Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Көл жағалауындағы аудан
Lakefront district
Саннисайд – Торонтодағы, Онтарио, Канададағы көл жағалауындағы аудан. Оған Онтарио көлінің Хамбер шығанағы бойындағы жағажай және саябақ аймағы кіреді, Экспозиция алаңының батысынан Хамбер өзенінің сағасына дейін. Аймақта қайық есу клубтары, спорт клубтары, пикник алаңдары, ойын алаңдары, түнгі клуб, шомылу павильоны және қоғамдық бассейн сияқты бірнеше демалыс орындары бар. Бұл аймақ көл жағалауындағы ұзын жолақ болып орналасқан, солтүстік жағынан Паркдейл, Ронсесвалес және Свонси аудандарынан Гардинер экспрессуэйі мен теміржол желілерімен шектелген. Атауының шығу тегі – қазіргі Санкт-Джозеф денсаулық орталығы ауруханасы орналасқан жерге жақын солтүстікке қарай орналасқан Джон Ховардқа тиесілі жергілікті ферма. Бұл аймақ Торонто тарихында алғаш рет 1812 жылғы соғыстағы 1813 жылғы шабуылдың қонған жері ретінде белгілі болды. Торонто өскен сайын, Хай Парк солтүстіктегі ашық кеңістікті сақтап қалды, ал көл бойындағы Саннисайд аймағын жаңа теміржол желілері мен Торонтоға қызмет ететін гидроэлектр желісі басып алды, бірақ аймақ қайықпен жүзу және жүзуге танымал болып қала берді. 1900 жылы аймақты тазалау туралы шақырулар жасалды, ал 1910 жылдары аймақта жағалауды қайта жаңарту бойынша ірі мемлекеттік жұмыс жобасы жүргізілді, ол жер көлемін кеңейтіп, қайықтарға тыныс-белгі беріп, бірнеше жағажайлар салды. Оның жазғы демалыс аймағы ретіндегі танымалдығы артты және 1922 жылдан 1955 жылға дейін қайта жаңартылған жерде әр жазда жұмыс істейтін танымал Саннисайд ойын-сауық паркі орналасқан. Ойын-сауық паркі экспрессуэй құрылысын жеңілдету үшін бұзылды, парктің дәуірінен жағалаудағы демалыс орындары – бассейн, жағажайлар және спорт клубтары сақталды, олардың барлығы әр жазда танымал және кеңінен қолданылады.
Sunnyside is a lakefront district in Toronto, Ontario, Canada. It includes a beach and park area along Lake Ontario's Humber Bay, from west of Exhibition Place to the mouth of the Humber River. The area has several recreation uses, including rowing clubs, sports clubs, picnic areas, playgrounds, a nightclub, a bathing pavilion and public pool. The area is a long strip along the lakeshore, bounded by the Gardiner Expressway and rail lines, which separate it from the Parkdale, Roncesvalles and Swansea neighbourhoods to the north. The name originates in a local farm owned by John Howard, which was situated just to the north, on the location of the current St. Joseph's Health Centre hospital. The area is first noted in Toronto history as the location of the landing of an 1813 attack in the War of 1812. As Toronto grew, High Park preserved the open space to the north, while the Sunnyside area along the lake was taken over by new rail lines and a hydro electric line serving Toronto, although the area remained popular for boating and swimming. By 1900, there were calls to clean up the area and in the 1910s, the area was the site of a massive waterfront reclamation public works project which expanding the land area by , provided a breakwater for boating and built several beaches. Its popularity grew as a summertime recreation area and from 1922 to 1955, the reclaimed land was home to the popular Sunnyside Amusement Park which ran every summer. The amusement park was demolished to facilitate the building of the expressway, leaving behind several shoreline recreation uses from the era of the park, including the pool, the beaches and the sports clubs, all of which remain popular and well used each summer.
Тарих
Бұл аймақ бірнеше алғашқы халықтардың дәстүрлі жерлеріне кіреді. 1900 жылдардың басында Хай-Парк маңындағы археологиялық қазбалар 2000 жылдан астам бұрынғы Қызыл бояу халқының жерлеу орындарына ұқсас ежелгі жерлеу үйіндісінің болуын көрсетті. Вендаттар Торонто аймағында көшіп-қонып жүрген, бірақ кейін ирокездер оларды ығыстырып шығарды. Торонтода Вендат және ирокездерге тиесілі бірнеше алғашқы халықтар ауылдарының қалдықтары табылған. 1615 жылы француз саяхатшысы Этьен Брюле бұл аймаққа келген алғашқы еуропалық болды деп саналады. Оның тобы қазіргі Бейби-Пойнт орналасқан жердегі ирокез ауылы Теяягон арқылы өтті. Теяягон Торонто тасымалдау жолында орналасқан, ол қазіргі Саннисайд павильонының тұсынан солтүстікке қарай Симко көліне дейін созылған. Жолдың бір бөлігі бүгінгі «Индиан жолы» бағытымен, Хай-Парктің шығысында деп болжанады. Ирокездер Теяягонды тастап кетті, оларды Миссиссаугалар ығыстырды. Аймақтағы алғашқы еуропалық қоныс 1750 жылы француздар қазіргі Канада Ұлттық көрмесі (CNE) орналасқан жерде Форт Руилле салып, құрылғаннан бастау алды. Жеті жылдық соғыс кезінде француздар 1759 жылдың шілде айында фортты британдықтардың қолына тимейін деп жойды. Оның негізі 1980 жылдары қазылып алынды. 1812 жылғы соғыста американдық әскерлер сол кездегі Йорк қаласына шабуыл жасады. Әскерлер теңіз арқылы келіп, Ронсевальстің шығысындағы Саннисайд жағажайына түсті. Келесі күні таңертең әскерлер Форт-Йоркқа шабуыл жасап, қаланы тонады. Йорк қаласын тонау Вашингтон қаласына жауап ретінде шабуыл жасап, тонауға және Ақ үйді өртеп жіберуге әкелді.
