Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық суретші (1673–1757)
Italian artist (1673–1757)
Росальба Карьера (12 қаңтар 1673 – 15 сәуір 1757) – венециялық рококо суретшісі. Жас шағында ол портрет миниатюраларын салумен айналысты. Кейіннен Карьера пастель портреттерімен танылып, 18 ғасырдағы Еуропада бұл өнер түрін танымал етуге үлес қосты. Ол кез келген дәуірдегі ең табысты әйел суретшілердің бірі ретінде есте қалады.
Rosalba Carriera (12 January 1673 – 15 April 1757) was a Venetian Rococo painter. In her younger years, she specialized in portrait miniatures. Carriera would later become known for her pastel portraits, helping popularize the medium in eighteenth century Europe. She is remembered as one of the most successful women artists of any era.
Өмірбаян
Карьера Венецияда адвокат Андреа Карьера мен кестелеу және тігізгіштікпен айналысқан Альба Форести отбасында дүниеге келді. Ол темекі тартудың кең таралғанын байқап, осыдан мүмкіндік алды. Карьера снып қораптарының қақпақтарына, сондай-ақ жеке туындыларға миниатюралар салуға кірісті. Ол миниатюралар үшін пергамент емес, пил сүйегін қолданған алғашқы суретшілердің бірі болды. Оның ерте кезеңіндегі портреттеріне Баварияның Максимилиан II, Данияның Фредерик IV, «Суретші және оның қарындасы Нанета» (Уффици галереясы), сондай-ақ Польша королі және Саксония курфюрсті Август Ықпалды, оның пастельдерінің үлкен коллекциясын сатып алған тұлғалар кірді. 1700 жылға қарай Карьера миниатюралар жасаған, ал 1703 жылы алғашқы пастель портреттерін аяқтады. 1704 жылы Римнің Сан-Лука академиясы оны «Accademico di merito» деп таныды – бұл Римдік емес суретшілерге берілетін құрметті атақ. 1720 және 1721 жылдар аралығында Карьера Парижде жұмыс істеді, онда оның туындыларына зор сұраныс болды. Оның жеңесі, суретші Антонио Пеллегрини, оның қарындасы Анжелаға үйленген, сол жылы Парижге келді. Пеллегриниді шотланд қаржыгері және авантюрисі Джон Лоу, оның жаңа банк ғимаратының төбесін бояу үшін жұмысқа алды. Карьераның тағы бір қарындасы Джованна және анасы Францияда оның тобының құрамында болды. Екі қарындасы да, әсіресе Джованна, оған тапсырылған жүздеген портреттерді салуға көмектесті, себебі ол отбасын асырау үшін көп еңбек етті. Карьераның Парижде өткізген 18 айы туралы күнделігін кейін оның жақын адамы Антонио Занетти, аббат Вианелли 1793 жылы жариялады. Оның кең көлемді хат алмасуы да жарық көрді. Парижде өткізген уақытында Карьераның туындылары сарайдың жаңа аристократиялық талғамын қалыптастыруға, ал осы арқылы париждіктердің талғамын өзгертуге үлкен үлес қосты. Енді өнер тек монархияның қажеттіліктерін ғана қамтамасыз етпеді. Оның бостандығы, түрлі-түстілігі мен сүйкімділігі Рококо стиліне (оның бейнесі болған) енгізілді, ол көп ұзамай өнерде басымдық танытты. Карьера барлық отбасы мүшелерінен бұрын қайтыс болды, соңғы жылдарын Венецияның Дорсодуро ауданындағы шағын үйінде өткізіп, 84 жасында дүние салды.
Carriera was born in Venice to Andrea Carriera, a lawyer, and Alba Foresti, who practiced embroidery and lace making. The popularity of snuff taking gave her an opportunity. Carriera began painting miniatures for the lids of snuff boxes and as independent works. She was among the first painters to use ivory instead of vellum as a support for miniatures. The portraits of her early period include those of Maximilian II of Bavaria; Frederick IV of Denmark; the "Artist and her Sister Naneta" (Uffizi); and Augustus the Strong, King of Poland and Elector of Saxony, who acquired a large collection of her pastels. By 1700, Carriera was already creating miniatures and by 1703 she completed her first pastel portraits. In 1704, she was made an Accademico di merito by the Roman Accademia di San Luca, a title reserved for non Roman painters. Between 1720 and 1721, Carriera worked in Paris, where her work was in great demand. Her brother in law, the painter Antonio Pellegrini, married to her sister Angela, was also in Paris that year. Pellegrini was employed by John Law, a Scottish financier and adventurer, to paint the ceiling of the Grand Salle in Law's new bank building. Carriera's other sister, Giovanna, and her mother, were members of her party in France. Both sisters, particularly Giovanna, helped her in painting the hundreds of portraits she was asked to execute. This was because she undertook a lot of work in order to support her family. Carriera's diary of these 18 months in Paris was later published by her devoted admirer, Antonio Zanetti, the Abbé Vianelli, in 1793. Her extensive correspondence has also been published. In the short time she spent in Paris, Carriera's work contributed to forming the new aristocratic tastes of the court and by extension, the tastes of Parisians. No longer did art serve only the monarchy's needs. Her freedom, colorfulness and charms were injected into the Rococo style (which she was the face behind) which soon dominated the arts. She outlived all her family, spending her last years in a small house in the Dorsoduro district of Venice, where she died at the age of 84.
