Алуизио Корнаро (1464-1566) – венециандық ақсүйек, философ, өнерге демеуші. Ұзақ өмір сүрудің құпиялары, су шаруашылығы, архитектура туралы жазбалары бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Венециялық ақсүйек және философ (1566 жылы қайтыс болған) кардинал Альвизе Корнаро, көбінесе итальян тілінде Луиджи деп аталады (1484, 1467 немесе 1464 – 8 мамыр 1566), Венециялық ақсүйек және өнерді қолдаушы, сонымен қатар ұзақ өмір сүрудің құпиясы туралы төрт кітабымен ("Дискорси", 1583–95 жылдары жарық көрген) танымал.
Venetian nobleman and philosopher (d. 1566)
the cardinal
Alvise Cornaro, often Italianised Luigi (1484, 1467 or 1464 – 8 May 1566), was a Venetian nobleman and patron of arts, also remembered for his four books of Discorsi (published 1583–95) about the secrets to living long.
Ерте өмір
Падуада туған, қонақүйшінің ұлы, Венецияның асыл Корнаро әулетімен байланысы бар екенін айтқан, оны дәлелдеуге тырысқан Корнаро, анасының інісінен алған шағын капиталын кәсіпкерлік шеберлігіне, әсіресе суармалы жерлерді меңгеруге арналған гидравлика саласындағы біліміне негіздеме жасап, зор байлыққа айналдырды. Осы туралы ол 1566 жылы жазылған «Tratto di Acque» («Су шаруашылығы туралы трактат») еңбегінде баяндаған.
Born in Padua, the son of an innkeeper, who claimed a connection to the noble Cornaro family of Venice, a connection he was at pains to prove, Cornaro expanded a modest stake from his mother's brother into a fortune based on his entrepreneurial skills, especially in hydraulics that reclaimed wetlands for farming, expressed in his Tratto di Acque ("Tract on Water management") of 1566.
Кейінгі өмірі
Корнаро Тинтореттоның портреті үшін отырды және вероналық суретші-архитектор Джованни Мария Фальконеттоның мансабына бағыт берді. Оның Лоджиясы мен Одео Корнаро (1524) Алвизеге тиесілі Падуа маңындағы бақшасы үшін салынған, бұл Венетодағы ерте Ренессанс стиліндегі ғимарат болды. Падуа епископының қаржылық кеңесшісі ретінде ол Фальконеттоға Евгения төбелеріндегі Лувильянодағы «Епископтар вилласы» (Villa dei Vescovi) мен Эстедегі жеке Вилла Корнаросын жобалауға тапсырыс берді. Кейін, шамамен 1538 жылдан бастап, Корнаро болашақ Андреа Палладиомен танысты. Корнароның сәулет өнеріне қатысты көзқарастары «Сәулет туралы трактат» (Trattato dell'architettura) атты еңбегінде баяндалған. Корнаро Падуадағы Одео Корнаро және Эстедегі вилласының бақшасындағы тағы бір театр салдырды.
As a patron, Cornaro sat to Tintoretto for his portrait and guided the career of the Veronese artist architect Giovanni Maria Falconetto, whose Loggia and Odeo Cornaro (1524) for Alvise's then suburban garden in Padua was an early Renaissance style building in the Veneto. As financial advisor to the Bishop of Padua, he secured for Falconetto the commission to design the Villa dei Vescovi ("Villa of the Bishops") at Luvigliano, in the Eugaean Hills, as well as his own Villa Cornaro in Este. Later in life, from about 1538, Cornaro was acquainted with the young mason who was to become Andrea Palladio. Cornaro's own views on architecture are expressed in his Trattato dell'architettura ("Treatise on Architecture"). Cornaro constructed two theatres, the Odeo Cornaro in Padua and another in the gardens of his villa at Este.