The area is within the traditional lands of several First Nations. An archeological find early in the 1900s near High Park found evidence of an indigenous burial mound similar to those of the Red Paint People dating back over 2,000 years. The Wendat were known to move within the Toronto area, until the Iroquois displaced them. The remains of several First Nation villages have been found in Toronto, attributed to the Wendat and the Iroquois. In 1615, it is believed that French explorer Étienne Brûlé was the first European to visit the area. His party first passed through Teiaiagon, an Iroquoian village situated at the site of modern day Baby Point. Teiaigon was located along the Toronto Carrying Place Trail, a portage route that extended from approximately the area of today's Sunnyside Pavilion north to the Lake Simcoe area. Part of the trail is presumed to be along the route of today's "Indian Road", to the east of High Park. The Teiaiagon site was abandoned by the Iroquois, who were displaced by the Mississauga. The first European settlement of the area originated in 1750 with the founding of Fort Rouillé by the French on today's Canadian National Exhibition (CNE) grounds. During the Seven Years' War, the French destroyed the fort in July 1759 to prevent it falling into the hands of the British. Its foundations were excavated in the 1980s. In the War of 1812, American troops attacked the then town of York. The troops arrived by water and landed on the Sunnyside waterfront east of Roncesvalles. The troops attacked Fort York to the east the next morning and looted the town. The looting of York led to a retaliatory raid on, and looting of Washington, D. C., burning the White House.
Ерте дамуы
Еуропалықтар 19 ғасырдың басында осы аймаққа қоныстанды. Суонси, Хай Парк және Хай Парктің шығыс жағына жерлер берілді. 1837 жылы Джон Ховардқа тиесілі, Хай Парк ішінде, көлдің солтүстігінде орналасқан Колборн Лодж салынды. 1850 жылдары Ұлы Батыс темір жолы Хай Парк пен жағажай арасындағы су жағасында алғашқы темір жол желісін салды. Алғашқыда темір жол желісі жер бетінде, деңгейлес өткелдермен салынды және физикалық кедергі болмады. Ронсваллден шығысқа қарай басталатын рельстер бүгінгі Спрингхерст даңғылының деңгейіне дейін төбеге көтеріліп, Оңтүстік Паркдейл темір жол станциясына дейін жетті. "Паркдейл деңгейін тегістеу жобасы" үлкен өзгерістер әкелді. Жағажай бойындағы темір жол желілері тегістеліп, Даулингтен Даффериннің шығысына дейін үлкен қазу жұмыстары жүргізілді. Төбеге көтерілу үшін пойыздың толық қуатпен жүруі қажет болды, бұл 1870 жылдардағы пойыз соқтығысуының себебінің бірі болды. 1910 жылы станция Ронсесваллдің басына көшіріліп, Саннисайд деп аталды. Темір жол желілері кеңейтіліп, жағалаудан жоғары көтерілді, Хэмберге дейін батысқа қарай созылды, жағалаудың көп бөлігін алып, жағалауға жақын келді. Бұл Куин-стрит пен Лейкшор-роуд арасындағы деңгейлес өткелді алып тастауды және бірнеше жол қиылысындарында метромен бірге жолдардың үстінен көпірлер салуды қажет етті. Бірінші жағажай жолы, 19 ғасырда, Паркдейл құрылғанға дейін жағалау бойындағы төлемақылы жол салынды. Паркдейл ауылы төлемді жолды айналып өту үшін Кинг-стритті Кинг-стрит пен Куин-стрит арасындағы қиылысына дейін ұзартты. 1900 жыл шамасында Ронсвалл, Кинг және Куин көшелерінің қиылысынан жағажай жолына қосылыс жасалды, бұл трамвайларға Хай Паркке келушілерді жеткізуге мүмкіндік берді. Қазіргі Сент-Джозеф ауруханасының оңтүстігінде темір жол өткелі болды. Темір жол көпірінің құрылысы 1914 жылдың шілдесінде аяқталды және деңгейлес өткел жабылды. Трамвайлар енді жаңа бағыт бойынша көпірден өтіп, Кинг-стрит пен Куин-стритке дейін жүрді. Осы өткелде көп жылдар бойы Хай Паркке бара жатқандарға Charlie Soley өнер көрсетіп келді. Бір метрден кем биіктігі бар, салмағы шамалы, сұр сақалы бар, басына күннен қорғану үшін капуста жапырағын киіп жүрді. Соли скрипкада халық музыкасын орындады және оның 1916 жылы 54 жасында бронхиттен қайтыс болғаны туралы жаңалықтар бетке шықты. Көл жағалауының оң жағында Диннің қайық үйі (кеме фабрикасы) және Мейердің қонақ үйі сияқты коммерциялық нысандар 1900 жылға қарай салынды. Паркдейл каноэ клубы, бүгінгі Бульвар клубы 1905 жылы ашылды. Ниагара шарлауынан гидроэлектр қуаты келген кезде, жағалау бойында гидроэлектр желілері мен тіректері орнатылды. Темір жолдың оңтүстігіндегі аймақ тар болды, бірақ Паркдейл аймағының халқы өскен сайын Ронсваллдің басы суға түсуге танымал орынға айналды. 1911 жылы суға түсушілер үшін жағажайда киім ауыстыратын кабиналар салынды. Жаңа көпірдің жанына жүзушілер үшін суға түсуге арналған сырғанау салынды. 1916 жылы қала балаларды Саннисайдқа тегін трамваймен жеткізуді бастады.
