Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Германиялық актер және жазушы (1928–2022)
German actor and author (1928–2022)
Харди Крюгер (; туған аты Эберхард Август Франц Эвальд Крюгер; 12 сәуір 1928 – 19 қаңтар 2022) – 1944 жылдан бастап 60-тан астам фильмде түскен неміс актері және жазушысы. 1950-ші жылдары Германияда киножұлдызға айналғаннан кейін Крюгер халықаралық фильмдердегі рөлдерге көбірек бейімделді. Оның ішінде "Қашып кеткені" (1957), "Хатари!", "Сандейс" және "Сибель" (екеуі де 1962), "Феникстің қанаты" (1965), "Неретва шайқасы", "Санта-Виторияның құпиясы", "Қызыл шатыр" (барлығы 1969), "Барри Линдон" (1975), "Тым алыс көпір" (1977) және "Жабайы қаздар" (1978) фильмдерін атауға болады.
Hardy Krüger (; born Eberhard August Franz Ewald Krüger; 12 April 1928 – 19 January 2022) was a German actor and author who appeared in more than 60 films from 1944 onwards. After becoming a film star in Germany in the 1950s, Krüger increasingly turned to roles in international films such as The One That Got Away (1957), Hatari!, Sundays and Cybèle (both 1962), The Flight of the Phoenix (1965), Battle of Neretva, The Secret of Santa Vittoria, The Red Tent (all 1969), Barry Lyndon (1975), A Bridge Too Far (1977), and The Wild Geese (1978).
Ерте өмір
Харди Крюгер 1928 жылы Берлинде, Вединг қаласында Макс пен Огюст (Мейер) Крюгердің ұлы болып дүниеге келді. Крюгердің ата-анасы жақтас нацистер болған және ол 2016 жылғы сұхбатында "Гитлерді жақсы көруге тәрбиеленгенін" айтты. 1941 жылдан бастап ол Ордэнсбург Сонтофендегі элиталық Адольф Гитлер мектебінде оқыды. 15 жасында Харди Альфред Вайденманның "Жас бүркіттер" фильмінде кинодағы дебютін жасады. Осы жерде ол өмір бойына дос болып қалған көрнекті актер Ханс Сонкермен танысты. Сонкер режимнен қашып жүргендерге пана берген, жасырын түрде нацистерге қарсы күрескен адам еді. Ол Крюгерді тәрбиелеуге тырысты, ал ол досына қашқындарға хабар жеткізуге көмектесті. 1945 жылдың наурыз айында Крюгер 38-ші СС Нибелунгн Гренадерлік дивизиясына жіберілді және қатыстырып соғысқа тартылды. 16 жасар Крюгерге американдық отрядқа оқ атуға бұйрық берілді. Ол бас тартқандықтан, қорқақтық үшін өлім жазасына кесілді, бірақ басқа бір СС офицері бұл бұйрықты күштен шығарды. Крюгер осы оқиғаны нацизммен жол айырған сәт деп сипаттады. Соңынан ол СС-тің хабаршысы болды, бірақ кейін қашып, соғыс аяқталғанға дейін Тирольде жасырын өмір сүрді. Харди АҚШ әскерлеріне түсті және тұтқынға алынды, бірақ үш рет қашуға тырысты, үшінші рет сәтті қашты. Ол Амадео Антонио қорының мүшесі болды және өзінің тәжірибесіне сүйене отырып, экстремизмге қарсы және демократияны қолдап жиі сөз сөйледі.
Hardy Krüger was born in Wedding, Berlin, in 1928, the son of Max and Auguste (Meier) Krüger. Krüger's parents were ardent Nazis and he stated in a 2016 interview that he was "raised to love Hitler." From 1941, he attended an elite Adolf Hitler School at the Ordensburg Sonthofen. At the age of 15, Hardy made his film debut in Alfred Weidenmann's The Young Eagles. It was here that he met the eminent actor Hans Söhnker, who became a friend for life. Söhnker was a covert anti Nazi, who gave refuge to those fleeing the regime. He made a point of educating Krüger, who assisted his friend with delivering messages to fugitives. In March 1945, Krüger was assigned to the 38th SS Grenadier Division Nibelungen and was drawn into heavy combat. The 16 year old Krüger was ordered to shoot at an American squad. When he refused, he was sentenced to death for cowardice, but another SS officer countermanded the order. Krüger described this experience as his break with Nazism. He afterwards served as a messenger for the SS, but later escaped and hid out in Tyrol until the end of the war. Hardy was captured and taken prisoner by U. S. forces but attempted to escape three times, the third time successfully. He was a member of the Amadeu Antonio Foundation and frequently spoke publicly against extremism and for democracy, citing his own experiences.
