Арчибальд Форбс: Шотландиялық соғыс тілшісінің өмірі мен қызметі
Archibald Forbes
Арчибальд Форбс: шотланд журналисі, соғыс тілшісі, әскери жазбалар авторы. Өмірі, білімі, журналистикадағы жолы туралы ақпарат. Соғыс туралы жазбалары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд соғыс тілшісі Арчибальд Форбс (17 сәуір 1838 – 30 наурыз 1900) – шотланд соғыс тілшісі болған.
Scottish war correspondent
Archibald Forbes (17 April 183830 March 1900) was a Scottish war correspondent.
Жас шағы мен отбасы
Ол Бохарм, Банфширдегі дін қызметкері және 1852 жылы Шотландия шіркеуінің Бас ассамблеясының модераторы болған Very Rev Lewis William Forbes DD (1794–1854) пен оның екінші әйелі, Киннинвидің Арчибальд Янг Леслидің қызы Елизавета Леслидің ұлы болды. Ол 1838 жылы Морейширде дүниеге келді. 1854 жылдан 1857 жылға дейін Абердин университетінде оқығаннан кейін Эдинбургке барып, әйгілі тілші (Сэр) Уильям Говард Расселдің лекцияларын тыңдаған соң Корольдік драгун әскеріне қатысты. Әскери қызметте жүргенде ол Morning Star газетіне жаза бастады және Cornhill Magazine журналына әскери тақырыптар бойынша бірнеше мақалаларын жариялауға қол жеткізді.
He was the son of Very Rev Lewis William Forbes DD (1794–1854), minister of Boharm, Banffshire, and Moderator of the General Assembly of the Church of Scotland in 1852, and his second wife, Elizabeth Leslie, daughter of Archibald Young Leslie of Kininvie. He was born in Morayshire in 1838. After studying at the University of Aberdeen from 1854 to 1857, he went to Edinburgh, and after hearing a course of lectures by (Sir) William Howard Russell, the famous correspondent, he enlisted in the Royal Dragoons. While still a trooper he began writing for the Morning Star, and succeeded in getting several papers on military subjects accepted by the Cornhill Magazine.
Ерте мансап
1867 жылы әскерден шығарылғаннан кейін ол "Лондон шотландшысы" (1867–1871) атты апталық журналды аз ғана сыртқы көмекпен бастап, жүргізді. Франко-пруссия соғысын жабу үшін Daily News газетіне жұмысқа орналасқанда оған соғыс тілшісі болу мүмкіндігі туды. Пруссия армиясына Кёльн қаласының жанынан қосылып, олардың Францияға қарай жорығына қатысып, Спихерен, Гравелот және Седан шайқастарында болды, содан кейін Metz қаласын қоршауға алған күштерге қосылды. Бұрынғы шайқас далаларынан келген хабарларда телеграф салыстырмалы түрде аз қолданылған. Форбс операциялар орнынан толық мәліметтерді жіберудегі өзінің немқұрайлылығына өкінеді. Бірақ 1870 жылдың күзінде бәсекелестік күшейіп, ұзақ соғыс телеграммасы қарқынды дамыды, және бұл нәтижеге Форбс ең көп үлес қосты. Ол күзгі науқанның көптеген оқиғаларын көрді және 1871 жылдың 1 наурызында пруссиялықтармен бірге Парижге кірді (олармен ол жақсы қарым-қатынас орнатты). Осы оқиғада ол ынтасы бар француз жұрты тарапынан неміс тыңшысы деп айыпталып, париждік су тасқа жуық батып кетуге айналды. Пруссияның Парижге кіруі туралы есебімен ол Англияға бірінші болып жетті. Екі айдан кейін ол Парижге қайтып, коммунаның қасіреттеріне бейжайлықпен қарады, осы қасиетімен ол танымал болды.
On being invalided from the army in 1867, he started and ran with very little external aid a weekly journal called the London Scotsman (1867–1871). His chance as a war correspondent came when he was employed by the Daily News to cover the Franco Prussian war. Joining the Prussian army near Cologne, he accompanied them on their march into France, witnessing battles at Spicheren, Gravelotte and Sedan before joining the forces besieging Metz. In all the previous reports from battlefields comparatively sparing use had been made of the telegraph. Forbes laments his own supineness in the matter of wiring full details from the scene of operations. But the intensity of competition rapidly developed the long war telegram during the autumn of 1870, and no one contributed more effectively to this result than Forbes. He witnessed many of the events of the autumn campaign and entered Paris with the Prussians (with whom he established excellent relations) on 1 March 1871. On this occasion he was nearly drowned in a Parisian fountain as a German spy by an enthusiastic French mob. He managed to arrive first in England with his account of the Prussian entry. Two months later he returned to Paris and witnessed the horrors of the commune with the sang froid for which he became celebrated.
