Томас Уолтер Хейуорд: Англияның көрнекті крикетшісі

Кіріспе

Томас Уолтер Хейвард (1871 жылғы 29 наурыз – 1939 жылғы 19 шілде) – ағылшын бірінші сыныпты крикетшісі. 1890 жылдар мен Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін «Суррей» және Англия құрамаларында ойнады. Ол негізінен ашылушы шабуылшы болды, әсіресе, оның сапалы оң жаққа соққысымен танымал. Невилл Кардус оны «крикет тарихындағы ең дәл техникалық және ең өнімді шабуылшылардың бірі» деп жазды. Ол 100 бірінші сыныптық ғасырға жеткен екінші шабуылшы болды, бұрынғысы У.Г. Грейс еді.

Мансап

1871 жылғы 29 наурызда Кембридж қаласында туған Хейвард крикет ойнаған отбасынан шыққан: оның әкесі, атасы және інісі бірінші сыныпты крикет ойнаған. Хейвард өзі 1893 жылы «Суррей» командасы сапында дебют жасады және тез арада команданың маңызды ойыншысы ретінде танылды. Ол 1894 жылы командаға шақырылып, келесі маусымда «Wisden Cricketer of the Year» атағын алды. Хейвард негізінен соққы беруші болғанымен, бірінші сыныпты крикетте 481 қақпа алды, 1897 жылғы маусымда 114 қақпа алды. Г.Л. Джессоп оны қиын ойыншы деп сипаттап, креске жақын лақтыратынын, соққы алғанда доптың күтпеген бұрылыс жасап, тәжірибесіз ойыншыны дұрыс емес соққы жасауға итермелейтінін айтты. 1895 жылдан 1914 жылғы соңғы маусымына дейін Хейвард бірінші сыныпты крикетте 1000-нан астам ұпай жинаудан ешқашан қалыспады, он рет 2000 ұпайдан асып, екі рет (1904 және 1906 жылдары) 3000-нан астам ұпай жинады. Оның 1906 жылғы 3518 ұпайы (66.37 орташасымен және 13 жүздік) 1947 жылы Денис Комптон мен Билл Эдрих осы көрсеткішті басып өткенге дейін рекордтық көрсеткіш болды. 1898 жылы ол Ланкаширге қарсы өткен ойында 315 ұпай жинап, бірінші сыныпты крикеттегі ең жоғары көрсеткішін жасады. 1899 жылы ол Бобби Абельмен бірге Йоркширге қарсы «Суррей» командасы үшін төртінші қақпаға 448 ұпай жинады. Бұл «Суррей» командасы үшін кез келген қақпа үшін ең жоғары серіктестік болып табылады. 1900 жылы ол мамыр айының соңына дейін 1000 ұпай жинап, сирек кездесетін жетістікке қол жеткізді. Хейвардтың Англия құрамасы сапындағы алғашқы тестілік матчы 1895/96 жылдары Порт-Элизабетте Оңтүстік Африкаға қарсы өткен турнеде болды. Екінші тестіде (Жоханнесбургте) Англия командасының жеңісімен аяқталған ойында ол 122 ұпай жинады. Барлығы ол Англия құрамасы үшін 35 рет ойнап, үш жүздік соқты. Соңғы иннингінде, 1909 жылы Австралияға қарсы өткен ойында, ол 6 ұпайға шығып, тестілік карьерасында 2000 ұпайға жетпей, бір ұпайдан қалып қойды. Ол 1899 жылғы «Пепел» сериясының төртінші тестісінде Олд Траффордта 130 ұпай жинап, алтыншы нөмірмен ойнады. Ол 47/4 есебімен ойынға шықты және команданың жалпы есебін 372 ұпайға жеткізді. Ральф Баркер бұл ойынды «ұлы тестілік иннингтердің бірі» деп атады. Ол бесінші тестіде, Овалда, 137 ұпай жинап, бірінші қақпа үшін Ф.С. Джексонмен бірге 185 ұпай жинады. Ол осы серияда екі команданың да орташа ұпайларын бастырып, жеті иннингте 68.83 орташасымен 413 ұпай жинады. Джек Хоббс 1905 жылы «Суррей» командасы сапында дебют жасағаннан бастап, ол Хейвардпен округ үшін тиімді ашылу серіктестігін құрды. Екі ойыншы бірінші қақпа үшін 40 рет жүзден астам ұпай жинады. Олар Англия құрамасы үшін бір рет қана бірге ойнады, Хейвардтың 1909 жылы Лордста өткен соңғы тестілік матчына шақырылған кезде иннингті ашты. Кейінгі карьерасында дене күші біртіндеп төмендегеніне қарамастан, Хейвард 40 жасқа дейін тиімді соққы беруші болып қала берді. 1913 жылғы маусымда ол бірінші сыныпты крикетте жүзінші жүздігін соғып, бұл жетістікті қол жеткізген екінші соққы беруші болды (W.G. Грейстен кейін). Ол өзінің 104-ші және соңғы жүздігін 1914 жылғы тамызда Лордста Йоркширге қарсы өткен ойында соқты (бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін «Суррей» командасы бірнеше «үй» матчтарын өткізді), бірақ Глостерширге қарсы Овалда өткен соңғы иннингінде бір ғана ұпай жинады және жасының толуына байланысты соғыс аяқталғаннан кейін карьерасын жалғастырмады. «Суррей» командасы соңғы маусымда округтік чемпионатты жеңіп алды. Хейвардта сол кездегі кәсіби ойыншы үшін сирек кездесетін құрметке ие болды – тұрақты капитан Сирил Уилкинсон қатыса алмаған кезде тамыз айында алты матчқа капитандық етті, жас әуесқойлар Дональд Найт пен Перси Фендерден артықшылық алды. Негізінен соққы беруші ретінде танылса да, Хейвард карьерасының ортасында өз округі үшін тиімді боулер болды. 1897 жылы ол 1368 ұпай жинап, 114 қақпа алды, ал 1899 жылы екі рет хет-трик жасады. Оның ең жақсы көрсеткіші 8/89 болды, ол 1901 жылы Эджбастонда Уорвикширге қарсы өткен ойында тіркелді. Хейвард үлгілі кәсіби ойыншы ретінде құрметке ие болды. Дэвид Леммон «Суррей» командасымен өткен соңғы жылдары туралы былай деп жазды: «Ол барлық жағынан жоғары кәсіби болды, басқалар өздерінің қауіп-қатерімен бұзған мінез-құлық нормаларын белгіледі. Ол өз үлгісімен, өз еркімен басшылық етті». Ол 1920 жылы Оксфорд университеті мен Эссекс арасындағы бірінші сыныптық матчта төреші болды. Ол 1939 жылғы 19 шілдеде Кембридж қаласында 68 жасында қайтыс болды.