Оқыту
Карьераның анасы оған қайыс тоқу өнерін үйретті. Оның портретші ретіндегі білімі құжаттастырылмаған. Ол Антонио Лазари, Федерико Бенекович және Джузеппе Диамантиниден оқыған болуы мүмкін. Сонымен қатар, ол Антонио Балестрамен байланыста болған болуы мүмкін, оның жұмыстарын көшірген. Карьера өз талантын әпкелері Джована мен Анжеламен бөлісті, ал кейінірек Марианна Карлеварийс, Маргарита Терзи және Фелисита Сартори сияқты әйел шәкірттері болды.
Carriera's mother taught her the art of lace making. Her training as a portraitist remains undocumented. It is possible that she studied with Antonio Lazzari, Federico Benecovich, and Giuseppe Diamantini. She may also have been associated with Antonio Balestra, whose work she copied. Carriera shared her talents with her sisters Giovana and Angela and later in life had female students such as Marianna Carlevarijs, Margherita Terzi, and Felicità Sartori.
Ықпал
Карьераның ықпалы көптеген адамдар арасында кеңінен тарады. 1720 жылы ол король Людовик XV-ге сарайдағы бұрынғы қабылданған стильден толық ажыратылған портрет сыйлады. Бұл – күштілік пен халықаралық деңгейде танымал сәндік стиль арасындағы өзгеше өзгеріс болды. Рококо стилі пастельді түстерді қолдануға, серпінді жатқан жарықтарға, нәзік беткі бояуларға және тақырыпты жұмсақ, сәнді және тартымды түрде бейнелеуге баса назар аударды. Ол ақ пастельдің жағын қара бояудың үстінен өткізіп, қайыс пен атластың жылтыр текстурасын сомдаумен танымал болды. Сонымен қатар, ол бет-әлпет ерекшеліктерін және ұнтақталған шаштың жұмсақ толқындарын шебер көрсетті. Оның ең танымал автопортреті Флоренциядағы Уффици галереясындағы Медичи автопортреттер жинағына енгізілген туындысы. Бұл жұмыс ерекше болды, себебі ол дәуірдің салты бойынша өзін әдемілеуден бас тартты. Оның орнына, ол өзін шынайы және тікелей бейнеледі, үлкен мұрын, жұқа еріндер және иегіндегі терең ойықтарды көрсетті. Ол өзінің әпкесі және көмекшісі Джованнаның портретін ұстап тұр, олар өте жақын болған. Карьера тек портрет суретшісі ғана емес, оның кәсібіне байланысты таңдаған тақырыбы осы болғанмен, ол бірнеше аллегориялық туындылар жасады, олардың ішінде "Төрт маусым", "Төрт элемент" және "Төрт құрлық" бар. Бұл аллегориялар әдемі, нимфа сияқты, аздап киім киген әйелдер бейнесінде бейнеленген, олардың қолында туындының мағынасын көрсететін символдар бар. Росальба Карьера – Андреа Перегоның 2019 жылғы "Уақыт заңдары" романының кейіпкері.
Carriera's influence would spread widely among many. In 1720 she provided King Louis XV with a portrait that completed the transition from the previously accepted style of the court. It was a shift between what looked powerful and a decorative style with international appeal. The Rococo style emphasized the use of pastel colors; spontaneous brush strokes, dancing lights, subtle surface tonalities and a soft, elegant and charming approach to subject matter. She was known for dragging the sides of white chalk across an under drawing of darker tones to capture the shimmering texture of lace and satin. She was also able to highlight facial features and the soft cascades of powdered hair. Her best known self portrait is one she contributed to the Medici collection of self portraits at the Uffizi Gallery in Florence. This piece was different because she veered away from idealizing herself, as was a custom of the era. Instead, she was brusque and honest in her representation, featuring a larger nose, thin lips and a deep dimple in her chin. She holds a portrait of her sister and assistant Giovanna, whom she was very close to. Carriera was not just a portrait painter, even though that was her subject matter of choice due to her profession. She also created a few allegorical pieces, including ‘The Four Seasons’, ‘The Four Elements’ and ‘The Four Continents’. These allegories were represented by beautiful, nymph like and barely clothed women holding symbols that referenced the meaning of the piece. Rosalba Carriera is a character in the novel The Laws of Time (2019) by Andrea Perego.