Канаданың тұңғыш әйел елшісі Бланш Мегердің өмірбаяны. Израиль, Австрия, Швеция елшісі, сонымен қатар Халықаралық атом энергия агенттігінің төрағасы болды. Тарих, дипломатия.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бланш Маргарет Мигер (1911 жылғы 27 қаңтар – 1999 жылғы 25 ақпан) – Канаданың алғашқы тағайындалған әйел елшісі. Ол 1958 жылдан 1961 жылға дейін Израильдегі, 1962 жылдан 1966 жылға дейін Австриядағы және 1969 жылдан 1973 жылға дейін Швециядағы Канада елшісі қызметін атқарды. Ол сонымен қатар Кипр, Уганда және Кениядағы жоғары комиссар болды, ал 1964-1965 жылдары Халықаралық атом энергиясы агенттігі Басқармасының төрағасы болды.
Blanche Margaret Meagher, (January 27, 1911 – February 25, 1999) was a Canadian diplomat who became the nation's first ever appointed female ambassador. She served as Canadian Ambassador to Israel from 1958 to 1961, Austria from 1962 to 1966, and Sweden from 1969 to 1973. She was also High Commissioner to Cyprus, Uganda and Kenya, and chaired the International Atomic Energy Agency Board of Governors from 1964 to 1965.
Ерте өмір
Мейгер Новая Шотландияның Галифакс қаласында Джон Николас және Бланш (құрметті әкесі Силс) Мейгердің алты баласының бірі ретінде дүниеге келді.
Meagher was born in Halifax, Nova Scotia, the fifth of six children of John Nicholas and Blanche (née Seals) Meagher.
Білім
Мейгер академиялық стипендиямен Далхаузи университетінде оқыды, онда ол 1932 жылы саяси ғылымдар бакалавры дәрежесін алды. Оқудан тыс уақытта ол университет кампусының Ұлттар Лигасы қоғамының белсенді мүшесі болды. 1935 жылы ол Далхаузи университетінен француз және неміс әдебиеті бойынша магистр дәрежесін алды, ал кейін 1937-1938 жылдары саяси ғылымдар бойынша аспирантурада оқыды.
Meagher attended Dalhousie University on an academic scholarship, where she earned a Bachelor of Arts degree in political science in 1932. Outside the classroom, she was also an active member of the campus’ League of Nations Society. In 1935, she earned a Masters of Arts in French and German Literature from Dalhousie University and later took post graduate studies in political science from 1937 to 1938.
Ерте мансап
1932 жылдан 1942 жылға дейін Мейгер Галифакстағы Сент-Томас-Аквинас мектебінде кіші орта мектеп мұғалімі болды.
From 1932 to 1942, Meagher was a junior high school teacher at St. Thomas Aquinas School in Halifax.
Дипломатиялық мансап
1942 жылы Екінші дүниежүзілік соғыста Канаданың соғыс уақытындағы күш-жігеріне жауап ретінде Сыртқы істер департаменті Еуропаға соғысуға кеткен офицерлерді уақытша алмастыру үшін білімді әйелдерді клерк ретінде жұмысқа алу мақсатында «шұғыл шара» ретінде арнайы конкурстар өткізді. Мигер сыртқы қызметке қабылдау емтиханын тапсырған он екі әйелдің бірі болды және департаментке қосылған алғашқы әйел дипломат атанды. Бұл әйелдер кіші сыртқы істер офицері лауазымында қызмет етті, бірақ төртінші санаттағы клерктердің жалақысын алды. 1944–1945 жылдары Мигер соғыстың соңында канадалық әскерлерді елге қайтаруға көмектесу үшін шақырылған бірнеше дипломаттардың орнына уақытша Вашингтонға жіберілді. 1945 жылы ол Хью Льюэллин Кинлейсайд басшылығымен Мексикадағы Канада елшілігінде қызмет етті. Ол ресми түрде үшінші хатшы болып жұмыс істеді, бірақ оның лауазымы «жергілікті дәреже» деп сипатталды, яғни ол шетелде сыртқы істер хатшысы деп есептелді, бірақ Оттавадағы клерк мәртебесі мен жалақысын сақтап қалды. 1947 жылы Канада үкіметі әйелдерді офицерлік лауазымдарға жұмысқа алуға қойған тыйымын алып тастағанда, Мигер қажетті емтихандарды тапсырып, Канада Сыртқы істер қызметінде екінші хатшы дәрежесіне ресми түрде тағайындалды. Мексикадағы қызмет мерзімін аяқтағаннан кейін ол 1949 жылдан 1953 жылға дейін Оттавада қызмет етті және осы кезеңде бірнеше Біріккен Ұлттар Ұйымының конференцияларына қатысты. Содан кейін ол Норман Александр Робертсон басшылығымен Лондонға ауыстырылды, Канаданың жоғары комиссариатында бірінші хатшы (1953–1955) лауазымына, кейін кеңесші (1955–1956) лауазымына тағайындалды.
