Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық Одисси бишісі
American Odissi dancer
Шарон Лоуэн – 1975 жылдан бері Гуру Келучархан Мохапатрадан оқыған американдық Одисси бишісі. Ол кино және теледидар үшін хореографиялық қойылымдар жасаған, сондай-ақ Үндістан, Солтүстік Америка, Азия, Африка, Ұлыбритания және Таяу Шығыс елдерінде жүздеген концерттер берген. Шарон 1973 жылы Мичиган университетін гуманитарлық ғылымдар, көркем өнер, Азия тану және би мамандықтары бойынша дипломмен аяқтағаннан кейін Фулбрайт стипендиясы бойынша Манипури, сосын Чхау және Одисси билерін оқу үшін Үндістанға келді.
Sharon Lowen is an American Odissi dancer, trained since 1975 by Guru Kelucharan Mohapatra. She has performed and choreographed for film and television and presented hundreds of concerts throughout India, North America, Asia, Africa, the United Kingdom. and the Middle East. Sharon came to India in 1973 after earning degrees in Humanities, Fine Arts, Asian Studies and Dance from the University of Michigan as a Fulbright Scholar to study Manipuri and later Chhau and Odissi.
Ерте өмір
Шарон Лоуэн АҚШ-тың Детройт қаласында өсті. Оның әкесі химиялық инженер, ал анасы клиникалық психолог болды. Бала кезінен бастап қазіргі заманғы би, Чечетти балеті және Детройт өнер институтында қуыршақ, мим және театр сабақтарын оқыды, Детройт қуыршақ гильдиясының, Американың қуыршақ шеберлері және UNIMA мүшесі болды, Джордж Латшоудың қуыршақтарымен Детройт және Кливленд симфониялық оркестрлері үшін өнер көрсетті. Джим Хенсон оған «Маппеттерде» шәкірт болуды ұсынды, бірақ ол Үндістанға Фулбрайт стипендиясын қабылдау үшін одан бас тартты. Гуманитарлық ғылымдар, көркем өнер, Азия зерттеулері салаларында бакалавр дәрежесін және білім беру және би саласында магистр дәрежесін алғаннан кейін, Лоуэн 1973 жылы Нью-Делидегі Тривени Кала Сангамда Гуру Сингхажит Сингхтен манипури биін оқу үшін Фулбрайт стипендиясымен Үндістанға келді. Фулбрайт стипендиясын 1975 жылға дейін ұзартып, жаңартқаннан кейін, ол Майурбхандж Чаудан Гуру Крушна Чандра Наик, Одиссиден Гуру Келучарн Мохапатра, Манипури Пала Чоламнан Гуру Танджам Чаоба Сингх және Манипури Майби Жагоиден Гуру Ранжана Майби, Кумар Майби және Р. К. Ачуби Сана Сингхтен де оқыды. Ол содан бері Үндістанда тұрып, жұмыс істеп келеді, шетелдік маман ретінде классикалық үнді биінің танымал хореографы және орындаушысы атанды. Мансабы барысында ол мезгіл-мезгіл АҚШ-қа оралып, осы сапарларында елдің әр жерінде классикалық үнді биін орындайды.
Sharon Lowen grew up in Detroit, United States, where her father was a chemical engineer and her mother a clinical psychologist. She trained in modern dance, Cecchetti ballet and classes at the Detroit Institute of Arts in puppetry, mime and theater since childhood, was a member of the Detroit Puppetry Guild, Puppeteers of America and UNIMA, performed with George Latshaw's puppets for the Detroit and Cleveland symphony orchestras and Jim Henson offered her an apprenticeship with the Muppets which was declined to accept a Fulbright scholarship to India. Following her bachelor's degree in Humanities, Fine Arts, Asian Studies and an M. A. in Education and Dance, Lowen arrived in India on a Fulbright scholarship in 1973 to continue Manipuri dance with Guru Singhajit Singh at Triveni Kala Sangam, New Delhi. With extension and renewal of the Fulbright to 1975, she also trained in Mayurbhanj Chhau under Guru Krushna Chandra Naik, Odissi under Guru Kelucharan Mohapatra, Manipuri Pala Cholam under Guru Thangjam Chaoba Singh and Manipuri Maibi Jagoi under Gurus Ranjana Maibi, Kumar Maibi and R. K. Achoubi Sana Singh. She has lived and worked in India ever since, achieving success as a foreign born expert performer and choreographer of classical Indian dance. Throughout her career, she has periodically returned to the United States, performing classical Indian dance recitals around the country during these visits.
