Уильям Боури: Австралиялық теннис шеберінің тарихы

Кіріспе

Уильям Боури (William Bowrey, 25 желтоқсан 1943 жылы туған) – австралиялық теннисші. 1967 жылы ол әлемдік рейтингте 8-орынды иеленді. Боури Австралияның Сидней қаласында дүниеге келген. Ол 1968 жылы Австралия чемпионатында жеңіске жеткен соңғы әуесқой теннисші ретінде танымал, ал 1969 жылы турнир кәсіби теннисшілерге есігін ашты.

Өмірбаян

Боури 1965 жылы Австралия (халықаралық әуесқойлар) чемпионатының ширек финалына жетті (Джон Ньюкомбтан ұтылып), 1966 жылы (Рой Эмерсоннан ұтылып) және 1967 жылы (Эмерсоннан ұтылып), сондай-ақ 1966 жылы АҚШ Ашық чемпионатының ширек финалына жетті (Мануэль Сантанадан ұтылып). 1966 жылы ол финалда Фил Дентті, Дик Крейлиді және Тони Рошті жеңіп, Сиднейдегі метрополитендік трава корт чемпионатында жеңімпаз атанды. 1967 жылы ол Ньюпорт казино шақыру турнирінде жеңіске жетіп, финалда Рей Мурды, Том Горманды және Оуэн Дэвидсонды жеңді. 1967 жылы АҚШ Ашық чемпионатында Боури және оның серіктесі Оуэн Дэвидсон финалда Ньюкомб пен Роштан төрт сетте жеңілді. Боури 1967 жылы New York Times газеті бойынша әлемдік рейтингте 8-орынды иеленді. 1967 жылдың соңында Ньюкомб пен Рош кәсіби келісімшартқа қол қойды. Эмерсон, Сантана және басқа да еуропалық жұлдыздар 1968 жылғы Австралия чемпионатында ойнамауға шешім қабылдады (Эмерсон 1 сәуірде кәсіпқой болар еді), ал Артур Эш, Кларк Грейбнер, Стэн Смит және Клифф Ричи Австралия чемпионатына Мельбурнға бармады. 1967 жылдың соңында Австралиядағы Дэвис кубогының сын-қатерлі кезеңінде Сантанамен бірге Испания құрамасында ойнаған Мануэль Орантес пен Хуан Гисберт Мельбурнда қалуға шешім қабылдады. Бұл 1968 жылғы Австралия чемпионатының қатысушылар тізімінің сапасын төмендетті, ол Мельбурнның тарихи Kooyong Lawn Tennis Club-ында өтті. Боури турнирдің бірінші сіңірген ойыншысы болды. Ол ширек финалда Майк Белкинді, жартылай финалда Барри Филлипс Мурды жеңді. Финалда Боури әлемдік рейтингте 14-орында тұрған Гисбертпен кездесіп, төрт сетте жеңіске жетті. Австралиядағы жеңісінен бір ай өткен соң Боури австралиялық теннисші Лесли Тернерге үйленді, ол да 1963 жылғы Франция чемпионатының жеңімпазы болған маңызды ойыншы еді. Ойын сол жылы сәуірде ашық форматқа көшті, ал мамыр айында Боури финалда Рон Холмбергті жеңіп, Атланта шақыру турнирін жеңді. Алғашқы ашық Уимблдон турнирінде Боури екінші раундта Андрес Гименодан жеңілді. Келесі жылы Австралия чемпионатының титулын қорғаған Боури үшінші раундта Панчо Гонзалесті жеңіп, ширек финалға өтті, онда ол Рей Руффелске қарсы екі сеттен кейін жеңіліске ұшырады. Боури Австралия құрамасынан екі рет Дэвис кубогында ойнады: біріншісі 1968 жылдың желтоқсанында АҚШ-қа қарсы өткен әлемдік топтың финалында, онда ол Кларк Грейбнерге бес сетте ұтылып, Артур Эшке төрт сетте жеңді. Екіншісі 1969 жылдың мамырында Мексикаға қарсы Солтүстік және Орталық Америка аймағындағы матчта, онда ол Хоакин Лойо Майоны жеңіп, Рафаэль Осунадан жеңілді. Боури 1970 жылы Уимблдонда Патрисио Корнехоға қарсы өткен теннис тарихындағы ең ұзақ матчтардың біріне қатысты, ол шамамен төрт сағатқа созылды. 1970 жылдың қаңтарында Боури кәсіпқой теннисшіге айналды, бұл оның Дэвис кубогында ойнауға құқығы жоқ екенін білдірді. Сол жылы Боури серіктесі Марти Риессенмен бірге Фред Столле мен Клифф Драйсдейлге қарсы екі сетте Роджерс кубогын (бұрынғы Канада ашық чемпионаты) жеңді. Сондай-ақ ол Оуэн Дэвидсонмен бірге Римдегі ATP World Tour Masters – Doubles турнирін жеңіп алды. Боури 1968 жылы теннисші Лесли Тернерге үйленді және 1972 жылы, бар болғаны 28 жасында, жартылай зейнеткерлікке шығып, жаттықтырушы болды. Ойыншылық карьераларын аяқтағаннан кейін Боури мен оның әйелі Лесли All England Club радиостанциясы мен "Radio Wimbledon" интернет-сайтында Уимблдон турнирінің матчтарын тікелей эфирде түсіндіретін комментаторлар болды. 1974 жылдың ақпан айында Боури жартылай финалда Марк Эдмондсонды, финалда Столлді жеңіп, Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының қатты корт чемпионатында жеңіске жетті.

