Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Panhard Dyna Z – Франциядағы Panhard компаниясы 1954 жылдан 1959 жылға дейін шығарған жеңіл автомобиль. Ол алғаш рет 1953 жылғы 17 маусымда Париж қаласындағы Les Ambassadeurs атты мейрамханада баспасөз өкілдеріне таныстырылды және келесі жылы өндіріске түсті. 1959 жылы оның орнына Panhard PL 17 келді.
The Panhard Dyna Z is a lightweight motor car produced by Panhard of France from 1954 to 1959. It was first presented to the press at a Paris restaurant named Les Ambassadeurs on 17 June 1953 and entered production the following year. In 1959, it was replaced by the Panhard PL 17.
Өмірбаян
Панхард әлемдегі ең көне автокөлік өндірушілерінің бірі болды және 1945 жылдан бері экономикалық тұрғысынан тиімді автомобильдер шығарумен танымал болды. Panhard, Citroën сияқты, өзін автомобильдердегі жаңа үрдістерді емес, оларды қалыптастырушы деп есептеді, ал Dyna Z ерекше инженерлік шешімдердің әсерлі жиынтығын ұсынды. 1955 жылы Citroën Panhard-тың автомобиль бизнесінің 25 пайызына иелік етті, ал келесі екі жылдың ішінде екі компанияның ұлттық дилерлік желілері біріктірілді. Бұл Citroën және Panhard дилерлеріне кеңейтілген нарыққа қол жеткізуге мүмкіндік берді, оның ішінде шағын автомобильдер, орташа өлшемді седан және үлкен автомобильдердің ассортименті енді қолданысқа түсті. Бұл Panhard Dyna Z-ге өндірістің соңғы жылдары бұрынғы модельдері ешқашан ие болмаған нарыққа қол жеткізу деңгейін сыйлады. Сату көлемі арта түсті.
Panhard was one of the world's oldest auto manufacturers and, since 1945, had become known for producing economical cars. Panhard, like Citroën, considered itself a leader, not a follower of automotive trends, and the Dyna Z featured an impressive array of unusual engineering choices. In 1955, Citroën had taken a 25% holding in Panhard's automobile business and during the next two years the national dealership networks of the two businesses were integrated. This gave Citroën and Panhard dealers an expanded market coverage, incorporating now a small car, a medium sized saloon and a large car range. It gave the Panhard Dyna Z, during its final years in production, a level of market access that its predecessor had never enjoyed. Sales benefited.
Үлгілерді әзірлеу
1954 жылы Dyna X үлгісі анағұрлым ағымдайытқырылған Dyna Z үлгісімен алмастырылды. Бұл үлгі кейіннен, сол кездегі стильдерге сай келу үшін 1959 жылы PL 17 деп аталып шығарылды. Алдыңғы үлгі Dyna X және оның дизайнына ықпал еткен Panhard Dynavia концептісі сияқты, Dyna Z-дің корпусы бастапқыда алюминийден жасалған, ал алдыңғы және артқы бөліктері болат түтікшелермен, ал төбесі болат пластиналармен нығайтылған. Автомобиль корпусына алюминий парақтарын қолдану туралы шешім, әскери ұшақтарға деген сұраныстың күрт төмендеуі салдарынан өндірушілерде металлтың көп қоры қалған кезде қабылданды, бірақ кейінгі жылдары болат парақтарының бағасы салыстырмалы түрде артып, тиімділігі жоғары болды. Басқа дереккөздер модельдің бастапқы құнындағы қателіктерді атап көрсетеді, онда алюминий орамдарынан қалған қиындықтар ескерілмеген, ал осы қиындықтардан дене панельдері кесілген. Жан Панхардтың жақсы ниетпен сұхбаттасқан журналиске берген түсіндірмесі "ешкім қиындықтарды абдырағанша төмен бағамен сатып алуға құштар емес еді, ал осы айырмашылық – біздің пайдамыз" деген тұжырыммен аяқталады. 