European settlement came in the early 19th century. Land grants were given in the area of Swansea, High Park and east of High Park. Colborne Lodge, located within High Park, just north of the lake and owned by John Howard was built in 1837. In the 1850s, the Great Western Railway built the first rail line along the waterfront, between High Park and the waterfront. At first, the rail line was built at ground level with level crossings and was not a physical barrier. Starting just east of Roncesvalles the rails used to rise the hill to the level of today's Springhurst Avenue to the South Parkdale railway station. A major change came with the 'Parkdale Grade Separation Project'. The rail lines along the waterfront were evened up to a level grade along the waterfront, with a large digging project from Dowling to east of Dufferin. The hill necessitated that trains travel at full throttle to climb the hill, a factor in an 1870s train collision. In 1910, the station was relocated to the foot of Roncesvalles and named Sunnyside. The rail lines were widened and elevated above the shoreline from Sunnyside station west to the Humber, taking more of the waterfront area, nearly to the shoreline. This necessitated the removal of a level crossing between Queen Street and Lakeshore Road and a bridge over the tracks was built, with subways at several road intersections. The first lakeshore road, a toll road along the waterfront, was built in the 19th century, prior to the incorporation of Parkdale. The Village of Parkdale extended King Street to its intersection at Queen Street to bypass the toll road. A road connection was built from the intersection of Roncesvalles, King and Queen Streets to the lakeshore road on or about 1900, giving access to trams to deliver visitors to High Park. There was a level crossing of the tracks south of today's St. Joseph's Hospital. The bridge over the tracks was completed in July 1914 and the level crossing closed. The trams then followed the new route across the bridge to King and Queen. The crossing was the location where a busker, Charlie Soley, performed for many years to those passing to High Park. Less than 3 feet (1 m) tall, and weighing , he had a grey beard and wore a cabbage leaf to cover his head from the sun. Soley played fiddle music on the violin and his death was front page news in 1916, when he died at the age of 54 from bronchitis. Along the south side of the lakeshore road, commercial uses such as Dean's Boat House (a boat factory) and Meyer's Hotel were built on or around 1900. The Parkdale Canoe Club, today's Boulevard Club was inaugurated in 1905. With the coming of hydro electric power from Niagara Falls hydro electric lines and towers were erected along the waterfront. The area to the south of the rail lines was narrow, but as the Parkdale area grew in population, the foot of Roncesvalles became a popular swimming area. A series of changing booths was built in 1911 along the waterfront for bathers. A slide was built alongside the new bridge to the lake for swimmers. In 1916, the City started providing free streetcar service to take children to bathe at Sunnyside.
Толықтыру су жағасын құрады
Бұл кезде жағалау бойында қалған жер өте аз болды, ал жерлер пирс үстіндегі ғимараттар, теміржол желілері, жолдар, гидро тіректері және суға түсушілер үшін уақытша киім ауыстыру кабиналары үшін пайдаланылды. Басым пікір, көл жағалауының жағдайы өте нашар екендігі болды. 1913 жылы федералды парламент депутаты Томас Джозеф Стюарт Саннисайдты «ласты, кір жуған орын» деп сипаттады. 1914 жылы Торонто порты комиссиясы шығыстағы Эшбридж шығанағынан батыстағы Хамбер өзеніне дейін жағалауды жақсартуға миллион долларлық жобаны бастады. Осы жоспар бойынша 1910-шы жылдардың көп бөлігі мен 1920-шы жылдардың басында құрылыс жүргізілді және жағалаудағы жерлердің көпшілігі аз қолданылды. Ронсевальден батысқа қарай суға жақын орналасқан барлық ғимараттар бұзылды. Комиссия Пикерингтен (Онтарио) әкелінген толтырғыш және көл түбінен қазылған құмды пайдаланып, жағалауды оңтүстікке қарай, Уилсон Парк жолынан Хамбер өзеніне дейін (сол кездегі Торонтоның батыс шекарасы) ұзартты. Бұрын су үстінде орналасқан гидроэлектр желілері мен Каноэ клубы ғимараты енді құрлыққа көшті. Жаңа жерлер жолдарды кеңейту және саябақтар үшін бөлінді. Жағалаудың көп бөлігі жағажайға айналдырылды. «Толқын қырылысы» Хамберден Батерст көшесіне дейін жағалау бойында қорғалған су жолын жасауға арналды. Лейкшор жолы, қазір Кинг және Куин көшелерімен көпір арқылы жалғасқан, Хамберден Джеймсон даңғылына дейін төрт жолаққа дейін кеңейтілді. Порт комиссиясы жағалаудағы жерді жалға беруге ұсынды және бірнеше жағалау бизнесі қайта келді. Диннің қайық үйі ақырында Король сарайында қайта жаңартылды. Мейердің қонақ үйі орналасқан жерге Sunnyside Pavilion мейрамханасы салынды. Жаңа жағажай және оның шомылу павильоны 1922 жылы ашылды.
