Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джозеф Вебер (17 мамыр 1919 – 30 қыркүйек 2000) – американдық физик. Ол лазер және мазер принциптері туралы алғашқы публично лекция оқыды және алғашқы гравитациялық толқынды анықтағыштарды (Вебер таяқшалары) жасады.
American physicist
Joseph Weber (May 17, 1919 – September 30, 2000) was an American physicist. He gave the earliest public lecture on the principles behind the laser and the maser and developed the first gravitational wave detectors (Weber bars).
Ерте өмір
Джозеф Вебер 1919 жылғы 17 мамырда Нью-Джерси штатының Патерсон қаласында, еврей тілінде сөйлейтін иммигрант ата-анасының төрт баласының соңғысы болып дүниеге келді. Оның есімі "Иона" болған, ол мектепке түскенге дейін. Ол Купер Юнионында бакалавриат білімін бастады, бірақ отбасының жатақхана мен тамаққа жұмсалатын шығындарын азайту үшін бәсекелі емтихан арқылы АҚШ Әскери-теңіз академиясына қабылданды. 1940 жылы академияны бітірді. 1943-45 жылдары Әскери-теңіз аспирантурасында электрониканы оқыды, ал 1945-1948 жылдары Вашингтондағы Әскери-теңіз кемелер бюросының электрондық қарсы шараларын жобалау бөлімін басқарды. Ол 1951 жылы Оттавада өткен 1952 жылғы маусымдағы Электронды түтіктерді зерттеу конференциясына мақала ұсынды, бұл лазер мен мазердің принциптері туралы алғашқы публично лекция болды. Осы презентациядан кейін RCA Веберден осы идея бойынша семинар өткізуді сұрады, ал Чарльз Хард Таунз одан мақаланың көшірмесін сұрады. Таунз, сондай-ақ Николай Басов және Александр Прохоров осыған ұқсас бағытта жұмыс істеді. Вебер 1962 және 1963 жылдары лазерді дамытуға қосқан үлесі үшін физика саласындағы Нобель сыйлығына бірлесіп ұсынылған болатын, бірақ 1964 жылы "мазер-лазер принципіне негізделген осцилляторлар мен күшейткіштерді құруға әкелген кванттық электроника саласындағы негізгі жұмысы үшін" Нобель сыйлығын Таунз, Басов және Прохоров алды.
Joseph Weber was born in Paterson, New Jersey, on 17 May 1919, the last of four children born to Yiddish speaking immigrant parents. His name was "Yonah" until he entered grammar school. He began his undergraduate education at Cooper Union, but to save his family the expense of his room and board he won admittance to the United States Naval Academy through a competitive exam. He graduated from the Academy in 1940. He studied electronics at the Naval Postgraduate School in 1943 45, and from 1945 to 1948, he headed electronic countermeasures design for the Navy's Bureau of Ships, in Washington, DC. He submitted a paper in 1951 for the June 1952 Electron Tube Research Conference held in Ottawa, which was the earliest public lecture on the principles behind the laser and the maser. After this presentation, RCA asked Weber to give a seminar on this idea, and Charles Hard Townes asked him for a copy of the paper. Townes was working along similar lines, as were Nikolay Basov and Aleksandr Prokhorov. Although Weber was jointly nominated for the Nobel Prize in Physics in 1962 and 1963 for his contributions to the development of the laser, it was Townes, Basov, and Prokhorov, who received the 1964 Nobel Prize, "for fundamental work in the field of quantum electronics, which has led to the construction of oscillators and amplifiers based on the maser–laser principle."
Гравитациялық толқындарды анықтау жұмыстары
Жалпы салыстырмалылық теориясына деген қызығушылығы Веберді 1955–1956 жылдар аралығында Гуггенхайм стипендиясымен қаржыландырылған демалыс уақытын Принстон, Нью-Джерсидегі Жоғары оқу институтында және Нидерландыдағы Лейден университетіндегі Лоренц теориялық физика институтында Джон Арчибальд Уилермен гравитациялық сәулеленуді зерттеуге пайдаланды. 1972 жылы ол Аполлон 17 ай миссиясымен Айға гравитациялық толқындарды анықтау аппаратын ("Аполлон Ай бетіндегі эксперименттер жинағының" бөлігі) жіберді.
His interest in general relativity led Weber to use a 1955–1956 sabbatical, funded by a Guggenheim Fellowship, to study gravitational radiation with John Archibald Wheeler at the Institute for Advanced Study in Princeton, NJ and the Lorentz Institute for Theoretical Physics at the University of Leiden in the Netherlands. In 1972, he sent a gravitational wave detection apparatus to the Moon (the "Lunar Surface Gravimeter," part of the Apollo Lunar Surface Experiments Package) on the Apollo 17 lunar mission.
