Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбританиядағы парламенттік сайлау округі, 1918–2005
Parliamentary constituency in the United Kingdom, 1918–2005
Глазго Кэткарт – 1918 жылдан 2005 жылға дейін Ұлыбритания Парламентінің Өкілдер палатасында өкілдік еткен бург сайлау округі. 2005 жылы оның орнына ірі Глазго Оңтүстік сайлау округі келді. Ол бірінші келгенге дауыс беру жүйесі арқылы бір Парламент мүшесін (депутат) сайлап отырды.
Glasgow Cathcart was a burgh constituency represented in the House of Commons of the Parliament of the United Kingdom from 1918 until 2005, when it was replaced by the larger Glasgow South constituency. It elected one Member of Parliament (MP) using the first past the post voting system.
Шекаралар
1950–1974: Глазго қаласының Каткарт және Лэнгсайд округтері, сондай-ақ Гованхилл округінің бір бөлігі. 1974–1983: Глазго қаласының Каткарт округі және Лэнгсайд округінің бір бөлігі. 1983–1997: Глазго қаласының сайлау округтері: Кингс Парк/Эйткенхед, Линн Парк/Кастлмилк және Полоксаус/Ньюлендс. 1997–2005: Глазго қаласының сайлау округтері: Бэттлфилд/Крофтфут, Карнвадрик/Ньюлендс және Кастлмилк/Кармунок.
1950–1974: The County of the City of Glasgow wards of Cathcart and Langside, and part of Govanhill ward. 1974–1983: The County of the City of Glasgow ward of Cathcart, and part of Langside ward. 1983–1997: The City of Glasgow District electoral divisions of King's Park/Aitkenhead, Linn Park/Castlemilk, and Pollokshaws/Newlands. 1997–2005: The City of Glasgow District electoral divisions of Battlefield/Croftfoot, Carnwadric/Newlands, and Castlemilk/Carmunnock.
Тарих
Ұрпақтар бойы Глазго-Каткарт өте қауіпсіз консервативті орын болды және елу алты жыл бойы сайлау округі әрқашан консервативті депутатты сайлап берді. Бұл аймақ қаланың ең бай бөлігі болып есептелді және көбінесе "жағдайы жақсы" бизнес отбасылары тұратын, үлкен жеке үйлерге толы болды. Глазгодағы бұл аймақ Лондонның Кенсингтон мен Челсидей болатын. Алайда, 1964 жылы Лейбористер партиясы жалпы сайлауда жеңіске жеткен соң, Глазгода кең ауқымды шаһар құрылысы жүргізіліп, Каткарт ауданында көптеген мемлекеттік тұрғын үйлер салынды. Бұрын дала болған жерлерде ескі шаһарлардан келген отбасыларға үй берілді. Бұл отбасылар табиғи түрде Лейбористер партиясына дауыс берді және уақыт өте келе консерваторлардың үстемдігі азайды. 1966 жылы консерваторлардың үстемдігі рекордтық деңгейде – 1200 дауысқа дейін төмендеді. 1970 жылы консерваторлар үстемдігін шамамен 5000 дауысқа дейін арттырды, бірақ 1974 жылғы келесі екі жалпы сайлауда ол қайтадан азайды. 1979 жылы Маргарет Тэтчер билікке келгенде консерваторлар Лейбористер партиясына осы орынды жоғалтты, бұл жалпыұлттық тенденцияға қарсы болды, оның барысында консерваторларға көптеген дауыстар түсті. 1983 жылы сайлау округінің шекарасы қайта құрылғаннан кейін, орын формальды түрде консервативті болып саналды, бірақ 1979 жылғы жағдай сияқты, бұл орын жалпыұлттық тенденцияға қарсы болды және Лейбористік депутат үстемдігін арттырды. 1983 жылдан 1997 жылға дейін консерваторлар 1992 жылы аздап жақсарғаннан басқа, уақыт өте келе үнемі жағдайын нашарлатты (бұл Шотландиядағы жалпыұлттық тенденцияға сәйкес келді, ол бүкіл Ұлыбританиядағы тенденцияға қайшы болды). 1997 жылы Лейбористер партиясы күшті жеңіске жетті, нәтижесінде консерваторлар Шотландиядағы барлық орындарынан айырылды және бұл орын қауіпсіз Лейбористік орынға айналды. Содан бері консерваторлар үшінші және төртінші орындарға түсіп қалды. Бұл орын әлі де Глазгодағы басқа кез келген сайлау округінен көбірек консервативті сайлаушыларға ие, бірақ соңғы сайлауда, оны Глазго-Суд ауыстырған кезде, олардың саны шамамен 5000 болды.
For generations, Glasgow Cathcart was an extremely safe Conservative seat and for fifty six years, the constituency always returned a Conservative MP. The area was the wealthiest part of the city and was mainly inhabited by "well to do" business families and contained large detached houses. It was Glasgow's equivalent of Kensington and Chelsea in London. However, when Labour won the general election in 1964, Glasgow had a lot of slum clearance and a lot of council housing was built in the Cathcart area, and areas which had previously been fields now housed the families from the old slums. These families naturally voted Labour and time and time, again the Conservative majorities dwindled. In 1966, the Conservative majority fell to a record low of 1,200 votes. In 1970, the Conservatives increased their majority to around 5,000 but at the next two general elections in 1974 it soon fell again. In 1979, when Margaret Thatcher took office, the Conservatives lost the seat to Labour, against the national trend where there was a large swing to the Conservatives. After redrawn boundaries were made in 1983, the seat was notionally Conservative but like 1979 the seat went against the national trend and the Labour MP increased his majority. From 1983 to 1997, the Conservatives lost more ground time after time except for a small improvement in 1992 (inline with the national trend in Scotland, which ran counter to that across the United Kingdom). In 1997, Labour won a landslide victory in which the Conservatives lost all their seats in Scotland, and the seat became a safe Labour seat. Since then, the Conservatives had fallen into third and fourth place. The seat still has more Conservative voters than any other Glasgow constituency, but only 5,000 at the last election when it was replaced by Glasgow South.
1990 жылдардағы сайлау
1992 және 1997 жылдар аралығында орынның шегаралары айтарлықтай өзгертілді.
The boundaries of the seat were significantly re drawn between 1992 and 1997.