Оңтүстік Африкадағы Сент-Эндрю Колледжінің тарихы

Кіріспе

Оңтүстік Африкадағы колледж

Сент-Эндрю колледжі – Оңтүстік Африканың Шығыс Кейп провинциясының Маханда (Греймстаун) қаласында орналасқан ұлдарға арналған Англикандық жоғары мектеп. Ол 1855 жылы Греймстаунның бірінші епископы Джон Армстронг құрған. Колледж жартылай интернат болып табылады, сонымен қатар күндізгі оқушылары да бар. Сент-Эндрю колледжі әлемнің түкпір-түкпірінен келген 480 оқушыға білім береді. Мектеп G30 мектептері тобының мүшесі және Сент-Эндрю дайындық мектебімен (бауырлас мектеп) және Қыздарға арналған Епархиялық мектеппен (бауырлас мектеп) тығыз байланыста.

Тарих

1855 жылдың тамызында Армстронг епископы жазған хатында: «Мен тіркеуге тиіс соңғы оқиға – біздің жаңа құрылған колледжіміздің іргетасын салу болды, мен оны Әулие Андрейге арнадым, себебі Әулие Андрей күнінде мен қасиеттілікке бекітілдім. Бұл күн біздің жылнамамыздағы жарқын күн болды. Архиепископ Мерриман бастаған дін қызметкерлері көптеген адамдармен бірге капелла орнына шерумен жүріп өтті, онда генерал-губернатор және оның штабы күтіп тұрған. Іргетас салу 1855 жылдың 15 тамызында өтті. Бұрын осы жерде 1849 жылы епископ Роберт Грей құрған грамматикалық мектеп болған, қазіргі Жақсы Көруші мектебі орналасқан жерде, оны М.С. Бенделак мырза басқарды, бірақ көп ұзамай оның орнын пастор Ф. Банкс басты. Банкс жаңа колледждің директоры болып тағайындалды, сонымен қатар оның мектебі мен оған тиесілі барлық қаражат жаңа мекемеге біріктірілді. Християндық білімді насихаттау қоғамы ғимарат құрылысына 1000 фунт стерлинг жәрдем берді, олар 1857 жылы 500 фунт стерлинг, ал 1860 жылы тағы да сондай сома қосты. Епископтың достары да қосымша қаржы жинады. Әулие Андрей колледжі 1887 жылдың қыркүйегінде Кейп Парламентінің заңымен құрылды, бұл заң 1932 және 1985 жылдары өзгертілді. Одан бері оны Англикан шіркеуінің діншіл мүшелерінен құралған кеңес басқарады, мектепті сенімхат талаптарына сәйкес басқарады, ал ішкі экономикасы мен тәртібі 1887 жылғы заң бойынша дін қызметкері болуы тиіс директордың қолында қалды. Грэмстаун епископы колледждің экс-официо қонағы болып табылады.

Кампус

Мектеп кампусы Шығыс Кейп провинциясының Крэдок қаласынан Грехамстаунға қарай созылатын басты жолдың бойында орналасқан. Кампус ашық типтес, ғимараттар, спорт алаңдары және басқа да нысандар бірнеше қалалық кварталға тарап жатыр. Мектеп орталығындағы Сент-Эндрюс сағат мұнарасы Бірінші дүниежүзілік соғыста қаза болған бұрынғы оқушылардың құрметіне арналған ескерткіш ретінде салынған. Негізгі тас 1921 жылы қаланды, ал мұнара 1923 жылы Сент-Эндрю күнінде ашылды.

