Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс юморисі (1923–2011)
German humorist (1923–2011)
Бернхард Виктор Кристоф Карл фон Бюлов (12 қараша 1923 – 22 тамыз 2011), Викко фон Бюлов немесе Лориот атымен белгілі, неміс комедианты, юморист, карикатурист, кинорежиссер, актер және жазушы. Ол өнерде тек Лориот деген атпен танылды, бұл Бюлов отбасының елтаңбасында бейнеленген құс – иволганың французша атауы. Ол карикатураларымен, Эвелин Хаманмен бірге 1976 жылғы «Лориот» телесериалындағы очерктерімен және «Эдипусси» (1988) мен «Паппа Анте Портас» (1991) атты екі фильмімен танымал болды. «Біздің ең жақсыларымыз» («Unsere Besten») телешоуында Лориот барлық уақыттағы ең үздік 54 неміс адамның қатарында болды. Осы телешоудың комедиялық арнайы эпизодында ол ең танымал неміс комедианты деп танылды.
Bernhard Viktor Christoph Carl von Bülow (12 November 1923 – 22 August 2011), known as Vicco von Bülow or Loriot , was a German comedian, humorist, cartoonist, film director, actor and writer. As an artist, he was almost exclusively known under his pen name Loriot, which is the french term for the bird oriole depicted as a crest in the coat of arms of the Bülow family. He was best known for his cartoons, the sketches from his 1976 television series Loriot, alongside Evelyn Hamann, and his two movies, Ödipussi (1988) and Pappa Ante Portas (1991). On the television series Unsere Besten (Our Best), Loriot was ranked the 54th best German ever. In a special comedy episode of Unsere Besten, he was ranked as the most famous German comedian ever.
Ерте және жеке өмір
Викко фон Бюлов Пруссияның Бранденбург-ан-дер-Хавель қаласында, қазіргі Бранденбург, Германияның солтүстік-шығысында дүниеге келген. Бюловтар отбасы неміс аристократиясына жатады. Оның ата-анасы, Иоганн Альбрехт Вильгельм фон Бюлов (1899–1972) және Шарлотта (туған тегі фон Родер, 1899–1929) оның туылғаннан кейін көп ұзамай ажырасып, анасы ол алты жасқа толғанда қайтыс болды. Фон Бюлов пен оның інісі Берлинде әжесімен өсті. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, фон Бюлов әлі мектепте оқып жүрген. Орта мектепті ерте бітірген соң, ол отбасылық дәстүрді жалғастырып, әскери офицер болды. Ол үш жыл бойы Шығыс майданына жіберілді, 3-ші танкке қарсы жаяу әскер полкінде (Panzergrenadierregiment 3) оберлейтенант қызметін атқарды. Фон Бюлов 1946 жылы Абитур емтиханын аяқтады. 1951 жылы Роми Шлумбомға (1929 жылы туған) үйленді, олардың екі қызы болды.
Vicco von Bülow was born in Brandenburg an der Havel in Prussia, today Brandenburg, in modern north eastern Germany. The von Bülow family belongs to German aristocracy. His parents, Johann Albrecht Wilhelm von Bülow (1899–1972) and Charlotte (née von Roeder, 1899–1929), separated soon after he was born, and his mother died when he was six. Von Bülow and his brother grew up in Berlin with their grandmother. Von Bülow was still in school when World War II started. After graduating early from secondary school, he followed the family's tradition and became a military officer. He was deployed to the Eastern Front for three years, serving as Oberleutnant of Panzergrenadierregiment 3
Von Bülow completed his Abitur in 1946. In 1951 he married Romi Schlumbom (born 1929), with whom he had two daughters.
Көркемдік мансап
Бюловтың сурет салу қабілеті мектеп жылдарында-ақ ерекше көзге түсті. Соғыстан кейін ол Гамбургтегі Landeskunstschule-де графика және кескіндеме салаларын оқыды. 1950 жылдан бастап, ол француз тіліндегі "ориол" (құс) сөзінен алынған "Лориот" псевдонімімен карикатуралар жариялай бастады, бұл оның әулеттік нышаны болған. 2001 жылы Вупперталь университеті Лориотқа құрметті доктор ғылымының дәрежесін берді. Ол 1993 жылдан өмірінің соңына дейін туған қаласы Бранденбург-ан-дер-Хавельдің және өзі таңдаған Мюнсинг қаласының құрметті азаматы болды. Сонымен қатар, Лориот сол жылдан бастап Баварияның Сұлу өнер академиясының және 1997 жылдан бері Берлин өнер академиясының мүшесі болды. 2003 жылдың маусымында Берлин өнер университетінде театр өнерінен құрметті профессор атанды. Ол телеарналар, кино және басқа да салалардағы еңбектері үшін көптеген наградаларға ие болды. Ол Аммерландта, Старнберг көлінің жанында қарттықтан қайтыс болды.