Жарияланымдар
40 жасында Корнаро денсаулығының нашарлап, шаршағанын сезді. Ол бұл жағдайды шектен тыс тамақтану, ішімдік және босқындыққа байланысты гедонистік өмір салтымен түсіндірді. Дәрігерлердің кеңесімен, ол ауыр семіздік/нервтік анорексиямен ауыратын адамдарға арналған, күніне 350 грамм тамақ (нан, жұмыртқа сарысы, ет және сорпаны қоса алғанда) және 414 мл шарапқа шектеу қоятын "сандық принцип" негізіндегі калориялық диета ұстай бастады. Оның өмір салтын сипаттаған "Discorsi della vita sobria" (Шарапатты өмір туралы әңгімелер) кітабы үлкен сәттілікке ие болды және "қарттықты түбірінен өзгертуге мүмкіндік берді. Ренессанс дәуіріне дейін өмірдің осы кезеңінің жағымсыз жақтарына баса назар аударылатын. Корнароның әдісі алғаш рет ұзақ және мағыналы өмір сүру мүмкіндігін ұсынды". Ол денсаулығын сақтап, қартайған шағына дейін сергек болды. Корнароның диетасы оның ұзақ өміріне себеп емес, керісінше, оның ұзақ өмірінің себебі – Ницшенің айтуынша, оның баяу метаболизмі – диетаның себебі екенін айтты. Корнаро ұзақ өмір сүрудің қажет екенін және "Құдай осылай қалайды" деп мәлімдеді. Ол келесі өмірде құтқарылу үшін осы өмірде азап шегу керек деп ойлаған аскеттерді қабылдамады, себебі адам жерде де, көкте де қуанышпен өмір сүре алатынын жеткізді. Сонымен қатар, ол қарттықтың қайғы мен құлдырау кезеңі деген жалпы қабылдауды жоққа шығарды және былай деп жазды: "Қазір кейбір сезімтал және ақылсыз адамдар 65 жастан асқан адамның өмірін тірі деп емес, өлген деп санауға болады. Мен олардың қате екенін анық көрсетемін, өйткені мен барлық адамдардың менің жасымға – өмірдің ең әдемі кезеңіне – жететіндей болуын қалаймын". Ол 83 жасында да денсаулығының жақсы екенін, көптеген істерді өздігінен жасай алатынын және көптеген жас достары мен хат алмасатындары бар екенін айтты. Корнаро "тез өмір сүріп, жас өлгендер" деген ұстанымды да қатаң айыптады, олардың "өмірдің тағы он жылының құндылығын, тәжірибе мен даналықтың биік деңгейіне жеткен кезде, уақытпен ғана жетілдірілетін екі нәрсені ескермейтінін" айтты. 1911 жылғы "Британ энциклопедиясында" көрсетілген туылған және қайтыс болған күніне сәйкес, ол 98 жасында Падуада қайтыс болды; алайда, Корнаро жасы ұлғайған сайын оның мөлшерін үнемі арттырып, жасын әдейі көбітіп айтқан. Сондықтан, оның туған күнін 1484 жыл деп есептеу қауіпсіз, өйткені ол Serenissima-ға ұсынған мәлімдемесінде осы күнді көрсеткен, себебі бұл жағдайдағы ресмилік деңгейі жоғары және оның өмірі бойы көрсеткен күндердің арасында сандық максимум осы күн еді. Иоанн Павел I Венеция патриархы болған кезде жазған хаттар жинағы "Illustrissimi" еңбегінде Корнаро хаттардың "алғандарының" бірі ретінде бейнеленген. Барлығы 40 хат бар, олар негізінен итальяндық тарих пен әдебиеттегі тұлғаларға, сондай-ақ Пиноккио, Чарльз Диккенс, Гиппократ және Иса сияқты әлемдік танымал ойдан туған және тарихи тұлғаларға арналған.
When he was about 40, Cornaro found himself exhausted and in poor health, a condition he attributed to a hedonistic lifestyle with excessive eating, drinking, and sexual licentiousness. On the advice of doctors, he began to adhere to a calorie restriction diet specially for morbid obese/anorexia nervosa persons, centered on the "quantifying principle" of restricting himself to only 350g of food daily (including bread, egg yolk, meat, and soup) and 414 mL of wine. His book Discorsi della vita sobria (Discourses On the Temperate Life), which described his regimen, was extremely successful, and "was a true reconceptualization of old age. As late as the Renaissance it was largely the negative aspects of this phase of life which were emphasized Cornaro’s method offered the possibility for the first time not only of a long but also a worthwhile life." After his conversion to a holistic lifestyle, he remained in vigorous health well into old age. insisting that Cornaro's diet is not the cause of his long life, but rather that the cause of his long life which Nietzsche gives as his slow metabolism is the reason for his diet. Cornaro maintained that longevity was desirable and "God wills it". He rejected ascetics who believed man must suffer in this life to attain salvation in the next, arguing that there was no reason one could not enjoy both his earthly existence and his heavenly one. In addition, he rejected conventional wisdom that old age was a period of misery and decay, writing "And now some sensual and unreasonable individuals pretend that the existence of a man after he passes the age of 65 cannot be termed a living one, but a dead one. I will plainly demonstrate that they are mistaken, for I have a desire that all men should attain my age, which is the most beautiful period of life." He also commented that at the age of 83, his health was good, he could perform most functions unassisted, and he had a wide circle of younger friends and correspondents. Cornaro also firmly condemned those with a live fast and die young mentality, stating that "They don't stop and consider the virtue of ten more years of active life, at a point where we've reached a high point of experience and wisdom, two things that can only be honed with time." He died at Padua at age 98, according to his birth and death date in the 1911 Encyclopædia Britannica; However, Cornaro deliberately overstated his age by consistently increasing amounts as he got older. Therefore, it seems safer to assume his birth date to be 1484, the one he declared in an esposto he lodged to Serenissima, both because of the degree of officialism imposed by that context and because that date is the numerical maximum among the ones he provided along his life. In the work known as Illustrissimi, a collection of letters written by Pope John Paul I when he was Patriarch of Venice, Cornaro serves as one of the "recipients" of the letters. There are 40 letters in all, mainly to people in Italian history and fiction, but also to internationally well known fictional and historical characters such as Pinocchio, Charles Dickens, Hippocrates, and Jesus.