Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Тарзанның жаңа оқиғалары — 1935 жылы түсірілген, 12 тараудан тұратын американдық фильм-сериал, басты рөлді Герман Брикс ойнады. Бұл сериал кейіпкерді көптеген басқа фильмдегі бейнелеулерге қарағанда шынайырақ көрсетеді, Тарзанды Эдгар Райс Берроуздың алғашқы романдарынан белгілі мәдениетті және білімді джентльмен ретінде бейнелейді. Ол Джонни Вайсмуллердің/Metro Goldwyn Mayer Тарзан фильмдерімен бір уақытта түсірілді. Кинотеатр операторлары сериалды 12 эпизодтан тұратын түйіндеме ретінде, көркем фильмді (сонымен қатар «Тарзанның жаңа оқиғалары» деп аталды) немесе көркем фильмнен кейін сериалдың 11 эпизодын көрсетуге мүмкіндік алды. Сериалдың бір бөлігі Гватемалада түсірілді, ал Тарзан рөлін Герман Брикс (соғыстан кейін Брюс Беннет ретінде танымал) ойнады. Финалдық сценарийді Чарльз Ф. Рояль жазды, ал 6-шы эпизодтан бастап Базил Дики де авторлық құқығына ие болды. Оны Ashton Dearholt, Bennett Cohen және George W. Stout «Burroughs Tarzan Enterprises, Inc.» (сонымен қатар дистрибьютор болып табылады) корпоративтік атымен шығарды, ал режиссерлік жұмысын Эдвард Кулл мен Уилбур Ф. Макго жүзеге асырды.
The New Adventures of Tarzan is a 1935 American film serial in 12 chapters starring Herman Brix. The serial presents a more authentic version of the character than most other film adaptations, with Tarzan as the cultured and well educated gentleman in the original Edgar Rice Burroughs novels. It was filmed during the same period as the Johnny Weissmuller/Metro Goldwyn Mayer Tarzan films. Film exhibitors had the choice of booking the serial in 12 episodes, the feature film (also called The New Adventures of Tarzan), or the feature film followed by 11 episodes of the serial. The serial was partly filmed in Guatemala, and Tarzan was played by Herman Brix (known post war as Bruce Bennett). The final screenplay was credited to Charles F. Royal and, from Episode 6 onward, also Basil Dickey. It was produced by Ashton Dearholt, Bennett Cohen and George W. Stout under the corporate name of “Burroughs Tarzan Enterprises, Inc.” (which also distributed) and was directed by Edward Kull and Wilbur F. McGaugh.
Қиындықтар
1933 жылы Гватемалада RKO үшін жұмыс істеп, техникалық мәселелерді шешу кезінде Эштон Дирхолт жас жүзуші қызға кездесіп, ғашық болды. Оның есімі Флоренс Уотсон еді, бірақ ол оны Ула Холт деп қайта атады. Ол оны Лос-Анджелеске алып келді және Дирхолт отбасымен бірге тұруын қамтамасыз етті. Дирхолттың әйелі Флоренс Гилберт екі баласымен бірге кетіп, экспедицияға аттанғанға дейін ажырасуға өтініш берді. Фильм түсірілімі кезінде Эдгар Райс Берроуз әйелі Эмма Хьюберттен ажырасып, 1935 жылдың 4 сәуірінде өзінен 30 жас кіші Флоренс Гилбертке үйленді. Содан кейін олар тойларын тойлау үшін Гавайиге қашып кетті. Берроуз жеке күнделігінде 1929 жылы Дирхолтпен бірге алғашқы рет кездескен Флоренске ғашық болғанын жазды. Берроуз дереу ақшаға мұқтаж екенін және «Берроуз Тарзан Энтерпрайзз» оған көмектесе алмайтынын түсінді. Ол MGM-мен үшінші Вайсмуллер фильміне келісімшартты қайта жаңартты және Соль Лессердің қалған төрт опциясының үшеуін MGM-ге сатуға келісті. MGM Берроузға үлкен «авторизациялық төлем» жасауға міндеттенді. (Соль Лессер бес «Тарзан» туындысына арналған опцияларды тарап кеткен компаниядан сатып алған, ал біріншісін MGM фильмдерімен тікелей бәсекелесе отырып, «Қорқынышсыз Тарзанды» жасау үшін пайдаланған.) MGM Лессерге оның опциялары үшін 500 000 доллар төледі, ал Берроузға әр фильм үшін 25–50 000 доллар төледі. Берроуздың «Тарзан» романдарында қолданылатын маймыл тілінде «Тармангани» – «Ұлы ақ маймыл» деген мағынаны білдіреді. MGM-нің Джонни Вайсмуллер фильмдері, енді стандартты айқайды қамтитын, бұл сериал жасалған кезде біршама уақыттан бері өндірісте болды, ол «Тарзан – маймыл адам» (1932) фильмімен басталған. Сюжеттің бастапқы нұсқасында оқ-дәрі тасымалдаушылар мен үкімет агенттері қатысты, олар мүсінде жасырылған күшті жарылғыш формулаға көбірек назар аударды. Бұл өндіріс барысында қайта жазылды, бірақ кейбір элементтер сақталды, мысалы, түсініксіз соңғы тараудың атауы «Оператор № 17» (Ula Vale бастапқыда «Оператор № 17» кодын қолданатын үкімет агенті ретінде жазылған, бірақ бұл сюжеттік желі соңғы сценарийден алынып тасталды).
While in Guatemala in 1933 troubleshooting for RKO, Ashton Dearholt met and fell in love with a young swimmer whom he hired as the serial's lead actress. She was named Florence Watson, but he rechristened her Ula Holt. He brought her back to Los Angeles with him and installed her in the Dearholt household. Dearholt's wife, Florence Gilbert, left with their two children and eventually filed for divorce shortly before the expedition's departure. While filming, Edgar Rice Burroughs divorced his wife Emma Hubert and married Florence Gilbert, 30 years his junior, on 4 April 1935, after which they escaped to Hawaii for their honeymoon. He would write in his personal diary that he had fallen in love with Florence when she accompanied Dearholt to his first meeting with Burroughs in 1929. Burroughs decided that he needed immediate money and that Burroughs Tarzan Enterprises was not going to make it for him after all. He reoptioned MGM's contract for a third Weissmuller film and approved the sale of three of Sol Lesser's remaining four options to MGM, who agreed to make a large "authorisation payment" to Burroughs. (Sol Lesser had acquired options for five Tarzan productions from a defunct company, the first of which he used to make Tarzan the Fearless in direct competition with MGM's films.) MGM paid Lesser $500,000 for his options and paid Burroughs $25–50,000 per film. In the ape language used in the Burroughs' Tarzan novels, "Tarmangani" means "Great White Ape". MGM's Johnny Weissmuller films, featuring the now standard yell, had been in production for some time when this serial was created, starting with Tarzan the Ape Man (1932). The original version of the plot involved munitions runners and government agents, focussing more on the super explosive formula hidden in the idol. This was rewritten during production, but some elements remain, such as the otherwise nonsensical final chapter name "Operator No. 17" (Ula Vale was originally written as a government agent using "Operator No. 17" as her code name, but this entire plot line was dropped from the final script).