By this time very little lands were left along the waterfront, and the lands were used for buildings on piers, rail lines, road ways, hydro towers and temporary changing booths for bathers. The general sentiment was that the lakeshore was in a dismal state. Thomas Joseph Stewart, a federal MP in 1913, remarked that Sunnyside was a "dirty, filthy hole." In 1914, the Toronto Harbour Commission started a million ($ in dollars) project to improve the waterfront from Ashbridge's Bay in the east, to the Humber in the west. Following this plan, most of the 1910s and early 1920s was spent on construction and most of the waterfront lands were little used. All of the buildings on the water west of Roncesvalles were demolished. The Commission extended the shoreline about to the south, from Wilson Park Road to the Humber River (the western boundary of Toronto at the time), using landfill brought from Pickering, Ontario and sand dredged from the lake bottom. The hydro electric lines and the Canoe Club building, previously located on the water, were now inland. The new lands were divided between roadway expansions and park land. The shoreline itself was converted to beach along most of the length. A 'breakwater' would serve to create a protected waterway along the shore from the Humber to Bathurst Street. Lakeshore Road, now connected to King and Queen by bridge, was widened to four lanes from the Humber to the Jameson Avenue area. The Harbour Commission made waterfront land available for lease and several of the waterfront businesses returned. Dean's Boat House would be rebuilt in the eventual Palais Royale building. The location of Meyer's Hotel became the site of the Sunnyside Pavilion Restaurant. The new Beach and its Bathing Pavilion would open in 1922.
Саннисайд ойын-сауық паркі
Жағажай танымалдылығы артты және Порт комиссиясы уақытша негізде көңіл көтеру құралдары үшін жерді жалға берді, нәтижесінде 1922 жылы Sunnyside ойын-сауық паркі салынды және ондағы көңіл көтеру құралдары тұрақты орналастырылды. Парктің танымалдылығы өсіп, көбірек көңіл көтеру құралдары, түнгі клубтар және ашық аспандағы концерт алаңдары пайда болды. Диннің қайық үйі толығымен Король сарайы түнгі клубына, ал Саннисайд павильоны – Топ-Хат түнгі клубына айналдырылды. Sunnyside бассейні (сондай-ақ "Танк" деп те аталады) 1925 жылы ашылды. Кемелерді өртеу, тартысқан баумен жүру және ашық аспандағы концерттер сияқты шаралар паркті 1950-ші жылдарға дейін танымал орынға айналдырды. Хэмбер өзеніндегі пирске үлкен "Палас Пир" ойын-сауық аймағын салу туралы амбициялы жоспарлар жасалды, бірақ тек би залы ғана салынды.
The Beach grew in popularity and the Harbour Commission leased land for rides on a temporary basis, eventually leading to the construction of the Sunnyside Amusement Park in 1922 and its permanently located rides. The Park's popularity grew, leading to more rides, night clubs and outdoor bandshells. Dean's Boat House was converted fully into the Palais Royale night club, the Sunnyside Pavilion into the Top Hat night club. The Sunnyside Pool (known also as the "Tank") was opened in 1925. Events such as ship burnings, tight rope walkers and outdoor concerts made the Park a popular spot into the 1950s. Ambitious plans were planned to build a massive "Palace Pier" amusement area on a pier at the Humber River, although only a dance hall was ever built.
Мэрилин Белл жүзу
1954 жылы Торонто қаласынан 16 жастағы марафондық жүзуші Мэрилин Белл Онтарио көлінен өтіп, бұл көлді жүзіп кешіп өткен алғашқы адам болды. Оның Ронсесвалл табанына келгенін шамамен 300 мың адам күтіп қарсы алды. Ол CNE ұйымдастырған жүзу сынағына қатысып, басқа бір жүзушінің орнына келген болатын және сынаққа түскен үш жүзушінің ішінде осы сынақты аяқтаған жалғыз адам еді. Джеймсон даңғылының басындағы Мэрилин Белл саябағы оның құрметіне арналған.
In 1954, Marilyn Bell a 16 year old marathon swimmer from Toronto became the first swimmer to swim across Lake Ontario. Her arrival at the foot of Roncesvalles was greeted by an estimated crowd of 300,000. She had joined a swim challenge sponsored by the CNE for another swimmer and was the only one of the three that attempted it to finish. Marilyn Bell Park at the foot of Jameson Avenue is dedicated in her honour.
