Кіріспе

Виргиния темір жолы – АҚШ-тың Виргиния және Батыс Виргиния штаттарында орналасқан I сыныпты темір жол. VGN Оңтүстік Батыс Вирджиниядан Хэмптон Роудс портына жоғары сапалы, "көміртегі аз" битумдық көмірді тасымалдау мақсатында құрылған.

Тарих

ХХ ғасырдың басында, азаматтық инженер және көмір кендерін басқарушы Уильям Нельсон Пейдж, үнсіз серіктесі, өнеркәсіптік қаржыгер Генри Хатлстон Роджерспен (Standard Oil компаниясының бас директоры және әлемдегі ең бай адамдардың бірі) бірігіп, Оңтүстік Батыс Вирджинияның ең қиын-қыстау аймақтарындағы игерілмеген битумды көмір қорына қол жеткізу үшін 85 мильдік, қарапайым қысқа темір жол – Deepwater Railway (Дипвотер темір жолын) дамытуға кірісті. Пейджті ірі темір жолдардың көмір тасымалын алмастыруға қанағаттанарлық тариф беруден бас тарту арқылы жасаған келісімдерінен тоқтатуға талпынғанда, ол мойынсұнбады. Ол бастапқы жобаны салуды жалғастырды, Роджерстің ресурстарын және адвокаттарын пайдаланып, өз байланыс желісін құру үшін Вирджиния штатында тағы бір ішкі темір жол – Tidewater Railway (Тайдуотер темір жолын) жасырын түрде тіркеді. Осы атаумен олар Вирджиния штатының бүкіл аумағында Хэмптон Роудсқа қажетті құқықтарды алды, онда Сеуэлл-Пойнтта жаңа көмір терминалы салынды. Екі жоба заңды түрде біріктіріліп, 1907 жылдың басында Virginian Railway (Виргиния темір жолы) деп аталды. Оларды тоқтатуға жасалған барлық күш-жігерге қарамастан, олар ірі темір жолдар мен оларды бақылайтын бірқатар өнеркәсіпшілердің (сонымен қатар "қарақшы барондары" деп аталған) көз алдында "Таулардан теңізге" темір жолын салды. 1909 жылы аяқталған Virginian Railway көбінесе Роджерстің жеке капиталымен қаржыландырылды. Бұл – жаңа инфрақұрылыммен жабдықталған, қазіргі заманғы, жақсы жобаланған темір жол болды және ірі бәсекелестерінен тиімдірек жұмыс істей алды. 50 жылдық табысты тарихы бойы VGN Пейдж пен Роджерстің "ең жақсысына алдын ала төлеу" философиясын сақтады. Ол таулы, төбелі және жазық жағажай аймақтарында ең жоғары тиімділікке қол жеткізді. Көлемді және жақсы бу, электр және дизель локомотивтерін пайдалануымен танылған бұл темір жол "Әлемдегі ең бай кішкентай темір жол" атанды. 1959 жылы Norfolk and Western Railway (Норфолк және Батыс темір жолына) қосылған VGN-нің көп бөлігі 21-ші ғасырда Атланта штаб-пәтері орналасқан I класты Norfolk Southern Railway (Норфолк Оңтүстік темір жолы) үшін пайдаланылуда.

Виргиния теміржолының құрылысы

Виргиния теміржолы (VGN) 20 ғасырдың басында екі адамның ойымен құрылды. Олардың бірі – азаматтық инженер, көмір шахталарын басқарушы және кәсіпкер Уильям Нельсон Пейдж еді. Оның серіктесі – миллионер өнеркәсіпші Генри Хатлстон Роджерс. Екеуі бірлесіп, өте жақсы жобаланған теміржол салды, ол Оңтүстік Батыс Виргиниядан Хэмптон Роудс портына жоғары сапалы, "түтінсіз" битумды көмірді тасымалдау үшін "рельстегі конвейерлік лента" сияқты жұмыс істеді. Виргиния теміржолы Батыс Виргинияның көмір кендерінен Хэмптон Роудс портына көмір тасыды. Ол монополиялардың бәсекесіне қарамастан дами берді. Басқа теміржолдар әр қалаға жету үшін қисындап, төбелерден өтетін болса, Виргиния теміржолы көбінесе көмір тасымалы үшін салынды және мүмкіндігінше түзу және бірқалыпты еңіспен салынды.

