Сингапур қала құрылысының даму тарихы

Кіріспе

Сингапурдағы қала құрылысы – Сингапурдағы инфрақұрылымды дамыту бағыты. Ол үш деңгейлі жоспарлау аясында жүзеге асырылады: кем дегенде 50 жылға Сингапурдың дамуын жоспарлайтын ұзақ мерзімді жоспар, орта мерзімді бас жоспар және қысқа мерзімді жоспарлар. Алғашқы екеуін Қалалық қайта құру басқармасы (URA), соңғысын бірнеше агенттік әзірлейді. Сингапурды жоспарлау 1822 жылы Джексон жоспарымен басталды, ол Сингапур қаласын бірнеше этникалық аудандарға бөліп, оны коммерциялық және әкімшілік орталық ретінде орнатып берді. Бір ғасыр бойы Сингапурдың отарлық билігі 1890 жылдары тығырық пен шалап құрылыстарға жауап ретінде қалалық реттеуге араласа бастағанға дейін оның дамуына көп араласпады. Бұл жеткіліксіз болғандықтан, британдықтар 1927 жылы Сингапурді жақсарту трастын (SIT) құрды, оның өкілеттігі шектеулі болғандықтан бастапқы әсері де шектеулі болды. Сингапур үшін егжей-тегжейлі қала құрылысы 1950 жылдары басталды, мақсаты Малайя Федерациясында Сингапурға кең экономикалық рөл беру болды. 1958 жылғы жоспар британдық жоспарлау тәжірибесі мен болжамдарының күшті ықпалымен жасалды. 1965 жылы Сингапур тәуелсіздік алғаннан кейін жоспарлау саясаты қайта қаралып, Сингапур үшін жаңа жоспар жасау мақсатымен Мемлекеттік және қалалық жоспарлау жобасы іске қосылды, ол 1971 жылғы тұжырымдамалық жоспарға айналды. Бұл жоспар Сингапурдың дамуы үшін негізгі инфрақұрылымды белгілеп, содан бері қолданылып келе жатқан кешенді жоспарлау процесін құрды. Сингапурдың жоспарлауы 1980 жылдардан бастап өмір сапасы және табиғатты қорғау сияқты қосымша басымдықтарды қамти бастады, ал 1991 жылғы тұжырымдамалық жоспардың жаңартылуы орталықсыздандыруды ынталандыру үшін аймақтық орталықтар тұжырымдамасын енгізді. Тұжырымдамалық жоспардың стратегияларын іске асыруды жақсарту үшін Сингапур 1990 жылдары бірнеше жоспарлау аймақтарына бөлінді және әр аймақтың дамуы үшін жан-жақты жоспарлар жасалып, жаңа жоспарға біріктірілді. 2001 және 2011 жылғы тұжырымдамалық жоспарларда Сингапур қала құрылысшылары жоспарлау процесіне халықтың пікірлерін және ұсыныстарын енгізе бастады, өмір сүруге жайлылық пен тұрақтылыққа қарай бет бұрды, сонымен бірге экономикалық дамуды әр жоспардың табысының негізгі факторы ретінде басымдыққа қойды. 2011 жылғы тұжырымдамалық жоспар да тұрақтылық пен табиғатты қорғауға ерекше назар аударды. Соңғы жоспар – 2019 жылғы бас жоспар, ол Сингапурдың тұрақтылыққа, мәдени мұраны сақтауға, қоғамдық байланыстарды нығайтуға және ресурстарды қайта пайдалануға көңіл бөлгенін көрсетеді.