Гравитациялық толқындарды анықтау туралы мәлімдемелер ақталды
1970-ші жылдары осы гравитациялық толқындарға қатысты эксперименттердің нәтижелері көбінесе күмәнді деп танылды, бірақ Вебер гравитациялық толқындарды анықтағанын мойындауын жалғастырды. Вебердің нәтижелерін тексеру мақсатымен IBM физигі Ричард Гарвин Джозеф Вебердің детекторына ұқсас детектор құрастырды. Алты ай ішінде ол тек бір ғана импульсті тіркеді, ол көбінесе қарапайым шу болды. Тағы бір физик, Дэвид Дуглас, Вебердің компьютерлік бағдарламасындағы қателіктерді анықтады, олар Вебердің күнделікті тіркеген гравитациялық толқындардың сигналдарын тудырғанын мәлімдеді. Осы қателік салдарынан, сигнал шудың арасынан пайда болғандай көрінді. Гарвин 1974 жылғы маусымда МТИ-де өткен Кембридждегі салыстырмалылық теориясы жөніндегі бесінші конференцияда осы ақпаратты Веберге тікелей жеткізді. Содан кейін Physics Today журналында пікір алмасу хаттары жарияланды. Гарвин Вебердің моделі "ақылға сыймайды, себебі егер Джо Вебердің анықтаған нәрсесі шын болса, ғалам 50 миллион жылдың ішінде өзінің барлық энергиясын гравитациялық сәулеленуге айналдырар еді" деді. "Вебер, - деді Гарвин, - ол "Мен ешқашан гравитациялық толқынды көрген емеспін" деп мойындамайтын адам. Өкінішке орай, осы жұмысты қаржылаған Ұлттық ғылым қоры, олардың міндеті болса да, бұл мәселені шешуге батыл болмайды". 1972 жылы Хайнц Биллинг және Макс Планк физика институтындағы әріптестері Вебердің мәлімдемесін растау үшін Вебердің детекторына ұқсас құрылғы жасады, бірақ ешқандай нәтижеге қол жеткізбеді. Вебер өзінің гравитациялық толқындарды анықтау құрылғысын өмірінің соңына дейін пайдалана берді.
In the 1970s, the results of these gravitational wave experiments were largely discredited, although Weber continued to argue that he had detected gravitational waves. In order to test Weber's results, IBM Physicist Richard Garwin built a detector that was similar to Joseph Weber's. In six months, it detected only one pulse, which was most likely noise. David Douglass, another physicist, had discovered an error in Weber's computer program that, he claimed, produced the daily gravitational wave signals that Weber claimed to have detected. Because of the error, a signal seemed to appear out of noise. Garwin aggressively confronted Weber with this information at the Fifth Cambridge Conference on Relativity at MIT in June 1974. A series of letters was then exchanged in Physics Today. Garwin asserted that Weber's model was "insane, because the universe would convert all of its energy into gravitational radiation in 50 million years or so, if one were really detecting what Joe Weber was detecting." "Weber," Garwin declared, "is just such a character that he has not said, 'No, I never did see a gravity wave.' And the National Science Foundation, unfortunately, which funded that work, is not man enough to clean the record, which they should." In 1972, Heinz Billing and colleagues at Max Planck Institute for Physics built a detector similar to Weber's in an attempt to verify his claim but found no results. Weber himself continued to maintain his gravitational wave detection equipment until his death.
LIGO-ның гравитациялық толқындарды ашқаны
2016 жылдың 11 ақпанында LIGO ғылыми және Virgo ынтымақтастық топтары баспасөз конференциясын өткізіп, 2015 жылы Рош Хашана (Вебердің yahrtzeit) күні екі қара тесік біріккен кезде пайда болған гравитациялық толқындарды Advanced LIGO детекторлары арқылы тікелей анықтағанын жариялады. Жариялау барысында Веберді көптеген спикерлер, соның ішінде LIGO-ны бірлесіп құрған және өмірінің көп бөлігін гравитациялық толқындарды іздеуге арнаған Кип Торн да, осы саланың негізін қалаушы деп атады. Кейін Торн "Вашингтон Пост" газетіне берген сұхбатында: "Ол осы саланың нағыз негізін қалаушысы" деді. Вебердің екінші әйелі, астроном Вирджиния Тримбл LIGO баспасөз конференциясында көрермендердің алдыңғы қатарында отырды. "Science" журналына кейін берген сұхбатында Тримблден Вебер гравитациялық толқындарды көріп-көрмегені туралы сұрағанда, ол: "Білмеймін. Бірақ егер екі технология бірдей дамыған болса, олар бәсекелес емес, ынтымақтас болып, бір-бірін алға жылжытатын еді, және мүмкін, осылай байқау ертерек жасалған болар еді" деді.
On February 11, 2016, the LIGO Scientific Collaboration and Virgo Collaboration teams held a press conference to announce that they had directly detected gravitational waves from a pair of black holes merging, on Rosh Hashanah 2015, (Weber's yahrtzeit), using the Advanced LIGO detectors. During the announcement, Weber was credited by numerous speakers as the founder of the field, including by Kip Thorne, who co founded LIGO and also devoted much of his career to the search for gravitational waves. Later, Thorne told the Washington Post, "He really is the founding father of this field." Weber's second wife, astronomer Virginia Trimble, was seated in the front row of the audience during the LIGO press conference. In an interview with Science afterwards, Trimble was asked if Weber really saw gravitational waves, to which she replied: "I don't know. But I think if there had been two technologies going forward they would have pushed each other, as collaborators not as competitors, and it might have led to an observation sooner."
