АҚШ-тың Электр Энергиясы Холдингтік Компаниялар Заңы (1935)

Кіріспе

АҚШ заңы

1935 жылғы Қоғамдық коммуналдық холдинг компаниясы туралы заң (PUHCA), сонымен қатар Уилер-Рейберн заңы деп те аталады, АҚШ Федералды заңы болып табылады. Ол Бағалы қағаздар және биржалар комиссиясына электрмен қамтамасыз ету холдинг компанияларын реттеу, лицензиялау және тарату құқығын берді. Бұл заң холдинг компанияларының қызметін бір штатқа шектеді, осылайша оларды тиімді штаттық реттеуге бағындырды. Сонымен қатар, екі қабаттан асатын холдинг компанияларын таратып, әрқайсысы шектеулі географиялық аймаққа қызмет ететін бірыңғай интеграцияланған жүйеге айналуын міндеттеді. PUHCA-ның тағы бір мақсаты – реттелген бизнестегі коммуналдық холдинг компанияларын реттелмеген бизнестегі қызметтен алға тарту болды. Заң 1928-1935 жылдар аралығындағы Федералды сауда комиссиясының электр өнеркәсібін зерттеу нәтижелері мен ұсынымдарына негізделген. 1935 жылдың 12 наурызында президент Франклин Д. Рузвельт Ұлттық энергетикалық саясат комитетінің тапсырысымен дайындалған есепті жариялады. Бұл есеп PUHCA-ның негізгі үлгісі болды. Оның қабылдануына байланысты саяси күрес «Жаңа келісім» кезеңіндегі ең қиын шайқастардың бірі болды. Одан кейін холдинг компаниялары, оның ішінде «Электр облигациялары және акциялары» компаниясы 11 жыл бойы сотқа шағымданып, 1961 жылы тарау процесін аяқтады. 1935 жылдың 26 тамызында президент Франклин Рузвельт бұл заңға қол қойды. 2005 жылғы Энергетикалық саясат туралы заң PUHCA-ны жойды.

Контекст

Public Utilities Holding Company Act (Public Utilities Holding Company Act) заңын қабылдау АҚШ-та электр энергиясын мемлекеттік және жекеменшік дамыту арасындағы тридцать жылдық ұлттық күрестің шешімі болды. Пошта қызметі, қоғамдық жолдар, мектептер, әлеуметтік қамсыздандыру, ұлттық денсаулық сақтану және электр энергиясын өндірудің мемлекеттік меншігі сияқты басқа да қоғамдық мәселелер Еуропаның көп бөлігі мен АҚШ аймақтарының аралас экономиканы қолдауымен байланысты жаһандық құбылыстың бір бөлігі болды. Ұлттық электр жарығы қауымдастығы және оның мүше компаниялары 1920 жылдардағы АҚШ-тың ең ірі қоғамдық қатынастар науқанын ұйымдастырды. Науқанның екі мақсаты болды: бір жағынан мемлекеттік меншікті қаралау, екінші жағынан жеке секторды бірнеше алып, көп деңгейлі холдингтік компанияларға жылдам шоғырландыру. Небраска сенаторы Джордж В. Норрис, Монтана сенаторы Томас Дж. Уолш және Пенсильвания губернаторы Гиффорд Пиншот басшылығындағы шамамен 2000 қала 1928 жылғы Сенат қарары 83-ті қабылдады, ол Федералды сауда комиссиясына өнеркәсіптің қаржысын толық зерттеуді және мемлекеттік коммуналдық кәсіпорындарға қарсы жүргізілген науқанды жүргізуді тапсырды. Жеті жылдық тергеу 1929 жылғы Уолл-стрит құлауынан кейін ерекше маңызға ие болды, себебі тергеудің алғашқы кезеңдері қаржылық билікті аздаған адамдардың қолына шоғырландырған алтыдан онға дейінгі қабаттардан тұратын пирамидалық холдингтік құрылымдардағы кең ауқымды сыбайлас жемқорлықты көрсетті. 1932 жылдың маусымында 39 АҚШ штатында жұмыс істеген ең ірі электр холдингтік компанияларының бірі – "Middle West Utility" империясы банкротқа ұшырады, соның салдарынан шығыс пен орталық батыстағы жүздеген мыңдаған шағын инвесторлардың өмірлік жинақтары жойылды. Нью-Йорк губернаторы Франклин Делано Рузвельт, қоғамдық билікті қолдаушы, электр өнеркәсібін реформалау мәселесі бойынша науқан жүргізіп, елдің 32-ші президенті болып сайланды. Оның қызметінің алғашқы жылдарында Теннесси аңғарының басқармасы, Бонневилл электр басқармасы және Калифорнияның Орталық аңғары сияқты ірі мемлекеттік жобалар іске асырылды. Бұлардың барлығы федералды қаржымен қаржыландырылатын, ондаған мың адамды жұмыспен қамтитын ірі су және электр энергиясы жобалары болды. Бұл жобалардың ең маңыздысы Ауылдық электрлендіру басқармасы болды, ол ақыры елдің қалалық электр өнеркәсібі пайда табуға мүдделі болмағандықтан, ауылдық Америкаға электр қуатын жеткізді. Федералды сауда комиссиясының жеті жылдық тергеуі аяқталуға жақын келгенде Рузвельт тергеудің нәтижелерін және ұсыныстарын зерделеу үшін Ұлттық электр саясаты комитетін (NPPC) құрды. PUHCA бастапқыда Франклин Делано Рузвельттің екінші Мемлекеттік үндеуінде сұралған және NPPC жүргізген жұмысына негізделген. Комитет федералды агенттіктерден тұрады, оның төрағасы Роберт И. Хили болды, ол 1928-1935 жылдардағы Федералды сауда комиссиясының 63000 беттік электрлік тергеуін қадағалады. 1935 жылдың 6 ақпанында сенатор Уилер (S 1725) және өкіл Рейберн (HR 5423) Уилер-Рейберн заң жобасын ұсынды. Бұл 1929 жылғы Уолл-стрит құлауынан және одан кейінгі Ұлы депрессиядан кейін қабылданған бірнеше «Жаңа келісім» сенімділікті бұзу және бағалы қағаздарды реттеу шараларының бірі болды. 1932 жылға қарай ең ірі сегіз коммуналдық холдингтік компания инвесторларға тиесілі электр өнеркәсібінің 73 пайызын бақылады. Олардың күрделі, жоғары қарызды корпоративтік құрылымдарын жеке штаттардың реттеуі өте қиын болды.