Мансап
Ол өзін үнді киносында, жүлделі «Сварнакамалам» телугу фильмінде сомдады, қаһарманның өзінің классикалық би дәстүрін бағалауына ықпал ету үшін. Фильмді доктор К. Вишванатх түсірген. Фильмде ол Одисси биін орындайды және фильм көрермендерін әсерге қалдырады. Кашмирден Кәньякумариге дейін Шарон санскрит, одия, телугу, бенгал, малаялам, тамил, хинди, кашмир, догра тілдерінде өзінің хореографиялық қойылымдарын орындады, сондай-ақ өзінің гуруының шығармаларымен бірге, мысалы, Хаджураходағы фестивальдерде; Варанасидегі Санкат Морчан Хануман Джаянтиде; Импхалдағы JNU академиясында; Коттаккал ғибадатханасының фестивалінде; Бхопалдағы Бхарат Бхаван; Керала Каламандаламның күміс тойы; Серайкелладағы (Бихар) Чайтра Парва фестивалі; Бубанешвардағы SNA Одисси фестивалі; Чидамбарам; Конарк; Тируванантапурам, Шимла; Танжавурдағы Брихадеешвара ғибадатханасы. Әлем бойынша ол АҚШ, Канада, Мексика, Англия, Бразилия, Жапония, Кувейт, Дубай, Оңтүстік Африка, Малайзия, Сингапур, Пәкістан, Бангладеш, Литва, Словакия, Украина және Польшада концерттер, дәріс-демонстрациялар мен мектептік қойылымдар ұйымдастырды. 1990-шы жылдары Шарон Делидегі Сахития Кала Паришадтың қолдауымен алты жылдық «Видеши Калакар Утсав» фестивальдерін және «Art Without Frontiers» семинарларын өткізді. Ол шетелдіктердің классикалық үнді биі мен музыкасын орындайтын артистер ретінде танылуына, жай ғана студенттер ретінде емес, келесі буын халықаралық артистер үшін үлкен үлес қосты. Ол доктор Джотсна Сури төрағалық ететін «Лалит Сури қонақжайлылық тобынан» шабыт алып, Камалини Датт пен Нареш Капуриямен бірге Хаджурахода әртүрлі классикалық би жанрлары мен мим актерлерін қолданып, 10 жылдық «Шив Виваха Шивратри» қойылымдарын хореографиялап, сахналық қойды. Лоуэн Хайдарабадтағы Орталық университеттің Бейнелеу және сахналық өнер және коммуникация мектебін құруға белсенді қатысты; 2003 жылдан 2007 жылға дейін USIEF (кейін USEFI) кеңесінің мүшесі болды. Ол өнер білімі мен әлеуметтік жақсартуға балеттік жобалар, Deepalaya, Akshaypratisthan, Palna, Дели полиция мектебі және Нью-Делидегі басқа да мемлекеттік және жеке мектептерге арналған қайырымдылық концерттері мен консультациялар арқылы үлкен мән береді. Ол Камалини Датт пен Нареш Капуриямен бірге «Манаса Арт Уитхаут Фронтиерс» қоғамдық ұйымын құрды, олар семинарлар, фестивальдер, дәріс-демонстрациялар, сабақтар мен қойылымдарды әртүрлі өнер салаларында және қауымдастықтарда өткізеді.
