Кіріспе

Чикагода 20 ғасырдың басым бөлігінде Демократиялық партия билік еткен. Қаладағы ұйымдасқан қылмыс пен саяси сыбайлас жемқорлық үнемі алаңдататын мәселе болды. Чикагода президенттікке үміткер Стивен Дуглас (1860), Адлай Стивенсон II (1952 және 1956) және 2008 жылы үміткер болып сайланған Барак Обаманың саяси базасы болды.

19 ғасыр

1855 жылы Чикаго қаласының әкімі Леви Бун Чикаго саясатын ұлттық назарға алды. 1860 жылы Чикагодағы Республикалық Ұлттық Конвенцияда штаттың кандидаты Абрахам Линкольн ұсынылды. 1880-ші, 1890-шы жылдарда және 20-шы ғасырдың басында Чикагода үлкен және жоғары ұйымдастырылған социалистік, коммунистік, анархистік және еңбек ұйымдары бар жер асты радикалды дәстүр болды. Республикашылдардың өз машиналары болды, олардың үлгісі "блондинка бос" Уильям Лоример, ол 1912 жылы АҚШ Сенатымен өзінің жемқор сайлау әдістері үшін құлдыраған.

Сыбайлас жемқорлық

Чикагоның 1833 жылы қала құрамына енгеннен бері саяси сыбайлас жемқорлық тарихы бар. Ол 20-шы ғасырдың ортасынан бастап Демократиялық партияның іс жүзінде монолитті бірлігі болды. 1980 жылдары "Грейлорд" операциясы бойынша тергеу нәтижесінде 93 мемлекеттік қызметкерге, оның ішінде 17 судьяға айып тағылды. Чикагодағы Иллинойс университеті жариялаған зерттеулер бойынша, Чикаго мен Кук округінің сот округінде 2013 жылы сыбайлас жемқорлықпен байланысты 45 адам сотталған, ал 1976 жылдан бері, яғни Әділет департаменті статистиканы жинақтап келе жатқан кезден бастап, 1642 адам сотталған. Бұл көптеген БАҚ-тарды Чикагоны "Американың сыбайлас жемқорлық астанасы" деп жариялауға итермеледі. Градиль мен Симпсонның "Иллинойс жемқорлығы" (2015) Чикагоның жемқор саяси мәдениеті туралы деректерді ұсынады. Олар федералды мемлекеттік сыбайлас жемқорлық туралы айыптаулар Чикагоны "бұл елдегі ең сыбайлас жемқор қала екендігі сөзсіз", сыбайлас жемқорлық жылына "кем дегенде" 500 миллион доллар шығынға әкелетінін анықтады.