Жаңа Оңтүстік Уэльс Ауылдық Өрттен Қорғау Қызметі

Кіріспе

Ерікті өрт сөндіру агенттігі

Жаңа Оңтүстік Уэльс ауылдық өрт сөндіру қызметі (NSW RFS) – еріктілерге негізделген өрт сөндіру агенттігі және Жаңа Оңтүстік Уэльс үкіметінің мемлекеттік органы. NSW RFS Жаңа Оңтүстік Уэльстің және Джервис шығанағының аумағының шамамен 95% аумағында өртке қарсы қорғауға жауапты, ал қалалық аймақтар мен халықтың 90% астамы – Өрт сөндіру және құтқару NSW-нің жауапкершілігінде. NSW RFS штаттағы орман өрттеріне жауап беруші басты агенттік. Бұдан өзге, олар ғимарат өрттеріне, көлік өрттеріне, автокөлік апаттарына және басқа да көптеген төтенше жағдайларға жауап береді, сондай-ақ жергілікті қоғамдарға алдын алу шаралары туралы кеңес береді. NSW RFS – әлемдегі ең ірі ерікті өрт сөндіру қызметі, құрамында 71 234 ерікті мүше бар. Олар 1 994 бригадаға (жергілікті бөлімшелерге) бөлінген. 2019 жылғы мәліметтер бойынша, қызметте жоғары деңгейдегі операциялық басқару және әкімшілік қызметтерді атқаратын 936 жалақылы қызметкер жұмыс істейді. Агенттік жыл сайын шамамен 30 000 оқиғаға барады. Агенттікке комиссары Роб Роджерс басшылық етеді, ол Төтенше жағдайлар және тұрақтылық министріне есеп береді. NSW ауылдық өрт сөндіру қызметі қауымдастығы (RFSA) – NSW RFS-нің ерікті және жалақылы мүшелерінің ресми өкілдік ұйымы. RFSA RFS-тің барлық деңгейдегі қызметін қолдаумен қатар, бригадаларға, мүшелерге және олардың отбасыларына көмек көрсетеді. NSW RFS Австралиядағы ең қатты орман өрті – Black Summer (2019–20) кезінде алдыңғы қатарда болды.

Тарих

1997 жылға дейін Жаңа Оңтүстік Уэльстегі орман өрттерін сөндіру қызметі негізінен бірыңғай басшылық тізбегі жоқ, кең ауқымды шатыр астында жұмыс істейтін 200-ден астам жеке өрт сөндіру агенттіктерінің жиынтығы болды. Қызметтің ядросы, сол кезде де, қазір де, жергілікті тағайындалған Өртке қарсы басқару офицерінің басшылығымен аудандық кеңестер бойынша ұйымдастырылған ерікті бригадалар еді. Өртке қарсы күрес жұмыстары 1949 жылы құрылған Орман өрттерін сөндіру қоры арқылы қаржыландырылды, ол сақтандыру компаниялары, жергілікті кеңестер және мемлекеттік үкімет есебінен толықтырылды. Әртүрлі мемлекеттік комитеттер мен кеңестер түрлі мемлекеттік өрт сөндіру агенттіктерінен, кеңестерден және ерікті өкілдерден таңдалған мүшелермен орман өрттеріне қатысты операцияларды бақылады. Бұл топтар заңнама мен техникалық тәсілдерді әзірледі, бірақ орман өрттерін басқару жөніндегі жауапкершіліктің басым бөлігі 1909 жылғы Өрт сөндіру бригадалары туралы заңға сәйкес белгіленген арнайы орман өрті аймақтарындағы жекелеген жергілікті кеңестерге жүктелді. Бұл заң Өрт комиссарлары кеңесінің (қазіргі Өрт және құтқару қызметі NSW) қызмет көрсететін аумақтарын жариялады және Сидней мен Ньюкасл қалалық аймақтарын, сондай-ақ маңызды аймақтық және ауылдық қалалардың көпшілігін қамтыды. 1994 жылдың қаңтар айындағы қалыпты емес ауа райы салдарынан NSW жағалауында 800-ден астам орман өрті шықты. 200 мыңнан астам гектар жер мен 205 үй өртенді. 120 адам жарақат алды және төрт адам қаза тапты, оның ішінде Wingello орман өртін сөндіру бригадасының ерікті өрт сөндірушісі (жеті адам да жарақат алды). Апаттан келген қаржылық шығын 165 миллион долларға бағаланды. Одан кейін өткізілген ұзақ сотал тергеу нәтижесінде мемлекеттік үкіметке NSW-де орман өрттерін басқаруға жауапты жекелеген орган құру ұсынылды. 1997 жылғы Ауылдық өрттер туралы заң 1 қыркүйекте жарияланды, ал Фил Коперберг комиссар болып тағайындалды. Орман өрттерін сөндіру қызметі департаментінің бас директоры ретінде Коперберг 1994 жылғы өрттермен күрескен өрт сөндіру агенттіктеріне басшылық етті және Ауылдық өрттер туралы заңға әкелген заңнаманы әзірлеуде маңызды рөл атқарды.

