Thomas Foster (Canadian politician)

Кіріспе

Канадалық саясаткер Томас Фостер (24 шілде 1852 10 желтоқсан 1945) - 1925 жылдан 1927 жылға дейін Торонто қаласының әкімі болған канадалық кәсіпкер және саясаткер.

Ерте өмір

Джон Т. Фостер мен Фрэнсис Николсонның ұлы Томас Фостер 1852 жылы 24 шілдеде Канаданың батысындағы Лэмбтон Миллсте дүниеге келді. Оның отбасы көп ұзамай анасы қайтыс болғаннан кейін Канаданың батысындағы Лискдейлге көшіп барды. Ол өзінің жұмыс өмірін Торонтода етхананың малайы ретінде бастады, ол өзінің етханасын 50 долларға сатып алуға жеткілікті ақша жинады. Осы бизнестен түскен табыс оған жер сатып алуға мүмкіндік берді, содан кейін ол байлыққа ие болды.

Саяси мансап

Ол алғаш рет 1891 жылы Сент-Дэвид-Вордтың кенті болып сайланды, содан кейін 1892 және 1894 жылдары қайта сайланды. 1895 жылы ол сайлауда жеңіліп, 1900 жылға дейін 2-ауданның кенттік мүшесі ретінде кеңеске қайта оралған жоқ. Ол 1909 жылға дейін осы лауазымда болды. 1910 жылы Торонтоның бақылау кеңесіне сайланды, алайда 1911 жылғы сайлауда жеңілді. 1912 жылы ол қайтадан бақылаушы болып сайланды және 1917 жылға дейін осы лауазымында болды. Фостер 1917 жылдан 1921 жылға дейін Канаданың Төменгі палатасының мүшесі болды. Ол 1917 жылы Шығыс Йорк федералды сайлауында Одақ үкіметінің кандидаты болып сайланды. Ол партиясының кандидатурасынан жеңіліп, 1921 жылы Торонто шығысында тәуелсіз кандидат ретінде қатысқан, бірақ ол өз орнын сақтап қала алмады. Фостер келесі үш жыл бойы қалалық кеңеске оралды, содан кейін 1925 жылы мэр болып сайланды. Ол гидроэнергетиканы қолдап, гүлдерді жақсы көретін. Ол Аллан Гарднста өрттен кейін павильонды қайта құру үшін күресті. 25 жыл азаматтық қызметте жүріп, "Адал Том" деген атаққа ие болды. Торонтоның мэрі ретінде ол қатаң экономика арқылы қалаға екі миллион доллар үнемдеген. Фостер өзінің мүлкі үшін жеке өзі жалға алатын болған, тіпті ол мэр болған кезде де. Егер пәтер иесі қандай да бір мәселеге шағымданса немесе бір жұмыс істегісі келсе, Фостер машинасына барып, құрал-саймандарын алып, мәселені сол жерде-ақ шешеді. Мұғал және Византия сәулет өнерінен шықты. Ол 93 жасында қайтыс болды және Дарем аймақтық жолының 1-ші беткейіндегі таудың солтүстігіндегі үлкен кесенеге жерленді, онда Фостердің, оның әйелі мен қызының сүйектері бар. Фостер мүлікті мәңгілік сақтауға 80 000 доллар қалдырды, бірақ сенімгерлер негізгі ақшаны жұмсады және 1990-шы жылдары қаражат сарқылып, Уксбридж қаласы ескерткіш үшін жауапкершілікті өз мойнына алды. 2013 жылы ғимаратты жөндеу және қалпына келтіру үшін 1 миллион доллар қажет деп есептелді, бұл муниципалитетке арналған барлық бюджет 14 миллион доллар болғандықтан, даулы міндет болды. Фостер басқа да заттармен қатар, қатерлі ісік зерттеулеріне 500 000 доллар, мектеп оқушылары үшін Экзибишн Парктегі жыл сайынғы пикникке 100 000 доллар және Торонтодағы жабайы құстарды тамақтандыруға қаражат қалдырды. Ұлы ақсақалдар жарысынан әсер алып, қала әкімі Фостер аналарды ұрпақ табудағы шеберліктері үшін марапаттау үшін байқау ұйымдастырды. Бірінші орын алғандар 1250 доллар, екінші орын алғандар 800 доллар, үшінші орын алғандар 450 доллар жүлде алды. Төрт он жылдық кезең оның қайтыс болған күні басталып, аяқталды және 1945-55, 1948-58, 1951-61 және 1954-64 жылдар аралығында өтті. 2009 жылы Томас Фостердің Кристиан Корбеттің қола портреті медальон ашылды және ол мемориалда тұрақты орналасқан. Ол сондай-ақ Канададағы Оранж орденінің мүшесі болды.

He was first elected as an alderman for St. David Ward in 1891, then reelected in 1892 and 1894. In 1895 he lost the election, and did not return to council until 1900 as an alderman for Ward 2, a position which he held until 1909. He was elected to the Toronto Board of Control in 1910; however, he lost the 1911 election. In 1912 he was again elected Controller and kept his seat until 1917. Foster served as a Member of House of Commons of Canada from 1917 to 1921. He was elected as a Union Government candidate in the 1917 federal election for East York. He lost in his party's nomination so he ran as an independent in Toronto East in the 1921 election but failed to keep his seat. Foster returned to City Council for the next three years, then was elected as mayor in 1925. He was a great supporter of Hydro expenditures and loved flowers. As an alderman, he fought for the rebuilding of the pavilion at Allan Gardens after it had been destroyed by fire. In his 25 years of civic service, he earned the informal title of "Honest Tom". As mayor of Toronto he was reported to have saved the city two million dollars by rigid economics. Foster was known to collect the rents on his properties in person, even when he was mayor. If a tenant complained about a problem, or wanted a bit of work done, Foster would go out to his car, get his tools and fix the issue on the spot. and inspired by Mughal architecture and Byzantine architecture. He died at the age of 93 and is buried in the massive mausoleum on a hill north of town on Durham Regional Road 1 which includes the remains of Foster, his wife and daughter. Foster left $80,000 in funds to maintain the property in perpetuity but the trustees spent the principal and the funds had dried up by the 1990s, leaving the Town of Uxbridge to take over responsibility for the monument. In 2013, it was estimated that $1 million was needed to repair and restore the building, a controversial task given that the entire budget for the municipality was only $14 million. Among other things, Foster left $500,000 for cancer research, $100,000 for an annual picnic to be held at Exhibition Park for school children, and funds to feed wild birds in Toronto. Inspired by the Great Stork Derby, Mayor Foster also sponsored a contest to reward mothers for their skills at procreation. The prizes were $1,250 for first, $800 for second, and $450 for third. Four ten years periods began and ended on his death date, and ran from 1945–55, 1948–58, 1951–61, and 1954 64. A bronze portrait medallion of Thomas Foster by Christian Corbet was publicly unveiled in 2009 and is permanently housed in the memorial. He was also a member of the Orange Order in Canada.