарсыласу» деп аталатын бөлініс болды. Бұл бөлініс миссионерлік қызмет пен басқа да «заманның жаңалықтары» Киелі кітапта рұхсат етілмегендігі туралы даудан туындады. Бұл пікірталас 1839 жылы Кэдис-Коув баптистік шіркеуіне жетті, соншалықты шиеленісті болды ki, Теннесси Біріккен баптистер қауымдастығының араласуын қажет етті. Нәтижесінде, сол жылдың соңында қауымның 13 мүшесі Кэдис-Коув миссионерлік баптистік шіркеуін құру үшін кетіп қалды, ал қалған қауым 1841 жылы өзін Первобыт баптистік шіркеуі деп атады. Первобыт баптистер Киелі кітапты қатаң, сөзбе-сөз түсіндіруге сендіреді. Первобыт баптистік шіркеуінің пасторы Уильям Хоуэлл Оливер (1857–1940) 1882 жылдан 1940 жылға дейін былай түсіндірді:
Religion was an important part of life in Cades Cove from its earliest days, a reflection of the efforts of John and Lucretia Oliver. The Olivers managed to organize a branch of the Miller's Cove Baptist Church for Cades Cove in 1825. After briefly realigning themselves with the Wear's Cove Baptist Church, the Cades Cove Baptist Church was pronounced an independent entity in 1829. In the 1830s, a division in Baptist churches known as the Anti mission Split occurred throughout East Tennessee. The split developed over disagreement about whether missions and other "innovations of the day" were authorized by Scripture. This debate made its way to Cades Cove Baptist Church in 1839, becoming so emotionally charged as to require the intervention of the Tennessee Association of United Baptists. In the end, 13 members of the congregation departed to form the Cades Cove Missionary Baptist Church later that year, and the remaining congregation changed its name in 1841 to the Primitive Baptist Church. The Primitive Baptists believe in a strict, literal interpretation of Scripture. William Howell Oliver (1857–1940), pastor of the Primitive Baptist Church from 1882 to 1940, explained:
Біз Иса Мәсіхтің Өзі шіркеуді құрғанына, ол бастапқыда мінсіз болғанына, оның ұйымы әлемнің кез келген дәуіріне, жердің кез келген бөлігіне, әлемнің кез келген жағдайына, адамзаттың кез келген жағдайына, уақытқа, әдет-ғұрыптарға, жағдайларға немесе жерлерге бейімделу үшін ешқандай өзгерістер немесе түзетулерсіз сәйкес келетініне сенеміз. Первобыт баптистер Азамат соғысынан басқа кездесулеріне ешқандай кедергі келтірмей, қойнаудағы басым діни және саяси күш болып қала берді. Миссионер баптистері, әлдеқайда аз қауыммен, 19 ғасыр бойы ара-тұра жинала берді. Кэдис-Коув методистік шіркеуі 1820 жылдары, мүмкін, Джордж Икин сияқты саяхатшы пасторлардың еңбегі арқасында құрылды. Методист қауымы, Миссионер баптистері сияқты, шағын болды.
We believe that Jesus Christ Himself instituted the Church, that it was perfect at the start, suitably adopted in its organization to every age of the world, to every locality of earth, to every state and condition of the world, to every state and condition of mankind, without any changes or alterations to suit the times, customs, situations, or localities. The Primitive Baptists remained the dominant religious and political force in the cove with their meetings interrupted only by the Civil War. The Missionary Baptists, with a much smaller congregation, continued to meet intermittently throughout the 19th century. The Cades Cove Methodist Church was organized in the 1820s, probably through the efforts of such circuit riders as George Eakin. The Methodist congregation, like that of the Missionary Baptists, was small.
