Кіріспе
Кванттық өріс теориясындағы гипотезалық құбылыс NOTOC Шарнхорст эффектісі - екі жақын орналасқан өткізгіш пластиналар арасында жарық сигналдары c-ден сәл жылдам жүретін гипотезалық құбылыс. Оны алғаш рет 1990 жылы Германияның Берлиндегі Гумбольдт университетінің Клаус Шарнхорст зерттеушілері алдын ала айтқан болатын. Кванттық электродинамиканың көмегімен ол төменгі жиіліктерде пластиналар арасындағы кеңістіктегі n тиімді сыну индексі 1-ден аз екенін көрсетті. Бартон мен Шарнхорст 1993 жылы сигнал жылдамдығы c-ден аса алады немесе n-дің қиялдық бөлігі теріс деп мәлімдеді.
NOTOC
The Scharnhorst effect is a hypothetical phenomenon in which light signals travel slightly faster than c between two closely spaced conducting plates. It was first predicted in a 1990 paper by Klaus Scharnhorst of the Humboldt University of Berlin, Germany. He showed using quantum electrodynamics that the effective refractive index n, at low frequencies, in the space between the plates was less than 1. Barton and Scharnhorst in 1993 claimed that either signal velocity can exceed c or that the imaginary part of n is negative.
Түсіндірме
Вакуумдық ауытқулар тіпті толық вакуумда да болады. Вакуумдық ауытқуларға жақын орналасқан өткізгіш пластиналар әсер етеді. Фотон вакуум арқылы қозғалғанда оның таралуына вакуумның осы ауытқулары әсер етеді. Бұл мәлімдемеден алынған болжамда фотонның жылдамдығы екі Казимир пластинасы арасында қозғалса, артады. Соның нәтижесінде фотондардың көрінетін жылдамдығы артады. Плиталар неғұрлым жақын болса, вакуумдық ауытқулар күшейеді, ал жарық жылдамдығы жоғары болады. Алайда, бұл әсер өте аз болады деп болжанып отыр. Бір-бірінен 1 микрометр қашықтықта орналасқан екі пластинаның арасында қозғалатын фотондардың жылдамдығы 1036-ның бір бөлігінде ғана артады. Жарық жылдамдығының өзгеруі қазіргі технологиямен анықтауға тым аз, сондықтан Шарнхорст әсерін осы уақытта сынауға болмайды.
Себеп-салдарлық байланысы
Суперлюминал фотондардың болуы мүмкіндігі алаңдаушылық тудырды, өйткені ол c-тен жылдам ақпарат жіберу арқылы себептілікті бұзуға мүмкіндік береді.
Мүмкін тәжірибе
Шарнхорст әсерін Казимир пластиналарын оқиғалар горизонттарымен алмастыру арқылы күшейте алуы мүмкін, бұл идеяны америкалық физик Тимоти Реттер бейресми ұсынған. Бұл кеңістікте Казимир пластиналарының арасындағыға қарағанда виртуалды бөлшектер тіпті аз болады, осылайша әсерді күшейтеді. Ол жарықтың суперлюминалды болуына қарағанда, жарық жылдамдығын осы жақсартылған ортаны есепке алу үшін қайта анықтауға кеңес береді.