She portrayed herself in Indian Cinema, in an award winning Telugu film Swarnakamalam, to inspire the heroine to value her own classical dance tradition. The film was directed by Dr. K. Viswanath. In the film she performs an Odissi dance and mesmerizes the audience of the film. From Kashmir to Kanyakumari, Sharon has performed her own choreographies in Sanskrit, Odia, Telugu, Bengali, Malayalam, Tamil, Hindi, Kashmiri, Dogra, alongside her own guru's compositions, including festivals at Khajuraho; Sankat Morchan Hanuman Jayanti, Varanasi; JNU Academy, Imphal; Kottakkal Temple Festival; Bharat Bhavan, Bhopal; Kerala Kalamandalam Diamond Jubilee; Chaitra Parva Festival, Seraikella, Bihar; SNA Odissi Festival, Bhubaneswar; Chidambaram; Konark; Thiruvananthapuram, Shimla; Brihadeeswara Temple, Thanjavur. Across the globe she has performed concerts, lecture demonstrations and school performances in the United States, Canada, Mexico, England, Brazil, Japan, Kuwait, Dubai, South Africa, Malaysia, Singapore, Pakistan, Bangladesh, Lithuania, Slovak Republic, Ukraine, and Poland. In the 90s, Sharon organized six annual Videshi Kalakaar Utsav festivals and Art Without Frontiers seminars supported by the Delhi Sahitya Kala Parishad. She is acknowledged with transforming the recognition of foreigners as classical Indian dance and music performing artists, rather than simply students for the following generations of international artists. She has choreographed and directed 10 annual Shiv Vivaha Shivratri productions at Khajuraho in various classical dance genres and mime actors, along with Kamalini Dutt and Naresh Kapuria, inspired by the Lalit Suri Hospitality Group chaired by Dr Jyotsna Suri. Lowen was instrumental in setting up the School of Visual and Performing Arts and Communication at Central University, Hyderabad; served as a member of the USIEF (then USEFI) board from 2003 to 2007. She is committed to arts education and social upliftment expressed through choreography projects, benefit concerts and consultations for Deepalaya, Akshaypratisthan, Palna, Delhi Police School, and other government and private schools in New Delhi. She founded the NGO Manasa Art Without Frontiers with Kamalini Dutt and Naresh Kapuria to conduct, seminars, festivals, lecture demonstrations, classes and performances across artistic disciplines and communities.
Одисси
Оның Одисси гуруы, Падма Вибхушан Гуру Келучарн Мохапатра 1986 жылы Шэрон Лоуэн туралы, оның 22 қойылымдық «Үндістан фестивалі» АҚШ гастроліне қатысқаннан кейін былай деді: «Ол қазір менің ең үздік бес шәкіртіме кіреді, мен Одисси биін әлемнің кез келген жерінде көрсетуге оны сеніммен ұсына аламын. Шэрон дәстүрді меңгерді».
Her Odissi guru, Padma Vibhushan Guru Kelucharan Mohapatra said of Sharon Lowen in 1986, after accompanying her 22 performance Festival of India USA tour, “She is now one of my five best disciples who I can unhesitatingly recommend to represent the Odissi dance form anywhere in the world. Sharon has mastered the tradition.”
Шэрон 1975 жылдан бастап Гуру Келучарн Мохапатрадан білім алу мүмкіндігіне ие болды, сондай-ақ 1976 жылы Одисси және Манипури билерін Ориса штатында көрсетуге оның қатысуын қамтамасыз етті. Ол оны Үндістан бойынша қойылымдарға, ал «Үндістан фестивалі» АҚШ кезінде АҚШ-тағы гастрольдерге пакаваджмен бірге сүйемелдеді. Олар Нью-Йорктегі Метрополитен мұражайында бірге өнер көрсетті.
Sharon had the privilege to study with Guru Kelucharan Mohapatra from 1975, and having him present her Odissi and Manipuri performance in Orissa in 1976. He has accompanied her on pakawaj for performances around India and on tour in the U. S. during the Festival of India U. S. A., and they performed together at the Metropolitan Museum in New York City.
Майурбхандж және Сераикелла Чау
1975 жылдан бастап Гуру Крушна Чандра Наиктің басшылығымен Маюрбхандж шауын меңгерген ол, 1976 жылы Барипада әйелдің бұл дәстүрлі, ерлерге ғана арналған өнер түрін орындай алатынын көрсету үшін оны таныстырды, соның арқасында бүгінде Маюрбхандж ауданында әйелдерді оқыту мүмкіндігі туды. Ол бұл өнер түрін 1978 жылы Гавайидегі Азия би фестивалінде және кейін Лос-Анджелестегі Олимпиадалық маскалар фестивалінде АҚШ-қа таныстырған тұңғыш солистка, сондай-ақ «Дордаршанның» ұлттық хабарларында шау өнерін көрсетуге қол жеткізді. 1981 жылдан бастап Гуру Кедарнат Сахудан алған білімі оның Калькуттадағы Халықаралық классикалық үнді биі мен театр фестивалі – Чайтра Парвада жеке өнер көрсетуіне мүмкіндік берді. Жеке өнер көрсетулерінен бөлек, Шарон Гопал Дубеймен бірлесіп «Дордаршанның» ұлттық бағдарламалары үшін Маюрбхандж және Серакелла шауын үйлестіретін екі шау балетін жасады. «Дордаршан» Орталық өндіріс орталығындағы оның көптеген ұлттық бағдарламалары, «Тривени» бағдарламасымен басталып, кейін «Калидастың бес қаһарманы» бағдарламасымен жаңа стандарттарды орнатты. Шарон Лоуэн шау өнеріне зор үлес қосты және оны ұлттық және халықаралық деңгейде өнер біліміне енгізуді қолдады. Шарон Лоуэннің арқасында шау өнері Батыста танымал болды, бұл Сераикела аймақтарындағы жергілікті тарихты жақсырақ түсінуге көмектесуде.
