Кіріспе

Филадельфия, Уилмингтон және Балтимор темір жолы (PW&B) 1836 жылдан 1881 жылға дейін тәуелсіз жұмыс істеген американдық темір жолы болды. Штаб-пәтері Филадельфияда орналасқан, ол 1838 жылы Филадельфия мен Балтимор арасындағы бір магістральды құру үшін үш орталық Атлантика штатындағы төрт мемлекеттік бекітілген темір жолдың бірігуі арқылы кеңейтілді. 1881 жылы PW&B компаниясын сол кездегі ең ірі темір жол компаниясы болған Пенсильвания темір жолы (PRR) сатып алды. 1902 жылы PRR оны өзінің Филадельфия, Балтимор және Вашингтон темір жолына біріктірді. PW&B желісімен салынған жол құқығы бүгінгі күнге дейін Amtrak-тың Солтүстік-Шығыс дәлізінің және Мэриленд Транспорт департаментінің MARC қалалық жолаушылар жүйесінің бөлігі ретінде Балтимордан Мэриленд штатының солтүстік-шығыс бөлігіне дейін пайдаланылуда. Жүк тасымалы осы бағыт бойынша жүзеге асырылады; бұрын Conrail жүйесі арқылы, қазір Norfolk Southern арқылы.

19 ғасыр

1831 жылдың 2 сәуірінде Пенсильвания штатының Бас Ассамблеясы Филадельфия мен Атлантика жағалауындағы және Шығыс теңіз жағалауындағы оңтүстікке қарайтын жерлер арасындағы көлікті жақсарту мақсатымен Филадельфия және Делавэр округі теміржол компаниясын құрды. Заң шығарушы орган Американың ең ірі қаласынан Делавэр штатының шекарасына дейін теміржол құрылысына 200 000 доллар бөлді. 1835 жылдың шілдесінде саяхатшылар мүмкін болатын маршруттарды зерттеуге кірісті, ал қазан айында ең қолайлы нұсқа – 17 мильдік желіні салуға 233 000 доллар қажет екені хабарланды. Оңтүстікте, Мейсон-Диксон шебінен әрі, Делавэр және Мэриленд штаттарының заң шығарушы органдары Уилмингтон мен Балтимор қалаларына теміржол байланысын құру үшін өз үлесін қосты. 1832 жылдың 18 қаңтарында Делавэр штаты Уилмингтоннан Мэриленд штатының шекарасына дейін құрылыс жүргізу үшін Уилмингтон және Сусквехана теміржол компаниясына (W&S, 400 000 доллар) құқық берді. 5 наурызда Мэриленд штаты Балтимордан Сусквехана өзенінің батыс жағалауына дейін солтүстік-шығысқа қарай құрылыс жүргізу үшін Балтимор және Порт Депозит теміржол компаниясына (B&PD, 1 000 000 доллар) құқық берді. 12 наурызда Делавэр және Мэриленд теміржол компаниясы (D&M) Порт Депозиттен немесе Сусквехананың шығыс жағалауындағы басқа да кез келген нүктеден Делавэр шебіне дейін құрылыс жүргізу үшін 3 миллион долларға шарт жасасты. 1835 жылы W&S компаниясы Уилмингтон мен Мэриленд штатының Солтүстік-Шығыс аймағы арасындағы оңтүстік-батыс бағытын алдын ала зерттеу үшін сәулетші және саяхатшы Уильям Стриклендті жалдады. Сол жылы B&PD Балтимор портының бассейнінен қазіргі Иннер Харбор жағажайларына және оның оңтүстік-шығысындағы Кантонның өнеркәсіптік, коммерциялық және тұрғын үй ауданына дейін пойыз қатынай бастады. Алайда, B&PD компаниясына 50 000 доллар, соның ішінде АҚШ банкінен алынған қаражатты салған Мэтью Ньюкирк асығыс күте бастады. 