Автомобильдің пайда болуы
Батысқа қарай қала маңындағы елді мекендер салынғанда және Форт-Эриге дейінгі Queen Elizabeth Way (QEW) тас жолы салынғанда, Lakeshore жолы көлік қозғалысымен тығырылып кетті. QEW-дің шығыс соңы Хамбердегі Lakeshore жолымен қосылды, яғни батыстан келген саяхатшылар Торонто орталығына жету үшін Саннисайд арқылы Queen көшесіне өтуге тиіс болды. Көлік инженерлері бұл мәселені 1940 жылдардан бастап зерттеді. Көл жағалауы бойында немесе солтүстікке қарай Bloor көшесіне дейін созылатын тас жолдың әртүрлі бағыттары талқыланды. Әдемілік паркі танымал болғанымен, оны бұзуға қарсылық болды. Дегенмен, оның танымалдылығы 1950 жылдары төмендеді. 1953 жылы Торонтоның жаңа "Метро" үкіметі құрылғанда, оның бірінші басымдықтарының бірі – провинциялық үкіметпен бірлесіп, Queen Elizabeth Way тас жолын Торонто орталығымен байланыстыратын Lakeshore экспресс-жолын салу болды. Фред Гардинердің басшылығымен, 1955 жылдан бастап жоба жүзеге асырылды, ол Паркті және Джеймсон даңғылының оңтүстігіндегі жағалау маңындағы елді мекенді бұзуды қажет етті. Торонто порты комиссиясы кейбір маусымдық өрттерден кейін аймақтағы барлық жерді жалға беру шартын тоқтатты және Palais Royale мен Саннисайд шомылу павильоны мен бассейнінен басқаларын бұзды. Тас жолға теміржол бойындағы ойын-сауық саябақтарының көп бөлігі қажет болды, ал Lakeshore мен Queen көшесі арасындағы көпір бұзылды. King, Queen және Roncesvalles көшелерінен келген жол байланысы болған жерде, Roncesvalles аяғын жағалаумен байланыстыратын барлық жолдардың үстінен тар, биік жаяу өткелі салынды. Сонымен қатар, Queensway сияқты басқа да жолдар салынды немесе кеңейтілді, солтүстікке қарай трамвай жолымен, теміржолдың солтүстік жағындағы High Park жерлерінің бір бөлігін пайдаланды. Lakeshore бульвары ені екі есеге арттырылып, алты жолақты болды және екі бағытты жаяу жүргіншілерге арналған жабдықтары жоқ шөпті бульвармен бөліп, «көрікті саяхат» стилінде қайта жоспарланды. Бүгінде жердің көп бөлігі көлік қажеттіліктеріне берілген. Қалған бөлігі саябақтарға айналдырылды, соңында Будапешт паркі мен Gzowski паркіне бөлінді. Екі ойын алаңы салынды және көптеген ағаштар отырғызылды. 1960 жылдары саябақтар Порт комиссиясынан Торонто қаласының басқаруына берілді. 1960 жылдары Palais Royale жанындағы жағалауда шағын балалар ойын-сауық паркін ашуға тырысылғанмен, ойын-сауық паркі идеясы толығымен тасталды және Торонто аралдарында Centreville ойын-сауық паркі салынды. Теміржол желілерінің солтүстігіндегі аймақ енді әртүрлі көлік түрлері үшін байланыс нүктесі емес. Саннисайд теміржол станциясы 1971 жылы жабылды, ал қалааралық автобустарды қабылдаған Саннисайд автобус терминалы 1990 жылы жабылды. Жол қозғалысының өзгеруі және ойын-сауық паркінің жабылуы Queen және Roncesvalles аймағындағы бизнеске де әсер етті, көптеген өзгерістерге алып келді.
As suburbs to the west were built, and the Queen Elizabeth Way (QEW) to Fort Erie was built, the Lakeshore Road became very busy with traffic. The QEW eastern terminus connected with the existing Lakeshore Road at the Humber, meaning that travellers from points west would have to travel through Sunnyside to get to Queen Street to get to central Toronto. Transportation engineers studied the problem beginning in the 1940s. Plans were discussed with various routes for a highway along the lakeshore or as far north as Bloor Street. While the Amusement Park was popular, there was considerable opposition to its demolition. However, its popularity started to decline in the 1950s. When the new "Metro" government of Toronto was formed in 1953, one of its first priorities was to build the Lakeshore Expressway, connecting the Queen Elizabeth Way to downtown Toronto in partnership with the provincial government. Under the leadership of Fred Gardiner, the project, which necessitated the demolition of the Park and a waterfront neighbourhood south of Jameson Avenue to the east, was pushed through, starting in 1955. The Toronto Harbour Commission cancelled all land leases in the area after some off season fires and demolished all but the Palais Royale and the Sunnyside Bathing Pavilion and Pool. The highway required most of the Amusement Parklands along the railway right of way and the Lakeshore to Queen Street bridge was demolished. Where the road link from King, Queen and Roncesvalles existed, a narrow, high pedestrian bridge over all of the roads was built to link the foot of Roncesvalles to the waterfront. At the same time, other roadways were built or expanded, including the new Queensway, with a dedicated streetcar right of way to the north, using some of the High Park lands on the north side of the railway right of way. The Lake Shore Boulevard was doubled in width to six lanes and redesigned into a 'scenic drive' style with the two directions separated by a grassy boulevard with no facilities for pedestrians. Today, a majority of the lands are given over to transportation uses. What was left was converted to parklands, eventually subdivided into Budapest Park and Gzowski Park. Two children playgrounds were built and numerous trees were planted. In the 1960s, the parklands were transferred from the Harbour Commission to the City of Toronto government. While a small children's amusement park next to the Palais Royale on the waterfront was attempted in the 1960s, the amusement park idea was finally abandoned for good and the Centreville Amusement Park was built on the Toronto Islands. The area north of the rail lines is no longer a connecting point for different modes of transportation. Sunnyside railway station closed in 1971 and the Sunnyside Bus Terminal, which handled intercity coach traffic, closed in 1990. The changes in traffic patterns and the closing of the amusement park also affected businesses in the Queen and Roncesvalles area, leading to much upheaval.
