Кіріспе

Спорттық мотоцикл жанры Кафе-жарыстар - 1960 жылдардың басында Лондонда мотоциклмен шұғылданушылардың арасында пайда болған спорттық мотоцикл жанры. Кафе-жарыстар - бұл стандартты өндіріс велосипедтері, оларды иелері өзгертті және жылдамдық пен қысқа қашықтыққа жылдам жүру үшін оңтайландырды. Кейбір өндірушілер зауытта жасалған модельдерді шығарады, олар шоу-румда сатылады. Визуалды минимализмге ие 1960 жылдардағы кафе-жарыстар әдетте ағылшынша параллельді қос мотоцикл болады. "Ең маңызды емес" деп саналатын элементтер, мысалы, бүйір панельдер, артқы тізбек қоршаулары және көлемді саз қоршаулар (фендерлер) жеңіл бұйымдармен ауыстырылды немесе мүлдем жоққа шығарылды. Соғыстан кейінгі Ұлыбританияда көлік иелену әлі де сирек кездесетін, бірақ рациондау мен үнемдеу азайып, 1950 жылдардың аяғында жастар алғаш рет мотоцикл сатып ала алды. Бұрын отбасылар мотоциклмен (көбінесе үлкен қосалқы вагондармен) жүретін, бірақ экономиканың өсуі мұндай отбасыларға көлік сатып алуға және ақырында мотоциклге мұқтаждық танытуға мүмкіндік берді. Жастар мұндай ескі мотоциклдерді сатып алып, оларды кафелік жарысқа айналдыруды асыға күтті, бұл олар үшін жай ғана көлік сатып алуға мүмкіндігі болмағандықтан емес, жылдамдықты, мәртебе мен бүлікшілікті білдірді. Кафе-жарыстар идеясы АҚШ-та пайда болды, ол британдық мотоциклдердің негізгі нарығы болды. 2014 жылы журналист Бен Стюарт кафе-жарысты Америкада бағаланатын еуропалық стиль ретінде таныды. Уоллес Уисс 1973 жылы жазған хатында "кафе жарысы" термині Еуропада "Мэн аралы жарысына қатысатын мотоциклші" ретінде қолданылған деп мәлімдеді.

Субкультура

"Рокерлер" - 1950 жылдардағы Ұлыбританияның негізгі мәдениетінің конвенциясынан қашып кетуге тырысқан жас және бүлікшіл рок-н-ролл субмәдениет. Жедел, жеке және ерекше кафе-жарысқа ие болу оларға мәртебе берді және қалалар мен қалалардағы және олардың айналасындағы көлік кафелері арасында жүруге мүмкіндік берді. Байкерлер арасында айтылғандай, бір мақсат - "тоннаға" жету, яғни, жорықшы кафеден шығып, алдын ала белгіленген жерге жетіп, джукбокста бір ән ойналғанға дейін кафеге қайта оралатын. Алайда, автор Майк Сит рекордтық жарыстар - бұл аңыз, бұл оқиға BBC-дің Диксон оф Док Грин телешоуының эпизодынан пайда болды деп мәлімдейді. Кафе-жарыстар рок-кабилли музыкасын ерекше жақсы көретіндер ретінде есте қалады және олардың бейнесі қазіргі рок-кабилли мәдениетінде жатыр. Кафе-жарыстар субмәдениетінің өзіндік ерекшелігі бар. Қазіргі заманғы кафе-жарыстар американдық майлы, британдық рок-күйшілердің, 70-ші жылдардағы байкерлер мен қазіргі заманғы мотоцикл жүргізушілерінің стиль элементтерін алып, өздерінің әлемдік стилін жасады.

Café racer конфигурациясы

Кейде кафе жарыстарында жарысты жүргізушілер жарысты жартылай немесе толықтай жарысқа арналған формамен жабдықталуы мүмкін. Иесі тәжірибелік болған сайын, олар қозғалтқыштарды әртүрлі рамаларға орналастыратын. Типтік мысал - "Тритон", Triumph Bonneville қозғалтқышының үйде жасалған үйлесімі Norton Featherbed фреймінде. және Харли Дэвидсон XLCR. Жапондық ішкі нарықта 1980 жылдардың басында кафе-жарыстар репликаларын жасау басталды, алдымен 1983 жылы Honda GB250-мен, содан кейін GB400 және GB500 нұсқалары 1985 жылы. GB400TTMKII-де фреймге орнатылған кабина және капотпен бірге бір орындық бар. Honda GB500 TT, 1960 жылдардағы BSA және Norton кафелері жарыстарында үлгі алуға тырысты. 1985 жылы XBR500-ге ие болды, ал 1989 жылы Honda USA GB500 нұсқасын шығарғанға дейін Yamaha SRX600-мен бәсекелесу үшін бұрыштық заманауи стильмен. 1970 жылдардың ортасында жүргізушілер стандартты өндірістегі мотоциклдерді "кафе жарыскерлері" деп аталатын клубтық штангалармен және жарыс шамдарының айналасындағы кішкентай фаермен жабдықтады. Бірқатар еуропалық өндірушілер, соның ішінде Бенелли, BMW, Bultaco және Derbi осылай өздерінің стандартты мотоциклдерінің зауыттық "кафе" нұсқаларын шығарды, оларды жылдам немесе қуатты ету үшін ешқандай өзгертулер жасалмады, бұл үрдіс бүгінге дейін жалғасуда. Төрт соққылы мотоциклдерді сүйерлердің көбі кафелік жарысты төрт соққылы мотоциклдермен және британдық маркалармен байланыстырса да, негізінен жапондық екі соққылы мотоциклдердің шабуылға ұшырағанға дейінгі дәуірде, екі соққылы стандартты мотоциклдердің иелері мотоциклдерін кафелік жарыскерлерге өзгертуге құштар болды, бірақ 1950 жылдардағы киім мен шашты үлгілеуге аз ықтимал. 1980 жылдары өндірушілер екі соққылы стандартты мотоциклдерді сатылы түрде тоқтатып, оларды жарыс репликаларымен алмастырды. Көптеген ескірген стандартты үлгілер, әсіресе, аз бай елдерде, қалған қорлардан өндіріліп немесе таратылып жатты. Мысалы, 1970-ші жылдардағы Yamaha және Honda дизайндары Үндістанда және басқа жерлерде Escorts (Yamaha-мен серіктестік) және Hero Cycles (Hero Honda) сияқты үнді өндірушілерімен серіктестік арқылы таратылды немесе өндірілді. Бұл машиналардың иелері әлі де қол жетімді елдерде, мысалы Үндістан, Малайзия және Филиппин, осы екі соққылы стандартты мотоциклдерді кафе жарыскерлеріне өзгертуді жалғастырды. Жаңа екі соққылы дизайн өндірушілері де кафе жарыстарынан әсер алған модельдерді шығарады, соның ішінде 2020 жылы жарияланған британдық 250cc Langen кафе жарыстары.