In 1942, in response to the Canadian wartime effort in World War II, the Department of External Affairs held special competitions as an "emergency measure" to recruit educated women as clerks to temporarily replace the officers who had left to fight in Europe. Meagher was one of twelve women who passed the foreign service entrance examination and became the first female diplomats to join the department. These women served in the roles of junior foreign service officers but were paid as grade four clerks. In 1944–45, Meagher was temporarily posted to Washington, D. C., to replace various diplomats who were recalled to assist in the repatriation of Canadian troops toward the end of the war. In 1945, she was posted to the Embassy of Canada in Mexico City, serving under Hugh Llewellyn Keenleyside. There, she formally acted as Third Secretary, but her position was described as "local rank", meaning she was considered a foreign secretary abroad but maintained her status and salary as a clerk in Ottawa. In 1947, when the Canadian government lifted its ban on hiring female officers, Meagher passed the necessary exams and was officially appointed to Second Secretary rank in the Canadian Foreign Service. After finishing her term in Mexico, she served in Ottawa from 1949 to 1953, and attended several United Nations conferences during that time. She was then transferred to London, serving under Norman Alexander Robertson, and appointed to the rank of First Secretary (1953–1955) on the Canadian High Commission, and later to the position of Counselor (1955–1956).
Елшілік мансап
1957 жылы Мейгер Израильге уәкілдік етуші болып тағайындалды, ал 1958 жылы Израильдегі Канаданың толық уақытты тұрақты елшісі болды. 1961 жылға дейін осы лауазымды атқарған Мейгер елшілік қызметін атқарған алғашқы канадалық әйел атанды. Ол сонымен қатар 1961 жылдың сәуірінен желтоқсан айына дейін Кипрдегі жоғарғы комиссар болып қызмет етті. 1962 жылдан 1966 жылға дейін Мейгер Австриядағы Канада елшісі болды, бұл лауазымда Венадағы алғашқы және жалғыз әйел елші болды. Осы кезеңде ол Халықаралық атом энергиясы агенттігінде Канада өкілі болды, ал 1964-1965 жылдары агенттіктің төрағасы қызметін атқарды. 1967 жылы Мейгер Канаданың Уганда мен Кениядағы жоғарғы комиссары болып тағайындалды. Израиль, Австрия, Кения, Уганда және Кипрдегі қызметтерімен ол жаңа дәуір ашты, себебі ол осы елдердің әрқайсысындағы миссия басшысы болған алғашқы әйел болды. Кейін ол 1969 жылдан 1973 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Канаданың Швециядағы елшісі болып жұмыс істеді. Осы уақыт ішінде ол Қытай Халық Республикасымен келіссөздер жүргізіп, «Канаданың коммунистік Қытайды мойындау мәселесін шешуге» көмектесу арқылы Қытай-Канада дипломатиялық қарым-қатынастарын орнатуда маңызды рөл атқарды.
In 1957, Meagher was appointed to Israel as chargé d’affaires, and then as the full time resident Canadian ambassador to Israel in 1958. In this appointment, which she held until 1961, Meagher became the first Canadian woman to hold an ambassadorial position. She simultaneously served as High Commissioner to Cyprus from April to December 1961. Meagher next became the Canadian ambassador to Austria from 1962 to 1966, and in this position was the first and only female ambassador in Vienna. During this time, she was also the Canadian representative on the International Atomic Energy Agency, of which she was later chair between 1964 and 1965. In 1967, Meagher took on the role of Canadian High Commissioner to Uganda and Kenya. She broke ground with the terms she served in Israel, Austria, Kenya, Uganda, and Cyprus, as she was the first female head of mission in each of these countries. She later worked as Canada's ambassador to Sweden from 1969 until her retirement in 1973. During this time, she actively conducted negotiations with the People’s Republic of China and played a key role in establishing Sino Canadian diplomatic relations by assisting in "[ironing] out Canada's recognition of communist China."
Кейінгі өмір және өлім
Дипломатиялық қызметтен зейнетке шыққаннан кейін Мейгер халықаралық және жергілікті деңгейде түрлі лауазымдарда қызметін жалғастырды. 1973 жылы ол Сыртқы істер министрлігінің Дальхаузи университетіне келген алғашқы әйел дипломаты болды. 1974 жылғы қарашада ол Канаданы БҰҰ-ның Дүниежүзілік азық-түлік конференциясында өкілдік етті, онда әлемдік азық-түлік қауіпсіздігі мәселесі талқыланды. Мейгер сондай-ақ бірнеше рет Канаданың Ұлттық музейлерінің қамқорлар кеңесіне мүше болып сайланды, Атлантикалық Канада аймағының өкілі ретінде жұмыс істеді. Жергілікті деңгейде ол Нова-Скотияның жоғары білім беру мекемелерінің басқару кеңесінде бірнеше рет қызмет етті, оның ішінде 1984 жылдан 1989 жылға дейін Нова-Скотия өнер және дизайн колледжі мен Атлантикалық теология мектебі де болды. Мейгер 1999 жылы 88 жасында дүние салды.