Көршілес елдердің қызығушылығының артуы
Аймақтағы өзгерістер оның пайдалануының азаюына әкелді. Онтарио көлінің ластануының күшеюі жағалауда жүзу үшін пайдаланудың төмендеуіне де себеп болды. Серуендеу жолы алынып тасталды. Бұл 1970 жылдары, жергілікті экологиялық топтар көл жағалауынан қоқыстарды алып тастау арқылы жағалауды үнемі тазалауды ұйымдастырған кезде өзгерді. Көлде қайтадан жүзуге мүмкіндік беру үшін суды тазалауға қызығушылық артты. 1980 жылы Bathing Pavilion жаңартылып, оның кафесі жағалаудың көрінісін тамашалауға танымал жергілікті орынға айналды. Джеймсон даңғылының басында жаяу жүргіншілер көпірі салынды, бұл жағалау маңындағы ауданның бұзылуы салдарынан жоғалған жағалаумен байланысты қалпына келтірді. 1990 жылдары велосипедшілер үшін Мартин Гудман жолы ашылды, оған Хамбер өзені үстіндегі жаяу жүргіншілер көпірі де кірді. Су бойында қайта өңделген пластиктен жасалған жаңа серуендеу жолы салынды. 21-ші ғасырдың басында жағалауға қатысты жергілікті саяси қызығушылық жаңадан оянды. Аудандық бірлестіктер жеке жерді пайдалану туралы алаңдаушылық білдірді, соның ішінде Бульвар клубы және басқа ұйымдардың жағалаудың көбірек бөлігін жалға алу туралы ұсыныстары да болды. Palais Royale-дің жөнделуі және одан кейінгі тұрақ салу туралы да алаңдаушылықтар туды. Gardiner құрылысы мен жолдардың кеңейтілуі аудандар мен жағалау арасында тосқауыл қойды, және бұл мәселе әлі де шешілмеген. 2010 жылдары Даулинг даңғылының Лейк-Шор бульварымен байланысы жабылды. Gardiner үстіндегі Даулинг даңғылындағы көпір бұзылды. Көпірдің орнына Паркдейлден жағалауға қосымша байланыс жасау үшін жаяу жүргіншілер көпірі салынды.
The changes in the area led to a decline in its usage. Increasing pollution of Lake Ontario also led to a decline in use of the waterfront for swimming. The boardwalk was removed. This changed in the 1970s, when local environmental groups organized regular clean ups of the waterfront, removing trash from the lakeshore. Interest in cleaning the water to allow swimming in the Lake again was raised. The Bathing Pavilion was renovated in 1980 and its cafe became a popular local spot to enjoy the waterfront. A pedestrian bridge was built at the foot of Jameson Avenue, restoring a link to the waterfront that had been lost in the demolition of the waterfront neighbourhood. In the 1990s, the Martin Goodman Trail for cyclists was inaugurated, including a pedestrian bridge over the Humber. A new boardwalk was built out of recycled plastic planks along the water. In the first decade of the 21st century, there has been renewed local political interest in the waterfront. Neighbourhood associations raised concerns about private land usage including proposals to lease more waterfront by the Boulevard Club and other organizations. Concerns were raised about the Palais Royale renovation and subsequent parking lot development. The building of the Gardiner and the road expansions effectively put a barrier between the neighbourhoods and the waterfront, and this remains unresolved. In the 2010s, Dowling Avenue's connection to Lake Shore Boulevard was closed. The Dowling Avenue bridge over the Gardiner was demolished. The bridge was replaced with a pedestrian bridge to give another connection from Parkdale to the waterfront.
Ғимараттар
Саннайд шомылу павильоны 1980 жылы жаңартылып, қазір жағажайда ауласы бар кафе мен шай бақшасына ие. Павильонның оңтүстігіндегі жағажайда жағажай волейболы өтеді. Павильон мен оны қоршаған саябақта тұрақты түрде көп мәдениетті шаралар мен Канада күні тойланады. Бассейн «Гас Райдер» бассейні деп қайта аталды, ол Нью-Торонтоның Лейкшор жүзу клубының негізін қалаушысы және жаттықтырушысының құрметіне берілген атау. Ронсевальдің етегінде орналасқан бұрынғы түнгі клуб «Пале Рояль» арнайы шараларды жалға алу арқылы жұмыс істейді. Ронсевальдің шығысында «Бульвар клубы» спорт кешені орналасқан. Паркдейл каноэ клубы ретінде құрылған клуб, қайықпен жүзумен қатар бірнеше теннис кортына да ие. Одан шығысқа қарай Торонтоның «Аргонавт» ескек клубы, Торонтоның желкен және каноэ клубы және Корольдік Канада легионының филиалы орналасқан. Эллистің етегіндегі саябақта қазір 1930 жылдарға жататын «Joy Oil» мұралық жанармай станциясы орналасқан. Ол бастапқы орналасқан жерінен – көл жағалауы бульварының солтүстігінен, көлік тұрағының шығысына, оңтүстік жағына көшірілді. Гзовский саябағының батыс шетінде Елизавета патшасының тас жолы монументі орналасқан. Бұл монумент сол кездегі Елизавета патшасы тас жолының шығыс және батыс қақпалары арасындағы орнынан көшірілді. Ескерткіш 1989 жылы Елизавета патшайымның қатысуымен қайта ашылып, саябаққа орнатылды.
The Sunnyside Bathing Pavilion was renovated in 1980 and now houses a cafe with a patio on the boardwalk and a tea garden. The beach to the south of the pavilion now hosts beach volleyball. The Pavilion and surrounding park host regular multicultural events and a Canada Day celebration. The pool was rededicated as the 'Gus Ryder Pool', named after the founder and coach of the Lakeshore Swim Club of New Toronto. At the foot of Roncesvalles, the former nightclub Palais Royale is operated on a special events rental basis. East of Roncesvalles is the Boulevard Club sports complex. Founded as the Parkdale Canoe Club, the club also has several tennis courts along with its boating activities. Further east is the Toronto Argonaut Rowing Club, the Toronto Sail and Canoeing Club and a Royal Canadian Legion branch. At the foot of Ellis, the park is now the site of a relocated Joy Oil heritage gas station from the 1930s. It has been moved from its original location north of Lake Shore Boulevard to the south side just east of the parking lot. At the western end of Gzowski Park is the Queen Elizabeth Way Monument, relocated from its location between the east and west lanes of the then Queen Elizabeth Way, which had its starting point from the Humber River. The monument was relocated to the park and rededicated by Queen Elizabeth in 1989.