The passage of the Public Utilities Holding Company Act was the climax to the thirty year nationwide fight between public vs. private development of electricity in the United States. Other societal issues like the postal service, public roads, schools, social security, national health insurance, and public ownership of electric generation were part of a global phenomenon with most of Europe and regions of the United States in support of mixed economies. The National Electric Light Association and its member companies organized the largest U. S. Public Relations campaign of the 1920s. The campaign had two goals: to stigmatize public ownership on the one hand while promoting the rapid consolidation of the private sector into a few giant multi tiered holding companies. The nearly 2,000 cities that had public systems, led by Nebraska Senator George W. Norris, Montana Senator Thomas J. Walsh and Pennsylvania Governor Gifford Pinchot were able to pass the 1928 Senate Resolution 83 which directed the Federal Trade Commission to conduct a detailed investigation of the industry's finances and propaganda war waged against publicly owned utilities. That seven year investigation took on special meaning following the Wall Street Crash of 1929 as the early phase of the investigation showed large scale corruption hidden within the six to ten layered pyramid holding company structures that concentrated financial power in the hands of a few. In June 1932, the Middle West Utility empire, one of the largest electric holding companies operating in 39 U. S. states went bankrupt, destroying the life savings of hundreds of thousands of small investors across the east and mid west. New York Governor Franklin Delano Roosevelt, who was a public power supporter campaigned on the issue of reforming the electric industry and won election as the country's 32nd president. His initial years in office included large public works projects such as the Tennessee Valley Authority, Bonneville Power Administration and California's Central Valley Project. These were all massive, federally funded water and power projects that put tens of thousands of people to work. The most important of these projects was the Rural Electrification Administration that finally brought electricity to rural America which was shunned by the country's urban based electric industry as there was no profit to be made. As the Federal Trade Commission's seven year investigation was starting to wind up, Roosevelt formed the National Power Policy Committee (NPPC) to make sense of the investigation and its recommendations. The PUHCA was originally requested by Franklin Delano Roosevelt in his Second State of the Union Address and was based on the work done by the NPPC. The committee was made up of federal agencies, led by Robert E. Healy who oversaw the 1928 35 Federal Trade Commission's 63,000 page electric investigation. On February 6, 1935, the Wheeler Rayburn bill was introduced by Senator Wheeler (S 1725) and Representative Rayburn (HR 5423). It was one of several New Deal trust busting and securities regulation initiatives that were enacted following the Wall Street Crash of 1929 and the ensuing Great Depression. By 1932, eight of the largest utility holding companies controlled 73 percent of the investor owned electric industry. Their complex, highly leveraged, corporate structures were very difficult for individual states to regulate.