Von Bülow's talent for drawing was eminent already during his school years. After the war he studied graphic design and painting at the Landeskunstschule in Hamburg. From 1950 onwards, he published cartoons under the pseudonym "Loriot", derived from the French word for oriole, his family's heraldic animal. Loriot was awarded an honorary doctorate by the University of Wuppertal in 2001. He is honorary citizen of his hometown of Brandenburg an der Havel and his chosen home of Münsing from 1993 until his death. Furthermore, Loriot was a member of the Bayerische Akademie der Schönen Künste since that same year and of the Berlin Academy of Arts since 1997. He became honorary professor of theatrical arts at the Berlin University of the Arts in June 2003. He received numerous awards for his performance in TV, movies and other disciplines. He died in Ammerland at Lake Starnberg of old age.
Өзінің шығармашылығының ерекшеліктері
Оның карикатуралары ұсынылған жағдайдың, әдетте үлкен мұрынды кейіпкерлерінің қадір-қасиеті мен суреттің тақырыбы арасындағы қарама-қайшылыққа негізделген. Бұл элементтердің бірі міндетті түрде қалыптан шығады, мысалы, ол "Біз ерлер мен әйелдерге тең қарауды талап етеміз, тіпті емшектегі нәресте уақытша салмақтан айырылуы мүмкін болса да" деген тақырыпты, балаға сүт беріп тұрған, үлкен мұрынды ер адамның суретімен біріктіргенде. Оның карикатураларының тақырыптары көбінесе күнделікті өмірден, отбасылық және орта таптың өмірінен алынған. Осындай абсурдты жағдай мен кейіпкерлерінің абыройлы мінез-құлқы арасындағы қарама-қайшылықты оның түрлі скетчтері мен фильмдерінде де көруге болады. 1976 жылғы "Loriot" телесериалынан "Zimmerverwüstung/Das schiefe Bild" (бөлме қирауы/қисық сурет) эскизінде, үй иелеріне хабар беру үшін үйге келген лауазымды адамды – оны "Loriot" ойнаған – қызметші қыз жаңа ғана келгенде, әсем жиһазталған қонақ бөлмеде бір сәт отыруға шақырады. Күтуші орындықта отырып, жиһазға бір сәт қарайды. Содан кейін ол кішкентай майлы суреттің қисық ілінгенін байқайды. Оны түзетуге тырысқанда, жанындағы суретті итеріп алады, ол шеңберінен шығып түседі. Шамамен сол уақытта ол суреттердің астындағы үстелден бір нәрсені құлатып жібереді. Оны алуға тырысқанда, диванды жылжытуға тура келеді, оның екінші ұшы кішкентай үстелді итеріп, оны құлатып, одан әрі заттар еденге түседі. Бір-біріне тікелей байланысты әрекеттер тізбегімен, ол әр нәрсені ретке келтіруге тырысқан сайын бөлмеде одан да үлкен тәртіпсіздік туындайды, тіпті қабырғадағы сөрелер де құлайды. Зақымды қалпына келтіруге жасаған тыраша талпыныстары одан әрі зақым келтіреді және нәтижесінде қонақ бөлмесі дерлік толықтай қирап қалады. Соңында қызметші қыз қайтып келеді, ал соңғы кадр – есіктің алдында тұрған, бөлменің әлі де бүлінбеген бөлігіне қарап тұрған оның бейнесі. Лауазымды адам оған қарай жүріп, суретке ишара жасап, маңызды үнмен айтады: "Сурет қисық ілінген!" (Немісше: "Das Bild hängt schief!"). Осы эскизді "Loriot"-қа тән ететін нәрсе – ғана емес, бүкіл сахнаның толық абсурдтылығы, сонымен қатар кейіпкер өте ұқыпсыздық танытса да, ешқашан ашуланбай, апаттың дамуы кезінде қадір-қасиетін сақтайды. Соңғы ескерту тіпті кездейсоқ айтылады, мысалы, сурет бөлмедегі жалғыз проблема болғандай, көрерменді таңқалдырады (қызметші қыздың реакциясы көрсетілмейді). "Loriot"-тың зор танымалдылығы, оның нақты тілі және жоғары комедиялық сезімі, сериалдың эскиздерінен көптеген фразалар мен ойлардың неміс тіліндегі жалпы білімге және күнделікті сөйлеуге енуіне әкелді. Олардың арасында "йодль дипломы", "Осымен сізде өзіңізге тән бір нәрсе бар!" сияқты сөздер, "тас бит", сонымен қатар "Бірақ қазір сөйлеспеңіз", "Бұрынғыда бұғатталған суреттер көбірек болатын!", "Міне, пианино! Пианино, пианино!" немесе аудармасы қиын "Ах?!" ("О, солай ма?") сияқты сөздер бар.