Серіктестік: Анстедтегі идеяшы мен өз бетімен миллионер

Уильям Нельсон Пейдж (1854–1932) – азаматтық инженер және кәсіпкер. Вирджинияда туып, Шарлоттсвиллдегі Вирджиния университетінде білім алған Пейдж 1870 жылдары Батыс Вирджинияға Нью және Канава өзендерінің аңғарларында екі жолмен салынған Чесапик және Огайо теміржолын (C&O) салуға көмектесу үшін келді. Баршаға белгілі болғандай, полковник Пейдж көп ұзамай Вирджиния мен Батыс Вирджиния тауларында көптеген көмір және оған байланысты кәсіпорындарға қатысты, соңында Батыс Вирджинияның Файетт округіне қарасты Анстед деген кішкентай таулы ауылына қоныстанды. Кол. Пейдж 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында Батыс Вирджинияның бай битумды көмір кен орындарын дамытқан және көмірді тасымалдау үшін теміржолдар салған табысты адамдардың бірі болды. Азаматтық инженер ретінде алған білімі мен тәжірибесімен Пейдж оңтүстік Батыс Вирджинияның ресурстарын пайдалануға жақсы дайындалған еді. Батыс Вирджинияның бұрынғы губернаторы Уильям Маккоркл оны "жерді шаруа егіндіктерін білгендей" білетін адам ретінде сипаттады. Ол сондай-ақ белсенді кәсіпкер болды. Автор Х. Рид оны "Анстедтен шыққан идеялық адам" деп атады. Генри Хатлстон Роджерс (1840–1909) – Фейрхейвенде, Массачусетс штатында өскен қаржыгер және өнеркәсіпші, бұрынғы кеме капитаны, есепші және азық-түлік дүкеншісі Роуленд Роджерстің ұлы. Ол жас кезінде жұмыс істей бастады, әкесінің азық-түлік дүкенінде жартылай күн жұмыс істеп, газет таратумен айналысты. Жоғары мектепті бітіргеннен кейін Роджерс ақша жинап, Фэрхейвен теміржолының бөлімшесінде тежегіш болып жұмыс істеді. 1861 жылы ол досымен бірге Пенсильвания тауларына барып, АҚШ Азамат соғысы кезінде мұнда мұнай мен табиғи газ ресурстарын дамытуға көмектесті, соңында Джон Д. Рокфеллердің Standard Oil Trust компаниясының маңызды тұлғаларының біріне және көп миллионерге айналды. АҚШ-тың ең бай адамдарының бірі Роджерс жас Пейдж сияқты белсенді кәсіпкер болды, сонымен қатар көптеген теміржол және минералдық даму жобаларына қатысты. Роджерс Пейджпен соңғысы Гаули Маунтин Коул Компаниясының президенті болған кезде танысты. Пейдж Нью-Ривер аңғары мен оңтүстік Батыс Вирджиниядағы төменгі Гайандотт өзені арасында орналасқан бай битумды көмір кен орындарын білді, бұл аймаққа C&O және оның негізгі бәсекелесі Норфолк және Батыс теміржолы (N&W) әлі жеткен жоқ. Ірі теміржолдар жақын маңдағы аумақтарды дамытумен және теміржол арқылы көмірді Хэмптон Роудсқа жеткізумен айналысқан кезде, Пейдж Роджерс және басқа бірнеше инвесторлармен бірге дамымаған көмір жерлерін пайдалану жоспарын жасады. Осылайша, күшті серіктестік құрылды.

Терең су темір жолы және сулы-сулы темір жолы

Бастапқыда Пейдж Роджерс жобасы 1898 жылы құрылған қысқа желілік темір жол – Глубоководная темір жолы болды, ол тек Батыс Вирджиния штатында жұмыс істеуге арналған штат ішіндегі желі еді. Көмір тасымалын ірі темір жолдармен алмасуға байланысты қарым-қатынас орнату әрекеттері сәтсіз аяқталғаннан кейін, Deepwater темір жолының құқығы Вирджиния штатының Глен Лин қаласына жақын Батыс Вирджиния штатының шекарасына дейін созылды. Deepwater темір жолының маңызды стансалары Батыс Вирджиниядағы Пейдж, Мулленс және Принстон қалалары болды. Вирджинияда 1904 жылы тағы бір штат ішіндегі темір жол – Tidewater темір жолы құрылды, ол Вирджинияның оңтүстік бөлігінде Гильс округінен (Батыс Вирджиниямен шектес) Хэмптон Роудстағы Норфолк округіне дейін салынды. Басты стансалар Роанок, Виктория, Суффолк және Норфолк портының жанындағы жаңа көмір тиелмелі орны орналасқан Сеуэллс-Пойнт ауылдық жері болды.