Boardwalk/Мартин Гудман жолы
Бірінші жағалау 1910 жылдары Порт комиссиясымен ойын-сауық паркі ауданында салынды. 1930 жылдары жағалау жұмыспен қамту мақсатында қайта құрылып, Хамберден Джеймсон даңғылына дейін шығысқа қарай ұзартылды. Ол 1960 жылдары бұзылып алынды. 1990 жылдары қайта өңделген пластиктен жасалған тақтайшалардан Ронсваллзден бастап Хамбер өзеніне дейін жаңа жағалау салынды. Жағалау тек жаяу жүргіншілерге арналған. Мартин Гудман жолы ескі жағалаудың бойымен, көл жағалауы бульварымен қатар өтеді. Ронсвалл мен Даулинг арасында жол қоршаумен жолдан бөлінген. Бұл жол велосипедшілерге де қолдануға берілген, аралас мақсатта пайдаланылады. Екі жол да Хамбер өзенінің құйылысында қиылысады, онда Хамбер шығанағы аркалық көпірі өзен арқылы өтіп, өзеннің батысындағы көл жағалауындағы саябақтарға бару үшін салынған.
The first boardwalk was built in the 1910s by the Harbour Commission, in the amusement park area. In the 1930s, the boardwalk was re constructed as a make work project and extended from the Humber to Jameson Avenue to the east. This was eventually removed in the 1960s. In the 1990s, a new boardwalk, constructed of planks of recycled plastic was built along the shore from the foot of Roncesvalles west to the Humber River. The boardwalk is for pedestrians only. The Martin Goodman Trail recreational pathway path follows the path of the old boardwalk, alongside Lake Shore Boulevard. Between Roncesvalles and Dowling, fencing separates the pathway from the roadway. The pathway is for mixed use, allowing cyclists. These two pathways meet at the Humber River mouth where the Humber Bay Arch Bridge was constructed to cross the Humber River to lakeshore parks to the west of the river.
Саябақтар
Көл жағалауының әртүрлі бөліктерінде бірнеше атаулы саябақтар орналасқан. Саннисайдтың батыс бөлігі, Хамбер өзенінен басталып, Бату павильонының батысына дейін созылады және бұл аймақ Канададағы теміржол құрылысын дамытқан пионер-инженер Казимир Гзовскийдің құрметіне аталған. Саябақта оның өмір жолы туралы көрмелер орналасқан 1960 жылдарда салынған ескерткіш бар. Саябақта балалар ойын алаңы, демалуға арналған аймақтар, тағам сататын дүкен, жаңбыр суын жинауға арналған тоған және тізгінсіз жүруге рұқсат етілген иттерге арналған алаң бар. Иттерге арналған тізгінсіз айма Хамбер өзенінің құйылысынан шығысқа қарай орналасқан. 1964 жылы 1956 жылғы Венгрия революциясын еске алу мақсатында Король сарайы мен Саннисайд павильоны арасындағы саябақтар Будапешт паркі деп аталды. Аймақта осы қақтығысқа арналған үлкен ескерткіш, демалуға арналған аймақтар, балалар ойын алаңы және суда ойнауға арналған бассейн бар. Бульвар клубының шығысында орналасқан кішкентай жағажайы бар шағын саябаққа Вими Ридж паркеті деп ат қойылған. Одан шығысқа қарай Мэрилин Белл саябағы орналасқан, ол Мэрилин Беллдің тарихи Оңтүстік Онтарио көлінде жүзгеннен кейін құрға шыққан жерге жақын орналасқан.
The lakefront has several named parks along different sections. Sunnyside's western section, from the Humber River to west of the Bathing Pavilion is named in honour of Casimir Gzowski, a pioneer engineer in the building of railways in Canada. The park houses a monument built in the 1960s that has displays of his personal history. The park contains a children's playground and picnicking areas, a food concession stand, a stormwater catchment pond, and a leash free dog area. The dog off leash area is located to the east of the mouth of the Humber River. In 1964, to commemorate the Hungarian Revolution of 1956, the parklands between the Palais Royale and the Sunnyside Pavilion were named Budapest Park. The area has a major monument to the conflict, picnic lands, a children's playground and a wading pool. A small parkette located east of the Boulevard Club with a small beach is named Vimy Ridge Parkette. Further east is Marilyn Bell Park, near the location where Marilyn Bell came ashore after her historic Lake Ontario swim.
Саннисайд велосипед паркі
Sunnyside Bike Park – аймақтағы топырақ велосипедтерімен айналысуға арналған заңды демалыс велосипед кешені. Ол Лейк-Шор бульварының солтүстігінде, Эллис даңғылы мен Колборн Лодж Драйвы арасында, жаңбыр су тоғанының батысында орналасқан. Паркте бірнеше бөлім бар: дағдыларды жетілдіру аймағы, помп-тректер, секіру жолдары және "түсіп қабырғадан секіру" алаңы. Парк 2014 жылдың шілде айында ашылды.
The Sunnyside Bike Park is a recreational bicycling facility providing legal dirt biking activities in the area. It is situated on the land north of Lake Shore Boulevard between Ellis Avenue and Colborne Lodge Drive, west of a stormwater pond. It has several different sections: a skills zone, pump tracks, jump lines and a "drop and wall ride". The park opened in July 2014.