Азаматтық соғыс
Азамат соғысына дейінгі онжылдықтарда Теннесси штатының Блуант округі құлдыраушылық қозғалысының ошағы болды. Теннессидің Манумиссия қоғамы 1815 жылдан бастап округте белсенді жұмыс істеді, ал квакерлер – сол кезде Блуант округінде салыстырмалы түрде көп болған – құлдыққа қатты қарсы болды, тіпті бейбітшілдік идеологиясына қарамастан, Одақ армиясымен бірге күресті. Мэривилл колледжінің негізін қалаушы, пастор Айзек Л. Андерсон, Кэдис-Ковта жиі уағыз айтқан, құлдықты жоюға белсенді жақтас болды. Блуант округының дәрігері Кальвин Пост (1803–1873) соғысқа дейінгі жылдары осы аймақта Жер асты жолының тоқтау орнын құрған деген сенімде болды. Біріккен күштер 1863 жылы Ноксвиллді басып алғанымен, Конфедерация әскерлерінің Кэдис-Ковқа жасаған шабуылдары тоқтаған жоқ. Осы кезеңдегі маңызды тұлға – Рассел Грегори, ол ұлы Конфедерация тарапына өткеннен кейін бейтараптық сақтауға серт берген еді. Грегори көбінесе аймақтың қарт адамдарынан құралған шағын жасақты ұйымдастырды, және 1864 жылы Фордж-Крик пен Абрамс-Крик өзендерінің қосылған жеріне жақын жерде Конфедерация қарақшыларының тобына шабуыл жасады. Конфедерация әскерлері жеңіліп, Смоки таулары арқылы Солтүстік Каролинаға дейін қуылды. Бұл шабуылдарға толық нүкте қойғанымен, Конфедерация әскерлерінің тобы екі аптадан кейін аймаққа кіріп, Грегориді өлтірді. Кэдис-Ков 19 ғасырдың қалған бөлігінде Азамат соғысының салдарынан зардап шекті. Тек 1900 жылға қарай халық саны соғысқа дейінгі деңгейге жетті. Алайда, шаруашылықтардың өнімділігі күрт төмендеді, ал аймақ тұрғындары кез келген өзгеріске күдікпен қарады. Аймақ тек Прогрессивтік дәуірде ғана экономикалық жағдайын жақсарта алды.
In the decades before the Civil War, Blount County, Tennessee, was a hotbed of abolitionist activity. The Manumission Society of Tennessee was active in the county as early as 1815, and the Quakers—who were relatively numerous in Blount County at the time—were so vehemently opposed to slavery that they fought alongside the Union army, in spite of their pacifist agenda. The founder of Maryville College, Rev. Isaac L. Anderson, was a staunch abolitionist who often gave sermons in Cades Cove. Blount doctor Calvin Post (1803–1873) was believed to have set up an Underground Railroad stop within the cove in the years preceding the war. Although Union forces occupied Knoxville in 1863, Confederate raids into Cades Cove continued. A pivotal figure at this time was Russell Gregory, who had originally vowed to remain neutral after his son defected to the Confederate cause. Gregory organized a small militia composed mostly of the cove's elderly men, and in 1864 they ambushed a band of Confederate marauders near the junction of Forge Creek and Abrams Creek. The Confederates were routed and chased back across the Smokies to North Carolina. Although this largely put an end to the raids, a band of Confederates managed to sneak into the cove and kill Gregory just two weeks later. Cades Cove suffered from the effects of the Civil War for most of the rest of the 19th century. Only around 1900 did its population return to pre war levels. The average farm was much less productive, however, and the cove residents were suspicious of any form of change. It was not until the Progressive Era that the cove recovered economically.