None

Urban planning in Singapore is the direction of infrastructure development in Singapore. It is done through a three tiered planning framework, consisting of a long term plan to plot out Singapore's development over at least 50 years, a Master Plan for the medium term, and short term plans, the first two of which are prepared by the Urban Redevelopment Authority (URA) and the last by multiple agencies. Planning in Singapore first began with the Jackson Plan in 1822, which divided Singapore town into multiple ethnic areas and established Singapore as a commercial and administrative centre. For a century, the colonial authorities in Singapore were not very involved in its development until they began engaging in urban regulation in the 1890s, in response to congestion and squatter settlements. When this proved inadequate, the British established the Singapore Improvement Trust (SIT) in 1927, which had limited powers and hence limited initial impact. Detailed urban planning for Singapore eventually started in the 1950s, with the goal to give Singapore a wider economic role in the Federation of Malaya. The 1958 plan was produced as a result, heavily influenced by British planning practices and assumptions. After Singapore's independence in 1965, planning policies were revised, and the State and City Planning Project was initiated to produce a new plan for Singapore, which became the 1971 Concept Plan. This plan laid out the basic infrastructure for Singapore's development and brought about the integrated planning process used ever since. Planning in Singapore began to incorporate additional priorities from the 1980s, such as quality of life and conservation, while the 1991 revision of the Concept Plan introduced the concept of regional centres to promote decentralisation. To improve the implementation of the Concept Plan's strategies, Singapore was divided into multiple planning areas in the 1990s, and comprehensive plans for each area's development were produced and compiled into a new plan. In the 2001 and 2011 concept plan, Singapore's urban planners began to incorporate public feedback and opinions into the planning process, shifting towards liveability and sustainability, while prioritising economic development as the powerhouse of each plan's success. The 2011 Concept Plan also featured a distinct focus on sustainability and conservation. The most recent plan is the 2019 masterplan, which details Singapore's increasing consideration towards sustainability, cultural preservation, building communities and closing resource loops.

Колониалды қала құрылысы (1819 - 1958)