Тарих

Жаңа келісімнің күн тәртібі PUHCA-ны қабылдау бойынша ең үлкен заңнамалық күреске тап болады. 1928 жылдың наурыз айынан бастап Федералды сауда комиссиясы (FTC) электр өнеркәсібін зерттеу туралы Сенатқа ай сайын есептер жариялап келді. 1934 жылдың 15 қарашасында FTC өзінің 94 томдық тергеуінің 71А бөлігін жариялады, онда онжылдықтар бойы жалпы жұртшылыққа және электр қондырғыларын муниципалдық меншікке беруді қолдаушыларға қарсы жүргізілген «пропаганда» соғысы туралы қорытындылар келтірілді. FTC-нің ағымдағы қоғамдық тыңдауларына және елдің консервативті жаңалықтарындағы ай сайынғы есептерге аз назар аударылды, бірақ жағдай бұдан кейін тез өзгеретін болды. 1934 жылдың 20 қарашасында Associated Press Рузвельттің Ұлттық электр саясаты комитеті (NPPC) туралы толыққанды мақала жариялады. Рузвельт 1934 жылдың 29 шілдесінде NPPC-ді FTC-нің электр өнеркәсібіне қатысты жаппай тергеуін қарап, есеп беру үшін құрды. Рузвельт Қымбат бағалы қағаздар және биржа комиссиясының мүшесі және бұрынғы судья Роберт И. Хилиді, сонымен қатар FTC-нің электр өнеркәсібіне қатысты тергеуін басқарған адамды NPPC тексеруін басқаруға тағайындады. Мақалада әкімшіліктің толық заңнамалық жоспары NPPC немесе FTC электр өнеркәсібі бойынша есептерін немесе ұсынымдарын жариялағанға екі ай бұрын жарияланды. 1935 жылдың 4 қаңтарында Рузвельт өзінің екінші Мемлекеттік жолдауында электр өнеркәсібін реттеу жоспарын жариялады. FTC тергеуін аяқтауға әлі бір жыл уақыт қалды, қаржылық зерттеулер мен табиғи газ саласына қатысты жұмыстар да толыққанды аяқталған жоқ. Дегенмен, 25 қаңтарда, FTC 94 томдық тергеудің 73A бөлігін АҚШ Сенатына электр холдингтеріне қатысты қаржылық ұсынымдармен бірге жариялаудан үш күн бұрын, ірі Associated Gas & Electric (AG&E) холдинг компаниясы басты газеттерде өзінің алғашқы ірі қарсы жарнамасын жариялады. 28 қаңтарда FTC 200 беттік есеп жариялады, онда индустриядағы «кері тәжірибелер мен жағдайларды» жою қажеттігі айтылды. 1934 жылдың қарашасында FTC өзінің қорытындысында 1919 жылға дейін сонау заманнан бері жалпыға иелік ету қозғалысына қарсы жүргізілген «пропаганда» соғысы туралы мәлімдеді. Шындығында, индустрияның өзінің жылдық есептері 1890 жылдардан бері мемлекеттік иелікке қарсы науқанның белсенді жүргізілгенін нақты көрсетеді. 1906 жылы Ұлттық электр шамдары қауымдастығының «бірлесу» науқаны жалпыұлттық мемлекеттік иелік қозғалысын бақылау және қарсы тұру мақсатында құрылды.

The New Deal's agenda would face its biggest legislative fight over the passage of the PUHCA. Since March 1928, the Federal Trade Commission (FTC) was releasing monthly reports to the Senate on its investigation of the electric industry. On November 15, 1934, the FTC released segment 71A of its 94 volume investigation that summarized the decades old "propaganda" war against the general public and supporters of municipal ownership of electric facilities. There was little coverage of the FTC's ongoing public hearings or monthly reports by the country's conservative news media, but that would soon change. On November 20, 1934, the Associated Press released a detailed story about Roosevelt's National Power Policy Committee (NPPC). Roosevelt set up the NPPC on July 29, 1934, to review and report on the FTC's massive electric industry investigation. Roosevelt picked Securities and Exchange Commissioner and former judge Robert E. Healy, who had also been in charge of the FTC's electric investigation, to lead the NPPC review. The article disclosed all of the administration's legislative plan two months before the NPPC or the FTC had released their reports or recommendations on the electric industry. On January 4, 1935, Roosevelt announced his plan to regulate the electric industry in his Second State of the Union Address. The FTC's investigation was still a year from being completed, with ongoing financial studies and work on the natural gas industry still incomplete. However, on January 25, three days before the FTC released segment 73A of the 94 volume investigation to the US Senate, covering its financial recommendations on electric holding companies, the massive Associated Gas & Electric (AG&E) holding company placed its first large attack advertisement in major newspapers. The FTC on January 28 released a 200 page report that called for the elimination of "evil practices and conditions" in the industry that its investigation had uncovered. In its November 1934 summary, the FTC documented the "propaganda" war waged against the public power movement dating back at least to 1919. In fact, the industry's own annual proceedings clearly document that its campaign against public power had been active since the 1890s. In 1906, the National Electric Light Association's "co operation" campaign was established in part to monitor and counter the nationwide public ownership movement.

