Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық баскетбол жаттықтырушысы (1932–2020)
American basketball coach (1932–2020)
Луис Рэй Хенсон (10 қаңтар 1932 – 25 шілде 2020) – американдық жоғары оқу орны баскетбол жаттықтырушысы. Ол Иллинойс университетінде 423 жеңіс және Нью-Мексико штаты университетінде 289 жеңіспен барлық уақыттағы ең көп жеңіс тіркеген жаттықтырушы ретінде зейнеткерлікке шықты. Барлығында Хенсон 779 ойын жеңіп, барлық уақыттағы жеңіс тізімінде 16-шы орынға ие болды. Хенсон екі оқу орнында кемінде 200 жеңіске жеткен төрт НКАА жаттықтырушысының бірі болды. 2015 жылдың 17 ақпанында Хенсон Ұлттық колледж баскетбол даңқы залының мүшесі ретінде таңдалды.
Louis Ray Henson (January 10, 1932 – July 25, 2020) was an American college basketball coach. He retired as the all time leader in victories at the University of Illinois with 423 victories and New Mexico State with 289 victories. Overall, Henson won 779 games putting him in sixteenth place on the all time list. Henson was also one of only four NCAA coaches to have amassed at least 200 total wins at two institutions. On February 17, 2015, Henson was selected as a member of the National Collegiate Basketball Hall of Fame.
Мансап
Хенсон өзінің жаттықтырушылық мансабын 1956 жылы Нью-Мексико штатының Лас-Крусес қаласындағы Лас-Крусес орта мектебінде бастады. Екі жыл бойы жасөспірімдер командасының жаттықтырушысы болған соң, Хенсон 1958 жылдан 1962 жылға дейін университет командасының бас жаттықтырушысы болды және 1959, 1960 және 1961 жылдары штаттық чемпионаттарды жеңіп алды. 1966 жылы ол өзінің бітірген оқу орны – Нью-Мексико мемлекеттік университетінде жұмыс істеуге кірісті. NMSU-дегі алғашқы маусымда «Аггис» командасы алдыңғы маусымдағы 4–22 көрсеткішін ұмытып, 15–11 есебімен аяқтап, NCAA турниріне қатысты. 1970 жылы Хенсон «Аггис» командасын мектеп тарихындағы тұңғыш рет «Финал төрттікке» жеткізуге көмектесті. Хенсон және болашақ НБА ойыншылары Джимми Коллинз, Сэм Лейси және Чарли Крисс турнирдің жартылай финалында ақтық жеңімпаз «UCLA» командасына ұтылып, үш жыл қатарынан турнирде «UCLA» командасына есе жіберді. Хенсон Нью-Мексико штатында тоғыз маусым жаттықтырды, алты рет NCAA турниріне қатысып, төрт рет жиырма жеңіске жетті. 1975 жылы Хенсон Иллинойс университетіне Джин Бартоудың орнына көшті, Бартоу Иллинойсты тастап, «UCLA»-да Джон Вудэннің орнына келді. Иллинойста 21 жыл бойы Хенсон 423 жеңіске және 224 жеңіліске ұшырады (654% жеңіс көрсеткіші), ал Big Ten лигасының ойындарында 214 жеңіске және 164 жеңіліске ие болды (567%). Big Ten лигасының ойындарындағы 214 жеңіс оның зейнеткерлікке шыққан кездегі ең жоғары үшінші көрсеткіш еді. Оның ең табысты командасы 1988–89 жылдардағы құрамы болды, ол мектеп тарихындағы рекордтық 31 ойынды жеңіп, «Финал төрттікке» өтті. Иллинойста Хенсон Эдди Джонсон, Дерек Харпер, Кен Норман, Ник Андерсон, Кендалл Гилл, Кенни Батл, Маркус Либерти, Стив Бардо және Киван Гаррис сияқты көптеген болашақ НБА ойыншыларын тәрбиеледі және өзінің Lou Do атты ерекше тактикалық әдісімен танылды. Хенсон 1996–1997 жылдар маусымының соңында Иллинойс университетінен зейнеткерлікке шықты. 1997 жылы Хенсон маусым басталғанға дейін Нил Маккарти кенеттен қызметтен алынғаннан кейін Нью-Мексико штатына уақытша бас жаттықтырушы ретінде оралды. Хенсон өз уақытын қайырымдылыққа жұмсағысы келді, бірақ штат заңдары оған тегін жаттықтырушы болуға рұқсат етпеді. Соңында ол ай сайын 1 доллар көлемінде номиналды жалақы алуға келісті. Сәтті маусымнан кейін ол бұрынғы лауазымына қайта орналасты. Оның 1998–99 жылдардағы командасы Big West лигасының тұрақты маусымы мен турнирінде жеңіске жетті – ерекше айта кететін жайт, Хенсон мансабында алғаш рет конференция турнирін жеңіп алды. Ол 2004–05 жылдар маусымының ортасында Ходжкин емес лимфомаға байланысты қайтадан зейнеткерлікке шықты. Екінші рет жаттықтырушылық қызмет атқарған кезінде ол Нью-Мексико штатының барлық уақыттағы ең көп жеңіске жеткен жаттықтырушысы атағын қайтадан иеленді, Маккартиден озып кетті.