1819 жылы Сингапур қаласын құрған Стэмфорд Раффлс колонияға оралғанда, ол кездескен ретсіз дамудан наразы болды. Сол кезде Сингапур Британдық Шығыс Үндістан компаниясының сауда-сауда және қойма орталығы болып саналды. Осының салдарынан сауда үйлері мен кемежайлар Сингапур өзенінің жағалауында тәртіпсіз өсіп, сауда кемелеріне қолайлы орналасқан аймаққа айналды. Осыған байланысты, Раффлстің Сингапурді сауда және әкімшілік орталық ретінде дамыту және өсіру мақсатымен қалалық комитет құрылды. Қаланың алғашқы ресми жоспары – Джексон жоспары 1822 жылдың желтоқсан айында немесе 1823 жылдың қаңтарында жасалды. Жоспардың қатаң реттілігі Сингапур көшелері мен жолдарын торлы желіге орналастырды. Сингапур өзенінің оңтүстігіндегі аймақ сауда және әкімшілік орталық ретінде бөлінді, ал өзеннің шығыс жағалауы, «Тыйым салынған төбе» (Форт Каннинг төбесі) және оңтүстік-батыс ұшы қорғаныс мақсатында пайдаланылды. Сингапурді сауда және әкімшілік орталыққа айналдыру үшін ретсіз салынған ғимараттарға тыйым салынды және адамдардың белгіленген аймақтарына және олардан үлкен қозғалысы елеулі қиындықтар тудырды. Сонымен қатар, жоспарлау процесіне кәсібилікті арттыру үшін Раффлс сәулетші және геодезист Г.П. Колеманның қызметін алды және аралдың дамуын салу және бақылау үшін инженер-ассистент Джексонды тағайындады. Қаланың сыртқы келбетіне ең көп әсер еткен Джексон болды, ол алғашқы Раффлз институтын және Сингапур өзені арқылы салынған алғашқы көпірлерді салды. Кейбір этникалық бөлінуді «бөліп билеу» стратегиясының бір бөлігі деп қарастырды, бұл британ үкіметінің тұрғындарды нәсіл және этникалық мәселелерде оларға тәуелді етуге бағытталған мақсатты күш-жігері еді. Бұл шектеулер британдықтарға бөлінген жергілікті халықты саяси және экономикалық тұрғыдан бақылауға мүмкіндік берді, олар әкімшілік және сауда орталығы ретінде Еуропалық ауданға тәуелді болды. Бұл көзқарас британдық гегемониялық биліктің жалпы сынға ұшырауының бір бөлігі болып табылады, онда этникалық мүдделерді реттейтін Муниципалдық комитетте тек таңдалған этникалық көшбасшылар (көбінесе бай, білімді және кәсіпкерлік қытайлар) ғана өкілдік етті. Мұндай саясат жұмысшы табының немесе басқа да аз өкілдік еткен этникалық топтардың мүдделерін ескермей, этникалық сегрегацияны қамтитын британдық жоспарлау саясатына жаппай қолдау көрсеткендей көрінеді. Джексон жоспары Сингапурдың Орталық бизнес-ауданының негізін қалады және морфологиялық тұрғыдан алғанда, торлы көшелер үлгісі орталық аймақтың пішінін анықтады. Көшелердің қатаңдығы соғыстан кейінгі кептелістің басты себептерінің бірі болды, өйткені жеке көліктер көшелерге шыға бастады. Көп уақыт өткен соң, нәсілдік топтардың бөлінуі сақталып, тек 1960 жылдардың ортасында ғана өзгере бастады. 1918 жылы Тұрғын үй комитетінің денсаулыққа қауіп төндіретін санитарлық емес тұру жағдайларына қатысты қорытындыларына жауап ретінде SIT-ке кешенді жоспарлар жасауға немесе дамуды бақылауға өкілеттік берілмеді, бастапқыда тек шағын жобаларды ғана жүзеге асырды. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі жылдары SIT көбінесе жолдар мен ашық кеңістіктерді салуға және жақсартуға, сондай-ақ қоғамдық тұрғын үйлерді салуға бағытталды. 1965 жылғы жоспарда қарапайым тұрмыс деңгейі мен ыңғайлылықтан асып, Сингапурды Малайзияның өнеркәсіптері үшін экспорттық өңдеу орталығы және өнеркәсіптік кеңею орталығы ретінде қайта бағыттады. Жоспарлау үшін халық санының негізі 3,5-тен 4 миллионға дейін көтерілді, ал осы кеңейтілген халықты орналастыру жоспарлары радиалды кеңею нысанында жүзеге асырылды. «Шаршы қала» жағалауда және таңдалған ішкі аймақтарда қалалық орталықтарға ие болады. Көлікті автомобиль жолдарының желісі және жылдам транзит жүйесі (MRT) қамтамасыз етеді. Жоспардың бірінші қайта қарауында жоспардың өңірлік бағытына сәйкес, Оңтүстік Джохор және Сингапур аралын қамтитын аймақ кірді. Алайда Сингапурдың даму бағыты белгісіз болғандықтан, 1965 жылғы жоспар инновациялық түрде тоқтатылды және 1972 жылдан кейін жалғасады деп күтілмеді.