Ай сәулесі мен тыйым салу
Грегори Болдының басында орналасқан Кейдс-Коувтың Каштан Флэтс аймағы жоғары сапалы жүгері арағын өндірумен әйгілі болды. Ай шарабын қуырумен аты шыққан дистилляторлардың ішінде Джозиа "Джо Банти" Грегори (1870–1933), Матильда "Тилди әпкесі" Шилдстің бірінші некесінен туған ұлы еді. Бастапқы баптистер, әсіресе Уильям Оливер және оның ұлы Джон У. Оливер (1878–1966), спиртті ішуге немесе тұтынуға қарсы болды, сондықтан бұл практика көбінесе Каштан Флэтспен шектелді. Ковта пошта таситын Джон У. Оливер жиі өз маршрутында ай шарабы қуыру орындарын тауып, билік органдарына хабарлап отырды. Оливер кейіннен ай шарабын қуырушының бейнесін тау тұрғындары стереотипінің бір бөлігі ретінде сынайтын:
The Chestnut Flats area of Cades Cove, located at the base of Gregory Bald, was well known for producing high quality corn liquor. Among the more prominent moonshine distillers was Josiah "Joe Banty" Gregory (1870–1933), the son of Matilda "Aunt Tildy" Shields by her first marriage. The Primitive Baptists, especially William Oliver and his son, John W. Oliver (1878–1966), were fervently opposed to the distilling or consumption of alcohol, and the practice was largely confined to Chestnut Flats. John W. Oliver, a mail carrier in the cove, often found stills on his mail route and reported them to authorities. Oliver would later deride the image of the moonshiner as an integral part of the mountaineer stereotype:
Осы ер адамдардың бәрі заңнан тыс, және тау халқының қарапайым адамдары оларды ешқашан нағыз, адал тау тұрғындары немесе нағыз американдық азаматтар деп таныған емес. 1921 жылы Джозиа Грегоридің ай шарабы қуыру орны Блунт округінің шерифімен шабуылға ұшырады. Кейіннен шерифке аймақтағы жерді өлшеуші адам хабар бергені белгілі болса да, Грегорилер Оливерлерді кінәлады. Шабуылдан кейінгі түні Уильям мен Джон У. Оливердің екі қорасы да өртеніп, отбасының малдары мен құрал-жабдықтарының көп бөлігі жойылды. Осыдан кейін Грегоридің ұлы Аса мен Джон Спаркс бастарған жаман әзілден кейін шабуылға ұшырады. Жауап ретінде Грегори мен оның інісі Дана 1921 жылы Рождество түнінде Спаркс ағайындыларын іздеп тауып, атып өлтірді. Екеуі де қораны өртеп жібергені үшін және кейіннен қылмыстық шабуыл жасағаны үшін сотталды. Алайда, тек алты ай өтеліп, губернатор Остин Пей оларды кешіріп, үйлеріне жеке сүйемелдеп қайтарды.
All these men are public outlaws, and were never recognized as true, loyal mountaineers or as true American citizens, by the rank and file of the mountain people. In 1921, Josiah Gregory's still was raided by the Blount County sheriff. Although it was later revealed that the sheriff was tipped off by a surveyor in the area, the Gregorys blamed the Olivers. On the night following the raid, the barns of both William and John W. Oliver were burned, destroying a large portion of the family's livestock and tools. Shortly thereafter, Gregory's son was assaulted by Asa and John Sparks after a prank gone wrong. In response, Gregory and his brother, Dana, hunted down and shot the Sparks brothers on Christmas night in 1921. Both of the Gregorys were convicted of barn burning and later convicted of felonious assault. After serving only six months, however, they were pardoned and personally escorted home by Governor Austin Peay.