Консервативті баспасөз

Өнеркәсіптің ынтымақтастық науқанының ажырамас бөлігі – елдің баспасөзімен достық қарым-қатынас стратегиясы болды. Нәтижесінде, FTC тергеуі жаңалық құралы ретінде көрінбеді. FTC өнеркәсіптің бүкіл елдегі үгіт-насихат науқанын, оның ішінде елдің оқулықтары мен радио индустриясын манипуляциялауды, өз сөздерімен ашты, осы арқылы оның қызметіне қатысты кез келген жағымсыз жарияланымдар мен тарихты цензуралауға тырысты. Мысалы, Ұлттық радио хабар тарату компаниясының (NBC) алғашқы президенті М.Х. Айлсворт 1921-1926 жылдары Ұлттық электр жарығы қауымдастығының атқарушы директоры болып тағылымда болды. General Electric Radio Corporation of America компаниясын құрды, ол AT&T-ден елдің алғашқы радио желісін сатып алып, 1926 жылы NBC-ге айналды. FTC тергеуі елдің электр өнеркәсібінің жарнамалық қаржыны ұсыныс ету стратегиясы арқылы елдің баспасөзінен қолдауға қалай қол жеткізгені және жариялану үшін оған көптеген анонимді материалдар ұсынғаны туралы мыңдаған беттік куәліктерді ұсынды. Елдің басым көпшілігі консервативті баспасөз өнеркәсіптің одақтасы болды, оның мақсаты – муниципалдық меншікке ие қауымдастықты америкалық емес деп жамалау еді. 1907-1913 жылдар аралығында елдің электр өнеркәсібін реттеу муниципалдықтан мемлекеттік реттеуге ауысқан кезде, мемлекеттік коммуналдық қызметтер комиссиялары деп белгіленген мемлекеттік органдар құрылды. Бұл ауысу жеке компанияларға басымдық бергендіктен, ірі электр компанияларының әдетте "электр трасты" деп аталатын, немесе "қала мен мемлекет" арасындағы билік саясаты ретінде қарастырылуы керек еді. Алайда, консервативті баспасөз бұл күресті осылай бейнелемеді, және оның жарнамалық тапсырыс берушісі – электр өнеркәсібі де солай ойлаған жоқ. Муниципалдық бақылаудан мемлекеттік бақылауға көшу, сондай-ақ электр энергетикасының күрделілігі мен 1907-1913 жылдар аралығында қабылданған үлгілік заңдардың нәтижесінде, бұрынғы өнеркәсіптік мамандардан тұратын комиссиялардың құрылуына әкелді. Бұл бейтараптық 48 мемлекеттік комиссияның 46-сы заң жобасы бойынша өткен қоғамдық тыңдауларда электр өнеркәсібінің жағына шыққанда айқын болды. Басқаша айтқанда, тергеу электр өнеркәсібінің жаңалықтар индустриясының иелерімен және редакциялық алқаларымен жеке қарым-қатынас орнатқанын және ай сайын ондаған мың тегін редакциялық мақалалар алғанын растады. Көп жағдайларда, өнеркәсіптің өзінің баспасөз қызметтері мазмұнды таратты, оны жергілікті және ұлттық газеттер авторды көрсетпей қайта басып шығарды. Осылайша, олар елдің шағын инвесторларын "өлім жазасы" ережесімен қорқытып, заң жобасын тоқтату үшін күресті жүзеге асырды, ал баспасөз осыдан кейін осы ережені қайта-қайта жариялады.

An integral part of the industry's co operation campaign was its friendly public relations strategy with the nation's press. The result was that the FTC investigation did not appear to be newsworthy. The FTC exposed the industry's nationwide propaganda campaign in the industry's own words to censor any negative coverage or history related to its activities, including the manipulation of the nation's textbook and radio industries. For example, MH Aylesworth, the first president of the National Broadcasting Company (NBC) was also the executive director of the National Electric Light Association from 1921 to 1926. It was General Electric that founded the Radio Corporation of America, which purchased the country's first radio network from AT&T and became NBC in 1926. The FTC investigation produced thousands of pages of testimony on how the country's electric industry successfully enlisted the support of the press across the country with its strategy of dangling advertising dollars and submitted vast quantities of anonymous materials to it for publication. The country's mostly conservative press had become allies with the industry in its goal to stigmatize the municipal ownership community as un American. Going back to the 1907 13 period when the entire country shifted from municipal to state regulation of the electric industry with the creation of state agencies known as Public utilities commissions, this shift that favored private companies should have been framed as a regressive shift in favor of the "power trust" as big electric companies were commonly referred to or "city vs. state" power politics. However, that was not how the conservative press framed the struggle or what its advertising client the electric industry wanted. The shift from municipal to state regulatory oversight also represents one of the largest examples of regulatory capture known as the complexity of the electricity industry combined with the model laws passed between 1907 and 1913 resulted in commissions made up almost entirely of former industry professionals. That bias became evident when 46 of the 48 state commissions openly sided with the electric industry during public hearings on the bill. In other words, the investigation documented that the electric industry had set up a personal relationship with the owners and editorial boards of the news industry and so were given tens of thousands of free editorial pieces monthly. In many cases, the industry's own press services distributed content, which the local and national newspapers then reprinted without acknowledging the source. The same relationship with the press would then be used to frame the battle to stop the bill by terrifying the country's small investors with their "death sentence" clause, which the press repeated from then onward.

Конгресс заң жобасын енгізеді

1935 жылғы 6 ақпанда, Федералды сауда комиссиясы алты жылдық тергеу нәтижесінде жасаған қорытындылары мен ұсынымдарын жариялағаннан кейін 9 күн өткен соң, сенатор Уилер (SB 1725) және Рейберн (HR 5423) тарихтағы ең қызыл даулы заңнамалық күрестердің біріне айналған заң жобасын ұсынды. Сенатор Уилердің заң жобасы Сенаттың Штаттар аралық сауда комитетіне ұсынылды, онда ашық тыңдаулар өтті, түзетулер талқыланды және 14 мамырда 14-2 дауыспен қабылданды. Заң жобасы 11 маусымда Сенаттың толық отырысында 56-32 дауыспен мақұлданды. Бірақ, Рейберн толыққанды соғысқа тап болды. Өкілдерге заң жобасын қабылдамау талабымен миллиондаған хаттар мен жүздеген мыңдаған телеграммалар жіберілді, ал индустрия тыңдаулар барысында көптеген сарапшы куәгерлерді ұсынған жақтастарын жинады. Сонымен қатар, тіркелмеген лоббистердің әскері өкілдердің есіктерін шарлап өтті, ал елдің баспа баспасөздері заңға қарсы үгітпен ірі жарнамалар мен редакциялық мақалалармен толтырылды.