When Stamford Raffles, who founded Singapore in 1819, returned to the colony, he was dissatisfied with the haphazard development he encountered. At this time, Singapore was considered the trading factory and warehouse of the British East India Company. As a result, commercial houses and wharves grew disorderly along the banks of the Singapore River, a location known for its accessibility to trading boats. A town committee was formed as a result, to ensure that Singapore developed and grew in an orderly manner, as part of Raffle's vision of Singapore as a commercial and administrative centre. The first official plan of the town, the Jackson Plan, was drawn up in December 1822 or January 1823. The strict regularity of the plan placed Singapore's streets and roads in a grid network. An area south of the Singapore River was set aside as a commercial and administrative centre, while the river's east bank, the 'Forbidden Hill' (Fort Canning Hill) and south western tip was used for defence purposes. To make Singapore a commercial and administrative centre, haphazardly constructed buildings were discouraged and significant disruptions were caused by the massive movements of people to and from their designated areas. Furthermore, to add professionalism to the planning process, Raffles secured the services of G. P Coleman, an architect and surveyor, and appointed Jackson, an assistant engineer), to build and oversee the development of the island. It was Jackson who would have the most significant impact on the appearance of the town, building the earliest Raffles Institution and the earliest bridges across Singapore River. The ethnic segregation was considered by some as part of a "divide and rule" strategy, a concerted effort by the British government to make residents reliant on them for matters related to race and ethnicity. The demarcations also allowed the British political and economic control over the separated indigenous population, depending on the European Quarter as an administrative and commercial centre. This perspective is part of the larger critique of British hegemonic rule, where only selected ethnic leaders (mostly wealthy, professional and business Chinese) were represented in the Municipal Committee, which regulates ethnic interests. Such policies gave the appearance of mass support for British planning policies, such as those involving ethnic segregation, without considering the interests of the working class or other under represented ethnic groups. The Jackson Plan formed the foundations of Singapore's Central Business District and morphologically, the grid street pattern provided the form for the central area. The rigidity of the street pattern also became one of the main reasons for traffic congestion post war when private cars began to take to the streets. Long afterwards, the segregation of racial groups will continue to remain intact and only begin to change in the mid 1960s. In 1918, in response to a Housing Committee's findings regarding unsanitary living conditions posing a health hazard, the SIT was not empowered to prepare comprehensive plans or to control development, initially only handling minor development schemes. In the years preceding the Second World War, the SIT concentrated mostly on building and improving roads and open spaces, and constructing public housing. Beyond basic standard of living and amenity, the 1965 Plan re oriented Singapore from a mere commercial outlet to a centre of manufacturing export for Malaysia's industries and a centre for industrial expansion. The population basis for planning was raised to between 3.5 and 4 million, and plans to accommodate this expanded population took the form of a radial expansion. The ''Ring City' would have urban centres along the coast and at selected inland sites. A network of highways and a Mass Rapid Transit (MRT) system will be used to provide transport. The First Review of the plan included an area encompassing southern Johore and Singapore Island, in line with the plan's regional focus. However, with Singapore's direction of development unclear, the 1965 Plan was held back innovatively and was not expected to last past 1972.

Тәуелсіздік алғаннан кейінгі кезең және тұжырымдамалық жоспар (1965-1980 жылдар)

Сингапур 1965 жылғы 9 тамызда Малайзиядан ресми түрде бөлініп, тәуелсіздік алды. Жаңа мемлекет ретінде үкіметтің жаңа мақсаттары мен басымдықтары болды: ұлттық тіршілік, жетістіктерге жету және Сингапурды әлемдік қалаға айналдыру. 1960 жылдардың басында жаңа басшылықтың басынан өткерген коммунистік қақтығыстар Сингапур үшін тіршілік сақтаудың маңыздылығын арттырды. Сонымен қатар, сол кездегі ақпараттық технологияның қарқынды дамуы Сингапурдың әлемдік қалаға айналуына септігін тигізді. Бұл мақсаттар, жаңа ел ретінде жеке және ұйымдық деңгейде үлкен жетістіктерге ұмтылыспен бірігіп, тәуелсіздік алғаннан кейінгі жоспарлау процесін құрады. 1958 жылғы жоспардан өзгеше, тәуелсіздік алғаннан кейінгі жоспарлау негізгі және шетелдік жоспарлар шеңберінде қатаң орнатылды. Экономикалық сәттілікке жету қажеттілігі 1980 жылдарға дейінгі жоспарларда да шұғыл түрде жеткізілді. Осы мақсатта жоспарлау институционалдық, кәсіби іс-әрекетке айналды. Жоспарларды дайындау үшін сарапшылар шақырылды, жоспарлау саласында мамандандырылған қызметтер алынды және Мемлекеттік және қалалық жоспарлау (МҚЖ) департаменті құрылды. Жергілікті кәсіби мамандар оқу үшін шетелге жіберілді. Тәуелсіздік алғаннан кейінгі жоспарлау теңдік мақсаттарымен және жерді тиімді пайдалануды қамтамасыз етумен сипатталды. Жер – тапшы ресурс саналды, ал жерді бөлу жеке тұлғаға емес, қоғамдық немесе ұлттық акті ретінде қарастырылды. МҚЖ-ның басты міндеті – «республиканың жер ресурстарын оңтайландыру және мемлекеттің жалпы мүддесі үшін даму ұсыныстарындағы қайшылықтарды шешу» болды. 1971 жылы Біріккен Ұлттар Ұйымының Даму бағдарламасының көмегімен Концепциялық жоспар әзірленді, оның мақсаты Сингапурдың 1990 жылдарға дейінгі қалалық дамуын бағыттап, басқару болды. Концепциялық жоспар «Сақиналы қала» құрылымының түрінде жасалған, ол көлік жүйесінің сақина тәрізді құрылымымен бейнеленген. URA қаланың ескі бөлігін қайта жаңғыртуда да маңызды рөл атқарды, ескі қаланың 1500 акр жерін бұзып, жаңасын салды. «Белсенді бағдарламалар» арқылы, мемлекеттік және жеке сектордың қатысуын қамтитын URA жол жүйесін жаңартты және Сингапурдің орталық бөлігінің сәулеттік ортасын түбегейлі өзгертті. Көп қабатты тұрғын үйлерді дамыту және қалаларды жаңартудың бірдей жүргізілуі халықтың көп бөлігін жүйелі түрде қала орталығынан қала маңындағы аудандарға көшіруге мүмкіндік берді. Тұрғын үй және қалаларды жаңарту үкіметтің басымдықтарының қатарында болғандықтан, URA-ға даму шаралары үшін ұлттық деңгейде ресурстар, капитал және еңбек күштеріне қол жеткізуге мүмкіндік берілді. Қаланың тарихи аудандары туристерді тарту және қаладағы азиялық мәдениетті сақтау мақсатымен «Азаматтық аудан» ретінде дамыту үшін стратегиялық тұрғыдан сақталды. Концепциялық жоспардың мақсаттарын іске асыруға көмектесу үшін Сингапур 55 жоспарлау аймағына бөлінді. 1993-1998 жылдар аралығында әрбір жоспарлау аймағы үшін жан-жақты жоспарлар жасалды және олардың нәтижесінде бүкіл арал үшін бірыңғай жоспар құрастырылды.

