Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Калифорнияда құрылған өздігінен әрекет ететін ұйым.
Vigilante organization founded in California
Сан-Франциско қадағалау комитеті 1851 жылы құрылған өздігінен әрекет ететін топ болды. Оның құрылуына Сидней қаздары деген қылмыстық топтың әрекеттері себеп болды. 1856 жылы Сан-Франциско, Калифорния қалалық әкімдігіндегі кең таралған қылмыс пен жемқорлыққа жауап ретінде ол қайта жандандырылды. 1848 жылы алтынның табылуынан кейін халықтың тез өсуі комитетті қайта құру қажеттігінің себебі ретінде көрсетілді. Бұл шағын қала, шамамен 900 адамнан тұратын, өте жылдам түрде 20 000-нан астам халқы бар қалаға айналды. Негіздеушілер халықтың өсуі бұрынғы құқық қорғау органдарының күшіне басым келгенін және өздігінен қорғану әскерлерін құруға әкелгенін мәлімдеді. Бұл әскерлер сегіз адамды дарға асты және бірнеше сайланған шенеуніктерді отставкаға кесуге мәжбүр етті. Әрбір қадағалау комитеті үш айдан кейін ресми түрде өкілеттіктерінен бас тартты.
The San Francisco Committee of Vigilance was a vigilante group formed in 1851. The catalyst for its formation was the criminality of the Sydney Ducks gang. It was revived in 1856 in response to rampant crime and corruption in the municipal government of San Francisco, California. The explosive population growth following the discovery of gold in 1848 was cited as the source of the alleged need for the revival of the committee. The small town of about 900 individuals grew to a booming city of over 20,000 very rapidly. Founders alleged that the growth in population overwhelmed the previously established law enforcement, and led to the organization of vigilante militia groups. These militias hanged eight people and forced several elected officials to resign. Each Committee of Vigilance formally relinquished power after three months.
1851 жыл
1851 жылғы 9 маусымда сақтық комитеті өз мақсаттарын жариялаған жазбаша қағиданы жариялау арқылы құрылды және 10 маусымда Австралияның Сидней қаласынан Джон Дженкинс комиссия ұйымдастырған сотта кеңседен сейф ұрлағаны үшін кінәлі деп табылғаннан кейін дарға асылды: сол кезде Калифорния заңы бойынша ірі ұрлық өлім жазасымен жазаланды. 13 маусымда Daily Alta California газетінде мына мәлімдеме жарияланды:
The 1851 Committee of Vigilance was inaugurated on June 9 with the promulgation of a written doctrine declaring its aims and hanged John Jenkins of Sydney, Australia, on June 10 after he was convicted of stealing a safe from an office in a trial organized by the committee: grand larceny was punishable by death under California law at the time. The June 13 Daily Alta California printed this statement:
Комитет 700 мүшеден тұратынын мақтан тұтты және заңды түрде құрылған қалалық үкіметке қатар және қарсы жұмыс істейтінін мәлімдеді. Комитет мүшелері өз штаб-пәтерін сот процесінің артықшылықтарынан айырылған күдіктілерді тексеру және қамау үшін пайдаланды. Комитет полициялық жұмыстармен айналысты, жарамсыз пансионаттар мен кемелерді тексерді, иммигранттарды елден шығарды және әскерлерін парадқа шығарды. Комитет төрт адамды дарға асты; біреуін қамшымен жазалады (сол кезде бұл жаза кең таралған); он төрт адам Австралияға жер аударылды; он төрт адамға Калифорнияны тастап кету туралы ресми емес бұйрық берілді; он бес адам мемлекеттік органдарға тапсырылды; ал қырық бір адам босатылды. 1851 жылғы Сақтық комитеті қыркүйек сайлауларында таратылды, бірақ оның басшы мүшелері 1853 жылға дейін кездесулерін жалғастырды. Комитет өрт қойғандарды жазалауға да тырысты.
It boasted a membership of 700 and claimed to operate in parallel to, and in defiance of, the duly constituted city government. Committee members used its headquarters for the interrogation and incarceration of suspects who were denied the benefits of due process. The committee engaged in policing, investigating disreputable boarding houses and vessels, deporting immigrants, and parading its militia. Four people were hanged by the committee; one was whipped (a common punishment at that time); fourteen were deported to Australia; fourteen were informally ordered to leave California; fifteen were handed over to public authorities; and forty one were discharged. The 1851 Committee of Vigilance was dissolved during the September elections, but its executive members continued to meet into 1853. The committee also tried to punish arsonists.