Виктория құрылды

1906 жылдың соңында Роанок пен Сеуэлл нүктесі арасындағы Тайдвотер темір жолының шамамен ортасында, Вирджиния штатының Луненбург округінде темір жол кеңселері мен шеберханалар үшін жер бөлінген жаңа қала құрылды. Бұл қала Ұлыбританияның королевасы Викторияның құрметіне, оны Генри Роджерс өте бағалағандықтан, Виктория деп аталды. Викторияда локомотивтерге қызмет көрсету үшін дөңгелек депо, айналма платформа, көмір және су құю қондырғылары мен үлкен ауласы бар ірі жабдықтарды күту орталығы орналасқан. Бірнеше жылдан кейін VGN Норфолк бөлімшесінің кеңселері жолаушылар станциясы ғимаратына екінші қабатты қосып салынды.

1907 жыл: Виргиния темір жолының пайда болуы

Виргиния теміржол компаниясы 1907 жылдың 8 наурызында Вирджиния штатында Батыс Вирджиниядағы Deepwater теміржолы мен Вирджиниядағы Tidewater теміржолын біріктіру мақсатымен құрылды. Бұл, Виктория қаласы құрылғаннан кейін бірнеше ай өткен соң болды. 1907 жылдың 15 сәуірінде Уильям Нельсон Пейдж жаңа Виргиния теміржолының алғашқы президенті болып тағайындалды. 1907 және 1908 жылдары VGN құрылысы жүргізілді, онда 25 жыл бұрын салынып біткен ірі теміржолдар салынған кезде қолданылмаған құрылыс техникасы пайдаланылды. Генри Роджерстің жеке қаржысы есебінен жұмыс жүргізілгендіктен, теміржол мемлекеттік қарызсыз салынды. Бұл үлкен жетістік, құпия сақтаудағы табыстың кілтті факторы, Роджерске айтарлықтай қиындықтар тудырды. Роджерс 1907 жылдың наурыз айында басталған қаржылық дағдарыста қаржылық шығындарға ұшырады. Содан кейін, сол жылдың бірнеше айынан соң, ол денсаулығын күрт нашарлататын инсульт алды. Ол бес ай бойы қозғалысқа келмейтін жағдайда болды. Роджерс денсаулығын жақсартты, кем дегенде, жартылай, және теміржол құрылысы 1909 жылдың басында аяқталғанша жалғастырылды.

Соңғы ұпай, мереке

Вирджиния темір жолындағы соңғы тірек 1909 жылғы 29 қаңтарда Глен Линдегі алып Жаңа өзен көпірінің батыс жағында, темір жол Батыс Вирджиния мен Вирджиния штатының шекарасын кесіп өткен жерге жақын орнатылды. 1909 жылғы сәуірде Генри Хатлстон Роджерс пен Марк Твен, ескі достар, жаңа "Таулардан теңізге" темір жолының аяқталуына арналған үлкен тойға тағы да Норфолк, Вирджинияға бірге оралды. Роджерс ертесі күні жаңа темір жолмен алғашқы (және жалғыз) сапарына шықты. Ол алты аптадан кейін Нью-Йорктегі үйінде 69 жасында күрт қайтыс болды. Осы кезде Пейдж-Роджерс серіктестігінің Вирджиния темір жолын салу жұмысы аяқталды. Уильям Пейдж де, Генри Роджерс та темір жолды басқармағанмен, бұл екеуі үшін маңызды жетістік болды. Олар Батыс Вирджиниядағы көмір кеніштерінен Хэмптон Роудс портына дейін қазіргі заманғы, жақсы жобаланған темір жолды ойлап тапты және салды. Вирджиния темір жолы ірі бәсекелестерінен тиімді жұмыс істеді, толығымен жаңа инфрақұрылымы болды және қарызы жоқ еді. Бұл АҚШ теміржол тарихында бұрынғысы да, кейінгісі де болмаған үлкен жетістік.

