Рудольф фон Дельбрюк: Пруссиялық мемлекет қайраткерінің өмірі мен қызметі
Rudolf von Delbrück
Мартин Дельбрюк (1817-1903) – прусский государственный деятель эпохи Бисмарка. Биография, карьера, вклад в развитие торговли и политического союза Германии.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пруссия мемлекет қайраткері (1817–1903)
Prussian statesman (1817–1903)
Мартин Фридрих Рудольф фон Дельбрюк (16 сәуір 1817 – 1 ақпан 1903) – Отто фон Бисмарк заманындағы пруссиялық мемлекет қайраткері.
Martin Friedrich Rudolf von Delbrück (; 16 April 1817 – 1 February 1903) was a Prussian statesman at the time of Otto von Bismarck.
Ерте өмір
Дельбрюк Берлинде, Бранденбург провинциясында дүниеге келген. Ол әулетті, танымал отбасыдан шыққан, оның әкесі Иоганн Фридрих Готлиб Дельбрюк (1830 жылы қайтыс болды) кейін король Фридрих Вильгельм IV және император Вильгельм I болып белгілі болған екі прус принцінің тәрбиешісі болған. Рудольф фон Дельбрюк Галле, Бонн және Берлинде білім алды. Заң оқуын аяқтаған соң, 1837 жылы мемлекеттік қызметке қабылданды. Бірқатар маңызды емес лауазымдарды атқарғаннан кейін, 1848 жылы сауда министрлігіне ауыстырылды, ол оның өмірлік еңбегінің негізгі саласы болды.
Delbrück was born at Berlin, Province of Brandenburg. He came of a distinguished family, his father, Johann Friedrich Gottlieb Delbrück (d. 1830), having been preceptor of the two Prussian princes afterwards known as King Frederick William IV and Emperor William I. Rudolf von Delbrück studied in Halle, Bonn, and Berlin. On completing his legal studies, he entered the service of the state in 1837; and after holding a series of minor posts was transferred in 1848 to the ministry of commerce, which was to be the sphere of his real life's work.
Мансап
Неміс конфедерациясының мемлекеттері, Пруссия мен Австрия империясының ішінде, коммерцияның саяси одаққа тигізетін әсерін түсінді. 1851 жылы Дельбрюк Steuerverein құрамына кірген Ганновер, Ольденбург және Шомбург-Липпе штаттарын Zollverein-ге қосылуға ықпал етті; ал Австрияны одаққа қабылдауға келіскен оңтүстік штаттары 1853 жылы Австриядан шығарылған бұрынғы одақты жаңартуға мәжбүр болды. Дельбрюк енді Отто фон Бисмарктің қолдауымен пруссиялық қаржы саясатына еркін сауда принциптерін қолдана бастады. 1862 жылы Дельбрюк Франциямен маңызды сауда шартын жасады. 1867 жылы ол Солтүстік Германия конфедерациясының алғашқы президенті болды және федералдық тариф кеңесінде (Zollbundesrath) Бисмарктің өкілі болды, бұл кеңесте оңтүстік штаттарының өкілдерінің болуына байланысты саяси және қаржылық тұрғыдан маңызды лауазым еді. 1868 жылы ол портфелі жоқ пруссиялық министр болды. 1870 жылдың қазан айында Германияның пруссиялық басшылық астындағы бірігуі нақты мәселеге айналғанда, Дельбрюк Оңтүстік Германия штаттарына миссиямен жіберілді және қарашада Версальде жасалған келісімдерге зор үлес қосты.
The states of the German Confederation, including Prussia and the Austrian Empire, had realized the influence of commercial upon political union. Delbrück in 1851 induced Hanover, Oldenburg, and Schaumburg Lippe, who formed the Steuerverein, to join the Zollverein; and the southern states, which had agreed to admit Austria to the union, found themselves forced in 1853 to renew the old union, from which Austria was excluded. Delbrück now began, with the support of Otto von Bismarck, to apply the principles of free trade to Prussian fiscal policy. In 1862 Delbrück concluded an important commercial treaty with France. In 1867 he became the first president of the chancery of the North German Confederation, and represented Bismarck on the federal tariff council (Zollbundesrath), a position of political as well as fiscal importance owing to the presence in the council of representatives of the southern states. In. 1868 he became a Prussian minister without portfolio. In October 1870, when the union of Germany under Prussian headship became a practical question, Delbrück was chosen to go on a mission to the South German states, and contributed greatly to the agreements concluded at Versailles in November.
Кейінгі өмірі
1871 жылы Делбрук жаңадан құрылған Рейхсканцлерхаттың президенті болды. Алайда, Делбрук Бисмарктың протекционизм мен мемлекеттік бақылауға ұмтылысынан алаңдаушылық сезіне бастады. Бисмарктың теміржолдарды мемлекеттік меншікке алу жоспары енгізілгеннен кейін, Делбрук денсаулығының нашарлауы себеп деп айтылып, қызметтен қанағаттанды (1 маусым, 1876 жыл). 1879 жылы ол Рейхстагта жаңа протекционистік тарифке қарсылық танытты және оның тыраныстары нәтижесіз аяқталғаннан кейін 1881 жылы қоғамдық өмірден толығымен шеттеді. 1897 жылы Вильгельм II оған Қара бүркіт орденін табыс етті. Ол Берлинде дүниеден озды.
In 1871 Delbrück became president of the newly constituted Reichskanzleramt. Delbrück, however, began to feel himself uneasy under Bismarck's leanings towards protection and state control. On the introduction of Bismarck's plan for the acquisition of the railways by the state, Delbrück resigned office, nominally on the ground of ill health (June 1, 1876). In 1879 he opposed in the Reichstag the new protectionist tariff, and on the failure of his efforts retired definitely from public life in 1881. In 1897 he received from William II the Order of the Black Eagle. He died at Berlin.