Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық судья және ақын (1856-1926)
Canadian judge & poet (1856 1926)
Роберт Стэнли Уэйр (15 қараша 1856 – 20 тамыз 1926) – Канаданың ұлттық әнұраны «О Канада» әнінің ағылшын тіліндегі мәтінін жазғанымен танымал канадалық судья және ақын. Ол мұғалім және заңгер мамандығын меңгерген, сондай-ақ Квебектің муниципалдық азаматтық құқығы саласындағы сол кездегі жетекші сарапшылардың бірі саналған. Ол муниципалдық сот судьясы және Канаданың қазыналық сотының судьясы болып тағайындалды. Уэйр журналдарда және кітаптардағы жинақтарда бірнеше жеке өлеңдерін жариялаған. «О Канада» әнінің ағылшын тіліндегі нұсқасы үшін жазған сөздері көптеген басқа лирикалық әрекеттер мен әндерден басып өтіп, соңғы ғасырда Канададағы ең танымал патриоттық әнге айналды.
Robert Stanley Weir (November 15, 1856 – August 20, 1926) was a Canadian judge and poet most famous for writing the English lyrics to "O Canada", the national anthem of Canada. He was educated as a teacher and lawyer and considered one of the leading experts of the day on Quebec's municipal civil law. He was appointed a municipal court judge and a judge for the Exchequer Court of Canada. Weir published several individual poems in magazines and collections in books. His lyrics for the English version of "O Canada" eclipsed many others' lyrical attempts and songs to quickly become the most popular patriotic song in Canada for the past century.
Ерте тарих
Уир Канаданың батыс бөлігіндегі Гамильтон қаласында Уильям Парк Уир мен Хелен Крейг Смит отбасында дүниеге келді. 1852 жылы Шотландиядан Канадаға көшіп келген олардың ұлы еді. Уир шалығу кезінде отбасымен Монреальге, Квебекке көшіп келді, онда оның әкесі Монреаль портындағы кеден инспекторы болды. Оның ағасы Уильям Александр Уир сол жерде дүниеге келді және кейіннен Квебектің заң шығару жиналысында министр болды. Уир Монреальдегі МакГилл нормалық мектебінде оқыды, 19 жасында сол кездегі ең жаңа және ірі Монреаль мемлекеттік мектептерінің бірі – Шербрук көшесі мектебінің директоры болып тағайындалды. Ол Макгилл университетінде оқуын жалғастырып, 1880 жылы азаматтық құқық бакалавры, ал 1897 жылы азаматтық құқық докторы дәрежесін алды. 1882 жылы Монреальдің бай кәсіпкері Александр Дугластың қызы Маргарет (Герти) Александр Дугласқа үйленді. Олардың алты баласы болды: екі ұлы – Дуглас (ең үлкені) және Альберт (Рональд) Уир (1901–1944) және төрт қызы – Беатрис, Виннифред, Марджори және Дороти Дуглас Уир. Марджори Дуглас Уир Монреальде балалар ойын алаңдарын ашу қозғалысындағы рөлімен танымал болды. 1922 жылы Роберт Парктер мен ойын алаңдары қауымдастығының вице-президенті болды. Отбасы Монреаль мен Квебектің Шығыс қалашықтарындағы Мемфремагог көлінің шығыс жағалауындағы көркем Седарвилл ауылында орналасқан Седархерст атты жазғы үйінде уақытын өткізді.
Weir was born in Hamilton, Canada West, the son of William Park Weir and Helen Craig Smith, who had emigrated from Scotland to Canada in 1852. Weir moved to Montreal, Quebec with his family as an infant, where his father became a Surveyor of Customs in the Port of Montreal. His brother, William Alexander Weir, was born there and would later become a Cabinet Minister in the Legislative Assembly of Quebec. Weir studied at McGill Normal School, Montreal, and at the age of 19, was appointed principal of Sherbrooke Street School, one of the newest and largest Montreal public schools at the time. He continued his studies at McGill University earning his Bachelor of Civil Law in 1880 and a Doctor of Civil Law in 1897. In 1882, he married Margaret (Gertie) Alexander Douglas, daughter of wealthy Montreal businessman Alexander Douglas. They had six children, two sons, Douglas (the eldest), and Albert (Ronald) Weir, (1901 1944), and four daughters, Beatrice, Winnifred, Marjorie and Dorothy Douglas Weir. Marjorie Douglas Weir would become known for her role in a movement to provide children's playgrounds in Montreal. Robert himself was known to be Vice President of the Parks & Playgrounds association, in 1922. The family divided their time between Montreal and a summer home named Cedarhurst, in Cedarville, a picturesque hamlet on the east shore of Lac Memphrémagog in the Eastern Townships of Quebec.
Мансап
1881 жылдан бастап Вейр Монреальде заңгерлік тәжірибемен айналысты және муниципалдық мәселелерге ерекше қызығушылық танытты, сондай-ақ бірнеше зерттеулерін жариялады. 1892 жылы ол Квебек заң шығару жиналысының Монреаль No. 4 округінен либерал кандидат ретінде сайлауға түсті, бірақ жеңіліске ұшырады. 1898 жылы Монреаль қаласының жарғысын қайта қарау үшін тағайындалған бірнеше көрнекті адвокаттардың қатарында болды. Ол, әсіресе, жерді мәжбүрлі түрде сатып алу (экsproприация) және қаланың заңдар қабылдау өкілеттігіне қатысты көптеген бөлімдерді жазған деп саналады. 1899 жылдың 6 мамырында Монреальдегі рекордер лауазымына тағайындалды. Осы қызметте тұрған кезінде ол Макгилл университетімен байланысты Канаданың конгрегациялық колледжінде литургия және юриспруденция пәндерін оқытты. Кейін Вейр қалалық сот судьясы болып жұмыс істеді және муниципалдық құқықтың тарихи аспектілері саласындағы сарапшы саналды. 1926 жылы ол Канаданың қазыналық сотының судьясы болып тағайындалды. 1923 жылы ол Канада Корольдік қоғамының мүшесі (Fellow) болып құрметке ие болды.
From 1881, Weir practised law in Montreal and took a particular interest in municipal questions and had several of his studies published. In 1892, he ran unsuccessfully as a Liberal for the Montreal No. 4 riding of the Legislative Assembly of Quebec. In 1898, he was one of several eminent advocates appointed to revise the charter of the City of Montreal. It is believed that, in particular, he wrote many of the sections relating to expropriations and the power of the city to pass by laws. On May 6, 1899, he was appointed Recorder for Montreal. During this time as a recorder, he also taught liturgics and jurisprudence in the Congregational College of Canada, which was affiliated with McGill University. Weir later served as a municipal court judge and was considered an expert on the historical aspects of municipal law. He was later appointed a judge for the Exchequer Court of Canada in 1926. In 1923, he was honoured as a Fellow of the Royal Society of Canada.