Өлім жазасы туралы бап Мәжілісте қабылданбады

2 шілдеде елдің барлық газеттері Рузвельт пен оның "Өлім тармағы" жеңіліске ұшырағанын жариялады, себебі Өкілдер палатасы қауіпті 2-тармақты жойды. Заңға қарсы науқандық сөздер осыншалықты күшті болды ki, лоббистер тіпті Рузвельт өнеркәсіпті басып алуды жоспарлап отыр деген мәлімдеме жасады. Тіпті елдің коммуналдық қызметтер комиссарлары да заңға қарсы шықты, бірақ қателік болды: Конгреске жіберілген телеграммалардың көбісі тек бірнеше қаладан келген болып шықты. Сол күні, дәл осы тармақ алынып тасталғаннан кейін, Сенат лоббилік әрекеттерді зерттеу үшін жаңа комитет құрды. Алабама штатының сенаторы Хьюго Блэк тергеу комитетінің төрағасы болып тағайындалды, ал Өкілдер палатасы да арнайы комитет ашты, оны президентке шабуылдауға уақытын жұмсаған өнеркәсіптің жақтасы басқарды.

Электр өнеркәсібінің лоббистік кампаниясын тексеру

Қара комитет электр өнеркәсібі ұйымдастырған, заңға қарсы шығу туралы жалған жалпыұлттық науқанның мәніне тез жете алды. 8 тамызда Блэк бүкіл ел бойынша радиодағы ең басты эфир уақытында заңға қарсы жүргізілген 5 миллион долларлық (қазіргі шақта 93 миллион долларға тең) соғысты сипаттады. Ол сондай-ақ, комитетке шақырылған, бірақ әлі табылмай отырған AG&E компаниясының басшысы Говард С. Хопсонды айыптады. Оның дерлік банкротқа ұшыраған компаниясы заңға қарсы күреске 700 000 доллардан астам ақша жұмсаған. AG&E компаниясы 250 000 жалған телеграмманың артында тұрғаны анықталды, олар өздерінің есімдері телеграммаларға қосылғанын білмейтін азаматтардың есімдерін қолданған. Сот отырыстарында электр компанияларының деректерін жою фактілері анықталды, бұл жалған қозғалыстың миллиондаған хаттары мен телеграммаларын жасыру мақсатымен жасалған. Тіпті, он мыңдаған телеграммаларды жіберген Western Union кеңселерiнiң деректері компания саясатына қайшы келіп, жойылған. Кейін Western Union компаниясы жартылай өртеліп, күйдірілген 97 000 жалған телеграмманы тауып алды. Сенаторлардың телефондарына электр компаниялары тыңшылық қойғаны, FTC есебіндегі салықтан қашудың кең ауқымы және тіпті пара беру туралы мәлімдемелер Қара комитеттің лоббилік тергеуі барысында жарияланды. Қара комитеттің әлсіздерге қарсы жиі қолданылатын тактиканы агрессивті пайдалануы консерваторлар тарапынан үкімет тарапынан жасалған зәбірлеудің тарихи мысалы ретінде әлі де қолданылуда. Одан да қызықтысы, Өкілдер палатасының тергеу комитеті Хопсонды бірінші болып тауып, оны Сенаттың тергеуінен қорғау үшін сотқа шақыруды пайдаланды, бірақ Хопсонға өнеркәсіп тарапынан жақтау жасауға мүмкіндік берді. Кейіннен, өкіл Коннердің бауырына өнеркәсіп тарапынан 25 000 доллар берілгені белгілі болды, ал комитеттің басқа мүшелері төрағаның Хопсонды қорғау әрекетіне кедергі келтіріп, оны үй қамауына алып, содан кейін дереу босатты, бұл заң бойынша Сенаттың оны алуына тосқауыл қойды. Бұл дау-дамағл Рузвельтке және заң жобасын қолдаған басқа да тараптарға Палатаны қайта дауыс беруге итермелеуге мүмкіндік берді, нәтижесінде 24 тамызда 222-112 дауыспен қабылданды. Хопсон ақырында Associated Gas & Electric компаниясының клиенттерінен 20 миллион доллар ұрлағаны үшін сотталды. "Өлім жазасы" деп аталған бап сақталды – 20 ғасырдың ең қымбат лоббистік кампаниялары сәтсіз аяқталды.

