Кіріспе

Homo sapiens-те табылған сүтқоректілер ақуыздары АТЫРЫМДЫРЫЛЫҚ:Гистаминді H4 рецепторы Гистаминді H4 рецепторы, басқа үш гистаминді рецептор сияқты, адамдарда HRH4 генінің кодтауымен G ақуызды жұптасқан рецепторлар суперотбасысының мүшесі болып табылады.

Ашылу

Алдыңғы кезде табылған гистамин рецепторларынан айырмашылығы, H4 2000 жылы адам геномдық ДНК дерекқорын іздеу арқылы табылды.

Тіндердің таралуы

H4 - ден сүйек кемігі мен ақ қан клеткаларында жоғары экспрессия байқалады және бұл миындағы зимозанмен индуцирленген плевриталық ауруда нейтрофилдердің сүйек кемігінен босатылуын және одан кейінгі инфильтрациясын реттейді. Сонымен қатар, H4 рецепторы адамның ауыз эпителийінде біркелкі экспрессия үлгісін көрсетеді.

Функция

Гистамин H4 рецепторы эозинофилдің пішінінің өзгеруіне және маст клеткаларының химиотаксисіне қатысы бар екені дәлелденді. Бұл актин полимерленуі мен ақырында химиотаксисті тудыратын фосфолипаза С- да әрекет ететін βγ кіші бірлігі арқылы жүреді. гомологиялық модельдеу арқылы ірі қара родопсинының кристалдық құрылымына негізделген. Бұл модель сайтқа бағытталған мутагенез деректерін түсіндіру үшін пайдаланылды, бұл лигандты байлау мен рецепторларды белсендіруде Asp94 (3.32) және Glu182 (5.46) қалдықтарының маңыздылығын көрсетті. H4 рецепторының екінші родопсинге негізделген құрылымдық моделі жаңа H4 лигандтарын анықтау үшін сәтті қолданылды. GPCR кристалдануының соңғы жетістіктері, әсіресе доксепинмен кешендегі адам гистаминді H1 рецепторының анықталуы жаңа құрылымдық H4 рецептор моделдерінің сапасын арттырады.

Лигандтар

H4 рецепторларының лигандтарының тиімділігі жануарлар үлгілерінде және адам биологиялық үлгілерінде зерттелсе де, олардың әрекеті мен фармакологиялық сипаттамалары бойынша генетикалық полиморфизмдер мен түрлер арасындағы айырмашылықтарды түсіну үшін қосымша зерттеулер қажет. H4 рецепторларының антагонисттері астма мен аллергияны емдеуде қолданылуы мүмкін. Жоғары селективті гистаминді H4 антагонист VUF 6002 оральды түрде белсенді, маст клеткаларының және эозинофильдердің белсенділігін ин виво тежейді, сондай- ақ қабынуға қарсы және гипералгезиялық әсері бар.