Кіріспе
Американдық методисттік көшбасшы Чарльз Кардуэлл Маккейб (11 қазан 1836 – 20 желтоқсан 1906), сонымен қатар "Епископ" К. К. Маккейб және Капеллан К. К. Маккейб ретінде де танымал, американдық, ол методист пасторы, Америка Азамат соғысы кезіндегі армия капелланы, көбінесе қайырымдылық қор жинау саласында шіркеу басшысы, Американ университетінің ректоры және 1896 жылы сайланған Методист епископ шіркеуінің епископы болып ерекше көзге түсті. Джулия Уорд Хоу Маккейбті Азамат соғысы кезінде Либби түрмесінде Конфедерация әскерлеріне тұтқынға алынғаннан кейін оның танымал "Республиканың жеңіс әні" шығармасын кеңінен таратуға ықпал еткен деп есептейді.
Charles Cardwell McCabe (October 11, 1836 – December 20, 1906), also known as "Bishop" C. C. McCabe and Chaplain C. C. McCabe, was an American who distinguished himself as a Methodist pastor, an Army chaplain during the American Civil War, a Church executive chiefly in the field of fundraising, as chancellor of American University, and as a bishop of the Methodist Episcopal Church (M. E.), elected in 1896. McCabe was credited by Julia Ward Howe as having popularized her famous piece "The Battle Hymn of the Republic" after his imprisonment by the Confederates in Libby Prison during the Civil War.
Тууы және отбасы
Чарльз 1836 жылдың 11 қазанында Огайо штатының Афина қаласында дүниеге келді, сол күні тағы бір Огайо штатында туған епископ Исаак Уилсон Джойс та туған. Чарльз тігінші Роберт МакКейб пен Сара Робинсонның ұлы болды. Оның әкесінің әкесі де Роберт МакКейб болған, ол ертедегі методист сыныбының жетекшісі және американдық методист миссиясының негізін қалаушы Джон Стюарттың кеңесшісі болды. Оуэн МакКейб шежіресі Ирландияның Тайрон графтығынан бастау алады. Ол 1740 жылдары Америкаға көшіп келді және 1750 жылға қарай Пенсильвания штатының Камберленд округіндегі Шерман аңғарында қоныстанды, бұл аймақ ақырында (1820) Пенсильвания штатының Перри округіне қарасты Тайрон қалашығына айналды. Чарльз сегіз жасында "Қасиетті" Минтурнның ынтасымен дінге жол тартты. Ол 15 жасында сынып жетекшісі болып тағайындалды.
Білім
1854 жылы Чарльз Огайо штатының Делавэр қаласындағы Огайо Веслиан университетіне оқуға түсті, онда оның емісі, Лоренцо Доу Маккейб, көрнекті профессор болып жұмыс істеді. Чарльз 1858 жылы оқуын тоқтатса да, 1860 жылы бакалавр (B.A.) дәрежесін алып бітірді және 1864 жылы құрметті магистр (M.A.) дәрежесімен марапатталды. Содан кейін ол орта мектеп директоры болды. Огайо Веслиан университетінде оқып жүргенде ол Мэри Моннетт атты бай қызға уәждесті, бірақ ол оны түсіндірмей-ақ қарым-қатынасын үзді. Тек бірнеше жылдан кейін ол оған жергілікті белгілі дін қызметкерінің кеңесін бергенін білді, ол оның байлығы жас Маккейбтің беделін түсіріп, оның күшті, қуанышқа толы мінезімен, сұлу сырт келбетімен және қасиеттілік сезімімен болашақта үлкен жетістіктерге жететінін айтқан. Моннетт соңында ақыл-есінен айырылып, Маккейб оны психиатриялық ауруханада кездестірді және көп жылдар өткен соң оның өзін қабылдамауының себебін білді.
Діни қызмет
Маккейб 1860 жылы М. Е. шіркеуінің Огайодағы жылдық конференциясына қосылды. Ол 1860 жылдың 23 қыркүйегінде Галлиполис қаласында (Огайо штаты) епископ Мэтью Симпсоннан диякон ретінде қабылданды, ал 1862 жылдың 7 қыркүйегінде Зэнесвиллде (Огайо штаты) епископ Томас Асбери Моррис оны ақсақал ретінде қабылданды. Оның мансабы харизматикалық, көңілді және тартымды сөйлеу өнері мен бай баритон дауысы және сүйкімді мінезіне негізделген. Ол миссионерлік қызметте және методист шіркеуі үшін қаржы жинауда үлкен жетістіктерге жетті.