The Black Committee quickly got to the bottom of what was a fake nationwide campaign orchestrated by the electric industry to make it look like there was real public opposition to the legislation. On August 8, Black went on nationwide radio prime time to describe the $5 million (now the equivalent of $93 million) war mounted against the legislation. He also pointed the finger at the head of AG&E, Howard C. Hopson, who was subpoenaed by the committee but had yet to be found. His nearly bankrupt company had spent over $700,000 opposing the legislation. AG&E was found to be behind an estimated 250,000 fake telegrams that impersonated citizens who had no knowledge that their names had been attached to telegrams. Hearings documented the destruction of electric companies data in a desperate attempt to cover up the fake movement's millions of letters and telegrams in which even the Western Union offices that had launched the tens of thousands of telegrams accidentally had its records deleted against company policy. Western Union eventually tracked down 97,000 of the fake telegrams, which had been partially burned. Other major issues from claims by senators that their phones had been wired tapped by electric companies, the FTC's report of extensive tax evasion even to bribery surfaced during the Black Committee lobbying investigation. The Black Committee's aggressive use of tactics often used against less powerful citizens is still used as an historic example by conservatives of government abuse. In an even more dramatic fashion, the House investigating committee located Hopson first and then used its subpoena to protect him from the Senate investigation but let Hopson promote the industry side. It was later disclosed that Representative Conner's brother had been given $25,000 by the industry, and the other members of the committee were eventually able to block the chair's attempt to protect Hopson by putting him under house arrest and then immediately releasing him, which would have by law blocked the Senate from getting him. The scandal gave Roosevelt and other supporters of the bill the power to sway the House back into a revote, which finally passed by a vote of 222–112 on August 24. Hopson was eventually convicted of stealing $20 million from Associated Gas & Electric ratepayers. The so called "Death Sentence" clause survived – the most expensive lobbying campaigns of the 20th century had failed.

Холдинг компаниялар мен мемлекеттік коммуналдық шаруашылық холдинг компаниясы туралы 1935-1954 жылдардағы заң

Конгресс Уилер Рейберн заңын қабылдаған күні заңдық шағымдар туралы әңгімелер жаңалықтарда кеңінен таралды. 24 қыркүйекте Эдисон Электр Институты ПУХКА-ның конституциялықтығын сотта даулап шықты. Associated Press агенттігінің хабарлауынша, 2 қазанда Федералды сауда комиссиясы Нью-Йорктің Ұлттық электр өндірушілер қауымдастығы мен 16 мүше-өндірушіні «заңсыз бірігу, құпия келісім және бәсекелестікті шектеуге бағытталған келісім» жасады деген айыппен сотқа шағым түсірді. Сол күні PUHCA-ға қарсы тағы бір сот ісі Американдық мемлекеттік қызмет компаниясының сенімділері атынан Мэриленд штатының АҚШ округтік сотында қозғалды. Президент Рузвельт 1935 жылдың 26 тамызында Уилер Рейберн заңына қол қойғаннан кейін, Бағалы қағаздар және биржалар комиссиясы 1935 жылғы Қоғамдық коммуналдық шаруашылық холдинг компаниясы туралы заңның екі негізгі бөлігін (I және II тарауларын) іске асыруға дайындық процесін бастады. SEC-тің 1936 жылғы жылдық есебінде айтылғандай, агенттік 7 жаңа ереже және 11 нысанды қабылдады, оларды электр компаниялары 1935 жылдың 31 желтоқсанына дейін тіркелу кезінде толтыруға міндетті болды. 1936 жылдың маусым айына дейін бар болғаны 65 компания тіркелді, ал тағы 375 компания босату туралы өтініш білдірді. 1935 жылдың 7 желтоқсанына дейін АҚШ-тың 13 түрлі округтік сотында 100-ден астам компания атынан 45 сот ісі қозғалды. Сол күні АҚШ Бас прокуроры және SEC Бас кеңесшісі АҚШ Жоғарғы Сотына жоғарыда аталған барлық сот ісін тоқтату туралы өтініш жасады, себебі Жоғарғы Сот PUHCA-ның заңдылығын «Қағаздар және биржалар комиссиясы мен Электр облигациялары және акциялар компаниясы» ісін қарағаннан кейін анықтайтын болды. 1935 жылдың 26 қарашасында SEC, Заңтың 18-бабына сәйкес берілген өкілеттігіне сүйене отырып, Нью-Йорктің Оңтүстік округінің аудандық сотында Electric Bond and Share Company және тағы он төрт холдинг компаниясына қарсы сотқа шағым түсірді. SEC-ке қарсы барлық басқа да іс-қимылдар қабылданбады, тек Public Utility Investing Corporation v. Utilities Power and Light Corporation ісі SEC-тің пайдасына шешілді (82 F. 2d. 21, C. C. A., 4th, 1936), онда сот тіркеу актісі компанияға ешқандай өтелмейтін зиян келтірмегенін анықтады. 1938 жылдың 28 наурызында АҚШ Жоғарғы Соты SEC және 1935 жылғы Қоғамдық коммуналдық қызметтер туралы заңның пайдасына шешім шығарды, оған Заңды күшіне енгізуге толық өкілеттік берді. Үш ай ішінде SEC-те 142 холдинг компания тіркелді, олар 51 жеке коммуналдық жүйені құрады, олар 524 жеке холдинг және 1524 қосалқы холдинг пен операциялық компанияларды қамтыды. Заңның қаншалықты күшті әсер еткенін көрсететін мысал ретінде Колумбия газ және электр корпорациясының ісін келтіруге болады, онда жай акциялармен ұсынылған капитал 194 349 005,62 доллардан 12 304 282,00 долларға дейін, яғни жалпы сомасы 182 044 723,62 долларға төмендеді, бұл жемқорлықпен байланысты холдинг компаниялық құрылымдарды жоюдың нәтижесі болды. 1940 жылы Конгресс брокерлік фирмалар, сақтандыру компаниялары және олардың электр өнеркәсібімен байланысын тергеп-тексеру барысында Middle South Utilities, Southern Group және Electric Bond and Share Company компанияларының Morgan Stanley компаниясымен қаржыландырылғаны, ал Уолл-Стриттің елдің электр өнеркәсібінің 80% -ға жуығына қаржылық ықпалы бар екені анықталды.