Singapore officially separated from Malaysia on 9 August 1965 and attained independence. As a new nation, the government had a new set of goals and priorities: national survival, achievement, and making Singapore a global city. Survival was important to Singapore due to the communist confrontations experienced by the new administration in the early 1960s. Additionally, the rapid advance in information technology at the time made it essential for Singapore to become a global city. These goals, combined with the drive to attain excellence individually and organizationally as a new country, combine to produce the post independence planning process. Unlike the 1958 plan, post independence planning was firmly set within the boundaries of main and offshore plans. The need for economic success was also urgently conveyed in the plans leading up to 1980s. To this end, planning began to become an institutionalized, professional act. Expertise was imported to prepare plans, specialist services were obtained in the fields of planning, and the State and City Planning (SCP) Department was created. Local professional staff were sent overseas to be trained. Post independence planning was characterized by egalitarian goals and ensuring optimal land use. Land was considered a scarce resource, and allocation of land was seen as a communal or national act as opposed to an individual one. The SCP was focused on 'optimisation of the republic's land resources and resolving conflicting development proposals in the overall interest of the state for the common good'. The concept plan was developed in 1971, with the assistance of the United Nations Development Programme, which aimed to guide urban development in Singapore to the 1990s. The concept plan is based on the structure form of a 'Ring City', embodied by the ring like structure of the transportation system. URA also played a key role in rejuvenating the old core of the city, demolishing 1500 acres of the old city core to build a new one. Through 'active programs' which involved both public and private participation, URA revamped the road system and drastically changed the built environment of central Singapore. The simultaneous development of mass housing and urban renewal also allowed large amounts of the population to be systematically transferred from the city core to the suburbs. Since housing and urban renewal were at the top of the government's priorities, URA was given access to resources, capital, and manpower on a national scale for its development activities. Historic areas in the city were also strategically conserved to be developed into a 'Civic District' in order to attract tourists and maintain Asian roots in the city. To aid the implementation of the Concept Plan's aims, Singapore was divided into 55 planning areas. Development Guide Plans, comprehensive plans for each planning area, were drawn up between 1993 and 1998, and the resulting plans were compiled into a plan for the whole island.