6 қазанда ол компания басқармасына хат жолдап, «президент Финлидің отставкаға келуін және жобаны қарқынды түрде ілгерілетуге және төлемдерді талап етуге бейім адаммен алмастыруын» талап етті. Ол атақты заңгер, суретші және қоғамдық белсенді Джон Х. Б. Латробты, бас инженер Бенджамин Х. Латробтың ағасын (танымал сәулетші Бенджамин Генри Латробтың немересі) немесе Розуэлл Л. Колтты ұсынды. Алты күннен кейін Колт теміржол желісінің президенті болды, бірақ оның өкілеттігі бес аптаға ғана созылды, оның орнына Льюис Бранц келді. 4 шілдеде PW&B өзінің маршрутындағы ең маңызды кедергі – Скуилкил өзенінен өтетін көпір құрылысын бастады. Көпір қаланың оңтүстігіндегі Грейс-Ферри көпіріне жалғасты. Осы арада 18 сәуірде D&M компаниясы W&S компаниясымен бірігіп, Уилмингтон және Сусквехана теміржол компаниясын құрды. Делавэр және Мэриленд штаттарында да жұмыстар жалғасты. 1837 жылдың шілдесіне қарай Балтимордан Уилмингтонға дейін үздіксіз теміржол тартылды, оны тек Сусквехана өзені бөліп тұрды, пойыздар Гавр де Грейстен Перривиллге дейін бумен жүретін паромдармен өтетін. Филадельфия-Балтимор желісінің үш тараптан меншікке тиесілігінің кемшіліктері айқын болды, ал қалған үш мемлекеттік чартерлік теміржол 1838 жылдың 12 ақпанында Филадельфия, Уилмингтон және Балтимор теміржол компаниясын құру үшін бірікті. Кейін теміржол қара нәсілді жолаушылардан билет кеңсесінде «жауапкершілігі жоғары ақ нәсілді адамның» кепілдік берген қол қоюын талап етті. Желтоқсан айында PB&W Грейс-Ферридегі Скуилкил көпірін аяқтады. PW&B президенті Мэтью Ньюкирктің құрметіне «Ньюкирк виадугы» деп аталған бұл көпір Филадельфияның орталығынан Балтимордың орталығына дейін пойыздардың қатынай беруіне мүмкіндік берді, тек Сусквехана өзенінің бумен жүретін теміржол паромдары ғана жолды бөліп тұрды. (Теміржол бұл жетістікті болашақ Капитолийдің сәулетшісі Томас Устик Уолтер жасаған 15 футтық мәрмәр обелиск – Ньюкирк виадугы монументін орнату арқылы атап өтті.) Бұл кедергі, ақыры, 1864-1865 жылдары, Азамат соғысының соңғы күндерінде, жолаушылар ағынының артуына байланысты алынып тасталды. Жаңа аралықтарды зақымдаған қатты дауылдан кейін қайта құру жұмыстары қайтадан басталды және 1866 жылы аяқталды. Балтиморда PW&B аялдамасы мен кеңсесі Президент және Флит көшелерінің оңтүстік-батыс бұрышында, Джонс шарлауығының шығысында, Президент көшесіндегі станцияның болашақ орнында орналасқан. Желі Флит көшесімен шығысқа қарай жүріп, оңтүстік-шығысқа Бостон көшесіне бұрылып, Кантоннан өтіп, содан кейін солтүстік-шығысқа бұрылып, қала шекарасынан шығып, Сусквеханаға қарай шығысқа және содан кейін солтүстік-шығысқа қарай бағытталды. 1842 жылы Ньюкирк PW&B президенті лауазымынан кетті. Оның орнына Мэтью Брукли (1794-1856) келді, ол 1842 жылдың 10 қаңтарында PW&B басқармасының мүшесі болған және бір аптадан кейін теміржолдың үш атқару комитетінің бірінің, Солтүстік комитетінің басшылығын қабылдаған. Президент ретінде Брукли алғашқы телеграф желісін құруға көмектесті. 1844 жылы Сэмюэл Ф. Б. Морс Филадельфия мен Балтимордан Вашингтон қаласына дейін B&O желісінің жететінін келісімге келді, құрылысшыға PW&B құрылыс жолын пайдалануға рұқсат берілді, бұл үшін байланыс жабдықтарын пайдалану құқығы берілді. 1846 жылдың 12 қаңтарында Бруклидің орнына Эдвард К. Дейл келді, ол АҚШ Әскери-теңіз күштерінің алғашқы комиссарларының бірі Ричард Дейлдің немересі болды. 