Training in Mayurbhanj Chhau from 1975 under Guru Krushna Chandra Naik led him to present her in Baripada in 1976 to demonstrate that a woman could perform this traditionally all male genre and lead to training of women in Mayurbhanj district today. She is the first woman soloist of a previously all male form, responsible for introducing Mayurbhanj Chhau to the United States at the 1978 Asian Dance Festival in Hawaii and later at the Olympic Arts Festival of Masks in Los Angeles and is singularly responsible for getting Chhau presented on Doordarshan's National Broadcasts. Her training from 1981 with Guru Kedarnath Sahoo led to the guru including her solo performances during Chaitra Parva, the International Classical Indian Dance and Theatre Festival in Calcutta. Beyond her personal performances internationally and throughout India, Sharon collaborated with Gopal Dubey to create two Chhau ballets combining Mayurbhanj and Seraikella Chhau for Doordarshan National Programs of Dance. Her numerous national television programs from Doordarshan Central Production Centre set new standards of excellence starting with their inaugural program Triveni and later Panch Nayikas of Kalidas. Sharon Lowen has had an immense impact on Chhau and has promoted its inclusion in arts education, both at national and international levels. Sharon Lowen has been responsible in making Chhau popular in the West, which is making a difference in the awareness of the local history in the regions of Seraikela.
Манипури
1969 жылдан 1972 жылға дейін Үндістанға келмес бұрын Шарон Шримати Минати Ройден манипури биін үйренді және Энн-Арбордағы үнді қауымдастығы мен университет шараларында манипури биін орындап, сабақ берді. Ол 1975 жылы Мичиган университетінде қонақ профессор ретінде биден сабақ берді және 200-ден астам лекция мен демонстрация өткізді. Шаронның манипуриді терең зерттеуі 1973-1982 жылдар аралығында және 1989 жылы қысқа мерзімде Гуру Сингхажит Сингхпен бірге болды. 1974 және 1976 жылдары Манипурда марқұм Ранжани Майниден Майби Жагойді оқып үйрену мүмкіндігіне ие болды. Шарон 1974 және 1976 жылдары мұғалім және хореограф, марқұм Гуру Танджам Чаоба Сингхтің жетекшілігімен білім алды. Ол академияда «Картал Чолом» биін қойылымдап, оқу бағдарламасына қыз студенттер үшін Чоломды қосу мүмкіндігін көрсетті. «Шаронның жетілген техникасы бар және манипури биіне тән физикалық және эмоционалдық шектеулерді жақсы түсінеді». Шанта Сербджит Сингх.
From 1969 to 1972, prior to coming to India, Sharon learned Manipuri from Shrimati Minati Roy and also performed and taught Manipuri for the Indian community and university functions in Ann Arbor. She taught dance in University of Michigan as visiting professor 1975 and had more than 200 lectures and demonstrations to her credit. Sharon’s main study of Manipur was with Guru Singhajit Singh between 1973 82, and briefly in 1989. She also had the opportunity to study Maibi Jagoi with Late Ranjani Maini, in Manipur in 1974 and 1976. Sharon had the pleasure of studying under Late Guru Thangjam Chaoba Singh, teacher and choreographer in 1974 and 1976 when he organized her performance of Kartal Cholom at the Academy to demonstrate the possibility of adding Cholom to the curriculum for female students. “Sharon has a mature technique and a fine understanding of the sort of physical and emotional restraint that characterizes Manipuri.” Shanta Serbjeet Singh