2000-шы жылдардан бүгінгі күнге дейін

Қоғамдық кеңесулер мен пікір алмасу 2000 жылдардың басынан бастап Сингапурдың қала құрылысы саласында маңызды рөл атқара бастады. 2001 жылғы тұжырымдамалық жоспарды дайындау үшін қала құрылысы мәселелерін талқылау мақсатында фокус-топтар құрылды. 2001 жылғы жоспардың басты назары – өмір сапасын жақсарту болды, оған сәйкес тұрғын үйлер мен демалыс орындарының әртүрлілігі ұсынылды, сондай-ақ тұруға қолайлы жағдай мен экономикалық өсу мақсаттары арасында тепе-теңдік орнату көзделді. Бұл жобаға ескі аудандарды дамыту, Марина-Сауттағы жаңа қалалық орталық және аралдың батыс бөлігінде тұрғын үйлер салу жоспарлары енді. Жасыл кеңістіктер 2000 гектардан 4500 гектарға дейін ұлғайтылады, соның ішінде Пулaу Убин және Орталық су жинау резервуары сияқты аумақтар ашылып, «Парк байланыстары» арқылы қолжетімді болады. Жасыл инфрақұрылым энергияны сақтайтын және қызмет ету мерзімін ұзартатын жасыл ғимараттардан, велосипедпен және жаяу жүруге арналған инфрақұрылымдардан, сондай-ақ қайта өңдеу және қалдықтарды азайтуды Сингапур халқының күнделікті санасына енгізуден тұрады. Сингапурды тұруға сүйкімді мекенге айналдыруға бағытталған жұмыстарға мұражайлық ғимараттарды сақтау, мұралық аудандарға тұрғындарды көбірек қоныстандыру, саябақтар мен тұрғын үйлерге мүсіндер мен көркем туындыларды қою, сондай-ақ бизнесмендер мен тұрғындар сияқты қоғамдық мүшелер арасындағы серіктестікті дамыту кіреді. Бұрынғы тұжырымдамалық жоспар деп аталған ұзақ мерзімді жоспар, Сингапурдың кем дегенде бес онжылдыққа даму бағытын анықтайды. Бұл жоспар жерді тиімді пайдалануды қамтамасыз ету, экономикалық өсу мақсаттарына жету және халық санының күтілетін өсімін басқару мақсатында әр 10 жылда бір рет қайта қаралады. Орта мерзімді жоспар – Бас жоспар, ол Сингапур бойынша жерді пайдалану жоспарларын қамтиды және әр 5 жылда бір рет жаңартылады. Ал қала құрылысының белгілі бір салаларын бақылайтын агенттіктер шығаратын егжей-тегжейлі жоспарлар, қысқа мерзімді дамуды жоспарлайды. Ұзақ мерзімді жоспар мен Бас жоспарды дайындау жұмысын URA жүзеге асырады.

Сингапурдың көлік жүйесін жоспарлауға Құрлық көлігінің Бас жоспары кіреді, ол әр 5 жылда бір рет қайта қаралады, сондай-ақ теміржол және автобус жүйесін дамыту жоспарлары да бар. «Орталықтан таралатын» (spoke-hub) үлгісіне негізделген Сингапурдың көлік жоспарлауының бірнеше мақсаты бар: байланыстың артуы, қоғамдық көліктің жақсаруы және қоғамдық көлікпен жүретін жолаушылардың үлесін ұлғайту.

