Кіріспе

Америка Құрама Штаттарындағы құрылыс.

Тарих

Сол кезде Сент-Пол қаласының тарихи қойма ауданындағы дамуды коммерциялық емес ұйым ретінде үйлестіретін Лоуэртаунды қайта дамыту корпорациясы шамамен үш жыл бойы 40-шы блокты толтыруға тырысты. Қала орталығындағы бизнес-ауданның шығысындағы Мэрс паркіндегі жер Лоуэртаунның жаңаруының кіндігі болды, ал Лоуэртаунды қайта дамыту корпорациясының атқарушы директоры Вейминг Лу бір жалға алушы – қалалық YMCA концепциясымен құрылыс салушыларды көндірді. Блоктағы қолданыстағы мүлікті қайта пайдалану жобасын іске асыруға жасалған әрекеттер сәтсіз аяқталды, сондай-ақ Висконсин штатының Мэдисон қаласындағы Карли Капитал тобының қарапайым тұрғын үй және қызмет көрсету саудасы бойынша ұсынысы да қабылданбады. Қала Карли жобасын дамыту үшін федералды үкіметтен қалалық даму бойынша іс-қимыл грантын (UDAG) алды және үш ай мерзіммен жаңа құрылыс салушыларды іздеді. Бойсклэр және Омни Венчур, Ltd., Миннеаполистің Халықаралық базар алаңының құрылыс салушылары, жауап берді. Роберт Бойсклэр жобаны өз міндетіне алды. Жобаның сәулетшілері ретінде Миллер, Хансон, Вестербек және Белл таңдалды. Олар Лоуэртаун корпорациясы үшін 40-шы блокты зерттеген және Бойсклэр үшін Лейкпойнт мұнарасы, Фолс және Риверплейстегі Пинакл сияқты тұрғын үйлерді жобалау тарихына ие болды. Гальтье алаңы, Сент-Пол қаласын құруға тарихи қатысы бар Рим католик шіркеуінің діни қызметкері Люсьен Гальтье есімімен аталады.

Дизайн

Архитектуралық элементтердің орналасуы мен пішіні құрылыс салушы, қала және Лоуэртаун корпорациясы арасында келіссөздер тақырыбы болды. Бұдан өзге, жобаға қатысқан қаржылық серіктестіктер архитектуралық тұрғыдан бейнеленуі керек болды, осылайша кешендік кеңістіктің меншігі бірнеше жалдаушыларға бөліне алатын еді. Көше бойындағы алты қабатты негіздің болуы, айналасындағы алты қабатты ғимараттардың карнизін сақтау үшін қажет болды және тарихи және дизайндық талаптармен анықталды. Блокты толыққанды толтыру туралы шешім экономикалық мақсаттарға орай жасалды. Базаға қарай бір бұрыштық мұнара түрінде ұсынылған тұрғын үйлер екі мұнараға бөлінді. Биік мұнара – Джексон мұнарасы, Федералдық авиация басқармасының шектеуінен сәл төмен, 452 фут (138 м) биіктікте. Төменгі мұнара – Сибли мұнарасы, Меарс паркінің фасадынан 60 фут (18 м) артқа орналасқан. Ғимарат сызығынан басталатын атриумның орнына, ғимарат фасадынан тысқары қарай созылған және жеті қабатты шыңына қарай басқышпен төмендейтін екі қабатты шатыр жасалды. Құрылыс салушы оның ені 37 метр болғанын қалаған, бірақ ол 90 футқа дейін тарылды. Галтье Плаза мен Ферма Кредит Банкін қала орталығына байланыстыратын аспан жолы "мерекелік" дизайнмен, екі қабатты шатырлармен, көп мөлшерде шынымен және Галтьеге сәйкес келетін кремді және қызыл алюминиймен жасалуы ұсынылды. Лоуэртаунның Вейминг Лу және қала жоспарлау бөлімінің қызметкерлері стандартты Вирандель фермасы мен қола алюминийге қатысты талаптарынан мойын алмады. Галтье Плаза 1986 жылы ашылды.