His cartoons hinged on the contrast between the presented situation, the dignity displayed by his typically big nosed characters and the picture's caption. Inevitably one of these elements gets out of line, for example, when he combines the caption "We demand equal treatment of men and women, even if the suckling baby might temporarily lose weight." with the picture of a bulbous nosed man breast feeding a baby in a distinguished manner. The topics of his cartoons were mainly drawn from everyday life, scenes of the family and middle class society. The same contrast between absurd situation and dignified behaviour of his characters could be seen in his various sketches and films. In the sketch "Zimmerverwüstung/Das schiefe Bild" (room destruction/the crooked painting) from the Loriot TV series of 1976, a maid offers a distinguished looking official – played by Loriot – who has just arrived on a house call a place in a finely furnished salon for a moment in order to let the house owners know. The person waiting looks at the furnishings from an armchair for a while. He then notices that a small oil painting hangs crooked. When he tries to correct this, he touches the adjacent painting which slides out of its frame. At nearly the same time, he accidentally throws something down from a table underneath the paintings. While reaching for it, he has to move a couch, the other end of which pushes a small table which tilts, and further items fall to the floor. In a slow chain reaction, every of his attempts to bring things in order causes further and greater disorder in the room, including whole wall shelves breaking down. His relentless efforts to repair the damage cause further damage and ultimately result in the nearly complete devastation of the salon. Finally, the maid returns, and the last camera position is behind her who stands in the opened door, looking on the still intact fraction of the room. The official walks towards her and points in the direction of the painting, with an undertone of significance telling her: "The painting hangs crooked!" (German: "Das Bild hängt schief!"). What makes the above sketch typical for Loriot is not only the complete absurdity of the whole scene including the end, but that the character, while acting extremely clumsy, never loses his temper and keeps his dignity during the evolving catastrophe. The final remark is even spoken in an incidental manner, such as if the painting would indeed be the only problem in the room, baffling the viewer (while the reaction of the maid is not shown). Loriot's enormous popularity, his accurate language, and high brow sense of comedy led to the adoption of a large number of phrases and inventions from the series' sketches into German common knowledge and everyday speech. Among these are certainly the "yodeling diploma", a sentence like "With that," (said diploma) "you have something of your own! ", "the "stone louse", but also remarks like, "Please don't talk right now. ", "There used to be more tinsel! ", "Look, a piano! A piano, a piano!" or the laconic, hardly translatable "Ach!?" ("Oh, is it? ").
Қызының Уикимедия Қорына қарсы ісі
Лориоттың қолтаңбасын көрсететін суреттер мен Лориоттың неміс тіліндегі Уикипедиясына енгізілуін көрсететін, Лориоттың туындыларының тақырыптарын бейнелейтін неміс жартылай почта маркалары 8 қарашада 2011 жылы Wikimedia Foundation-нан алынып тасталды. Бұл әрекетке 6 қазан 2011 жылы Берлиндегі Landgericht-те мұрагер, Сюзанн фон Бюлов қызы, Wikimedia-ға осы суреттерді пайдалануға тыйым салатын уақытша бұйрық беруіне себеп болды. Мұрагердің суреттерді жою туралы электрондық хатына жауап берілмеген соң бұл бұйрық шығарылды. Wikimedia сот процесінің шығындарын төлеуге міндетті болды.
Pictures showing Loriot's signature and German semi postal stamps with topics of Loriot's work that illustrated Loriot's entry in the German language Wikipedia were removed by the Wikimedia Foundation on 8 November 2011. This action was prompted by an interim order forbidding Wikimedia to use these images, that had been initiated by an heiress, daughter Susanne von Bülow, at the Landgericht Berlin on 6 October 2011 after an email from the heiress requesting their removal had not been answered. Wikimedia had to pay the cost of the legal proceedings.