1954 жылғы жазда алюминийден жасалған корпуспен жалғастырудың шығыны қаржылық тұрғыдан қабылдаусыз болды, сондықтан 1955 жылғы қыркүйектен бастап "Z1" типіндегі Dyna үлгілері болат корпусқа көшті, тіпті есік қаптамалары, жүксалғыш бөлімшесі және капот әлі де алюминийден жасалған болатын. Алдыңғы Z1 типінің алюминий корпусымен байланысты туындаған "көптеген қиындықтар" ("nombreuses déboires") болат корпусқа көшуге себеп болды, бұл 123 кг салмақ қосылуына әкеп соқты, сонымен қатар алдыңғы серпімділік жүйесін қайта жасау және амортизаторларды өзгерту қажет болды. Алайда, шығындарды үнемдеу шаралары Panhard компаниясының 1955 жылғы сәуірде Citroën компаниясымен қайта қаржыландыру туралы келісімге қол қою қажеттілігін болдырмау үшін кеш болды. 1958 жылға қарай тек бамперлер, жанармай бакі, қозғалтқышты салқындату қаптамасы және қозғалтқыш пен трансмиссия корпусының көп бөлігі алюминийден жасалған, бірақ салмағы салыстырмалы түрде жайлы алты орындық седан үшін Peugeot және Simca сияқты тар бәсекелес үлгілермен салыстырғанда әлі де төмен болды. Оның ерекше және өте заманауи дизайны кеңістік, жүрудің ыңғайлылығы, өнімділік және жанармай үнемдеуінің бірегей үйлесімін өте бәсекеге қабілетті бағамен ұсынды. Бірақ сенімділік төмендеді және жанармай бағасы тіпті Францияда да адамдар энергия тиімділігін бірінші орынға қою үшін жеткілікті жоғары емес еді. Сонымен қатар, машинада қозғалтқыштан және желден келетін шу да байқалды. Tiger нұсқасында жарысқа арналған қозғалтқыш және толық салқындатқыш қаптама болды.
The Dyna X was replaced by the more streamlined Dyna Z in 1954. This was later developed into the similar PL 17, launched in 1959, in an attempt to conform to the styles of the time. Like its predecessor, the Dyna X and the Panhard Dynavia concept that influenced its design, the Dyna Z's body was originally aluminium with steel tube subframes front and rear joined by steel plate reinforcements in the sills. The decision to use aluminium sheeting for car bodies had been taken at a time when a sudden drop off in demand for fighter planes had left the producers with a glut of the metal, but in subsequent years the relative cost advantage of sheet steel had increased steadily. Other sources emphasize an underlying error with the original costings for the model which had taken no account of the off cuts from the aluminium coils after the blanks for the body panels had been cut from them. Jean Panhard's explanation to a sympathetic interviewer concludes with the observation that "nobody wanted to buy offcuts except at a ridiculously low price, this difference was our profit margin." In Summer 1954, the cost penalty of persisting with aluminium bodywork had become financially unsustainable and, from September 1955, the Dynas Type "Z1" switched to steel bodywork, even though the door shells, trunk/boot and hood/bonnet were at this stage still made of aluminium. The switch to a sheet steel body shell, attributed to "various setbacks" ("nombreuses déboires") with the aluminium body of the earlier Type Z1, imposed an instant weight penalty of 123 Kg. and had to be accompanied by a substantial redesign of the front suspension and a change to the shock absorbers, though cost savings were too late to avoid the need for Panhard to sign their ultimately suicidal refinancing "agreement" with Citroën in April 1955. By 1958, only the bumpers, the fuel tank, the engine cooling shroud and most of the engine and transaxle cases were aluminium, but the weight was still quite low for a relatively comfortable six seater saloon, when compared with narrower competitor models from Peugeot and Simca. Its unusual and very modern design gave it a unique combination of space, ride comfort, performance and fuel economy at a very competitive price. But reliability suffered and fuel prices were not high enough, even in France, for people to put energy efficiency first. The car also suffered from some engine and wind noise. The Tiger version had a racing inspired engine and a full cooling shroud.