Кейінгі жұмыстар
1873 жылы ол Вена көрмесінде Daily News газетін өкілдік етті; кейін Испанияда Карлисттермен және олардың қарсыластарымен қақтығыстарға қатысты; ал 1875 жылы Уэльс принцімен бірге Үндістанға сапар жасады. 1876 жылы ол Сербия жорығында Михаил Грегорович Черняев пен орыс еріктілерімен бірге болды. 1877 жылы Ресейдің Түркияға басып кіруін көрді және 23 тамызда Горник Студенде Александр II-ге Шипка өткелінен маңызды жаңалықтар жеткізген елші ретінде таныстырылды. Осы кезде император оған Плевна түбіндегі орыс әскеріне көрсеткен қызметтері үшін Әйгілі Станислав орденін табыс етті. 1878 жылы Кипрге жасаған қысқа сапарында британдықтардың оккупациясына куә болды. Содан кейін Мольткенің Франко-прус соғысының нұсқасы («А. Форбс» өңдеуімен, 1893) және 189 жылғы Ұлы соғыс жарық көрді, бұл соғысқа қатысты шебер жазылған болжам болды, онда Форбс адмирал Филипп Говард Колумб, полковник (сэр) Фредерик Морис және басқа да сарапшылармен және арнайы тілшілермен бірлесіп жұмыс істеді. 1895 жылы Форбстың «Соғыс және бейбітшілік естеліктері мен зерттеулері» атты автобиографиялық очерктерінің ең жақсы томы жарық көрді. Онда ол «Мен таныған әскерлер» қатарында Хелмут фон Мольтке кіші, Улисс С. Грант, Шерман, Роберт Непьер, Михаил Скобелев, Осман-паша, сэр Редверс Буллер және Вулсли мен Робертс лордтарын атады. Оның болжам жасауға дайындығы, бағалаудан кем емес, пікір қалыптастыруда асығыстыққа ұшырауы мүмкін, бұл оның кәсібінен ажырамас; бірақ оның әңгімелерінің арасында, мысалы, генерал Скобелевтің әкесін (жалақысыз адам) киімсіз формада болғаны үшін қамауға алғаны туралы әңгімесі бар. 1896 жылы Форбс 19 ғасыр шайқастарының екі көрнекті, бірақ дұрыс емес құрастырылған кварто томын жасады және сол жылы «Қара күзетшілер» туралы тарихи жазбасын жариялады. 1898 жылы ол Бланшар Жерольдтың өміріне негізделген Наполеон III-нің өмірінің (портреттерімен) беттік нұсқасын баспаға тапсырды. Форбстың осыған ұқсас биографиялары император Вильгельм II (1889), Гавелок (1890) және Колин Кэмпбелл, Лорд Клайд (1895, «Іс-қимыл адамы» сериясы) болды. Қауіпті оқиғаларға толы өмірден кейін Форбс 1900 жылдың 30 наурызында Регент паркіне жақын Кларенс террасасында бейбіт қайтыс болды және ол Абердинге жақын Алленвейл зиратында жерленді. Ол жесір қалды, Луиза, Монтгомери С. Мейгстің қызы. Форбстың фотосуреті оның «Соғыс және бейбітшілік естеліктері мен зерттеулері» (1895) еңбегінің алдында орналасқан. 1902 жылдың мамыр айында Санкт-Пол соборының криптасында медальон портреті бар тақташаны фельдмаршал виконт Вулсли ашты. Сэр Хьюберт фон Херкомердің Форбстың портреті Гамбург Кунстхалле коллекциясында сақталады.
In 1873, he represented the Daily News at the Vienna exhibition; subsequently he saw fighting in Spain, both with the Carlists and their opponents ; and in 1875 he accompanied the Prince of Wales on his visit to India. In 1876, he was with Michael Gregorovitch Tchernaieff and the Russian volunteers in the Serbian campaign of 1876. In 1877, he witnessed the Russian invasion of Turkey, and on 23 August was presented to Alexander II at Gornic Studen as the bearer of important news from the Schipka Pass. On this occasion, the emperor conferred upon him the order of St. Stanislaus for his services to the Russian soldiers before Plevna. During 1878, after a brief visit to Cyprus to witness the British occupation, Then came a version of Moltke's Franco German War ('revised by A. Forbes,' 1893), and The Great War of 189 , a cleverly written forecast, in which Forbes collaborated with a number of other experts and special correspondents, such as Admiral Philip Howard Colomb, Colonel (Sir) Frederick Maurice, and others. In 1895, appeared the best volume of Forbes's autobiographical sketches, Memories and Studies of War and Peace. In this he claimed, among The Soldiers I have known, Helmuth von Moltke the Younger, Ulysses S. Grant, Sherman, Robert Napier, Mikhail Skobelev, Osman Pasha, Sir Redvers Buller, and Lords Wolseley and Roberts. His readiness to prophesy no less than to judge suggests a rashness in forming opinions, inseparable perhaps from the profession that he followed; but he has some good stories, such as the one of General Skobeleff arresting his father (a miserly parent) for reporting himself in undress uniform. In 1896, Forbes collaborated in two handsome but ill arranged quarto volumes of Battles of the Nineteenth Century, and in the same year published his historical record of The Black Watch. In 1898, he committed to the press a superficial Life of Napoleon III (with portraits), based to a large extent upon the Life by Blanchard Jerrold. Previous biographies by Forbes of similar calibre were those of the Emperor William II (1889), Havelock (1890), and Colin Campbell, Lord Clyde (1895, Men of Action series). After a life of perilous adventure, Forbes died peacefully at Clarence Terrace, Regent's Park, on 30 March 1900, and he was buried in the Allenvale cemetery, near Aberdeen. He left a widow, Louisa, daughter of Montgomery C. Meigs. A photographic portrait of Forbes is prefixed to his Memories and Studies of War and Peace (1895). A tablet with a medallion portrait was unveiled in the crypt of St. Paul's Cathedral in May 1902 by Field Marshal Viscount Wolseley. A portrait of Forbes by Sir Hubert von Herkomer is in the collection of the Hamburger Kunsthalle, Hamburg.