Talk of legal challenges were in the news the day congress passed the Wheeler Rayburn legislation. On September 24, the Edison Electric Institute went into court challenging PUHCA's constitutionality. According to the Associated Press, on October 2 The Federal Trade Commission issued a complaint charging the National Electrical Manufacturers Association of New York and 16 member manufacturers with “unlawful combination, conspiracy and agreement to restrain competition.” The same day, another suit against PUHCA was filed in United States District Court of Maryland for trustees of the American States Public Service Co.

With the President Roosevelt signing Wheeler Rayburn bill into law on August 26, 1935, the Securities and Exchange Commission began the process of preparing for carrying out the two main parts (Title I & II) of the law now called the Public Utilities Holding Company Act of 1935. As stated in the SEC's 1936 annual report, the agency adopted 7 new rules and 11 forms that electric companies were required to fill out when registering as all were required to do by December 31, 1935. By this June 1936, only 65 companies had registered while an additional 375 had requested exemptions. By December 7, 1935, forty five lawsuits on behalf of more than 100 companies had been filed in 13 different U. S. District Courts across the country. On this same day, the U. S. Attorney General and the SEC's General Counsel made a motion before the U. S. Supreme Court to stay all of the above lawsuits until the Supreme Court could determine the validity of PUHCA with the case Securities and Exchange Commission v, Electric Bond and Share Company. On November 26, 1935, the SEC, pursuant to its express authority under Section 18 of the Act, brought suit in the District Court for the Southern District of New York against the Electric Bond and Share Company and fourteen other holding companies. All other lawsuits against the SEC were dismissed except for one which was decided in favor of the SEC – in the case of Public Utility Investing Corporation. v. Utilities Power and Light Corporation. (82 F. 2d. 21, C. C. A., 4th, 1936) where the court found the act of registering did not do any irreparable damage to the company. On March 28, 1938, the U. S. Supreme Court ruled in favor of the SEC and the Public Utilities Act of 1935, giving it full authority to enforce the Act. Within 3 months 142 holding companies had registered with the SEC that made up 51 separate public utility systems, comprising 524 individual holding and 1,524 sub holding and operating companies. An example of the dramatic impacts the law had was documented with the Columbia Gas & Electric Corporation case where the capital represented by the common stock was reduced from $194,349,005.62 to $12,304,282.00 a total of $182,044,723.62 by the elimination of the corrupting holding company structures. In 1940, congressional investigations of brokerage firms, insurance companies and their relationship to the electric industry exposed that Middle South Utilities, the Southern Group and the Electric Bond and Share Company were all financed by Morgan Stanley, with Wall Street having financial influence over nearly 80% of the country's electric industry.

PUHCA-ның заңдық дауларының тізімі

SEC v. EBASCo., 18 F. Supp. 131 (S. D. N. Y. 1937)
EBASCo. v. SEC, 92 F.2d 580 (2d Cir. 1937)
1938 Бағалы қағаздар және биржа комиссиясы қарсы Электр облигациялар және акциялар компаниясы
1943 Америка газ және электр компаниясы қарсы Бағалы қағаздар және биржа комиссиясы
1944 АҚШ Делавэр аудандық соты: United Gas Corp.
1945 Америка электр қуаты және жарық компаниясы қарсы Бағалы қағаздар және биржа комиссиясы
1946 Америка электр қуаты және жарық компаниясы қарсы Бағалы қағаздар және биржа комиссиясы
1946 Солтүстік Америка компаниясы қарсы SEC
1949 АҚШ Жоғарғы соты Электр қуаты және жарық компаниясы
1952 Кантор қарсы Америка және шетелдік электр қуаты компаниясы
1953 АҚШ Нью-Йорк аудандық соты Электр облигациялар және акциялар компаниясы
1954 АҚШ Апелляциялық соты Электр қуаты және жарық корпорациясы