Prior to 1997, bushfire fighting services in New South Wales were essentially a patchwork of more than 200 separate fire fighting agencies working under a loose umbrella with no single chain of command. The core of the service, then as now, was the volunteer brigades that were organised along council district lines under the command of a locally appointed Fire Control Officer. Fire fighting efforts were funded by the Bush Fire Fighting Fund, established in 1949 and financed by insurance companies, local council and the State Government. A variety of State run committees and councils oversaw bush fire operations with members drawn from various Government fire fighting agencies and council and volunteer representatives. These groups developed legislation and techniques but in the main responsibility for bushfire management was vested in individual local councils in dedicated bush fire areas as determined under the 1909 Fire Brigades Act. This Act proclaimed the areas serviced by the Board of Fire Commissioners (now Fire and Rescue NSW) and covered the urban areas of Sydney and Newcastle together with most regional and country towns of any significance. In January 1994, extreme weather conditions resulted in over 800 bush fires breaking out along the coast of NSW. More than of land and 205 homes were burnt. 120 people were injured and four people were killed, including a volunteer firefighter from the Wingello Bush Fire Brigade (seven were also injured). The financial cost of the disaster was estimated at $165 million. The lengthy Coronial Inquiry that followed recommended the State Government introduce a single entity responsible for the management of bush fires in NSW. The 1997 Rural Fires Act was proclaimed on 1 September, with Phil Koperberg announced as Commissioner. As Director General of the Department of Bush Fire Services, Koperberg had been in command of the fire agencies battling the 1994 fires and was instrumental in developing the legislation that led to the Rural Fires Act.

Еріктілер бригадалары, 18961936

Бұта өрттерін ұйымдастырылған түрде бақылау 1896 жылы Берриган қаласында алғашқы ерікті бұта өрт сөндіру бригадалары құрылған кезде басталды. Бұл бригада 1890 жылдардағы Викторияның солтүстігі мен Жаңа Оңтүстік Уэльстің оңтүстік-батысындағы ірі өрттерге жауап ретінде құрылды. Бұл 1898 жылғы 1 ақпанда Гиппсленд аймағында болған «Қызыл сейсенбі» өртіне әкеп соқты, оның салдарынан 12 адам қаза тауып, 2000 ғимарат қирады. 1916 жылы Жергілікті өзін-өзі басқару заңы жергілікті кеңестерге осы бригадаларды құруға, басқаруға және күтуге рұқсат беру арқылы бұта өрттерінің алдын алуға және оларды жоюға мүмкіндік берді. 1930 жылы «Бұта өрттері туралы» заңның қабылдануы жергілікті кеңестерге бұта өрттері офицерлерін тағайындау құқығын берді, олардың өкілеттіктері Жаңа Оңтүстік Уэльс өрт сөндіру бригадасының Бас офицерінің өкілеттіктерімен салыстыруға болады. Бұл өртке қарсы бақылау офицерлері өздеріне бекітілген жергілікті кеңес аудандарындағы бұта өрттерін басқаруға жауапты болды.