Нейтриноны анықтау бойынша жұмыстар
Вебер гравитациялық толқынды анықтау бойынша жұмысын қорғаған кезде нейтриноны анықтау бойынша байланысты жұмыстарды бастады. Кристаллдың шексіз қаттылығын болжамға ала отырып, Вебер сапфир кристаллдарын қолдана отырып нейтриноларды анықтау мүмкін екенін есептеп, осы кристаллдармен нейтринолардың шашырауы туралы тәжірибелік нәтижелерді жариялады. Вебер сондай-ақ нейтриноларды пайда ету үшін тербелісті кристаллдарды пайдалану идеясын патенттеді. Оның эксперименттік нәтижелері басқа эксперименттердегі алдыңғы және кейінгі нәтижелерге қайшы келді, бірақ Вебердің нейтрино теориясы әлі де сыналуда.
In the course of defending his work on gravitational wave detection, Weber began related work on neutrino detection. Assuming infinite crystal stiffness, Weber calculated that it could be possible to detect neutrinos using sapphire crystals, and published experimental results on neutrino scattering with these crystals. Weber also patented the idea of using vibrating crystals to generate neutrinos. His experimental results contradicted previous and subsequent findings from other experiments, but Weber's neutrino theories continue to be tested. pp. 257 258.
text= Бүкіл гравитациялық толқын қауымдастығы ол гравитациялық толқын зерттеуінің әкесі екенін түсінеді. Менің ойымша, олар өмірінің соңына қарай оған көбірек құрмет көрсетпегендеріне өкініш білдірді, өйткені ол гравитациялық толқындарды көргеніне сенімді болғандықтан, оны құрметтеудің кез келген мүмкіндігі ол "біз оны көрдік" деген ізгі хабарды уағыздайтын серпінді баспалдаққа айналдырады, бұл кеңінен қабылданбады. Тіпті LIGO және басқа да құрылғыларды шығара алмайтынын білетін адамдар да, егер оған "бұл қажет емес, өйткені ол бұрыннан жасалған" деп айтуға мүмкіндік берілсе, бұл жұмыстың ешқашан басталмағанын мойындайды. Егер ол әлемге гравитациялық толқындарды шын мәнінде қабылдауға болатынын көрсетпеген болса, бұл күш-жігер ешқашан басталмас еді. Бұрын ешкім де оған сенбеді. Эйнштейн оларға қарап, оларды жоққа шығарды. Басқа адамдар да солай ойлады. Олар "Иә, олар болуы керек, бірақ оларды өлшеу мүмкін емес, сондықтан бұл туралы ойлауды тоқтатыңыз" деді.
text= The whole gravitational wave community realizes that he's really the father of gravitational wave research. And I think the general feeling is that they regret that they didn't give him more honors towards the end of his life, because he was so convinced that he had already seen gravitational waves that every opportunity to honor him would be turned into some kind of springboard from which he would preach this gospel of "we've already seen it," which was widely rejected. Even the people who knew that they couldn't produce LIGO and other things if he were given too big a platform to say "it's not necessary because it's already been done" recognize that the whole effort would never have been started if he hadn't shown the world that you could take gravitational waves seriously. Before him nobody did. Einstein looked at them and dismissed them. So did other people. Said yes, they should be there but they can't be measured, so stop thinking about it.|author=Charles W. Misner |source="Interview of Charles Misner by Christopher Smee,"
text= Веберге дейін, менің ойымша, ешкім 10 минуттан артық уақыт жұмсап, зертханада гравитациялық толқындарды қалай анықтауға болатынын түсінуге тырысқан жоқ. (LIGO) оны құру өте қиын болды, егер ол 10 жылдан кейін басталса, ол саяси кедергіге тап болар еді. Мүмкін, гравитациялық толқындарды ешкім бір ғасыр бойына ашпаған болар еді.
text= Before Weber, I don't think anyone had ever spent more than 10 minutes trying to understand how to detect gravitational waves in the lab (LIGO) was such a difficult thing to get built, that if it had started 10 years later, it would have hit a political wall It might have been another century before anyone discovered gravitational waves.|author=Charles W. Misner|source="Remarks at the Dedication of the Weber Memorial Garden outside the Physical Sciences Complex at the University of Maryland, March 12, 2019,"
Жозеф Вебер атындағы Астрономиялық құралдар сыйлығы оның құрметіне берілді.
The Joseph Weber Award for Astronomical Instrumentation was named in his honor.
Жеке өмір
Оның бірінші некесі, орта мектептегі сыныптасы Анита Штрауспен, 1971 жылы оның қайтысымен аяқталды. Екінші некесі астроном Вирджиния Тримблге жасалды.
His first marriage, to his high school classmate Anita Straus, ended with her death in 1971. His second marriage was to astronomer Virginia Trimble.