Bowrey reached the quarterfinal of the Australian (international amateur) Championships in 1965 (losing to John Newcombe), 1966 (losing to Roy Emerson) and 1967 (losing to Emerson) and the US Open quarters in 1966 (losing to Manuel Santana). In 1966 he won the Sydney Metropolitan Grass Court Championships defeating Phil Dent, Dick Crealy, and Tony Roche in the final. He won the 1967 Newport Casino Invitational title defeating Ray Moore, Tom Gorman, and Owen Davidson in the final. At the 1967 US Open doubles, Bowrey and partner Owen Davidson lost the final to Newcombe and Roche in four sets. Bowrey was ranked world No. 8 in 1967 by the New York Times. At the end of 1967, Newcombe and Roche had signed professional contracts. Emerson, Santana and other European stars decided not to play in the 1968 Australian Championships (Emerson would turn pro on April 1, 1968), and Arthur Ashe, Clark Graebner, Stan Smith and Cliff Richey did not make the trip to Melbourne for the Australian Championships. Manuel Orantes and Juan Gisbert, who had played with Santana on the Spanish Davis Cup team in the Davis Cup Challenge Round in Australia at the end of 1967, decided to stay on and play at Melbourne. This reduced the quality of the field lined up for the 1968 Australian championships, which were held at Melbourne's historic Kooyong Lawn Tennis Club. Bowrey was the top seed. He defeated Mike Belkin in the quarterfinal and Barry Phillips Moore in the semi final. In the final Bowrey met Gisbert, ranked world No. 14, winning in four sets. A month after his Australian triumph Bowrey married the Australian women's player Lesley Turner, herself also a major champion, winner of the 1963 French Championships. The game went open in April that year and in May Bowrey won the Atlanta Invitation defeating Ron Holmberg in the final. At the first Open Wimbledon Bowrey lost in the second round to Andrés Gimeno. Defending his Australian title the following year Bowrey defeated Pancho Gonzales in the third round to reach the quarterfinals where he lost a two sets to love lead against Ray Ruffels. Bowrey represented Australia in two Davis Cup rounds, the first against the U. S. in the World Group Final in December 1968, where he lost to Clark Graebner in five sets and defeated Arthur Ashe in four sets. The second in the North & Central America draw in May 1969 versus Mexico, where he won against Joaquín Loyo Mayo and lost to Rafael Osuna. Bowrey was also involved in one of the longest matches in tennis history at Wimbledon in 1970 against Patricio Cornejo that consumed nearly four hours In January 1970 Bowrey turned professional which meant he was no longer eligible to play in the Davis Cup. Later that year Bowrey with partner Marty Riessen won the Rogers Cup (formerly Canadian Open) in two sets against Fred Stolle and Cliff Drysdale. He also won the Rome ATP World Tour Masters – Doubles that year with Owen Davidson. Bowrey had married fellow tennis professional Lesley Turner in 1968 and went into semi retirement in 1972 at the age of just 28, becoming a coach. After their playing careers were over, Bowrey and his wife Lesley became the lead match play commentators at Wimbledon on the All England Club's radio station and Internet Web site "Radio Wimbledon." In February 1974, Bowrey won the New South Wales Hardcourt Championships, defeating Mark Edmondson in the semi final and Stolle in the final in a close match.

Жалғыз ойын (1 атақ)

НәтижесіЖылЧемпионатЖербетіҚарсыласыЕсепЖеңіс 1968 жылғы Австралия чемпионатыШөпЖуан Гисберт аға7–5, 2–6, 9–7, 6–4

Даблдар (3-ші орын)

НәтижеЖылЧемпионат Сыртқы жабынСерікҚарсыласЕсепЖеңіліс 1966 Уимблдон Шөп Оуэн Дэвидсон Кен Флетчер Джон Ньюкомб 3–6, 4–6, 6–3, 3–6Жеңіліс 1967 Австралия чемпионаттары Шөп Оуэн Дэвидсон Джон Ньюкомб Тони Рош 6–3, 3–6, 5–7, 8–6, 6–8Жеңіліс 1967 АҚШ чемпионаттары Шөп Оуэн Дэвидсон Джон Ньюкомб Тони Рош 8–6, 7–9, 3–6, 3–6