Жобаның қиындықтары

Жобаның құрылысына кем дегенде 140 миллион доллар жұмсалды, бұл YMCA және басқа да бөліктерді есептемегенде. Жобаның әртүрлі бөліктері жеке-жеке қаржыландырылды. Жалға берілетін пәтерлер Порт әкімшілігі арқылы жеке институционалдық инвесторларға сатылған облигациялар есебінен қаржыландырылды; YMCA жеке учаскеде орналасты; ал жеке қаржыландырудың көп бөлігі инвесторлардан капитал түрінде және Chemical Bank-тан кредит түрінде түсті. Құрылыс кезінде мәселелер туды, шығындар жоспардан асып кетті, қаржы ресурстары жеткіліксіз болды, пайыздық ставкалар жоғары болды, кешігулер орын алды, сондай-ақ нарықты талдау және жобалауда стратегиялық қателіктер жіберілді. Жобаның кешігуіне байланысты арендаторларды тарту қиын болды. Ақырында, жеке инвесторлар шамамен 42-45 миллион доллар көлеміндегі капиталдық шығындарға ұшырады, ал Chemical Bank кредит бойынша шамамен 90 миллион доллар жоғалтты. Порт басқармасы жобаның сол бөлігі бойынша төлемді тоқтатудан кейін жалға берілетін пәтерлерді иелігіне алды – олар үшін 32 миллион доллар кредит берген және бұл шамамен 36 миллион долларға бағаланған. YMCA, жалға берілетін тұрғын үйлер және энергетикалық қондырғыны есептемегенде, жобаның қалған бөлігі (сауда орындары, кеңселер, пәтерлер және тұрақ) 1989 жылы 10-12 миллион долларға канадалық инвесторға сатылды. Генри Зайдан пәтерлерді сату және сауда алаңдарын аймақтық деңгейдегі жоғары сегменттен аудан мен қала тұрғындарына қажетті қызметтерге бағыттуды жоспарлады. Ол тамақ алаңын бірінші қабатқа көшірді. Рецессия кезінде бос сауда және кеңсе кеңістіктерін толтырғаннан кейін Зайдан 1992 жылы Galtier Plaza жобасынан бас тартты, ал 1996 жылы ипотека иесі ипотеканы алу арқылы меншік құқығын алды, басқару компаниясын өзгертті және 1999 жылы Galtier-ді Wasmer, Schroeder & Company басқаратын инвесторлар тобына сатқанға дейін бірнеше номиналды жақсартулар жасады. Wasmer тобы кең ауқымды қайта жаңарту жобасына инвестиция салды, оның ішінде бос сауда алаңын кеңсе кеңістігіне айналдырды. 2003 жылы Galtier-дегі тұрғын үй кешендері Тед Бигосқа тиесілі Bigos Investments компаниясына сатылды, ал Wasmer тобы 2006 жылы Калифорниядағы инвесторлар тобына коммерциялық және тұрақ жайларын сатты. Galtier-дің коммерциялық бөлігінде қазір бірнеше мейрамхана, дүкен, конференц-зал және Unity One Credit Union кредит бірлестігі орналасқан. Сауда және кеңсе кеңістіктерінің 85%-ға жуығы пайдаланылуда.

Бүгін

Жылдар бойы ғимараттың табысы тұрақсыз болды, біріншіде сауда орталығы, содан кейін ойын-сауық орталығы ретінде пайдаланылды, ал қазіргі уақытта жеке дайындық академиясы, түрлі технологиялық компаниялар, іс-шаралар мен презентациялар өткізетін орын (ескі кинотеатрлардың орнында салынған), мейрамхана және тағамдар алаңы орналасқан. 2009 жылдың жазында Galtier Plaza атау құқығы сатып алынғаны және ғимарат Cray Plaza деп аталатыны жарияланды, себебі ғимараттың жаңа "негізгі" арендаторы Cray Inc. болды. Бұл кешен Development Design Group-тан бірінші орынды дизайн үздіклігі сыйлығын, National Mall Monitor Center's of Excellence-тан бірінші орынды және Signs of the Times сыйлығын электр таңба графикасы бойынша жеңіп алды.