Буш өрт кеңесші комитеті, 1939-1948

1939 жылдың қыркүйек айында орман өрттерін болдырмау және олардың зиянын азайту мәселелерін талқылау үшін өрттен қорғау органдарының конференциясы шақырылды. Орман өрттері жөніндегі консультативтік комитет құрылды. Бұл комитеттің заңдық өкілеттігі болмағанмен, ол халыққа өрт қауіпсіздігі шараларын сақтау қажеттігін насихаттады және орман өрттерін сөндіру бригадаларының маңыздылығын атап көрсетті. Сонымен қатар, комитет 1949 жылғы Орман өрттері заңына әкелген заңнаманы әзірлеуге де үлкен үлес қосты.

Жаңа Уэльс провинциясының ауылдық өрт сөндіру қызметі, 1997 жылдан қазіргі уақытқа дейін

Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының ауылдық өртке қарсы қызметі 1997 жылғы «Ауылдық өрттер туралы» заңмен құрылды, ол 1997 жылғы 10 шілдеде мақұлданды және 1997 жылғы 1 қыркүйекте күшіне енді. «Ауылдық өрттер туралы» заң 1949 жылғы «Буш өрттері туралы» заңды жойды, осылайша Буш өрттеріне қарсы кеңес және оның комитеттерін таратып жіберді. Бұл органдардың мүшелері өкілеттігін тоқтатты, бірақ оларды алмастыратын органда лауазымды қызмет атқаруға құқылы болды. Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының ауылдық өртке қарсы қызметінің консультативтік кеңесі құрылды. Кеңес құрма өрттерінің алдын алу және бақылаумен тікелей немесе жанама байланысы бар тоғыз өкілден тұратын болды; құрма өрттерін сөндіру қызметін басқаратын комиссар кеңестің төрағасы болып тағайындалды. Кеңестің міндеті – министр мен комиссарға ауылдық өртке қарсы қызметтерді басқаруға қатысты кез келген мәселе бойынша кеңес беру және есеп беру, сондай-ақ ауылдық өртке қатысты халыққа білім беру бағдарламалары, ауылдық өрт сөндірушілерді оқыту және қызмет стандарттары мәселелері бойынша комиссарға кеңес беру болды. Заңмен бекітілген орган – Буш өрттерін үйлестіру комитеті де құрылды. Бұл комитет комиссар төрағалық ететін 12 мүшеден тұратын болды. Комитет ауылдық өрттерді басқаруды ұйымдастыруға және комиссарға орман өрттерінің алдын алу бойынша кеңес беруге жауапты болды. Комитет «ауылдық өртке қарсы аудан құрылған кез келген жергілікті билік органдарының барлық аумағы үшін» Буш өрттерін басқару комитетін құруы керек еді. Әрбір басқару комитеті құрылғаннан кейін үш ай ішінде өзінің аумағы үшін операциялық жоспар мен құрма өрттерінің тәуекелін басқару жоспарын дайындап, Кеңеске ұсынуға міндетті болды. Бірінші жоспар екі жылда бір рет, екіншісі – бес жылда бір рет қарастырылатын еді. Жаңа заңның 102-бабы Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының Буш өрттерімен күресу қорының орнына Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының ауылдық өрттермен күресу қорын құрды. Сақтандыру компаниялары, жергілікті кеңестер және Қаржы министрлігінен түсетін төрт айлық жарналар бұрынғы заңда белгіленгендей бірдей пропорцияда жалғастырылды: Мемлекеттік Қаржы министрлігінен – 14%, сақтандыру саласынан – 73,7%, жергілікті кеңестерден – 12,3%. Осы кезеңде болған ірі орман өрттері: Литгоу (1997), «Қара Рождество» (2001–2002), Орталық жағалау (2006), Junee (2006), Pulletop (2006), Австралия маусымы (2006–2007), Warrumbungles (2013), Жаңа Оңтүстік Уэльс (2013), Carwoola (2017), Tathra (2018) және «Қара жаз» (2019–2020).

