Питтсбург қаласындағы "Monongahela Connecting" темір жолы
Monongahela Connecting Railroad
Питтсбургтағы Monongahela Connecting Railroad – өнеркәсіптік теміржол, Jones & Laughlin Steel компаниясына тиесілі. Hot Metal Bridge, дизель локомотивтері тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Мононгахела темір жолы – Мононгахела байланыстыру темір жолы, немесе Мон Конн – Пенсильвания штатының Питтсбург қаласындағы үш мильдік өнеркәсіптік темір жол желісі. Бұл Jones & Laughlin Steel Company компаниясының еншілес кәсіпорны болды және оның жұмылының басым бөлігі ана компаниясы үшін жасалды, алайда ол желі бойындағы басқа да өнеркәсіптерге қызмет көрсетеді.
the Monongahela Railroad
The Monongahela Connecting Railroad or Mon Conn is a three mile industrial railroad line in Pittsburgh, Pennsylvania. It was a subsidiary of the Jones & Laughlin Steel Company and a large portion of its work was for its parent company, though it also serves other industries along the line.
Тарих
Темір жолы ең танымал болуы мүмкін оның ыстық металл көпірімен, ол балқытылған темірді Мононгахела өзені арқылы J&L-дің Элиза пештерінен Бессемер конвертерлеріне (кейіннен ашық пештерге) және J&L-дің Оңтүстік жағындағы зауытындағы прокаттау цехтарына тасымалдау үшін пайдаланылды. 1966 жылы компания Питтсбург Три Порт терминалының құрылысына қатысты, ол "теміржол, жүк көлігі және өзен арқылы тауарларды жылдам тасымалдауды ұсыну" мақсатымен құрылған, сондай-ақ "өзен баржаларын жүк көліктеріне немесе теміржолға ауыстыру үшін тиеуге немесе түсіруге" және "қала көшелеріндегі жүк көліктерінің қозғалысын азайтуға" бағытталған. Темір жолы дизельдік локомотивтерді Alco, General Electric және басқа да өндірушілерден сатып алып, дизельдік локомотивтерді енгізуде алдыңғы қатарда болды. Темір жолы әлі де жұмыс істеп тұр, бірақ көлемі айтарлықтай қысқарған. Мононгахела өзеніндегі көпір екі жолақты автомобиль көпіріне айналдырылды, ал жанындағы ыстық металл көпірі велосипед жолына айналдырылды. Екі көпір де бірлесіп Ыстық металл көпірі деп аталады. Темір жолы өзеннің солтүстік-шығыс (ағыс бойымен оң жағында) жағалауындағы бірнеше шағын өнеркәсіптік кәсіпорындарға қызмет көрсетеді. Жозеф Л. Соренсен 1948 жылдан 1952 жылға дейін Мононгахела байланыстыру темір жолының вице-президенті болды.
The railroad is possibly best known for its Hot Metal Bridge, which was used to carry molten iron across the Monongahela River from J&L's Eliza Furnaces to the Bessemer converters (later, open hearth furnaces) and rolling mills at J&L's South Side facility. In 1966, the company was involved in construction of the Pittsburgh Tri Port Terminal, which had been created "to offer prompt movement of products for rail, truck and river delivery," and was slated to be "used to load or unload river barges for transfer to trucks or railroad," and was "intended to reduce truck traffic over city streets." The railroad was also a dieselization pioneer, buying many early diesel locomotives from Alco, General Electric and other manufacturers. The railroad is still in existence, but in much reduced form. The Monongahela River bridge has been converted to a two lane automobile bridge, with the adjacent hot metal bridge converted for bicycles. The bridges are collectively called the Hot Metal Bridge. The railroad serves a few small industrial customers along the north/east (right downstream) bank of the river. Joseph L. Sorensen was Vice President of the Monongahela Connecting Railroad from 1948 until 1952.