1856 жыл
Қадағалау комитетінің көптеген жетекшілері 14 мамыр 1856 жылы қайта құрылып, 1851 жылғы конституцияның түзетілген нұсқасын қабылдады. Ол Нью-Йорктегі ірі ұрлық қылмысы үшін түрмеде жаза өтеді. Сайлауға байланысты саяси алабұды және мақаланың жариялануы Кейсидің Джеймс Кингті атуына себеп болды. 1856 жылғы комитет 1851 жылғы комитетке қарағанда әлдеқайда ірі болды, қатарында 6000 адам бар еді. Комитет Сан-Францисконың ресми үкіметімен тығыз байланыспен жұмыс істеді. Қадағалау комитетінің төрағасы Уильям Т. Коулман губернатор Дж. Нили Джонсонның жақын досы болды, екеуі де қаладағы тұрақтылықты қамтамасыз ету мақсатымен бірнеше рет кездесті. Сол кездегі тағы бір маңызды тұлға, кейін Азамат соғысында танымал болған Уильям Т. Шерман. Шерман банкте жұмыс істеп жүргенде, губернатор Джонсон Комитеттің әрекеттерін тоқтату үшін оны штаттық милицияның Сан-Франциско бөлімшесінің командирі болуға шақырды. Шерман бұл лауазымды Кейси Кингті өлтіргенге екі күн бұрын қабылдады. 1856 жылғы Қадағалау комитеті 11 тамыз 1856 жылы таратылды және бұл оқиғаны "Ұлы шерумен" атап өтті. Көрнекті тұлғаларға Уильям Телл Коулман, Мартин Дж. Берк, Сан-Франциско мэрі Генри Ф. Тесхемачер және Сан-Францисконың алғашқы полиция бастығы Джеймс Ф. Кертис кірді. 1856 жылғы қадағалаушылардың штабы жиналыс залдарынан, кеңес бөлмелерінен, әскери асхана мен қару-жарақ қоймасынан, медпункттен және түрме камераларынан тұрды, барлығы қаптар мен зеңбіректермен нығайтылған. 1856 жылғы комитет полициялық жұмыс, тергеулер және құпия сот процестерімен де айналысты, бірақ ол өзінің алдыңғысына қарағанда батылдығы мен бүлікшілдігімен ерекшеленді. Ең бастысы, ол штаттық милицияға арналған үш қару жөнелтілімін тәркіледі және Калифорния Жоғарғы сотының төрағасын соттады. Кейси қарсыласы "The Evening Bulletin" газетінің редакторы Джеймс Кингті, оның Нью-Йорктегі қылмыстық өмірін ашатын мақала жариялағаны үшін атып өлтірді. Кинг сонымен қатар, Кораны Ричардсонды өлтіргені үшін жазаланбағанын сенген қалалық шенеуніктердің жемқорлығын айыптады: Кораның алғашқы соты қазылар алқасының келісімге келмеуімен аяқталды және қазылар алқасына пара берілді деген қауесет тарады. Кейсидің достары оны түрмеге жасырын кіргізді, себебі оның асылатынан қорқып жүрді. Бұл асылу, наразы азаматтардың тиімсіз құқық қорғау жүйесіне реакциясы немесе сот процесінің әділ шешім шығаруына сенім болды. Тарихи әдебиеттер көбінесе бұрынғы көзқарасты қабылдады: жан қорғаушылардың заңсыздығы мен қатыгездігі қалада заң мен тәртіп орнату қажеттілігімен ақталады. Сан-Францискодағы жан қорғаушылардың белгілі сыншыларының бірі генерал В. Т. Шерман болды, ол Сан-Францискодағы милицияның екінші дивизиясының генерал-майоры лауазымынан кетті. Шерман өзінің естеліктерінде былай деп жазды: [Жан қорғаушылар] баспасөзді бақылағандықтан, өз тарихын жазды және әлем оларға Сан-Францисконы бұзақылар мен қатыгездерден тазартқаны үшін құрмет көрсетеді; бірақ олардың табысы қауіпті қағиданы дамытуға ықпал етті, ол кез келген уақытта халықтың билікті басып алуын ақтады; және Қадағалау комитеті қоғамның ең жақсы емес, ең нашар элементтерінен құралмасы мүмкін деп кім айта алады? Шындығында, Сан-Францискода, нақты билік қалалық әкімшіліктен комитет залына ауысқаннан кейін, қалалық әкімшілікті жайлаған сот орындаушылары, констебльдер және бұзақылардың сол тобы "Жан қорғаушылардың" қызметіне алынды.