Born on 29 March 1871 in Cambridge, Hayward came from a cricketing family: his grandfather, father and uncle had all played first class cricket. Hayward himself made his debut for Surrey in 1893 and quickly established himself as an important part of the side, being capped in 1894 and receiving the accolade of Wisden Cricketer of the Year the following season. Although primarily a batsman, Hayward took 481 wickets in first class cricket, taking 114 in the 1897 season. GL Jessop referred to him as an awkward bowler, who bowled wide of the crease and achieved unexpected nip off the wicket that seduced the unwary batsman into an injudicious stroke. From 1895 through to his final season in 1914, Hayward never once failed to reach 1,000 first class runs, passing 2,000 on ten occasions and twice (in 1904 and 1906) scoring over 3,000; his 1906 aggregate of 3,518 (at 66.37 with 13 hundreds) established a record which stood until surpassed by Denis Compton and Bill Edrich in 1947. In 1898 he made his highest first class score of 315 against Lancashire. In 1899 he and Bobby Abel put on 448 for Surrey's fourth wicket against Yorkshire. This remains the highest partnership for any wicket for Surrey. In 1900 he achieved the very rare feat of scoring 1,000 runs before the end of May. Hayward's first Test match for England came on tour with Lord Hawke's side against South Africa at Port Elizabeth in 1895/96, and in his second Test (at Johannesburg) he hit 122 as England recorded an innings victory. In all, he played 35 times for England scoring three hundreds. In his last innings, coming against Australia in 1909, he was run out for six to finish just one run short of 2,000 for his Test career. He scored 130 at Old Trafford in the fourth Test of the 1899 Ashes series, batting at number six. He came in at 47 for 4 and enabled the final total to reach 372. It was described as "one of the great Test innings" by Ralph Barker. He followed that up in the fifth Test, at The Oval, with 137, putting on 185 for the first wicket with FS Jackson. He headed the batting averages for both sides in this series, in seven innings scoring 413 runs at 68.83. Once Jack Hobbs made his Surrey debut in 1905, he and Hayward formed an effective opening partnership for the county. The pair put on a hundred or more for the first wicket on 40 occasions. They only played together once for England, opening the innings when Hayward was recalled for what was to prove his final Test, at Lord's in 1909. Despite a gradual decline in his athleticism in his later career, Hayward remained an effective batsman well into his forties, and in June 1913 he scored his hundredth first class century, becoming only the second batsman (after W. G. Grace) to achieve this feat. He made his 104th and final hundred in August 1914 against Yorkshire at Lord's (where Surrey played several "home" matches after World War I had begun), but made just one in his last innings of all, against Gloucestershire back at The Oval and on grounds of age did not resume his career after the end of hostilities. Surrey won the County Championship in his final season. Hayward had the rare honour for a professional of the time of captaining the side for six matches in August when the regular captain, Cyril Wilkinson, was unavailable, in preference to the young amateurs Donald Knight and Percy Fender. Although primarily known as a batsman, Hayward was also an effective bowler for his county in the middle of his career. In 1897 he did the "double", with 1,368 runs and 114 wickets, and in 1899 he took two hat tricks. His best bowling of 8–89 was achieved against Warwickshire at Edgbaston in 1901. Hayward was respected as a model professional. Of his final years with Surrey, David Lemmon wrote: "He was the senior professional in all aspects, setting down standards of behaviour which others violated at their peril. He led by bearing and by example." He stood in one first class match as an umpire, the 1920 game between Oxford University and Essex. He died on 19 July 1939 in Cambridge at the age of 68.