Henson began his coaching career at Las Cruces High School in Las Cruces, New Mexico, in 1956. After two years as junior varsity coach, Henson was head coach of the varsity team from 1958 to 1962 and won state championships in 1959, 1960, and 1961. In 1966, he took over at his alma mater, New Mexico State University. In his first season at NMSU, the Aggies rebounded from a 4–22 record in the prior season to finish 15–11 and went to the NCAA tournament. In 1970, Henson would help lead the Aggies to the Final Four for the only time in the school's history. Henson and future NBA players Jimmy Collins, Sam Lacey, and Charlie Criss lost in the tournament semifinal to eventual champion UCLA, the third time in three years the Aggies lost to UCLA in the tournament. Henson coached at New Mexico State for nine seasons, with six trips to the NCAA Tournament and four twenty win seasons. In 1975, Henson moved to the University of Illinois to replace Gene Bartow, after Bartow left Illinois to replace John Wooden at UCLA. In 21 years at Illinois, Henson garnered 423 wins and 224 losses (.654 winning percentage), and with a record of 214 wins and 164 losses (.567) in Big Ten Conference games. The 214 wins in Big Ten games were the third highest total ever at the time of his retirement. His best Fighting Illini team was the 1988–89 unit, which won a then school record 31 games and went to the Final Four. At Illinois, Henson coached many future NBA players, including Eddie Johnson, Derek Harper, Ken Norman, Nick Anderson, Kendall Gill, Kenny Battle, Marcus Liberty, Steve Bardo, and Kiwane Garris, and was known for his trademark Lou Do. Henson retired from Illinois at the end of the 1996–1997 season. In 1997, Henson returned to New Mexico State as interim head coach after Neil McCarthy was abruptly fired before the start of the season. Henson wanted to donate his time, but was told that state law didn't allow him to coach for free. He finally accepted a nominal salary of $1 per month. After a successful season, he was given his old job back on a permanent basis. His 1998–99 team won the Big West regular season and tournament titles—notably, the first time in Henson's career that he had won a conference tournament. He retired for good midway through the 2004–05 season due to non Hodgkin's lymphoma. His second stint allowed him to regain his standing as New Mexico State's all time winningest coach, passing McCarthy.
Денсаулыққа қатысты проблемалар
2007 жылдың шілдесінде Хенсон төрт жыл бұрын күрескен лимфоманың сол түрі үшін тағы да химиотерапиядан өтетінін хабарлады. Ол жазда тұратын Иллинойс штатының Шампейн қаласында ем алып жатты. 2015 жылдың шілдесінде Хенсон "сүйек миының мәселелері" бойынша тағы да химиотерапиядан өтті. Хенсон 82 жасында 2014 жылдың 7 ақпанында Нью-Мексико штатының Сенаты командасына қарсы өткен қайырымдылық жарысында Нью-Мексико Өкілдер палатасының командасын баптаушы ретінде жаттықтырушылыққа қайта оралды. Хенсон 2020 жылдың 25 шілдесінде 88 жасында дүние салды.
In July 2007, Henson announced that he was again undergoing chemotherapy for the same strain of lymphoma that he had battled four years previously. He was undergoing treatment in Champaign, Illinois, where he lived in the summer. In July 2015, Henson once again entered chemotherapy for "bone marrow problems." Henson "returned to coaching" at age 82 as coach of the New Mexico House of Representatives team in a charity contest versus the New Mexico State Senate team on February 7, 2014. Henson died on July 25, 2020, at the age of 88.