"Әлемдегі ең бай шағын темір жолды" пайдалану және электрмен қамтамасыз ету

Роджерс мырза өзінің мұрагерлері мен қызметкерлеріне тамаша жаңа темір жол қалдырды, ол 1937 жылға дейін жабық болды; оның ұлы және күйеу балалары, мысалы, Урбан Х. Броутон және Уильям Р. Коу, оның жетекшілерінің қатарында болды. Коу дерлік барлық тарихы бойында қызмет етті. Осы табысты 50 жылдық тарихында VGN Пейдж Роджерс саясатын – «ең жақсысына алдын ала төлеуді» жалғастырды. Ол қызметкерлері мен жеткізушілеріне жақсы қарым-қатынас жасағаны үшін әйгілі болды, бұл да жомарт дивидендтер әкелген тағы бір инвестиция болды. VGN тауларда, жазық далаларда және тегіс жағалау аймақтарында ең тиімді жұмыс істеуге тырысты (және оған қол жеткізді). Пайдалы VGN ең жақсы және ең үлкен бу, электр және дизель локомотивтерін сынап көрді. Ол ең үлкен және ең жақсы жабдықтарды пайдалануымен танымал болды және мұны көтеруге мүмкіндігі болды. Оған «дүниедегі ең бай шағын темір жол» деген лақап ат берілді. VGN Батыс Вирджиния штатындағы Кларк Гэпте өте үлкен еңіс болды және көршілес бәсекелесі Норфолк және Батыс темір жолы қолданатын нұсқаға жүгінгенге дейін үлкен бу локомотивтерін сынады: темір жол электрлендіру жүйесі. 1922 жылы жұмыс басталған кезде, Батыс Вирджиния штатындағы Мулленстен Кларк Гэп арқылы және Вирджиния штатындағы Роанокқа дейінгі таулық темір жолдың 134 мильдік бөлігі 11 000 вольттық катенерлік жүйемен қолдау көрсетілген жоғары сымдармен жабдықталды. VGN Вирджиния штатының Нарроуз қаласында өз электр стансасын салды. Электрлендіру 1925 жылы 15 миллион долларға аяқталды, бұл бүгінгі күнгі $ құнымен тең. Төтенше жағдайларда жақын жердегі электр станциясынан электр қуатын бөлісу үшін Норфолк және Батыспен байланыс орнатылды. ALCO және Westinghouse электр локомотивтерін жеткізді, олар пантографтармен жабдықталған. 36 бастапқы локомотив әдетте үш локомотивтен тұратын топтарға біріктіріліп, бір жиынтық ретінде жұмыс істеді және олар ауыстырған бу локомотивтерінен әлдеқайда артық жүк көтеру қабілетіне ие болды. 1948 жылы төрт үлкен EL 2B екі локомотивтен тұратын локомотивтер сатып алынды, содан кейін 1955 жылы он екі EL C тоқ түзеткіш локомотивтер сатып алынды. Сеуэлл нүктесінде Пейдж және Роджерс жоспарлаған және салған, сырттан қарағанда алыс орналасқан терминал 20 ғасырдағы АҚШ теңіз күштерінің тарихында маңызды рөл атқарды. 1917 жылдан бастап VGN көмір айлағына іргелес бұрынғы Джеймстаун көрмесінің алаңы АҚШ теңіз күштерінің маңызды нысаны болды. VGN АҚШ теңіз күштерінің кемелері үшін жоғары сапалы «көміртекті» Батыс Вирджиния битуминозды көмірін тасымалдады, бірақ отынға арналмаған барлық кемелер Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын отынға ауыстырылды. 1950 жылдардың ортасында VGN басшылығы компанияның энергия көзі ретінде көмірге (бу локомотивтері үшін және электрлендіру жүйесі үшін Нарроустағы электр станциясы) деген адалдығы дизельдік электр локомотивтерінің экономикасымен және ескі бу локомотивтеріне бөлшектердің жетіспеуімен көлеңкеге ұластырғанын түсінді. 1954 және 1957 жылдар аралығында барлығы 66 дизельдік электр локомотивтері сатып алынды, оның ішінде 25 Fairbanks Morse H 24 66 Train Masters және 40 H 16 44 кішкентай жол ауыстырғыштары, екеуі жолаушылар пойыздарын тарту үшін бу генераторларымен жабдықталған. Соңғы бу локомотиві 1957 жылдың маусым айында жұмыс істеді. 1925 жылдың соңында VGN 902 миль рельсті 545 шақырымдық жолмен жұмыс істеді; 1956 жылдың соңында 611 және 1089 шақырымды құрады.