2019 жылғы Бас жоспар

2019 жылы жарияланған қазіргі Бас жоспар тұрақты және инклюзивті қоғамдар, тұрақтылық, тұрақты көлік жүйесі, тарихи аумақтарды сақтау және Сингапурдың халықаралық қақпа ретіндегі мәртебесіне баса назар аударады. Жақын қарым-қатынас орнату үшін жаңа қалалар жақсы байланысқа ие болады, ал қоғамдық кеңістіктерді жанды әрі инклюзивті ету үшін әлеуметтік жағдайлар жақсартылады. Жоспарда жергілікті қоғамдық бірлестіктермен жұмыс істеу және салынған мұраны қорғау, ерекше және бірегей жергілікті сәйкестіктерді қалыптастыру, жердің ерекшелігі мен сабақтастығын сақтау көзделген. 2001 жылғы тұжырымдамалық жоспарда басталған тұрақты көлікке бет бұруды жалғастыра отырып, велосипед және жаяу жүргіншілер жолдарының жақсартуы, қоғамдық көлікті пайдалануға ынталандыру, бизнес орталықтарын үйлерге жақындату және оларға қолжетімділікті арттыру, сондай-ақ тауар жеткізудің тиімділігін жоғарылату арқылы көлік жүйесін дамыту көзделеді. Бұл Кросс-Айленд желісі, Джуронг аймақтық желісі және Томсон-Шығыс жағалау желісі сияқты төрт жаңа теміржол желісін қамтиды. Осы желілерге МРТ станцияларына жақын орналасқан Интеграцияланған көлік хабтары қосылады, онда теміржол және автобус қызметтері біріктірілген. Жаңа байланысқа арналған егжей-тегжейлі жоспар әзірленді, осы арқылы велосипед және жаяу жүргіншілер жолдары оңтайлы байланыспен қамтамасыз етіледі, ал велосипед тұрақтары жаңа құрылыстарға енгізіледі. Автобус жолдары мен велосипедшілерге үздіксіз саяхат жасауға мүмкіндік беретін Транзиттік басымдық дәлізі де жоспарлануда, бұл тұрғындарды велосипедпен немесе қоғамдық көлікпен жүруге ынталандырады. Сингапурдың қаржы орталығы орналасқан орталық аймақ жақын маңдағы тұрғын үйлер мен жұмыс орындарының әртүрлілігін арттыру арқылы өсуді жалғастырады. Jewel Changi әуежайының жақында ашылуы және Changi әуежайының кеңейтілуі арқасында Шығыс қақпасы Сингапурдың әлемге ашылатын қақпасы болып қала береді. Аймақтағы өмір салты мен бизнес орталықтарына қосылатын жаңа Changi East қалалық ауданы шығысқа қосымша жұмыс орындарын әкеледі. Ресурстарды қайта пайдалану және энергия тұтынуды азайту бойынша басқа да жұмыстарға ұлттық сумен жабдықтау жүйесін күшейту, Теңген су қоймасындағы күн панельдерін пайдалану мүмкіндігін зерттеу, ALICE@Mediapolis сияқты өте төмен энергияны тұтынатын ғимараттарды салу және 70%-ға дейін қайта өңдеу деңгейіне қол жеткізу арқылы қалдықтарды азайту кіреді. Бас жоспарда жер асты кеңістігін пайдалану және жаяу жүргіншілерге арналған байланыстар, автотұрақтар мен қоғамдық көлік желісін кеңейту үшін оны пайдалану қарастырылған, бұл Сингапурдың жер тапшылығын ескере отырып, кеңістікті сақтауға мүмкіндік береді. Сингапурдың жоспарлау саясатында тұрақтылыққа және климаттың өзгеруіне байланысты алаңдаушылықтарға айқын назар аударылады. Экономикалық қуатынан өзге, Сингапурдің жоспарлау басымдықтары тұрақтылық, мәдениет және ресурстарды сақтауға кеңейтілді, сонымен қатар ақылды қалаларды құру үшін озық технологиялар қолданылады.

