Кіріспе

Эмилиано Мадрис (шамамен 1800 – 24 қаңтар 1845) – никарагуалық либерал заңгер және саясаткер, 1844 жылдың 26 қыркүйегінен 26 желтоқсанына дейін Никарагуаның Жоғарғы Басқарушысы міндетін атқарған, ал 24 қаңтар 1845 жылға дейін Леондағы уақытша Жоғарғы Басқарушы болды.

Малеспин соғысы

1844 жылғы 25 қазанда Сальвадор президенті Франсиско Малеспин президенттік өкілеттігін вице-президенті Хоакин Еуфрасио Гусманға тапсырып, Гондурас қолдауымен әскерін Никарагуаға жетеледі. Сол кездегі Жоғарғы директор Мануэль Перес әскери қимылдардан жалтарды, ал Малеспинге көрсетілген осы қолдау парламенттік оппозицияны тудырды. Осыдан кейін ол 26 қыркүйекте қызметтен алынып, оның міндеттерін Леондағы Заң шығару жиналысының мүшесі Мадриз атқара бастады.

Масаядағы Селваның үкіметі

Никарагуалықтар арасындағы келіспеушіліктер бет көрсете бастады және Гранадалық консерваторлар Леондағы либералдарды қолдаудан бас тартып, 8 желтоқсанда басқыншылардың жетекшісінен көмек сұрады. Осылайша Гранада Малеспинге, одан кейін Ривасқа қосылды. Гранадалықтар Заң шығарушы жиналысты Масаяға көшірді, онда 1844 жылдың 16 желтоқсанында Заң шығарушы жиналыстың сенаторы Сильвестр Селва, қоршаудағы Леонның рұқсатынсыз Жоғарғы директор болып тағайындалды.

Өлім

Кейбір офицерлер қорғаныстың қолбасшысы Касто Фонсека, батыл болғанымен, тиісті қорғаныс ұйымдастыруға жеткіліксіз екеніне сенді. Хосе Мария Валле, "Эль Челон" Фонсекаға қолбасшылықты Хосе Тринидад Кабанасқа беруді ұсынды, бірақ Фонсека бұл ұсынысты өрескелдік деп есептеді, сол себепті Валле бас тартты. Фонсеканың қабілетсіздігі мен мойынтырмаушылығына тап болған Мадрис Леон қаласының қорғанысын басқарды, ол 89 күнге созылған қоршауға қарсы тұруға тиіс болды. Сутиава қорғанысын Малеспин басқарған қоршауға қарсы тұру үшін Герардо Барриосқа тапсырылды, ол оны ұйымдастырды. Бірақ, қару-жарақ партиясы тәркіленіп, Сутиава арқылы Леонға қарай жол ашылды, және 1845 жылғы 24 қаңтарда олар қалаға кіріп, оны қырғынға ұшыратып, тонады. Сол күні Мадрис Малеспиннің тікелей бұйрығымен атылып өлтірілді.