Британдық отар басқарушысы Джеральд Бернард Галлагер және Феникс аралдарындағы қоныс схемасы
Gerald Gallagher
Джеральд Галлагер: британдық әкімші, Феникс аралдары жобасының алғашқы басшысы. Никумароро аралындағы Эмилиа Эрхартпен байланысы зерттелді. Тарихы мен өмірі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық колониялық әкімші Джеральд Бернард Галлахер (6 шілде 1912 – 27 қыркүйек 1941, Гарднер аралы) – британдық үкімет қызметкері, Британ империясының соңғы колониялық кеңеюі болған Феникс аралдарының қоныстану жобасын басқарған алғашқы офицер. Галлахер мансабының көп бөлігін Амелия Эрхарт есімімен байланысты Никумароро аралында өткізді.
British colonial administrator
Gerald Bernard Gallagher (6 July 1912 – 27 September 1941, Gardner Island) was a British government employee, noted as the first officer in charge of the Phoenix Islands Settlement Scheme, the last colonial expansion of the British Empire. Gallagher spent much of his career on Nikumaroro, an island notable for its connection to Amelia Earhart.
Түпбасқасы және ерте өмір
Галлахер Джеральд пен Эдит Галлахердің ұлы, оның кіші әғасы Теренс Хью Галлахер. Оның әкесі Джеральд Хью Галлахер Ирландияда дүниеге келді және Дублиндегі Католик университетінде білім алды, 1905 жылы дәрігер атанды. Джеральд Галлахер Стоунихерст колледжінде, Даунинг колледжінде, Кембриджде және Сент-Бартоломей ауруханасының медициналық мектебінде оқыды. Оқу кезінде гимнастика мен ескек есу спортымен де айналысты. Ирландияның Килкенни графтығындағы Беннетсбридждегі Мейден Холлда Джордж Батлермен (жазушы Хьюберт Батлердің әкесі) бірге тәжірибелік ауыл шаруашылығын оқығаннан кейін, 1936 жылы отарлық қызметке қабылданды.
Gallagher was the son of Gerald and Edith Gallagher, and has a younger brother, Terence Hugh Gallagher. His father, Gerald Hugh Gallagher, was born in Ireland and attended the Catholic University in Dublin, becoming a doctor in 1905. Gerald Gallagher attended Stonyhurst College, the Downing College, Cambridge, and St Bartholomew's Hospital Medical School. While in college, he was also active in gymnastics and rowing. After studying practical agriculture with George Butler (the father of the writer Hubert Butler) at Maiden Hall in Bennetsbridge, County Kilkenny, Ireland, he joined the Colonial Service in 1936.
Феникс аралдары
1937 жылғы 21 қыркүйекте Банаба аралына келгеннен кейін Галлахер 1938 жылғы 3 маусымда Гилберт және Эллис аралдары колониясының орынбасар комиссары болып тағайындалғанға дейін қосымша оқытылудан өтті. Ол тувалу тілін үйрену үшін Эллис аралдарына жіберілді, онда ол тұрғындар арасында танымал болды, олар оны қалуға шақырды. Бірақ, тропикалық жаралармен ауырғаннан кейін ол Феникс аралдарының қоныс аудару жобасына, Гарри Модтың көмекшісі ретінде тағайындалды. 1938 жылдың желтоқсанында олар алғашқы Гилберт отарлаушыларымен бірге Феникс аралдарындағы Манраға аттанды, ал Галлахер сол аралдың дамуын бақылау үшін қалды. 1939 жылдың соңында Мод ауырып, Питкэрн аралына тағайындалғанда, Галлахер дамуға арналған үш атолдың басшысы болып тағайындалды. Оған Джек Кимо Петро көмектесті, кейін археолог және тарихшы Том Кинг оны "жартылай тувалулық/жартылай португалдық, айтарлықтай дағды мен энергияға ие инженер және қолөнерші" деп сипаттады. Галлахердің колонияның жергілікті басқаруындағы бақылау рөлі отарлаушылардың арасынан таңдалған көшбасшылармен бөлісті. Британдық жас шенеунік олардың арасындағы ертедегі, қызу дауды шешіп, дәстүрлі Гилберт жүйесі ботиді пайдаланудың орнына, әр үйге манеабада, яғни жергілікті жиналыс үйінде орын беруді ұсынды. Феникс аралдарындағы манеаба кейіннен "табуки ни Карака", яғни Галлахердің жетістігі деп аталды. 2007 жылы Галлахердің 1941 жылғы ұзақ уақыттан бері бос тұрған қабірі Никумарородағы отаршылдық үкімет станциясының өсіп кеткен қираған орындарында әлі де көрініп тұрды.
After arriving at Banaba Island on 21 September 1937, Gallagher received additional training before being appointed deputy commissioner of the Gilbert and Ellice Islands Colony on 3 June 1938. Sent to Ellice Islands to learn Tuvaluan he became popular with the residents, who wanted him to stay. Nevertheless, after a bout with tropical ulcers he was assigned to the Phoenix Islands Settlement Scheme, as second in command to Harry Maude. In December 1938, they sailed with the first Gilbertese colonists to Manra in the Phoenix Islands, where Gallagher remained to supervise development of that island. When Maude fell ill in late 1939 and was assigned to Pitcairn Island, Gallagher was appointed officer in charge of the three atolls selected for development. He was assisted by Jack Kimo Petro, later characterized by archaeologist and historian Tom King as "a half Tuvaluan/half Portuguese engineer and artisan of considerable skill and energy." Gallagher's supervising role in the colony's local government was shared with leaders chosen from among the colonists. The young British official skillfully settled an early, hotly disputed debate among them by suggesting that instead of using the traditional Gilbertese boti system, each household be given a place in the maneaba, or local meeting house. The Phoenix Islands maneaba was subsequently named tabuki ni Karaka, or Gallagher's accomplishment. In 2007 Gallagher's long empty 1941 grave was still visible in the overgrown ruins of the colonial government station on Nikumaroro.