Ұлттық парк
Барлық Смоки-Маунтин аймақтарының ішінде Кейдс-Коув Ұлы Смоки-Маунтин Ұлттық паркінің құрылуына ең көп қарсылық көрсетті. Бұғаздың тұрғындары бастапқыда өздерінің жерлері парктің құрамына енбейтiнiне көз жеткізгенiмен, оның құрылуын құптады. 1927 жылы Теннесси штатының Бас Ассамблеясы Ұлттық парк үшін жер сатып алуға қаражатты бекіткен заң қабылдағанда, Парк комиссиясына ұсынылатын парк шегіндегі мүлікті мәжбүрлеп алуға құқық берді. Кейдс-Коувтың ұзақ жылдар бойы тұрған тұрғындары ашуға іш толды. Парк комиссиясының төрағасы, полковник Дэвид Чэпман, бірнеше қорқытулар алды, соның ішінде анонимді қоңырау шалу арқылы ескерту келді, егер ол Кейдс-Коувқа оралса, "келесі түнді тозақта өткізеді" делінді. Содан кейін Чэпман бұғаздың кіреберісіне жақын мынандай жазуы бар белгіні тапты:
Of all the Smoky Mountain communities, Cades Cove put up the most resistance to the formation of the Great Smoky Mountains National Park. The cove residents were initially assured their land would not be incorporated into the park and welcomed its formation. By 1927, when the Tennessee General Assembly passed a bill approving money to buy land for the national park, it gave the Park Commission the power to seize properties within the proposed park boundaries by eminent domain. Long time residents of Cades Cove were outraged. The head of the Park Commission, Colonel David Chapman, received several threats, including an anonymous phone call warning him that if he ever returned to Cades Cove, he would "spend the next night in hell." Shortly thereafter, Chapman found a sign near the cove's entrance that read {sic}:
КОЛ. ЧЭПМЕН: СЕНІҢ ЖӘНЕ ХОАСТТЫҢ ІЗІ ЖОҚ, БҰҒАЗДЫҢ АДАМДАРЫН ЖАЛҒЫЗ ҚАЛДЫРЫҢЫЗДАР. КЕТІҢІЗДЕР! КЕТІП ҚАЛЫҢЫЗДАР. 40 МИЛЬДІК ШЕК. "40 миль" (64 км) шегі Кейдс-Коув пен Чэпманның туған қаласы Ноксвилл арасындағы қашықтықты білдіреді. Осы қорқытуларға қарамастан, Чэпман 1929 жылдың шілде айында Джон У. Оливерге қарсы сотқа шағымдану ісін бастады. Алайда сот Оливердің пайдасына шешім шығарды, себебі федералдық үкімет Кейдс-Коувтың Ұлттық парк үшін маңызды екенін ешқашан айтпаған. Сот шешімінен кейін көп ұзамай Ішкі істер министрі бұғаздың қажеттілігін ресми түрде жариялады, және тағы бір сотқа шағымдану ісі қозғалды. Бұл жолы Оливер жеңіліп, іс Теннесси Жоғарғы сотына дейін жетті. Оливер өзінің жерінің құны 30 000 доллар екенін айтып, бірнеше рет сотқа жүгінді, бірақ сот оған 17 000 доллар және пайыздық төлемнен артық қаражат бермеді. Бірнеше жылдық мерзімдік жалдау шартынан кейін Оливер 1937 жылғы Рождество күні өзінің мүлігін тастап кетті. Примитивтік баптист шіркеуінің қауымы шіркеуі орналасқан жерді дамытуды қалаған Парк қызметіне қарсылық білдіре отырып, 1960 жылдарға дейін Кейдс-Коувта жинала берді. Ұлттық парк құрылғанға дейін шамамен 100 жыл бойы аңғарда егіншілік және орман шаруашылығымен айналысылды, бұл бұғазда тұратын адамдар үшін экономикалық дамудың басты көзі болды, нәтижесінде орманды кең ауқымда жоюға әкелді. Бастапқыда Ұлттық парк қызметі бұғазды табиғи орманды күйіне қайтаруды жоспарлаған. Ақырында ол Ұлы Смоки-Маунтин сақтау қауымдастығының бұғазды жайылым ретінде сақтап қалу туралы өтінішіне келісім берді. Ханс Хут сияқты қазіргі заманғы мәдениет сарапшыларының кеңесі бойынша қызмет заманауи құрылыстарды бұзды, ертедегі Аппалачиядағы пионерлік өмірдің ең жарқын мысалы саналған қарапайым үйлер мен амбарларды сақтап қалды.