The NSW Rural Fire Service was established by the Rural Fires Act 1997 which was assented to on 10 July 1997 and came into force on 1 September 1997. The Rural Fires Act repealed the Bush Fires Act, 1949 thereby dissolving the Bush Fire Council and its Committees. Members of these bodies ceased to hold office but were entitled to hold office on a replacing body. The Rural Fire Service Advisory Council of New South Wales was established. The Council was to consist of nine representatives with a direct or indirect association with bush fire prevention and control; the Commissioner in charge of bush fire fighting services was ex officio to be the Chairperson of the Council. The task of the Council was to advise and report to the Minister and Commissioner on any matter relating to the administration of rural fire services, and to advise the Commissioner on public education programs relating to rural fire matters, training of rural fire fighters, and on the issue of Service Standards. A statutory body – the Bush Fire Co ordinating Committee – also was established. This was to consist of 12 members including the Commissioner who was to act as Chairperson. The Committee was to be responsible for the administration of rural fires management as well as advising the Commissioner on bush fire prevention. The Committee was to constitute a Bush Fire Management Committee for "the whole of the area of any local authority for which a rural fire district is constituted". Each Management Committee was to prepare and present to the Council a plan of operations and bush fire risk management plan for its area within three months of establishment. The former was to be reviewed every two years; the latter every five years. Section 102 of the new act established the New South Wales Rural Fire Fighting Fund to replace the New South Wales Bush Fire Fighting Fund. Quarterly contributions from insurance companies, local councils and the Treasury were to continue in the same proportions as under previous legislation – 14% from the State Treasury, 73.7% from the insurance industry and 12.3% from local Councils. Major bushfires during this period were at Lithgow (1997), Black Christmas (2001–02), Central Coast (2006), Junee (2006), Pulletop (2006), Australian season (2006–07), Warrumbungles (2013), New South Wales (2013), Carwoola (2017), Tathra (2018), and Black Summer (2019–20).

Атқарушы директорлар

Комиссия төрағасынан өзге, қызметтің жоғары басшы құрамын құрайтын төрт атқарушы директор бар. Осы атқарушы директорлар дайындық және мүмкіндіктерді (қазіргі Кайл Стюарт), технология, қаржы және құқық (қазіргі Стивен О'Малли), адамдар мен стратегия (қазіргі Трина Шмидт) және далалық жұмыстар (қазіргі Питер МакКечни) салаларына жауапты.

Қосылу

NSW RFS-ке қосылғысы келетін азаматтар RFS веб-сайтында ниет білдіру өтінішін толтырады.

Көлік құралдарын қолдау

NSW RFS әр түрлі көмекші көліктерді пайдаланады. Олар мынадай топтарға бөлінеді:
Персонал тасымалдаушылар. Әдетте Toyota Landcruiser немесе Land Rover Defender үлгісіндегі 4WD көліктер. Соңғы уақытта бұл тізімге Toyota Hilux, Nissan Navara, Volkswagen Amarok, Mitsubishi Triton және Ford Ranger да қосылды. Операциялық басқару көліктері. Бұл мобильді байланыс орталықтары шағын 4WD типті көліктерден бастап автобус сияқты үлкен көліктерге дейін болуы мүмкін. Өрт сөндіру шараларына қатысатын техниканы сумен қайта жабдықтау үшін арналған үлкен су тасымалдайтын танкерлер. Асхана бөлімдері. Асханалардың көлемі шағын тіркемелерден бастап, толық жабдықталған, жылжымалы ас үйлерге дейін әр түрлі болуы мүмкін. Асхана бөлімдерін әдетте арнайы асхана бригадалары басқарады, бірақ аймақтар мен бригадалар өздерінің асхана бөлімдерін де пайдалана алады. Жарық мұнаралары. Персонал тасымалдаушы көліктердің немесе басқа да қызметтік көліктердің артына тіркеліп сүйретіледі. Түнгі операцияларды, мысалы, автокөлік апаттарын жарықтандыру үшін қолданылады. Қайықтар. Суға орналастырылған немесе персонал тасымалдаушы көліктердің немесе басқа да қызметтік көліктердің артына тіркеліп сүйретіледі. Суда өрт сөндіру жұмыстарында пайдаланылады.

