Кіріспе

Антонио Гарридо (2 ақпан 1944 жылы туған) – испандық кәсіби гольфшы. Ол Еуропалық турда бес рет және Еуропалық аға турда екі рет жеңіске жеткен. 1979 жылғы Райдер Кубогында Континенттік Еуропа гольфшілерінің алғаш рет қатысуға құқық алған турнирінде ойнады.

Кәсіби мансап

Гарридо 1972 жылы алғашқы ресми маусымнан бастап Еуропалық турда ойнады және 1972 мен 1986 жылдар аралығында бес турнирде жеңіске жетті. Ол Еуропалық турдың алғашқы ресми турнирі – 1972 жылғы Испания ашық турнирін ұтып алып, танымал болды. Оның ең табысты жылы 1977 жыл болды, ол Мадрид ашық турнирі мен Бенсон және Хеджес Халықаралық ашық турнирін жеңіп, "Құрмет ордені" бойынша үшінші орынға ие болды. Сол маусымда ол Севе Балестероспен бірге Испания үшін Гольф әлем кубогын жеңіп алды, Филиппиннен үш соққымен озып кетті. Осы әлем кубогындағы жеңісінен кейін ол 1978 жылғы Мастерс турниріне шақырылды, бірақ кезеңдік сынақтың бірінші кезеңінен өтпеді. 1979 жылы Континенттік Еуропадан келген ойыншылар Райдер кубогында ойнауға құқылы болғанда, Гарридо мен Балестерос – Континенттік Еуропадан бәсекеге түскен жалғыз екі ойыншы болды. Гарридо 1994 жылдан бастап Еуропалық қарт ойыншылар турынде ойнады. Ол 1994 жылдан 1999 жылға дейін ерекше табысқа жетті, "Құрмет ордені" бойынша ешқашан 11-ден төмен орын алмады, екі рет жеңіске жетті – 1994 жылғы Shell Scottish Seniors Open және 1997 жылғы Lawrence Batley Seniors турнирлерінде, сондай-ақ 12 рет күміс жүлдегер атанды.

Жеке өмір

Гарридоның ұлы Игнасио табысты Еуропалық тур гольфшысы болды; ол 2003 жылы Volvo PGA чемпионатында жеңіске жеткен. 1997 жылы Гарридолар Перси мен Питер Аллистен кейін Райдер Кубогында ойнаған екінші әке мен ұл жұбы болды. Антонио Гарридоның кіші інісі Герман да Еуропалық турда гольфшы болған. Екеуі Еуропалық турда жеңіс туғызған алғашқы ағайындылар еді. Кейіннен Мануэль мен Севе Балестерос, Франческо мен Эдоардо Молинари, сондай-ақ Расмус пен Николай Хёйгаардтар олардан кейін келді.