Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Демократиялық күш (lang es) лақап аты Эль Нараньязо (Ол үлкен апельсин немесе апельсин, өйткені оның туының түсі) Коста-Рикадағы саяси партия болды. Партияны 1992 жылы Герардо Трехос және басқа да солшыл Коста-Рика басшылары 1990 жылғы жалпы сайлауға ақын Исаак Фелипе Азофейфаны ұсынған Прогресс партиясының құрылымын қабылдап құрды. Шамамен он жыл бойы ол Коста-Риканың негізгі баламалы күші және PLN және PUSC негізгі партияларының үстемдік еткен өте қатаң екі партиялық жүйедегі үшінші тарап болды. 1994 жылғы сайлауда партия 2 орынға ие болды, ал оның президенттік сайлаудағы кандидаты, тележүргізуші және фольклоршы Мигель Зунига Диас, Мигель Сальгуэро 1,9% дауыспен үшінші орын алды. 1998 жылғы сайлауда партия 3 орынға ие болды, ал оның кандидаты (бұл жолы тарихшы Владимир Де ла Круз Де Лемос) президент сайлауында үшінші орын алды. Өзінің харизматикалық көшбасшысы Оттон Солиспен екі партияға қарсы дауыс берудің көп бөлігін тарта алған жаңа прогрессивті партия PAC пайда болуы және өте қатал ішкі қақтығыстар партияға қатты әсер етті және 2002 жылы парламенттік дауыс берудің 2% -ын алғанына қарамастан, ол үш орыннан да айырылды, ал Де ла Круз Де Лемос президент сайлауында жетінші орынды иеленді, дауыс берудің 0,3% -ын ғана алды. Партия 2010 жылы таратылды, оның кейбір мүшелері басқа партиялардың мүшелері болды, мысалы, бұрынғы Сан-Хосе кеңесшісі және соңғы орынбасар Альберто Салом және бұрынғы орынбасар Родриго Гутьеррес PAC-ке қосылды, ал бұрынғы орынбасар Хосе Мерино дель Рио және оның кеңесшісі Хосе Мария Виллальта жаңа солшыл партияға қосылды.
Democratic Force (lang es) nicknamed “El Naranjazo” (the Big Orange or the Orange Hit because the color of its flag) was a political party in Costa Rica. The party was founded in 1992 by Gerardo Trejos and other left wing Costa Rican leaders taking the structure of the Progress Party that nominated poet Isaac Felipe Azofeifa for the 1990 general election. For around a decade, it was Costa Rica's main alternative force and third party in a very rigid two party system dominated by the major parties PLN and PUSC. In the 1994 elections the party won 2 seats, whilst its candidates in the presidential election, TV personality and folklorist Miguel Zúñiga Díaz a. k. a. Miguel Salguero, finished third with 1.9% of the vote. In the 1998 elections it gained 3 seat, whilst its candidate (this time historian Vladimir De la Cruz De Lemos) again finished third in the presidential contest. The appearance of new progressive party PAC that managed to attract most of the anti bipartisan vote with its charismatic leader Ottón Solís and very harsh internal conflicts gravely affected the party and despite receiving 2% of the parliamentary vote in 2002 it lost all three seats, whilst De la Cruz De Lemos finished seventh in the presidential election, receiving just 0.3% of the vote. The party disbanded in 2010, some of its members became members of other parties, like former San José councilor and latter deputy Alberto Salom and former deputy Rodrigo Gutiérrez joined PAC whilst others like former deputy José Merino del Río and his advisor José María Villalta joined the new left wing party Broad Front.