Кіріспе

Қолдықтың біркелкілігі
Гомохиралдылық – бұл хиралдылықтың немесе қолдықтың біркелкілігі. Объектлер өздерінің айнадағы бейнесімен толық сәйкес келмейтін жағдайда хиральды болып саналады. Мысалы, адамның оң және сол қолы шамамен бір-бірінің айнадағы бейнесі болып табылады, бірақ олар өздерінің айнадағы бейнесі емес, сондықтан хиральды. Биологияда 20 табиғи аминқышқылының 19-ы гомохиральды, L хиральды (сол жақты), ал қанттар D хиральды (оң жақты). Гомохиралдылық – бұл құрамындағы барлық бөліктері бірдей энантиомер (атомның немесе молекуланың оң немесе сол жақты нұсқасы) болатын энантиопауэрлік заттарды да білдіре алады, бірақ кейбір дереккөздер мұндай терминді қолдануға қарсы. Гомохиралдылықтың мақсаты белгісіз, бірақ ол ақпарат сақтаудың бір түрі сияқты көрінеді. Бір ұсыныс бойынша, ол үлкен ұйымдасқан молекулалардың қалыптасуындағы энтропиялық кедергілерді азайтады. Аминқышқылының энантиопауэрлік үлгілерінен гөрі рацемиялық (энантиомерлік қоспа) аминқышқылынан ірі агрегаттардың көп көлемде түзілетіні тәжірибелік жолмен расталды. Биологиялық организмдерде аминқышқылы көбінесе сол жақ пішінде (L аминқышқылы) және қанттар оң жақ пішінде (R қанттар) кездеседі. Ферменттер реакцияларды катализдейтін болғандықтан, олар гормондар, токсиндер, хош иістер және тағамдардың дәмі сияқты көптеген басқа химиялық заттарға да гомохиралдылықты жүзеге асырады. Глицин ахиральды, сондай-ақ кейбір басқа да протеиногенді емес аминқышқылы ахиральды (мысалы, диметилглицин) немесе D энантиомерлік пішінде болады. Биологиялық организмдер әртүрлі хиральдылыққа ие молекулаларды оңай ажырата алады. Бұл иіс және дәм сезімі сияқты физиологиялық реакцияларға әсер етуі мүмкін. Карвон, эфир майларында кездесетін терпеноид, L пішіндегіде бұрыш, ал R пішіндегіде қарақұмық иісімен ерекшеленеді. Гомохиралдылық дәрілерге де әсер етеді. Талидомидтің сол жақ пішіндегісі таңғы ауруды емдейді, ал оң жақ пішіндегісі туа біткен ақауларға себеп болады. Көптеген дәрілер рацемиялық қоспа (екі хиральдылықтың тең мөлшері) және энантиопауэрлік дәрі (тек бір хиральдылық) түрінде қол жетімді. Өндіріс процесіне байланысты энантиопауэрлік пішіннің өндірілуі стереохимиялық қоспалардан қарағанда қымбатқа түсуі мүмкін. Өсімдіктердің өсу бағытында белгілі бір хиральдылық болуы мүмкін, тіпті сиырлардың шайнау қозғалысы да бір бағытта 10% артық болады.

Симметрияны бұзу

Өмір молекулаларындағы гомохиралдылықтың пайда болу теорияларын ұсынылған механизміне қарай детерминистік немесе кездейсоқ негізделген деп жіктеуге болады. Егер себеп пен салдар арасында байланыс болса, яғни айна симметриясын бұзуға себеп болатын нақты хиральдық өріс немесе әсер болса, теория детерминистік деп есептеледі; әйтпесе, ол кездейсоқтық (рандомдылық) механизмдеріне негізделген теория ретінде жіктеледі. Биологиялық гомохиралдылықтың пайда болуына қатысты әртүрлі теорияларды өмірдің енантиодискриминация кезеңінен бұрын (биотикалық теориялар) немесе кейін (абиотикалық теориялар) пайда болғанына қарай да жіктеуге болады. Биотикалық теориялар гомохиралдылықтың – өмірдің табиғи автокөбейткіш процесінің нәтижесі екенін айтады, яғни бір хиралдылықты немесе екіншісін басып озумен өмірдің пайда болуы біз байқаған хиралдылықтармен бірге сирек оқиға ретінде болған, немесе өмірдің барлық хиралдылықтары тез пайда болған, бірақ апаттық жағдайлар мен күшті бәсекелестік салдарынан, басқа байқалмаған хиралдылық басымдықтары «жеңімпаз» хиралдылық таңдауларының басымдығымен және метаболикалық, энантиомерлік байыту арқылы жойылған. Егер осылай болғанда, жойылған хиралдылық белгілерінің қалдықтары табылуы керек еді. Мұндай жағдай болмағандықтан, қазіргі уақытта биотикалық теориялар қолдау таппайды. Хиральдық консенсустың табиғи автокөбейткіш процесс ретінде пайда болуы термодинамиканың екінші заңымен де байланысты.