Шатыр

Сэр Герберт Бейкердің жобалауымен киелі Андрейге арналған шапель мектептің жүрегінде орналасқан. Жаңа шапельдің іргетасын Грэмстаун епискобы Чарльз Корниш 1905 жылы колледждің мерейтой жылында қалады. Бірақ негізінен қаражат жетіспеуіне байланысты тас Эспин коттеджінің артқы жағындағы тіреуге орнатылды, және 1913 жылға дейін құрылыс басталғанға дейін ешқандай жұмыс істелмеді. Құрылыс 1913 жылы Cape Town қаласынан келген Herbert Baker & Kendall компаниясының жобасы бойынша басталды. Сол жылдың 8 қыркүйегінде C. V. O. орденінің иегері, құрметті сер Льюис Митчелл шапельдің құрылысын еске алу үшін бұрыш тасын қалады. Жаңа шапельдің дизайны ерте готикалық стильде жасалған, бірақ Шығыс Каптың салыстырмалы түрде күнды климатына бейімделу үшін, ол ағылшын үлгісінің тікелей көшірмесі болмайтындай итальяндық элементтердің белгілі бір ұсынысы бар. Шапельдің пішіні алты бөліктен тұратын орталық кемеден құралған, үлкен арқалықтары, патшалық тіректері және тіреулері бар ашық ағаш шатырымен жабылған. Мұндай тартымды ерекшеліктер көптеген көне ағылшын шіркеулерінде кездеседі. Төтенше жағдайларда қосымша орындықтар қоюға арналған әрқайсысында бір қатар орындықтар бар екі тар бүйірлік дәліз бар. Ғибадатхананың шығыс жағы апсидалық пішінде жасалған және бетоннан құралған қайырымдылық терезелері жоғары орналасқан, бұл шатырдың жартылай дөңгелек сызығын тиімді кесуге мүмкіндік береді. Трансепттердің орнына жоспарда крест тәрізді пішін сақтау үшін солтүстік жағында шығып тұрған киім бөлмесі қарастырылған, ал батыстағы бүйірлік дәліздер кішкентай шығып тұрған вестибюльдермен аяқталады. Батыс жағында баптистерия қабырғадан батысқа қарай шығып, жартылай дөңгелек ойыс құрайды, ол түйіршікті төбемен жабылуы керек. Баптистериядан шығып тұрған тіреулер төмендеп келе жатыр және шатырдың батыс жағын аяқтау үшін көркем қоңырау мұнарасын құрайды. Мүмкіндігінше жергілікті материалдар қолданылды. Қабырғалар ішкі және сыртқы жағынан дөрекі беткейлі Грэмстаун тасынан салынған. Бұл тас жабын үшін қарапайым өңдеуді қажет етеді, сондықтан терезелердің көпшілігі қарапайым, бірақ апсиданың айналасындағы терезелерде әдемі ою-өрнектер бар. Шатыр провинцияда жасалған Броссли үлгісіндегі плиткалармен жабылған және тік бұрышпен төселген. Дәліздер қызыл плиткамен төселген, ал ғибадатхананың едені де сол сияқты төселген, ал орындықтардың астындағы еден әдеттегідей тақталанған. Кеменің өлшемдері шамамен 21 м × 6 м, ал ғибадатхана мен киім бөлмесі 11 м × 6 м. Кеменің еденінен шатырдың шыңына дейінгі биіктік шамамен 11 м. Шапельдің сыйымдылығы 330 адамға дейін, оның ішінде хорға шамамен 30 адам орналасады. Колледж шапельдерінің дәстүрінен өзгеше, орындықтар екі жағына қарап тұрудың орнына шығысқа қарай орналасқан. Жұмылдырушылар Carr & Co., Paarl компаниясы болды.

The chapel, dedicated to St. Andrew and designed by Sir Herbert Baker, is at the heart of the school. The foundation stone of the new chapel was laid by the Rt Revd Charles Cornish, bishop of Grahamstown on St. Andrew's Day, 1905, the jubilee year of the college. But chiefly owing to lack of funds the stone remained built into a buttress at the back of Espin Cottage, and no start was made until 1913 when the building was begun on plans by Messrs. Herbert Baker & Kendall of Cape Town. A corner stone, to commemorate the building, was laid by the Hon. Sir Lewis Mitchell, C. V. O. on 8 September that year. The design for the new chapel is in the early Gothic manner, but in order to suit the comparatively sunny climate of the Eastern Cape, there is just that suggestion of Italian treatment which prevents it from being a direct copy of an English type. The form is that of a central nave of six bays, spanned by an open timber roof with massive beams, king posts and struts, the prototypes of which form such an attractive feature in: so many old English churches. There are two narrow side aisles to serve as passages, each having space for one row of additional seats in case of emergency. The chancel has an apsidal east end, and is to be covered by a groined roof constructed in concrete, the sanctuary windows being kept high in such a way as to cut into the semi circular line of the vault in an effective manner. Instead of transepts, the plan provides a projecting vestry on the north side so as to preserve the cruciform plan, while the side aisles at the west are terminated against small projecting porches. At the west end the baptistry is placed projecting westward of the wall and forming a semi circular recess, which is to be covered with a grained ceiling. Springing from the projecting baptistry are buttresses which are carried up with diminishing outline and form a picturesque bell cote to terminate the west end of the roof. As far as possible local material was used. The walls throughout were built in Grahamstown stone with a rough face, both inside and out. This stone demands a simple treatment for the dressings so that most of the windows are plain but those around the apse include some effective tracery. The roof is covered with tiles made in the province on the Broseley pattern, and laid to a steep pitch. The aisles are paved with red tiles, while the floor of the chancel is paved in somewhat the same manner, and the floor under the seats is, of course be boarded in the ordinary way. The nave is about 70 feet (21 m) × 20 feet (6 m) irrespective of the side aisles; the chancel and sanctuary 37 feet (11 m) × 20 feet (6 m); from the floor of nave to ridge of roof about 35 feet (11 m) The total accommodation is for 330, of which number about 30 may be seated in the choir. Contrary to the custom of college chapels, the seats are all arranged facing the east instead of being placed down the two sides, facing one another. The contractors were Messrs. Carr & Co., Paarl.