COL. CHAPMAN: YOU AND HOAST ARE NOTFY, LET THE COVE PEOPL ALONE. GET OUT. GET GONE. 40 M. LIMIT. The "40 mile" (64 km) limit referred to the distance between Cades Cove and Chapman's hometown of Knoxville. Despite these threats, Chapman initiated a condemnation suit against John W. Oliver in July 1929. The court, however, ruled in favor of Oliver, reasoning that the federal government had never said Cades Cove was essential to the national park. Shortly after the verdict, the Secretary of the Interior officially announced that the cove was necessary, and another condemnation suit was filed. This time, Oliver lost, with the case going all the way to the Tennessee Supreme Court. Oliver would return to court several times over the value of his tract, which he said was worth $30,000, although the court awarded him just $17,000 plus interest. After attaining a series of one year leases, Oliver finally abandoned his property on Christmas Day in 1937. The Primitive Baptist Church congregation continued to meet in Cades Cove until the 1960s in defiance of the Park Service, which wanted to develop the land where their church was located. For about 100 years before the creation of the national park, much farming and logging was done in the valley, as the main source of economic development for the people living in the cove, both leading to massive deforestation. At first, the National Park Service planned to let the cove return to its natural forested state. It ultimately yielded to requests by the Great Smoky Mountain Conservation Association to maintain Cades Cove as a meadow. On the advice of contemporary cultural experts such as Hans Huth, the service demolished the more modern structures, leaving only the primitive cabins and barns which were considered most representative of pioneer life in early Appalachia.
Туризм
Географиялық тұрғыдан оқшауланған болса да, Кэдис-Коув бүгінде Ұлы Түтінді Таулар Ұлттық саябағындағы танымал туристік орын болып табылады. Кэдис-Коувты айналатын 18 шақырымдық (11 миль) тас жол күн сайын мыңдаған келушіні қызықтырады. Туристік маусымда 11 шақырымды аралап, көрікті жерлерді тамашалауға төрт сағаттан астам уақыт қажет болуы мүмкін. Бұл шығанаққа жылына шамамен 5 миллион адам келеді және ол Ұлы Түтінді Таулар Ұлттық саябағындағы ең танымал орын болып есептеледі. Шығанаққа көптеген қара аюларды көруге қызығушылық танылады, бірақ көптеген әуесқойлар тауға шығуға қолайлы жолдары мен 19 ғасырдағы жақсы сақталған шаруашылықтар үшін сапар жасайды. Көп күндері шығанақтың жайлауларында және ормандарында бірнеше бұғыны кездестіруге болады. Шығанақтағы танымал жаяу жолдарына Абрамс сарқылына (шамамен 8 км қашықтықтағы саяхат) және Грегори Болды бағытталған жолдар жатады, соңғысы Рассел Грегоридің құрметіне аталған. Жаяу жүру мен жалпы көрікті жерлерді аралаудан басқа, атпен және велосипедпен жүру де танымал әрекеттердің қатарында.
Though geographically isolated, Cades Cove today is a popular tourist destination in the Great Smoky Mountains National Park. A one way, 11 mile (18 km) paved loop around Cades Cove draws thousands of visitors daily. The 11 miles may take more than four hours to traverse and view the sites during tourist season. The cove receives approximately 5 million visitors per year and is the most popular destination in the Great Smoky Mountain National Park. The cove draws attention for numerous black bear sightings, although many enthusiasts make the trip for the abundant hiking access and the well preserved 19th century homesteads. On most days, multiple deer can be seen in the meadows and woods throughout the cove. Popular hiking trails within the cove include the trails to Abrams Falls (a nearly 5 mile (8 km) round trip hike) and Gregory Bald, the latter named after Russell Gregory. In addition to hiking and general sightseeing, horseback and bicycle riding are popular activities.