Қорытынды

Заң бойынша, Бағалы қағаздар және биржалар комиссиясы (SEC) пайдалылығымен байланыспаған бизнеспен айналысатын холдинг компанияны мақұлдауға міндетті болды, және мұндай бизнесті пайдалы қызметтің реттелген қызметінен бөлек ұстау керек еді. Холдинг компаниялар SEC-те тіркелуге міндетті болды, ал SEC әрбір холдинг компаниясын басқа мемлекеттік коммуналдық және байланысты емес компаниялардың бағалы қағаздарын сату арқылы (кейбір ерекшеліктермен) бір интеграцияланған электр жүйесіне иелік етуіне шектеу мақсатында әкімшілік рәсімдер жүргізетін. Заң SEC-ке қажетсіз корпоративтік деңгейлерді жою үшін коммуналдық кәсіпорындардың корпоративтік құрылымын ықшамдауға да рұқсат берді. Жекелеген операциялық коммуналдық компаниялар белгілі бір бизнес операцияларын орталықтандырылған қызмет көрсету компанияларына біріктіре алатын, бірақ барлық қызмет көрсету компаниялары SEC және Федералдық Энергия Комиссиясының (1977 жылы Федералдық Энергия Комиссиясы Федералдық Энергияны Регулиреу Комиссиясымен (FERC) алмастырылды) қадағалауында болады. Нәтижесінде, мемлекеттік коммуналдық комиссия белгілі бір штаттағы коммуналдық кәсіпорынды реттегенде, сол штаттың абоненттері тек сол штаттың электр компаниясына SEC бекіткен формулалар бойынша бөлінген жалпы қызмет көрсету компаниясының шығындарының үлесін төлейтін, бұл бір холдинг компаниясы бірнеше штатта жұмыс істеген кезде шығыстардың екі рет өтелуіне жол бермеу үшін жасалды. SEC PUHCA-ның бөліну тармағын қатаң түрде сақтағандықтан және бір ғана интеграцияланған электр жүйесінен басқа барлық корпоративтік активтерді бөліп беруге бұйрық бергендіктен, зардап шеккен холдинг компаниялар өздіндігінен бөліну жоспарларын ұсынды. Нәтижесінде, 1948 жылға қарай холдинг компаниялар шамамен 12 миллиард долларлық активтерден өз еркімен бас тартты және зардап шеккен холдинг компаниялар бақылайтын еншілес компаниялардың саны 1983-тен 303-ке дейін азайды. 2005 жылдың 8 тамызында Конгрестің екі палатасы да 2005 жылғы Энергия саясаты заңын қабылдады және ол PUHCA-ны жойды. Бұл жою 2006 жылдың 8 ақпанында күшіне енді. Ол "2005 жылғы Коммуналдық Холдинг Компаниялар Заңы" деп аталатын заңдар жиынтығымен алмастырылды, ол FERC-ке бірнеше штаттық электрлік коммуналдық холдинг компанияларының шығындарын жекелеген операциялық еншілес компанияларға бөлуде шектеулі рөл берді. Жаңа заңға тұтынушылар, экологиялық ұйымдар, кәсіподақтар және кредиттік рейтингтік агенттіктер қарсылық білдірді. 2005 жылғы заңда холдинг компаниялардың табиғи газға қатысты еншілес компанияларын есепке алмай, электрлік еншілес компанияларына ғана қатысты көптеген ережелер болды. 2005 жылдың 8 желтоқсанында FERC Конгреске газ еншілес компанияларына шығындарды бөлу және күш қолдану билігін беру үшін 2005 жылғы заңға түзетулер енгізуді ұсынды, бірақ Конгресс FERC-тің өтініші бойынша әрекет етпеді.

The Act required the Securities and Exchange Commission (SEC) to approve a holding company engaging in a non utility business and such businesses to be kept separate from the utility's regulated business. Holding companies were required to register with the SEC, which would then conduct administrative proceedings to limit each holding company to ownership of a single integrated electric system (with certain exceptions) through the divestiture of the securities of other public utility and unrelated companies. The Act also authorized the SEC to flatten the corporate structure of utilities to remove unnecessary corporate layers. Individual operating utility companies could centralize certain business operations into central Service Companies, but all Service Companies would be subject to SEC and Federal Power Commission regulation. (In 1977, the Federal Power Commission was replaced by the Federal Energy Regulatory Commission (FERC)). As a result, when a state utility commission regulated a utility in a particular state, the rate payers of that state would pay only the share of any common service company expenses associated with that state's electric company allocated to it under SEC approved formulas to prevent a holding company from double recovery of its expenses when it operates in more than one state. Because the SEC strictly enforced the divestiture provision of PUHCA in its proceedings and ordered divestiture of all corporate holdings except for a single integrated electric system, the affected holding companies filed voluntary divesture plans. As a result, by 1948, holding companies had voluntarily divested themselves of assets worth approximately $12 billion and the number of subsidiaries controlled by affected holding companies was reduced from 1,983 to 303. On August 8, 2005, the Energy Policy Act of 2005 passed both houses of Congress and was signed into law, repealing PUHCA. The repeal became effective on February 8, 2006. It was replaced by a set of laws called the "Public Utility Holding Company Act of 2005", which gave the FERC a limited role in allocating the costs of multi state electric utility holding companies to individual operating subsidiaries. There were consumer, environmental, union and credit rating agency objections to the new law. The 2005 Act had many provisions that applied to just electric subsidiaries to the exclusion of natural gas subsidiaries of holding companies. On December 8, 2005, FERC recommended that Congress amend the 2005 Act to give FERC cost allocation authority over gas subsidiaries, and greater enforcement authority over gas subsidiaries, but Congress has not acted on FERC's request.