Әуе қатынасы

NSW ауылдық өртке қарсы қызметі авиациялық бөлімшесін басқарады және Австралиядағы ең ірі өрт сөндіру ұшақтары паркіне ие. NSW RFS-тің бір Boeing 737 Air Tanker, екі Citation ұшағы және алты тікұшағы бар, оның ішінде Chinook та бар. Өрт сөндіру, су шашу, барлау, ақпарат жинау және тасымалдау мақсатында бірнеше ұшақтармен шарттар жасалған. NSW RFS ұшақтарына қосымша камера технологиясы және түнгі көру мүмкіндігі үнемі қосылып жатыр.

Тану

Құрылғаннан бері NSW ауылдық өрт сөндіру қызметі және оның құрамындағы адамдар көптеген жолдармен мойындалды.

Батылдық үшін комиссия мүшесінің марапаты

2000 жылдан бері келесі үш өрт сөндіруші Комиссардың Батылдық медалімен – ең жоғары ішкі наградасымен – марапатталды, ол "өте қауіпті жағдайларда ерекше батылдық танытып, адам өміріне нақты және маңызды қауіп төнген кезде жасалған айқын батылдық әрекеттері" үшін беріледі. 2000: Капитанның орынбасары Дэвид Квинливан (өлімнен кейін), 1998 жылғы Уингелло өртінде өзінің құтқару тобын сақтап қалған үшін өмірін қиғандығы үшін. 2000: Майкл Янг – сол оқиға кезінде көрсеткен батылдығы үшін. 2012: 2010-2011 жылдарғы Квинсленд су тасқыны кезінде 45 азаматты тікұшақпен құтқарып алғандығы үшін капитанның орынбасары Кендалл Томпсон. Комиссардың Батылдық медалімен қатар, Томпсон Батырлық үшін Бенджамин Франклиннің өрт сөндіру қызметі сыйлығымен, сондай-ақ Австралия Корольдік өмірді сақтау қоғамы мен Австралия Корольдік гуманитарлық қоғамының наградаларымен марапатталды.

Батылдық үшін комиссардың мақтау қағазы

Батылдық медалімен қатар, Комиссардың Батылдығы үшін мақтауы "қауіпті жағдайда жасалған батыл әрекетті" таниды, онда өмірге қауіп Батылдық үшін Комиссардың наградасын беруге жеткіліксіз болғанмен, ескеруге лайық. Мемориалдық бақтың дизайны екі жартылай шеңберлі ескерткіш қабырғадан тұрады, олардың ішінде NSW RFS өрт сөндірушісінің қола мүсіні, тірегінде айнасы бар және 2020 жылы Кума қаласының жанында құлаған Bomber 134 ұшағының қола винт лопасының көшірмесі орналасқан. Онда қызмет барысында қаза болған NSW RFS мүшелері мен мердігерлердің есімдері тізілген. Ескерткіш NSW Ауылдық Өртке Қарсы Қызмет Қауымдастығы мен NSW Ауылдық Өртке Қарсы Қызмет арасындағы серіктестік аясында құрылды, олар бірлесіп құрылысқа қаржы бөлді.