Кіріспе

басқа Pyrgos аталатын жерлер

Pyrgos Dirou (Πύργος Διρού) – Мани, Лакония, Грекиядағы қала. Ол Шығыс Мани муниципалитетіне қарасты Оитило муниципалдық бірлігінің құрамына кіреді. Ол Ареополиден шамамен орналасқан.

Тарих

Диру топонимі туралы ең алғашқы мәлімдеме 1336 жылға дейін барады, ол Иро деп жазылған, және ол Николаос Ацагиолиге Тзимованың жанында (Ареополидің ескі аты) қарасты болған. Топонимнің славян тегі бар және ол "тұрақтанған су" дегенді білдіреді. Пиргос ауылы 1571 жылы айтылған. Вергас шайқасы (Грекия Тәуелсіздік соғысы, 1824) Дироның жанында өтті. 1826 жылдың маусым айында Диру жағажайында гректер мен египеттіктер арасында шайқас болды, онда маниоттар Ибрагим Пашаның әскерін жеңіп шықты.

Қызықты жерлер

Пиргос Диру дәстүрлі елді мекен ретінде тағайындалған. Ол жеке сәулет кешендерінен тұрады, ал орталық кешені – Лефкия. Оның мұнаралары ескерткіштер ретінде белгіленген. Мұнаралардың арасында Петровунидегі Склавунакос арматолының кешені ерекше көзге түседі. Бұл кешенде алты қабатты мұнара бар, бұл Манидегі ең биік мұнара болуы мүмкін, сондай-ақ жоғарғы қабаты бар екі қабатты үй, су резервуарлары және қорымы бар отбасылық шіркеу бар. Ол 1812 жылы салынған. Ауылдағы тағы бір қызықты орындарға Агиос Петрос Глезос және Таксиархон Глезос шіркеулері, Калостағы Агиои Теодорои шіркеуі (12 ғасырға дейін сақталған, бір кемелі) және Агиос Николаос шіркеуі (ішіне орнатылған иконостас және 1868 жылғы фрескалармен) жатады. Пиргос Дирудың ескі мектебі, оған бұрынғы ғимараттардан алынған материалдар енгізілгендіктен, тарихи ескерткіш ретінде сақталды. Пиргос Дирудың жанында және Диру шығанағының жағалауында, Мұнара мен Ареополи арасында үш үңгір орналасқан: Алепотрипа, Глифада немесе Вличада және Катафиги.

Дирос үңгірлері

Диро өзінің Дирос үңгірлерімен танымал, олар Pollapolis-тен оңтүстікке қарай шамамен 12 миль (19 км) жерде орналасқан. Олар жер асты өзенінің бөлігін құрайды. Үңгірлердің шамамен бір бөлігі ашылып, кішкентай қайықтармен және тар өткелдер арқылы қолжетімді. Бір үңгір сталагмиттер мен сталактиттердің әдемі құралымдарымен қоршалған. Археологиялық зерттеулер көрсеткендей, бұл үңгірлер палеолит және неолит дәуірінде құдайға табыну орындары ретінде пайдаланылған, ал олардың тұрғындары үңгірлердің жер асты әлеміне апаратын кіреберіс екеніне сенген.