Өмір және жұмыс
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Крюгер актерлік мансабын шағын сахналық рөлдермен жалғастырды. Ол актерлік мектепке оқуға ақшасы жетпеді. 1950-ші жылдары ол неміс киносының жұлдызы ретінде танылды, Отто Премингердің режиссерлік еткен «Ай көк» фильмінің неміс нұсқасы – «Ди Юнгфрау ауф дем Дах» (1953) фильмінде ойнады. Крюгер халықаралық рөлдер іздеді, себебі ол 1950-ші жылдардың неміс «Хайматфильм» киносын тым әсерсіз деп санады. 1957 жылы шыққан британдық соғыс фильмі «Қашып кеткені» («The One That Got Away») арқылы ол алғаш рет ағылшын тіліндегі көрермендер назарына ілікті, онда одақтастардан қашып, Германияға оралған жалғыз неміс тұтқыны Франц фон Верраның тарихы баяндалған. 1960 жылы Крюгер Танганьика аймағындағы (қазіргі Танзанияның бөлігі) Нгоронгоро шаруашылығын сатып алды, ол 13 жыл бойы оған тиесілі болды. Нгоронгоро және оның төңірегі Говард Хоукс режиссерлік еткен «Хатари!» (1962) фильмінің түсірілім алаңы ретінде пайдаланылды, онда Крюгер Джон Уэйнмен бірге ойнады. Ол түсірілім кезінде осы аймаққа настолько ғашық болды, сол жерде өмір сүруді шешті. Бірақ ол «соғыс фильмдері көңіл көтермейді және оларды түсірмеу керек» деп ойлады. Шындығында, соғыс кезіндегі өзінің тәжірибесі оған соғысты мақтауға қарсы болу үшін жеткілікті түрғысынан ауыр тиді. Ол сондай-ақ бірнеше еуропалық теледокументалды фильмдерге режиссерлік жасады. 1960 және 1970 жылдары Крюгер Танзаниядағы Меру тауының етегінде орналасқан «Хатари Лодж» ранчосында («Хатари!» фильмінің түсірілген жері) өмір сүрді. Осы кезде ол актерлік мансабынан зейнеткерлікке шығып, үйде көбірек уақыт өткізе алды, сондықтан бұл неке ұзаққа созылды.
Krüger continued his acting career after the Second World War with small stage roles. He could not afford to attend an acting school. He established himself as a German film star during the 1950s, appearing in Die Jungfrau auf dem Dach (1953), the German version of The Moon is Blue, directed by Otto Preminger. Krüger sought international roles because he found the German Heimatfilm cinema of the 1950s rather shallow. He first came to the attention of English language audiences in the 1957 British war film The One That Got Away, the story of Franz von Werra, the only German prisoner of war to escape from Allied custody and return to Germany. In 1960, Krüger bought Ngorongoro, a farm in the Tanganyika Territory (now part of Tanzania), which he owned for 13 years. Ngorongoro and the area around it served as the setting for the film Hatari! (1962), directed by Howard Hawks, in which Krüger appeared with John Wayne. He fell in love with the area so much during filming that he decided he wanted to live there. however he thought that "war films were boring and should not be made". Indeed, his own experiences with the war provided enough trauma for him to be against the glorification of it. He also directed a number of European television documentaries In the 1960s and 1970s, Krüger lived at the ranch "Hatari Lodge" (where the film Hatari! was filmed) at the foot of Mount Meru, Tanzania. This marriage lasted, as it was around this time that he also retired from acting and was able to spend more time at home.