Қайықпен жүзу және су ағысы
1912 жылғы жартастың артында Онтарио Плейстен Хэмбер өзеніне дейінгі қорғалған су жолы бар. 2006 жылы Мэрилин Белл паркінде, Джеймсон даңғылының басында Аждаһа қайықтары чемпионаты үшін арнайы су арнасы салынды. 600 метрлік су арнасы басқа қайық жарыстары үшін тым қысқа, оның ұзындығы 1300 метрге дейін ұзартылуы мүмкін. Хэмбер шығанағының сулары қайықпен жүзуге танымал. Бірнеше каноэ, ескек және аждаһа қайықтары клубтары бар. Бульвар клубы, бұрынғы Паркдейл каноэ клубы Ронсеваль даңғылының шығысында маринасы және теннис корты бар үлкен кешенді басқарады. Аргонавт ескек клубы Даулинг даңғылының басында, жағалауда орналасқан және аймақта жаттығулар жүргізеді.
A protected waterway from Ontario Place to the Humber River exists behind the 1912 breakwater along the full length. In 2006, a special watercourse was built at the foot of Jameson Avenue at Marilyn Bell Park for a Dragon Boat Championships. At 600 metres, it is too short for other boating races and may be extended to 1300 metres in length. The waters of Humber Bay are popular for boating. Several canoe, rowing and dragon boating clubs exist. The Boulevard Club, the former Parkdale Canoe Club operates a large facility to the east of Roncesvalles Avenue with a marina and tennis courts. The Argonaut Rowing Club is headquartered at the foot of Dowling Avenue on the waterfront and trains in the area.
Жағажайлар
Саннисайд жағалауында бірнеше жағажай бар. Бульвар клубының шығысында шағын жағажай орналасқан. Оның ең шығыс нүктесінде бастапқы жардың кішкентай бөлігі сақталған. Бұл – аймақтағы түпнұсқа жағалаудың соңғы қалдығы. Негізгі жағажай Қыдырыс павильонының оңтүстігінде жатыр. Жағажайда бірнеше пляж волейболы алаңына орын жеткілікті. Мұнда падлбордтарды жалға алуға болады. Бұл жерде дракон қайық клубы жұмыс істейді. Суда жүзуге болады, бірақ қатты жаңбырдан кейін бірнеше күнге жүзу жабылады, себебі Хамбер өзеніне ағып келген бактериялардың саны артады. Жаздың көп бөлігінде жағажайда жүзуге рұқсат, бірақ Онтарио көлінің су температурасы 25 градустан жоғары көтерілмейді. Бұрын жағажайдағы су жүзуге тым лас деп есептелген, бірақ ластануды одан әрі азайту жөнінде жұмыстар жүргізілуде. Өзенді ластаған дауылдық судың көп бөлігін тоқтату үшін үлкен туннель салынды, су ағынды суларды тазартуға бағытталды. 2007 жылы Лейк Шор бульварының солтүстігінде екі дауылдық суды басқару тоғаны салынды. Жағажай бойындағы мақтаныштар су жағдайы туралы ақпарат береді. 2012 жылы Торонто қаласының су департаменті Еглинтон Кросстаун LRT құрылысы кезінде қазылған топырақтан Хамбер өзенінің сағасына жақын жасанды аралдар тізбегін салуды ұсынды, бұл өзен ағынын жағажайдан алысқа бұруға мүмкіндік береді. Күшті жаңбырлар өзенге зиянды заттарды шайып жіберіп, оның сағасына жақын жағажайларда жүзуді уақытша қауіпті етеді. Ұсынылған Хамбер аралдары жағалаудан шамамен бір километрге созылады және өзен ағынын терең суға бағыттайтын су асты дамбасымен байланыстырылады.
There are several beaches along the Sunnyside waterfront. A small beach exists to the east of the Boulevard Club. At its easternmost point, a small area of the original bluff still exists. This is the last vestige of the original shoreline in the area. The main beach is located to the south of the Bathing Pavilion. There is room for several courts of beach volleyball. Paddleboards are available for rental here. A dragon boat club exists at the site. The water is safe for swimming, except after major rainfalls, when swimming is closed for several days due to high bacteria counts attributed to run off into the Humber River. The beach is open for swimming most of the summer, although Lake Ontario's water temperature does not rise above 25 degrees Celsius. The water at the beach was long considered too polluted for swimming, but efforts are being made to reduce pollution further. A major tunnel was built to contain most of the storm water that was polluting the river, diverting the water to wastewater treatment. Two storm water management ponds were built north of Lake Shore Boulevard West in 2007. Water conditions are indicated by flags posted along the beach. In 2012, the City of Toronto water department proposed using landfill from soil excavated during the construction of the Eglinton Crosstown LRT to construct a chain of artificial islands near the mouth of the Humber River to divert its flow away from the beach. Heavy rains can flush pollutants down the river, temporarily making the beaches near its mouth unsafe for swimming. The proposed Humber Islands would extend approximately one kilometre off shore, and would be connected by an underwater berm, directing the river's flow into deep water.
Жоспарлар
Торонто қаласының әкімшілігінің қалалық кеңесі осы жағалау аймағын зерттеуге тапсырыс берді, бұл зерттеу "Батыс жағалау бойынша халықпен кеңесу" деп аталады. Жоспарларға жаяу жүргіншілер, демалыс және велосипед жолдары үшін кеңістік ашу мақсатында Lake Shore Boulevard West көшесінің бағытын өзгерту кіреді.
The City of Toronto government City Council has commissioned a study of this area of the waterfront entitled the "Western Waterfront Public Consultation". Plans include the realignment of Lake Shore Boulevard West to free up space for pedestrian, recreational and cycling uses.