Будың аяқталуы: қызмет көрсету пункттерінде төмендеу

1903 жылдан бастап полковник Уильям Пейдж атымен аталатын Батыс Вирджиния штатындағы Пейдж қаласы Deepwater Railway және кейіннен Virginian Railway темір жолындағы ауыстыру станциясы, локомотив депосы және бекет болды. 1957 жылы темір жол бу локомотивтерін пайдалануды тоқтатып, аймақтың көмір кен орындарының көп бөлігі таусылғаннан кейін Пейдждегі нысандар қажетсіз болып қалды. Батыс Вирджиниядағы Мулленс және Принстон, Вирджиниядағы Роанок, Виктория және Сеуэллс-Пойнт қалалары да 1957 жылдан кейін кеңейтілген бу локомотивтерін күтуге арналған нысандар мен локомотив деполарына мұқтаждығы болмады. Жүйенің соңғы онжылдығында, 1950 жылдары жолаушылар пойыздары Пейдж, Батыс Вирджиниядан Роанокқа жеке рейспен жүрді; ал 1952 жылдың тамызынан 1955 жылдың шілдесіне дейін Роаноктан Норфолкқа қатынайтын. Бұл бағыттағы соңғы жолаушылар тасымалы 1956 жылға дейін тоқтатылды. Аталған маршрут Виргиния темір жолының басты бәсекелесі Норфолк және Батыс темір жолының Линчбург және Петербург қалалары арқылы өтетін негізгі бағытына қарағанда оңтүстікке қарай және көшпенді аймақтар арқылы сапарлаған.

Norfolk & Western компаниясымен бірігу

Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде VGN, Норфолк және Батыс темір жолымен (N&W) бірлесіп басқарылды, өйткені АҚШ-тың Соғыс кезеңіндегі басқаруымен «Покахонтас жолдары» біріктірілген еді. Бұл жұмыс тиімділігін едәуір арттырды. Соғыс аяқталғаннан кейін темір жолдар сәйкес иелеріне қайтарылып, бәсекелестік ортаға келді. Дегенмен, N&W VGN-ді және оның Вирджиния штаты арқылы өтетін төмен бөгетті бағытын ешқашан назарынан шығармады. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін C&O, N&W және басқа да компаниялар Виргиния темір жолын сатып алуға көптеген әрекеттер жасады. Алайда, АҚШ-тың Мемлекетаралық сауда комиссиясы (ICC) 1950 жылдардың соңына дейін осы жолдарды біріктіруге қатысты өтініштерді мақұламады, содан кейін 1959 жылы Норфолк және Батыс темір жолы мен Виргиния темір жолын біріктіруге рұқсат берілді. Электрмен жұмыс істеу 1962 жылдың 30 маусымында тоқтатылды.