The current Master Plan, released in 2019, focuses on the themes of liveable and inclusive communities, sustainability, sustainable mobility, conservation of historic areas and Singapore as an international gateway. In order to create closer knit communities, new towns will be well connected and amenities will be community centric so that public spaces can become more vibrant and inclusive. The plan details working with communities and protecting built heritage, in order to create distinct and unique local identities, creating place character and continuity. Continuing their shift towards sustainable mobility in the 2001 Concept plan, mobility will be encouraged with better connectivity across Singapore by enhancing cycling and pedestrian networks, promoting public transport use, making business nodes closer to homes and more easily accessible, and increasing the efficacy of goods delivery. This includes four additional new rail lines, the Cross Island Line, Jurong Regional Line and Thomson East Coast Line, which will be complemented by Integrated Transport Hubs which place rail and bus services in close proximity to MRT stations. A new Connectivity Special Detailed and Control Plan was also developed such that cycling and pedestrian paths can be designed to provide optimised connectivity and bike parking will also be integrated within the new developments. A Transit Priority Corridor is also in the works, where bus lanes and cyclists enjoy seamless journeys, encouraging residents to cycle or take public transport. The central area, home to Singapore's financial hub, will continue to grow, accommodating more nearby housing and a larger diversity of jobs in the future. The Eastern Gateway, bolstered by the recent opening of Jewel Changi Airport and the expansion of Changi Air Hub, will continue to be a gateway for Singapore to the rest of the world. An additional Changi East Urban District will join the current lifestyle business clusters in the area, bringing more jobs to the East. Other efforts to close resource loops and reduce energy use include strengthening current national water supply, exploring the use solar panels at Tengah Reservoir, building super low energy buildings such as ALICE@Mediapolis and aiming for zero waste, with a recycling rate of up to 70%. The Masterplan also explores the use of underground space and co location for pedestrian linkages, car parking and the expansion of the public transport network, in order to preserve space in land scarce Singapore. Singapore sees a distinct shift towards sustainability and addressing climate change related fears in its recent planning policies. Beyond being an economic powerhouse, Singapore's planning priorities have expanded to sustainability, culture and resource preservation, bolstered by the use of advanced technology to create smarter cities.

Сын

Сингапур көптеген адамдар тарапынан әлемдегі "ең жақсы жоспарланған қала" деп аталады, қала құрылысшылары британдық колониядан әлемдік қалаға дейінгі қарқынды дамуды, әлемдік деңгейдегі қоғамдық инфрақұрылымды, тиімді қоғамдық көлікті және кең ауқымды қолжетімді тұрғын үйлерді жоғары бағалайды. Сингапур азаматтарының немесе тұрақты тұрғындарының 90% астамы өз үйлеріне ие, ал 2010 жылғы Венеция архитектурасы биенналесінде Сингапурдың жерді тиімді пайдалану арқасында әлем халқы Жердің 0,5% аумағына сыйып қалуы мүмкін екені есептелді. Дегенмен, Сингапурдың мұқият ұйымдастырылған, ең жақсы жоспарланған қаласы сынсыз емес. Кейбіреулер Сингапурдың спонтанды, табиғи қалалық өсімге жетіспеушілігін және қатаң бақылаудағы қала құрылысы жоспарына басымдық берудің нәтижесінде қаланың өмірге жақындығын жоғалтқанын айтады. 2050 жылға қарай көміртегі шығарындыларын нөлге дейін төмендетуге ұмтылатын жақтастар Pulau Semakau аралын қалдықтарды өртеу және кәдеге жарату үшін пайдаланудың ұзақ мерзімді еместігіне қарсы шығып, 2035 жылға қарай полигондық кеңістіктің таусылатынын, мұнай мен табиғи газды энергия көзі ретінде пайдалануды және Джуронг аралында орналасқан мұнай-химия өнеркәсібін атап көрсетеді. Көптеген адамдар Сингапурдың бас жоспарында су тасқыны мен климаттың өзгеруінен қорғауға артық көңіл бөлгенін сынап, Сингапурдың тұрақсыз экономикалық және энергия көздеріне көбірек назар аудару қажет екенін мәлімдейді. 2021 жылдың ақпан айында Кранжидің солтүстік-батысында орналасқан, 10 футбол алаңының көлеміндегі орман қоры құрылыс мақсатында қателікпен тазартылып, Сингапурдың табиғатты қорғау ұйымдарынан күшті наразылық тудырды. Олар бұл орманның маңызды экожүйе, жасыл дәліз және Сингапурдағы қалған санаулы ормандардың бірі екенін айтып, осы оқиғаны Сингапурдағы жоспарлаудың қолданыстағы ормандар мен жануарларды қорғау және сақтау үшін күшін арттыруы керек екенін көрсету үшін пайдаланды.