Қамқоршылық
Азамат соғысы басталғанда Маккейб Одақ армиясы үшін жаяу әскер полкін құруға көмектесті. 1862 жылдың 8 қазанында Маккейб 122-ші Огайо жаяу әскерінің капелланы қызметін атқарды. Ол Конфедерация армиясының қолына түсіп, Либби түрмесіне жіберілді, онда ол өзінің әскери тұтқындарының рухани жетекшісі болды. Түрмеде тұтқын болған кезінде Маккейб «Республиканың жекпе-жек әні» туралы білді, түрме тарамдары арқылы газеттің бір данасы жеткенде. 19 ғасырдың газеттерінде өлеңдер мен басқа да көркем туындылар, соның ішінде әндердің мәтіндері жарияланды. Жаңа жазылған әннің мәтінімен бірге оқырмандарға оны «Джон Браунның денесі қабірінде шіриді» әуеніне орындау керектігі туралы ескерту жазылған еді. Маккейб әнді ұнатып, өзі орындады және түрмедегі уақытты өткізу үшін оны тұтқындарға – дәрігерлерге, заңгерлерге және басқа да мамандарға үйретті. Кейіннен АҚШ Капитолийінде өткен АҚШ Христиандық комиссиясының мәжілісінде ол Линкольнге үлкен әсер етті, ол көптеген конгрессмендермен бірге қатысты. Капитолийге жасаған сапары туралы Джуль Уорд Хоудың қызы Лора Элизабет Хоу Ричардс былай деп жазды: «Басқа да қоздыратын әңгімелердің арасында ол Либби түрмесіндегі оқиғаны айтты; және тағы бір рет, адал халықтың үлкен аудиториясының алдында ол «Республиканың жекпе-жек әнін» орындады. Бұл керемет әсер етті. Адамдар орнынан секіріп тұрып, жылап, айқайлап, бар күшімен ән айтты; ән аяқталғанда, барлық дауылдың үстінен Ыбырайым Линкольнның дауысы естілді, көздерінен жас тамшылап, «Тағы айт!» деді. Кейіннен нашар денсаулығының салдарынан 1864 жылдың 8 қаңтарында капелландық қызметінен кетуге мәжбүр болды.
Соғыстан кейінгі қызмет
Соғыстан кейін, АҚШ-тың ең танымал дін қызметкері ретінде ол бүкіл АҚШ-та "Либби түрмесіндегі өмірдің жарқын жағы" тақырыбында лекциялар оқыды, бұл үнемі өзгеріп отыратын мотивациялық сөйлесу болатын. Ол түндері үстінен жүретін қоңыздар туралы әзілдер айтып, түрмеде бірге болуға тура келсе, олар жаман адамдар емес, зиялы заңгерлер екені туралы өткір пікірлер білдірді. Маккейб өзі де түрмедегі нашар санитарлық жағдайлар салдарынан өлімге жуықтады, ол сонда жұқтырған аурудан суық тиіп, қызбаға шалдықты. Бірақ ол қара юморды қолданып, сөйлеулерінде өзінің және басқа тұтқындарға қатысты болған жағдайлар туралы әзілдеп айтты. Епископтыққа кіруден бұрын ол Христиандық комиссияда, пастор және шіркеу кеңейту хатшысы ретінде қызмет етті. Ол миссионерлік қозғалысты қолдады, евангелист және әнші болды. Епископ Маккейб 1902 жылдың желтоқсанынан 1906 жылдың желтоқсанында қайтыс болғанға дейін Америка университетінің канцлері болып қызмет етті. Ол университеттің алғашқы қаржы жинауында маңызды рөл атқарды. Шындығында, ол өзін "ақша жинауға тағдырланған" деп есептеді, себебі ол шіркеулерге қаржы жинаушы ретінде үлкен сұранысқа ие болды. Сонымен қатар, ол методизмнің "Әнші дін қызметкері" ретінде танымал болды және елдің түкпір-түкпірінде "Біз күніне екі ғимарат саламыз" әнін шырқады. Бұл ән шіркеунің құлдырап бара жатқаны туралы айыптауға жауап ретінде жазылған, бұл айыптауды сол кездегі белгілі агностик Роберт Г. Ингерсолл жасаған.
Өлім және жерлеу
Епископ Маккейб Коннектикут штатының Торрингтон қаласындағы Методист Епископ шіркеуіне ақша жинау сапарынан кейін Нью-Йорк қаласында ауырып қалды. Ол 1906 жылдың 19 желтоқсанында Нью-Йорк ауруханасында 70 жасында қайтыс болды және Чикагодағы Розихилл зиратына жерленді.
Таңдалған жазбалар
Солт-Лейк-Сити шіркеуінің соңғы есебі, кітапша, 1880 ж. А Glance Backwards, кітапша, 1886 ж. "Американ университеті – бағытымызды анықтау", кітапша, 1880 ж. Дерек мекенжайы: "Латын елдеріндегі ашық есік", Кливленд, Бірінші жалпы миссионерлік конгресс, 1903 ж. "Шұбыру", христиандық шаттық туралы шағын кітапша, мерзімі көрсетілмеген. Аллегория, "Ингерсоллвилл арманы". "Тазаланған әндер", редактор (Д. Ф. Макфарлейнмен бірге).
Allegory, "Dream of Ingersollville". Winnowed Hymns, editor (with D. F. McFarlane).
Өмірбаяндары
Скетч: "Қор майданының шолуы", Лэндон Тейлор, 1881 жыл. Капеллан МакКейбтің өмірі, Ф. М. Бристоль, 1908 жыл.