Мұра

Біріктіруден екі жыл өткен соң, автор және тарихшы Х. Ридтің «Вирджиния темір жолы» атты кітабы жарық көрді. Рид «Вирджиниялық әрқашан болады» деп мәлімдеді. Бүгінде VGN төмен градиентті бағытының маңызды бөліктері N&W-тің ізбасары Норфолк Оңтүстік темір жолы үшін шығысқа қарайғы көмір тасымалының басты арнасы болып табылады. Шығыс Вирджиниядағы VGN-нің басқа бөліктері қазір таза су тасымалдап, Ричмонд пен Петерсбургтен Оңтүстік Хэмптон аймақтарына болашақта жоғары жылдамдықты жолаушылар пойызының қатынайтын бағытын зерттеуде. Sewell's Point-тегі бұрынғы VGN меншігі АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Норфолк базасының құрамына кіреді. Вирджиния темір жолы АҚШ темір жолдарының тарихындағы шағын жоғалып кеткен брендтердің бірі болғанымен, бұрынғы қызметкерлер, модельдеушілер, авторлар, фотографтар, тарихшылар және сақтаушылардың адал жанкүйерлері бар. Сақтаушылар Вирджиния штатының Саффолк және Роанок қалаларындағы VGN жолаушылар станцияларын сақтап қалды. Саффолк жолаушылар станциясы, сонымен қатар Seaboard темір жолдарымен де пайдаланылған, қайта жаңартылып, қазір мұражай ретінде қолданылуда. Роаноктағы Ұлттық теміржол тарихы қоғамының жергілікті бөлімі Вирджиния теміржолының жолаушылар станциясын қалпына келтіру бойынша ұқсас жоспарларды жүзеге асыруда. Батыс Вирджиниядағы жалғыз Вирджиния станциясы – Оук-Хилл теміржол депосы Ұлттық теміржол тарихы қоғамының жергілікті бөлімімен қалпына келтірілді. 2003 жылдың мамыр айында Принстондағы Вирджиния теміржолының тарихи ауданы 2003 жылы тарихи орындардың ұлттық тізіміне енгізілді. VGN-нің үш локомотиві және көптеген кабиналар мен басқа да вагондар сақталған. Бір бу және бір электр локомотиві сыртқы түрі жаңартылып, Вирджиния штатының Роанок қаласындағы Вирджиния көлік мұражайында қойылған. 2002 жылдың қазан айында VGN авторлары мен жанкүйерлері Батыс Вирджинияның су тасқынынан зардап шеккен Мулленс қаласындағы кабина мұражайын қалпына келтірді. Жұмыс қолмен жасалған модельдерді сатудан түскен қаражат есебінен қаржыландырылды. 2004 жылдың сәуір айында Вирджиния штатының Бедфорд қаласындағы Бунсборо бастауыш мектебінің оқушылары мен Линчбург қаласындағы жергілікті Киуани клубы теміржолдың жалғыз сақталған түпнұсқа (шамамен 1910 жылғы) C 1 класты кабинасын сақтап қалу үшін қаражат жинады. 2004 жылдың желтоқсанында толыққанды қалпына келтірілген және жабдықталған VGN кабинасы, C 10 No. 342, VGN қызметкерлері бұрынғы Принстон (WV) шеберханасында салған, Виктория қаласына жаңа төселген рельстерге орнатылды, ол 2005 жылдың жазында ашылған жаңа теміржол мұрасы паркінің орталық бөлігі болды. 2003 жылдың мамыр айында Вирджиния штатының Виктория қаласында теміржол достарының жиыны өтті, онда мұражай орналасқан, ал дөңгелек үй мен айналымдық платформалардың тарихи мағынасын көрсететін парк құрылуда. Норфолк Оңтүстік темір жолы шараға көрме пойызын жақын маңдағы Крюге жіберді. 2004 жылдың қазан айында Roanoke Times журналы «Вирджиниялық бауырлармен жиырма минут» тобының зейнеткер VGN қызметкерлерінің апталық кездесулері туралы мақала жариялады, олар Вирджиния теміржолының түсімен боялған заманауи GE локомотивінің моделін көрсетті, олар теміржол өздерінің сүйікті теміржолының 1907 жылы құрылған күнінің 100 жылдығын еске алу үшін қазіргі Норфолк Оңтүстік теміржолы локомотивінің арнайы бояуы үшін оны негіз ретінде пайдаланады деп үміттенеді. 2005 жылдың сәуір айында Вирджиния теміржолының көмір өндіру семинары Батыс Вирджиния штатының Мулленс қаласына жақын жердегі Твин-Фоллс мемлекеттік паркінде үш күн бойы өтті. АҚШ-тың көптеген аймақтарынан келген теміржол достары үш күн бойы бірнеше автобустармен көмір шахталарын және теміржол нысандарын аралап, конгрессмен, жергілікті шенеуніктермен, бірнеше танымал авторлармен және тарихшылармен презентациялар мен топтық семинарларға қатысты. Роаноктегі зейнеткерлердің делегациясы да қатысты. 2012 жылдың басында Норфолк Саузерн GE ES44AC және EMD SD70ACe жаңа тапсырыстарының таңдалған бөліктерін бұрынғы жолдардың бояу схемаларымен бояу бағдарламасын жариялады. Вирджиния теміржолы бағдарламада ұсынылған басқа 19 бұрынғы теміржолдың ішінде таңдалды. NS SD70ACe 1069 VGN-нің Fairbanks Morse дизель локомотивтерінің бастапқы сары және қара түсімен боялды. 2023 жылдың маусым айына қарай локомотив Пэнсильвания штатының Альтуна қаласында жаңа бояумен жаңартылуда. 2015 жылы Батыс Вирджиния штатындағы бұрынғы Вирджинияның бір бөлігі көмір тасымалының азаюына байланысты Норфолк Саузернмен уақытша тоқтатылды. 2016 жылдың мамыр айында WATCO Companies Норфолк Саузернмен Батыс Вирджиниядағы Мабен мен Дипвотер арасындағы қалған белсенді бағының көп бөлігін жалға алу және Kanawha River Railroad (KNWA) атымен жүргізу туралы келісімге келді, Норфолк Саузерн үшін үш шахтада вагондарды тиеу үшін. Мабен мен Мулленс арасындағы бөлік Норфолк Саузерннің бақылауында қалады, KNWA пойыздарына Эльмор депосында Норфолк Саузернмен байланысу құқығы берілді.