Кіріспе

Жылан туысы Chrysopelea, көбірек ұшқан жылан немесе желкенді жылан деп аталады, бұл Colubridae тұқымдасына жататын тұқым. Ұшатын жыландар аздап улы, бірақ улы заттары тек кішкентай олжаларына ғана қауіпті. Олардың таралу аймағы Оңтүстік-Шығыс Азияда (континенттік (Вьетнам, Камбоджа, Таиланд, Мьянма және Лаос), Индонезия және Филиппин), ең оңтүстік Қытай, Үндістан және Шри-Ланка.

Ұшу

Хрисопелияны "ұшақпен ұшқан жылан" деп те атайды. Ол құрсағында жатқан қырқалардың таразыларын пайдаланып, ағаш діңдерінің қатты қабығына итеріп, ағашқа тік көтеріледі. Ол бұтақтың ұшына жеткенде, құйрығы бұтақтың ұшына ілінетінше, қозғалуын жалғастырады. Содан кейін ол J пішінді иіліп, үнемі жермен қатар, желдің ортасында қауіпсіз жерге түсу үшін бағытын тұрақтандыру үшін көлбеу толқындар қозғалысын жасайды. "С" пішінін қалыптастыру, ішін тегістеу және ауадағы бүйірлік толқындар қозғалысын жасау жыланның ауада серуендеуіне мүмкіндік береді, мұнда ол жердегі жермен салыстырғанда энергияны үнемдейді және жермен байланысты жыртқыш аңдардан аулақ жүреді. Жаратылыс өздігінен қозғалады, бұл оның денесі астындағы ауа қысымының көтерілуіне әсер етеді. Олардың баратын жері көбінесе баллистика арқылы болжанады; алайда олар әуеде "сырғанақ" арқылы ұшу ұстанымын бақылауға болады. Олардың жылжуына басқа неше факторлардың әсер ететіні туралы зерттеулер жалғасуда. Чикаго университетінің соңғы зерттеулеріне сәйкес ғалымдар ұшатын ұшақтардың көлемі мен ұшу қабілеті арасында теріс байланыс бар екенін анықтады. Ғалымдар бұл зерттеулер бір жерден екінші жерге ұшып бара алатын роботтарды жасауға мүмкіндік береді деп үміттенеді.

Уыт

Бұл тұқымның улылығы аз, медициналық жағынан маңызды уланудың бірнеше расталған жағдайлары бар. Адамға улы деп саналатын жыландар тізіміне Chrysopelea түрлері енгізілмеген.

Диета

Хризопелиялар күндізгі тіршілік етеді, яғни олар күндіз аң аулайды. Олардың тамақтануы олардың таралу аймағына байланысты әр түрлі, бірақ олар кеміргіштер, бақалар, құстар мен жарғақтарды жейді. Олар аздап улы жыландар, бірақ олардың кішкентай, тұрақты артқы тістері оларды тек кішкентай олжаларына ғана қауіпті етеді.

Түрлер

Ұшатын жыланның бес түрі бар, олар Батыс Үндістаннан Индонезия архипелагына дейін таралған. Табиғи өмір сүру салты туралы біліміміз шектеулі, бірақ олар өте ағашқа тән, олар шатырдан сирек түседі. Ең кішкентай түрлерінің ұзындығы 2 футқа (1 м), ал ең үлкендері өседі. Сурет Ғылыми атауы Жалпы атауы Тарату сипаттамасы Chrysopelea ornata (Shaw, 1802) Алтын ағаш жыландар немесе әшекейлі ұшатын жыландар Бұл ұшатын жыландардың ең үлкен түрі, ұзындығы төрт футқа дейін жетеді. Ол алтын ағаш жылан деп аталса да, басқа да түсті түрлер бар; мысалы, кейбір фазалар таза сары емес, лимон жасыл түске қарай қарайтын болады, ал Үндістанда ол қызғылт-қызыл таңбалар мен арқасында кішкентай қара жолақтар бар, бұл жұмақ ағаш жыланының түсіне тең. Олардың ұзындығы соншалық, олармен ұшу қабілеті нашар. Оңтүстік және Оңтүстік-Шығыс Азия Chrysopelea paradisi (Boie and Boie, 1827) Бейбіт жер жыландары Бұл ұшқыш жыланның ұзындығы үш футқа дейін жетеді және ол Еуропалық үй жануарларын саудада кең тараған. Олардың денелері қара, бірақ бай жасыл қабыршақтармен қапталған. Гүл жапырақтары тәрізді қызыл, қызғылт сары және сары түсті шашақтардың шоғыры мойынның түбінен құйрығына дейін арқалық аймақты жинайды. Бұл ең танымал бояу, бірақ кейбір үлгілерде жарық арқалық белгілерсіз толық жасыл бояу болуы мүмкін. Олардың желкендеу қабілеті ұшқыштар арасында ең жақсылардың бірі болып саналады. Оңтүстік-Шығыс Азия Chrysopelea rhodopleuron (Boie, 1827) Молукканың ұшатын жыланы Амбон және Сулавеси Индонезияда Chrysopelea taprobanica (Смит, 1943) Шри-Ланканың ұшатын жыланы Шри-Ланка, Үндістан түбегі