After retirement from her diplomatic career, Meagher continued to serve in various capacities internationally and locally. In 1973, she became External Affairs’ first female foreign service visitor to Dalhousie University. In November 1974, she represented Canada at the United Nations World Food Conference, which addressed the global problem of food insecurity. Meagher also served as a member of the National museums of Canada's board of trustees on several occasions, acting as the representative on behalf of the Atlantic Canada region. At the local level, she served in several board of governors of Nova Scotian post secondary institutions, including the Nova Scotia College of Art and Design from 1984 to 1989, as well as the Atlantic School of Theology. Meagher died in 1999 at the age of 88.
Мұра
Оның жынысы мен әлеуметтік жағдайы ескерілгенде, Мегердің Канада Сыртқы істер қызметіндегі еңбегі дипломатиядағы әйелдерге жол ашуда маңызды рөл атқарды деп есептеледі. Көптегендер оның мансабы әйелдердің ерлермен тең деңгейде дипломатиялық қызмет атқара алатынын көрсетті, бұл Сыртқы істер қызметін дәстүрлі түрде ерлер басымдығын құратын дипломатиялық корпусына көбірек әйелдерді қабылдауға итермеледі. Мегер Канаданың сыртқы саясатындағы өзінің бірегей және ықпалды орнының жақсы білген. Ол сұхбатында былай деді: "Барған жерімде мен ғана емес, дипломатиялық корпуста да әйелдердің саны өте аз болды. [ ] Әрине, мен жаңа жол аштым және мен қаншалықты жақсы жұмыс істесем немесе сәтсіздікке ұшырасам, одан кейін басқа әйелдердің тағайындалуына, кем дегенде біраз уақытқа, әсер ететін шығар." Өмір бойы үйленбегендіктен, Мегер Сыртқы істер қызметінде толық уақыт жұмыс істеуге мүмкіндік алды, әйтпесе үкімет белгілеген шектеулерге байланысты үйленген әйелдерге федералдық мемлекеттік қызметте жұмыс істеуге рұқсат берілмес еді.
In light of her gender and social circumstances, Meagher's work in the Canadian Foreign Service is generally considered to have been significant in paving the way for women in diplomacy. Many believe that her career proved that women could perform diplomatically at the same level as men, which pressured the Foreign Service to continue to incorporate more women into their traditionally male dominated diplomatic corps. Meagher was conscious of her unique and influential position in Canadian foreign affairs. In an interview, she stated: “Not only was I the only woman head of mission everywhere I went, there were very few women members of any rank in the diplomatic corps. [ ] I was, after all, blazing a trail and whether I performed well, or fell flat on my face might have had some influence, at least for a time, on the appointment of other women.”Because she remained single throughout her life, Meagher was able to pursue a full time career in the Foreign Service, which would otherwise not have been permitted due to government imposed restrictions on married women holding federal civil service jobs.
Марапаттар мен құрметтер
1974 жылы Мейгер "дипломатиядағы мансабы және халықаралық қатынастарға қосқан үлесі" үшін Канада орденінің офицері болып тағайындалды. Оның осы салаға қосқан үлесіне Канаданың алғашқы әйел елшісі, басқару кеңесінің алғашқы әйел төрағасы және Канаданың алғашқы әйел жоғары комиссары лауазымдары кіреді. Мейгер Нова-Шотландияның жоғары оқу орындарынан бірнеше құрметті диплом алды. 1970 жылы ол өзі бітірген Далхаузи университетінен құрметті азаматтық құқық докторы дәрежесін алды. Сонымен қатар, ол 1974 және 1975 жылдары Санкт-Франциск-Ксавьер және Сент-Мэри университеттерінен екі құрметті докторлық диплом алды. Далхаузи университеті халықаралық қатынастар саласындағы магистрлік бағдарламаға қабылданатын студенттерге берілетін Саяси ғылымдар бойынша Маргарет Мигер стипендиясын да құрды.
In 1974, Meagher was appointed an officer of the Order of Canada for her "career in diplomacy and contribution to international affairs". Some of these contributions include her diplomatic service as the first female Canadian ambassador, first woman to chair a board of governors and first female Canadian high commissioner. Meagher had received several honorary degrees from Nova Scotian post secondary institutions. In 1970, she was awarded the degree of Doctor of Civil Law honoris causa by Dalhousie University, her alma mater. She had also been awarded two honorary doctorates from St. Francis Xavier University and Saint Mary's University in 1974 and 1975, respectively. Dalhousie University also developed the Margaret Meagher Fellowship in Political Science, awarded to a student entering the Master of Arts program in the field of international relations.