Детерминистік теориялар

Детерминистік теорияларды екі топқа бөлуге болады: егер бастапқы хиральдық әсер белгілі бір кеңістікте немесе уақыт мезгілінде болса (көздеудің жеткілікті үлкен аумақтарында немесе уақыт аралықтарында орташа мәні нөлге тең болса), онда теория жергілікті детерминистік теория ретінде жіктеледі; егер хиральдық әсер хиральдық таңдау жасалған кезде тұрақты болса, онда ол әмбебап детерминистік теория ретінде жіктеледі. Жергілікті детерминистік теориялар мен кездейсоқ механизмдерге негізделген теориялардың жіктеме топтары қабаттасуы мүмкін. Сыртқы хиральдық әсер бастапқы хиральдық тепе-теңсіздікті детерминистік жолмен тудырған жағдайда да, нәтижелік белгі кездейсоқ болуы мүмкін, себебі сыртқы хиральдық әсердің өзге жердегі энантиомерлік қарсы әрісі бар. Детерминистік теорияларда энантиомерлік тепе-теңсіздік сыртқы хиральдық өріс немесе әсердің нәтижесінде пайда болады, ал биомолекулаларға бейімделген түпкілікті белгі соған байланысты болады. Рацемиялық бастапқы материалдардан рацемиялық емес қоспаларды жасаудың детерминистік механизмдеріне мыналар жатады: асимметриялық физикалық заңдар, мысалы, электрәлсіз өзара әрекеттесу (космостық сәулелер арқылы) немесе асимметриялық орталар, мысалы, дөңгелек поляризацияланған жарық, кварц кристалдары немесе Жердің айналуы, β-радиолиз немесе магнитохиральдық эффект. Ең қабылданған әмбебап детерминистік теория – электрәлсіз өзара әрекеттесу. Бір рет қалыптасқаннан кейін хиральдық таңдау жасалады. Бір болжам бойынша, Мурчисон метеоритіндегі молекулаларда энантиомерлік тепе-теңсіздіктің табылуы гомохиральдылықтың экзогендік тегін қолдайды: Mie шашырауынан туындаған дөңгелек поляризацияланған жарықтың бар екенін көрсететін дәлелдер бар, ол ғарыштағы хиральдық материалдың ішінде энантиомерлік артықтықтың қалыптасуына ықпал етуі мүмкін. Тағы бір болжам (Вестер-Ульбрихт гипотезасы) физикалық процестердің негізгі хиральдығының (Партитет бұзуға қараңыз), мысалы, бета-ыдыраудың, биологиялық маңызды молекулалардың жартылай өмір сүру мерзімінің сәл өзгеше болуына алып келетінін ұсынады.

Беріліс

Жүйеде маңызды энантиомерлік толықтану орын алғаннан кейін, бүкіл жүйе бойынша хиральдылықтың таралуы қалыпты жағдай. Бұл соңғы қадам хиральды берілу сатысы деп аталады. Асимметриялық синтездегі көптеген стратегиялар хиральды берілуге негізделген. Атап айтқанда, органикалық реакциялардың органокатализі, мысалы, пролин арқылы Маних реакцияларында маңызды рөл атқарады. Хиральды асимметрияның таралуына қатысты ұсынылған модельдердің кейбіреулері – полимеризация, эпимеризация немесе сополимеризация.

Рацемиялық амин қышқылдардағы оптикалық ажыратылым

L аминқышқылының арасындағы байланысты түсіндіретін теория жоқ. Мысалы, аланин, кішкентай метил тобы бар, және фенилаланин, үлкен бензил тобы бар, егер алынса, L аланиннің D фенилаланинге қарағанда L фенилаланинге қандай жағынан ұқсас екені және барлық L аминқышқылының таңдалуына қандай механизм себеп болады деген қарапайым сұрақ туындайды, себебі аланин L, ал фенилаланин D болуы мүмкін.

2004 жылы хабарланғандай, артық рацемикалық D,L аспарагин (Asn), ол қайта кристалдану кезінде кез келген изомердің кристалдарын спонтанды түрде түзеді, аргинин (Arg), аспарагин қышқылы (Asp), глутамин (Gln), гистидин (His), лейцин (Leu), метионин (Met), фенилаланин (Phe), серин (Ser), валин (Val), тирозин (Tyr) және триптофан (Trp) сияқты бірге болатын рацемикалық аминқышқылының асимметриялық ажыратылуын тудырады. Бұл аминқышқылының энантиомерлік артық мөлшері индуктордың, яғни Asn, энантиомерлік артық мөлшерімен дерлік сызықты түрде байланысты. 12 D,L аминқышқылының (Ala, Asp, Arg, Glu, Gln, His, Leu, Met, Ser, Val, Phe және Tyr) және артық D,L Asn қоспасынан қайта кристалдау кезінде Asn-мен бірдей конфигурациялы барлық аминқышқылылар басымдықпен кристалданады. Бірақ, соңғы уақытта гомохирал сөзі энантиомерлік таза деген мағынада қолданылады. Бұл кейбір журналдарда рұқсат етіледі (бірақ ұсынылмайды), оның мағынасы осы журналдардағы изомерлер жұбындағы бір оптикалық изомерге басымдық беретін процесс немесе жүйеге айналады.