1846 жылдан 1849 жылға дейін теміржол Норрис зауытынан бес қосымша локомотив, әдетте 4-4-0 локомотивтерін тапсырыс берді. 1850 жылдың ақпанында PW&B Балтимордағы аялдамасын жаңа станцияны салу арқылы жақсартты, оның 208 футтық (63 метрлік) шатырлы вагондар тұратын залы болды. (1861 жылы, АҚШ Азамат соғысының басында, Оңтүстік штатындағы Чарльстон портындағы Форт Самтерге жасалған шабуылдан кейін, Оңтүстікке жауапкершілікпен қарайтын наразылық білдірген топ 6-шы Массачусетс штатының ерікті милициясының пойызына шабуыл жасады, оларға Филадельфияда Пенсильвания штатының милициясының «Вашингтон бригадасы» қосылды, бұл топтар ұлттық астананы қорғау және президент Авраам Линкольннің 75 000 әскерді шақыруына жауап беру үшін Вашингтон қаласына бағытталды, сонымен қатар бүлік жарияланды. Локомотивтердің өрт қауіпсіздігі үшін қаладан өтуіне рұқсат берілмегендіктен: бұл танымал «Пратт көшесіндегі төңкеріс» ұлтты соғысқа түсірді.) Бұл қиын жағдайға қарамастан, теміржол Филадельфия және Колумбия теміржолымен (1857 жылдан кейін Пенсильвания теміржолы деп аталды) батысқа қарай бағыттарда бәсекелесе алды. 1853 жылға қарай Кемден және Амбой теміржолы және Нью-Джерси теміржолы да бұл келісімге қатысты, Нью-Йорк қаласынан Батысқа қарай үздіксіз қызмет көрсетті. 1863 жылдан 1865 жылға дейін теміржол Норрис зауытынан он 4-4-0 локомотивін тапсырыс берді, бірақ желіні PW&B-ның қалған бөлігімен қосуға 13 жыл кетті. Бұл жұмысты «Нью-Касл және Уилмингтон теміржолы» атқаруға шартталды және 1852 жылы ашылды. Бұл желі Делавэр теміржолымен де байланыс жасады, оны PW&B 1857 жылдың 1 қаңтарында қабылдап, пайдалануға кірісті. 1859 жылы NC&F Портерден батысқа қарай, Делавэр теміржолымен тоғысқан жерде тоқтатылды. 1866 жылға қарай бұл және басқа да шаралар PW&B-ға Делмарва түбегінің теміржол нарығында үстемдік етуге мүмкіндік берді. PW&B бір жылдан кейін 9,9 мильдік ескі маршруттан бас тартты, оны 1873 жылдың 1 шілдесінде 999 жылға Филадельфия және Ридинг теміржолына жалға берді, оның тек жүк тасымалына ғана пайдаланылуы керек екені айтылды. (Ридинг бұл желіні және оған қосылатын жолдарды өздің Филадельфия және Честер тармағы деп атады, оңтүстікке қарай бағытталған пойыздар PW&B, Ридинг және PRR бірлесіп басқаратын Junction Railroad арқылы оған жететін болды, содан кейін Честер және Делавэр өзені теміржолына жалғасты.) PW&B, бұрын Пенсильваниямен қатты бәсекелескен, енді олардың мүдделері жақындасып келе жатқанын байқады. 1873 жылы PRR Балтимордан Вашингтонға дейін Балтимор және Потомак теміржолын (1853 жылы құрылған, 1858 жылы ұйымдастырылған) ашты. PW&B PRR-ға Филадельфия мен Балтимор арасындағы өзінің жолын пайдалануға рұқсат берді, бұл PRR-ға Вашингтонға дейін қысқа және тікелей сапар ұсынуға көмектесті. 1877 жылдың 15 мамырында PW&B ресми түрде Нью-Касл және Френчтаун және Нью-Касл және Уилмингтон теміржолдарын сіңіріп алып, Уилмингтондан Родниге дейін тармақ желісін құрды. 21 мамырда…

20 ғасыр

PW&B 1902 жылғы 1 қарашада Балтимор және Потомак темір жолымен бірігіп, Филадельфия, Балтимор және Вашингтон темір жолын құрды.