Кіріспе

Коста-Рикадағы христиандық саяси партия Коста-Риканың Жаңару партиясы (lang es) – Коста-Рикадағы христиандық саяси партия.

Тарих

1995 жылы құрылған партия Ұлттық христиандық одақтың бөлігі ретінде 1998 жылы ұлттық сайлауға алғаш рет қатысты, онда оның президенттікке үміткері Шерман Томас Джексон 1,4% дауыс алды, ал парламент сайлауында бір мандатты пастор және заңгер Жюсто Орозко жеңіп алды. 1999–2000 жылдардағы электр энергиясын либералдауға қарсы халық наразылығы кезінде Орозко наразылықты қолдады және заң жобасына қарсы дауыс берді. Орозко 2002 жылы партияның президенттікке үміткері болды, нәтижесінде 1,1% дауыспен бесінші орынға ие болды. Партия сайлауда өзінің жалғыз парламенттік мандатын сақтап қалды, оны Карлос Авенданьо алды. Бірақ Авенданьо партиядан шығып, өзінің (Ұлттық жаңарту партиясы) партиясын құрды. 2006 жылғы сайлауда партияның үміткері Боливар Серрано Идальго президенттік сайлауда 3,4% дауыс жинады, бірақ партия парламенттік мандатын жоғалтты (Авенданьо партиясына). Бұл кезеңде журналист Дэвид Ромеро Мора, өзінің "El caso Chemise" кітабымен танымал болған, партияны қолдады. 2007 жылы Коста-Рика – Доминикан Республикасы – Орталық Америка еркін сауда аймағы туралы келісімге қатысты референдумда ол келісімге қарсы күштермен бірге болды. 2010 жылғы сайлауда Тибас қаласының бұрынғы мэрі Майра Гонсалес 0,7% дауыс алып, президенттік сайлауда алтыншы орынға ие болды, бірақ партия парламенттегі өкілдігін қайта алды, Орозко жалғыз мандатты жеңіп алды. Орозко өзінің қызметі кезінде көп дау тудырды, әсіресе оның кейбір мәлімдемелері гомофобиялық деп айыпталды, сондай-ақ ол сол кездегі биліктегі PLN-мен одақтасуының арқасында Парламенттің Адам құқықтары жөніндегі комиссиясының төрағасы болып сайланды. Орозко 2014 жылы қайтадан үміткер болып, ұқсас нәтижелерге қол жеткізді (1% дауыс), бірақ Конгресте 2 мандатты жеңіп алды, оларды Гонсало Рамирес Замора мен Абелино Эскивель иеленді. Олардың бірі, Гонсало Рамирес Замора, Ұлттық азаттық партиясының қолдауымен 2017–2018 жылдарға Заң шығарушы жиналыстың төрағасы болып сайланды. 2017–2018 жылғы сайлау кампаниясына партиялық құрылымды жаңарту процесі кезінде партия Орозконың жақтастары мен қарсыластарына бөлінді. Орозконың қарсыластары, сол кездегі партияның екі конгрессмені Гонсало Рамирес пен Абелино Эскивель басқарып, процесте жеңіске жетті, соның салдарынан Орозко мен оның жақтастары партиядан шығып, бұл сайлауға басқа партияға қосылмады. Нәтижесінде, PLN-ге жақын деп саналатын Рамирес ағымы партияны басқарды және Эскивель ағымын партия басшылығынан және үміткерлер тізімінен шығарды. Орозко мен Эскивельдің орталық-солшыл бағыттары жарыстан шығып қалғандықтан, журналист Стефани Кампос президенттікке үміткер болып сайланды, ал бұрынғы конгрессмен Дэниел Галлардо Монге партия тізімінің басшысы болды. Ақырында партия өте нашар нәтижелер көрсетті және Конгресте бірде-бір мандатты сақтай алмады. Партия өте консервативті көзқарастарды ұстанады және евангелистік христиан азшылыққа бағытталған, аборт, бір жынысты неке, марихуананы заңдастыру және зорлық-зомбылық көрсететін бейне ойындар сияқты мәселелерге қарсы тұрады.