The Committee of Vigilance was reorganized on 14 May 1856 by many of the leaders from the first one and adopted an amended version of the 1851 constitution. and serving a prison term for Grand Larceny in New York. The combination of the political unrest surrounding the election and the article resulted in Casey's shooting of James King. The 1856 committee was also much larger than the committee of 1851, claiming 6,000 in its ranks. The committee worked very closely with the formal government of San Francisco. The president of the Vigilance Committee, William T. Coleman, was a close friend of Governor J. Neely Johnson and the two men met on several occasions working towards the shared goal of stabilizing the town. Another important figure at this time who would later come to make a name for himself in the Civil War is William T. Sherman. Sherman was running a bank when Governor Johnson requested he become the commander of the San Francisco branch of the state militia in order to curb the activities of the Committee. Sherman accepted the position two days before the murder of King by Casey. The 1856 Committee of Vigilance dissolved on 11 August 1856, and marked the occasion with a "Grand Parade". Notable people included William Tell Coleman, Martin J. Burke, San Francisco mayor Henry F. Teschemacher, and San Francisco's first chief of police James F. Curtis. Vigilante headquarters in 1856 consisted of assembly halls, meeting rooms, a military kitchen and armory, an infirmary, and prison cells, all of which were fortified with gunny sacks and cannons. The 1856 committee also engaged in policing, investigations, and secret trials, but it far exceeded its predecessor in audacity and rebelliousness. Most notably, it seized three shipments of armaments intended for the state militia and tried the chief justice of the California Supreme Court. while Casey shot James King of William, editor of rival newspaper The Evening Bulletin, for publishing an editorial that exposed Casey's criminal record in New York. King had also denounced the corruption of City Officials who he believed had let Cora off the hook for Richardson's murder: Cora's first trial had ended in a hung jury, and there were rumors that the jury had been bribed. Casey's friends sneaked him into the jail precisely because they were afraid that he would be hanged. This hanging may have been a response by frustrated citizens to ineffectual law enforcement, or a belief that due process would result in acquittals. Popular histories have accepted the former view: that the illegality and brutality of the vigilantes was justified by the need to establish law and order in the city. One prominent critic of the San Francisco vigilantes was General W. T. Sherman, who resigned from his position as Major general of the Second Division of Militia in San Francisco. In his memoirs, Sherman wrote:
As [the vigilantes] controlled the press, they wrote their own history, and the world generally gives them the credit of having purged San Francisco of rowdies and roughs; but their success has given great stimulus to a dangerous principle, that would at any time justify the mob in seizing all the power of government; and who is to say that the Vigilance Committee may not be composed of the worst, instead of the best, elements of a community? Indeed, in San Francisco, as soon as it was demonstrated that the real power had passed from the City Hall to the committee room, the same set of bailiffs, constables, and rowdies that had infested the City Hall were found in the employment of the "Vigilantes."
Британдық Колумбияның істеріндегі ықпалы
Сан-Франциско Сақтық комитетінің бұрынғы мүшесі, дәрігер Макс Фифер, Фрейзер каньонындағы алтын асығысында Йельге (Британдық Колумбия) көшіп келді және 1858 жылы Фрейзер өзенінде Сақтық комитетін ұйымдастыруға қатысты. Сан-Францискода қараланған Филадельфиялық адвокат Нед Макгоуэнды қуған Сақтық комитеті 1858-1859 жылдары Төменгі Фрейзердегі қан төгілмеген Макгоуэн соғысында белгілі бір рөл атқарды. "Соғыс" деп аталатын оқиғаның соңында Макгоуэн судья Мэтью Бейли Бегби тарапынан Британдық Колумбияда Фиферге шабуыл жасады деген айыппен сотталды, бірақ Макгоуэннің қорғаныс мәлімдемесі, онда Сан-Франциско жан сақшыларының қызметі мен оның жеке тәжірибесі туралы айтылған, Бегбиге әсер етіп, оны алаңдатты. Бегби, колониялық губернатор Джеймс Дуглас сияқты, Британдық Колумбияның алтын өңірлеріндегі жағдайдың хаостыққа ұшырауына жол бермеуге бекінді.
A former member of the San Francisco Committee of Vigilance, physician Max Fifer, moved to Yale, British Columbia at the time of the Fraser Canyon Gold Rush, and participated in the organization of a Vigilance Committee on the Fraser River in 1858 to address issues of lawlessness and a vacuum of effective governmental authority created by the sudden influx of prospectors to the new British colony. The Vigilance Committee, which in San Francisco had persecuted disgraced Philadelphia lawyer Ned McGowan, played a role in the bloodless McGowan's War on the lower Fraser in 1858–1859. At the end of the so called "War", McGowan was convicted by Judge Matthew Baillie Begbie of an assault against Fifer in British Columbia but McGowan's defense statement, which described some of the activities of the San Francisco vigilantes and his own personal experience of vigilantism, impressed and disturbed Begbie who, like Colonial Governor James Douglas was determined to prevent conditions in the goldfields of British Columbia from deteriorating into mob rule.