Кіріспе

Құрып кеткен тетраподтар клады

Диадектоморфтар – карбон және ерте перм кезеңдерінде Еуроамерикада және кейінгі перм (Вучиапингиан) кезеңінде Азияда өмір сүрген ірі тетраподтардың клады. Оларға 2 метрге дейін жететін ірі етқоректі және одан да үлкен (3 метрге дейін) өсімдікқоректі түрлер кіреді, олардың кейбіреулері жартылай сулы, ал қалғандары толығымен құрлықта тіршілік ететін. Диадектоморфтардың миссисип кезеңінің соңында пайда болған болуы мүмкін, бірақ олар карбон жаңбырлы ормандарының құлауынан кейін ғана кеңінен таралды және пенсильванияның соңғы және пермнің басындағы кезеңдерде гүлденді.

Анатомия

Диадектоморфтардың дене құрылысында қосмекенділерге де, амниоттарға да тән қасиеттер кездесетін. Алғашқыда бұл жануарлар Cotylosauria тобына жатқызылып, жорғалаушылардың ең алғашқы және ата-тегі ретінде қарастырылған. Бірақ соңғы кезде олар амниота тобынан тыс тұрған, амниота емес рептилиоморфтар немесе амниоттар тобының (сүтқоректілер мен олардың қырылған туыстары) ерте таралған синапсидтері ретінде қайта жіктелді.

Жіктеу

Диадектоморфтарға, әдетте, ресми таксономиялық дәрежелер қолданылған кезде, тәртіп дәрежесі беріледі. Ол әртүрлі экологиялық нишаларға бейімделген үш отбасыға бөлінеді. Үшеуі арасындағы нақты филогенетикалық байланыс даулы. Диадектидтер отбасы, бәлкім, ең жақсы танымал топ, орташа және ірі өсімдікқоректілерді қамтиды. Алғашқы өкілдері төменгі денелі болған, бірақ кейінгі Диадект (аты бүкіл топқа берілген) күшті, бірақ жайылып жатқан аяқтарды дамытты, бұл ертедегі өсімдік жейтін бауырымен жорғалаушылардың анатомиясына ұқсас. Тістері кескіш тәрізді және эмальдің ерекше лабиринт тәрізді бүктелуінен мүлдем айырылған. Диадектидтер Пангеяның солтүстік бөлігінде кеңінен таралған. Limnoscelidae отбасы ірі ет жейтін немесе балық жейтін жануарларды қамтыды. Ең ірі туысы – Limnoscelis, кем дегенде 1,5 метрге дейін өсе алатын. Отбасы тістері сүйір, сәл иіңкі және лабиринтті эмальмен жабылған. Таралуы, көбінесе Солтүстік Америкамен шектелген сияқты. Tseajaiidae отбасы, Солтүстік Америкадан бір ғана үлгі бойынша белгілі, орташа мөлшердегі, жайылған рептиломорфтар еді. Олардың тістері доғал, көбінесе шөп жейтін немесе барлық жейтін. Белгілі үлгінің ұзындығы шамамен бір метрге (3 фут) жуық болған. Төменде 2010 жылғы талдаудан өңделген кладограмма келтірілген: Егер олардың тобы кейде болжанатын болса, амниоттардың ішінде болса, олар амниот жұмыртқасының ерте нұсқасын салған болар еді. Қазіргі көзқарас амниот жұмыртқасының Вестлотиана немесе Казинерия сияқты өте кішкентай жануарларда пайда болғанын қолдайды, бұл ірі Диадектоморфтарды қосмекенділердің жағында қалдырады. Бұл үлкен және денелі диадектоморфтардың анамниот жұмыртқаларын (суда) салғанын көрсетеді. Дегенмен, ешбір нақты диадектоморфтың дернәсілі белгілі емес. Бұл дернәсіл сатысының жоқ болуына байланысты ма, әлде тафономияға байланысты ма (көптеген диадектоморфтар таулы жерлерде тіршілік еткен, онда дернәсілдердің қазылып қалу ықтималдығы төмен) әлі белгісіз. Альфред Ромер анамниоттар мен амниоттар арасындағы шекара тым айқын болмауы мүмкін екенін көрсетті, бұл осы ірі жануарлардың көбею әдісі туралы сұраққа жауап беруге мүмкіндік бермейді. Мүмкін болатын көбею әдістеріне сулы дернәсілдермен толық амфибиялық шашырату, оуковивипариті бар немесе жоқ ішкі ұрықтандыру, тікелей дамуы бар су жұмыртқалары немесе олардың кейбір комбинациялары жатады. Көбею әдісі топ ішінде де әртүрлі болуы мүмкін. Ли мен Спенсер (1997) диадектоморфтар, әдетте, амниот жұмыртқаларын салған болуы мүмкін деп мәлімдеді, өйткені олардың талшықты құрлықтық өсімдіктермен қоректенуге бейімделуі оларды "амфибияларда" көрінбейтін нишаға бейімдегенін білдіреді және бұл диета үшін қажетті құрлықтық эндосимбионттарды ертеде алуды талап еткен болар еді, егер жас диадектоморфтар сулы дернәсілдер болса, бұл мүмкін емес еді. Дэвид Берман (2013) филогенетикалық талдау жүргізді, және осы зерттеуде Диадектоморфалар амниоттардың ішінде Синапсидтерге бауырлас таксон ретінде пайда болды.